นิยายของจางบิวตี้หลังจากที่จบจะติดเหรียญนะคะ ถ้าติดตามกันมาตลอดก็อ่านฟรี มาทีหลังก็เสียเงิน เสียกุญแจกันไรงี้ อย่าดราม่าเลยนะคะ เสียสุขภาพจิตป่าวๆ เนอะ 😃😃😃

Monster คู่รอง ( Kla x Seoul ) 3

ชื่อตอน : Monster คู่รอง ( Kla x Seoul ) 3

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2560 20:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Monster คู่รอง ( Kla x Seoul ) 3
แบบอักษร

Monster 3

( Kla x Seoul )

เพราะสิ่งที่ได้ยินจากปากผู้เป็นพ่อเมื่อเช้าก็ทำให้โซลอยู่ไม่สุขตลอดวัน บวกกับภาพในหัวที่เขาดันไปทำวีรกรรมน่าอายเอาไว้ ฮืออออ ทำไมเวลาเมาเขาต้องใจกล้าบ้าบิ่นอะไรแบบนั้น ต่อไปจะไม่ดื่มอีกแล้ว!!!

      "จะไปไหนล่ะโซล?" ผู้เป็นพ่อทักขึ้นเมื่อเห็นโซลทำท่าจะออกไปข้างนอก

       "ไปเดินเล่นหาอะไรทำน่ะครับพ่อ อยู่บ้านก็เบื่อๆ"

       "เบื่อๆ แล้วทำไมไม่ลองเข้าบริษัทล่ะ?" โซลทำหน้าบอกบุญไม่รับทันทีพอได้ยินคำว่าบริษัท

        "โถ่ โซลขอพักหน่อยเถอะครับคุณพ่อ นะๆๆ สัญญาว่าสัปดาห์หน้าจะเริ่มงานจริงๆ" โซลเข้าไปหาผู้เป็นพ่อพร้อมกอดแขนอย่างออดอ้อน

                "หึๆ เอาเถอะๆ พ่อก็แค่แซวเล่นๆ อย่ากลับมืดกลับค่ำล่ะ"

        "รับทราบคร้าบ!!"...โซลเลือกที่จะมาห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมือง ความจริงเขาก็ไม่มีอะไรที่สนใจอยากซื้อพิเศษหรอก อยากเดินเล่นให้หายเบื่อมากกว่า ร่างบางเข้าร้านนั้นออกร้านนี้อย่างเบื่อๆ พวกคอเล็กชั่นเสื้อผ้าที่เขาชอบเขาก็มีหมดแล้ว รองเท้าเอย นาฬิกาเอย ก็ยังไม่มีรุ่นใหม่ๆ ออกมา ว่าแล้วโซลก็ตัดสินใจเดินเข้าร้านกาแฟแบรนด์ดังเพื่อนั่งจิบกาแฟเล่นๆ ไปพลางๆ

        "โซล" เสียงหนึ่งทักขึ้นทำให้โซลหันไปมองทันที ตากลมเบิกกว้างอย่างตกใจที่เห็นคนที่เขาไม่คิดว่าจะมาอยู่ที่นี่มาปรากฏตรงหน้า

        "ไมค์" เจ้าของชื่อยิ้มรับทันที

        "ไอไม่คิดว่าจะเจอยูที่นี่เลย กรุงเทพตั้งกว้างขวาง โลกกลมจริงๆ" โซลถอนหายใจก่อนจะกรอกตาเบาๆ

        "อืม โลกกลมจนน่าเตะให้เบี้ยว"

        "ฮ่ะๆ ยูคงไม่อยากเจอไอมากสินะ?"

        "แน่นอน ใครจะอยากเจอแฟนเก่ามักมากอย่างยูกัน ไอไปล่ะ รู้สึกบรรยากาศไม่น่านั่งละ" พูดจบโซลก็ลุกขึ้นทำท่าจะออกไปจากร้านทันทีแต่มือหนาก็คว้าแขนเรียวไว้ก่อน โซลหันกลับไปมองไมค์พร้อมขมวดคิ้วมุ่น

        "แต่กลับกัน ไออยากเจอยูนะ หวังว่าเราจะได้เจอกันอีก" พูดจบไมค์ก็ปล่อยแขนโซลทันที โซลฮึดฮัดนิดๆ ก่อนจะเดินออกไปทันที โอ๊ยๆๆ นี่มันวันซวยอะไรของเขากัน ทำไมต้องเจอคนที่ไม่อยากเจอด้วย! ไมค์ คือแฟนเก่าของเขา เลิกกันเมื่อสามเดือนก่อน เหตุผลก็คือแม่งมักมากไง คบกันก็หวังเรื่องเซ็กส์ พอเขาไม่ให้ก็ไปมีกับคนอื่น แถมอ้างหน้าด้านๆ ว่าเพราะเขาไม่ยอม เฮอะ! โคตรรู้สึกดีที่ไม่เคยยอม เพราะถ้ายอมเขาคงต้องมานั่งเจ็บใจแน่ๆ ที่ให้ครั้งแรกกับคนอย่างนั้น แต่ก็นะ...เขาไม่เคยคิดให้อยู่แล้ว ขนาดตลอดเวลาที่คบกันสองเดือน เขายังไม่ได้รู้สึกรักเลย อาจจะเพราะไมค์หล่อ ดูดี สไตล์ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เขาเลยตกลงคบด้วย แต่มันไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ เลยสักนิด ดีแล้วที่เลิกได้!...เพราะว่าหงุดหงิดจากเรื่องที่เจอแฟนเก่าเฮงซวย ทำให้โซลมาที่ไนต์คลับเดิมอีกครั้ง แถมมาตั้งแต่หัวค่ำ ตั้งแต่ร้านเปิด ร่างบางเลือกนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์เหมือนเมื่อวานก่อนจะสั่งเครื่องดื่มจากบาร์เทนเดอร์ทันที

        "เอาอะไรก็ได้ที่แรงๆ" บาร์เทนเดอร์พยักหน้ารับก่อนจะมิกซ์เครื่องดื่มให้โซลทันที โซลหยิบเครื่องดื่มมากระดกใส่ปากก่อนจะรู้สึกวูบวาบไปทั่วลำคอ เออ...แรงได้ใจจริงๆ...ทางด้านของกล้า...วันนี้เป็นอีกวันที่กล้าเข้ามาที่ไนต์คลับเพื่อตรวจความเรียบร้อยและเพราะ...ใครบางคนมา ใช่...บาร์เทนเดอร์โทรบอกเขาว่าโซลมาที่ไนต์คลับอีกครั้ง แถมยังสั่งเครื่องดื่มแรงๆ หลายแก้วติด จนบาร์เทนเนอร์เป็นห่วงว่าจะเมาล้มพับไปเสียก่อน พอมาถึงตาคมสอดส่องหาร่างบางที่คุ้นเคยก็พบว่ากำลังนั่งดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์เหมือนกับเมื่อวานไม่มีผิด ให้ตายสิ...ไม่เข็ดจริงๆ กล้าส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องทำงานของตัวเองแต่ก็ยังคงมองลงมาดูคนที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์เป็นระยะๆ ยอมรับว่าเป็นห่วง...เป็นห่วงมากเสียด้วย!

        "ได้เจอยูอีกแล้ว!" เสียงทุ้มและสำเนียงไทยแปร่งๆที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้โซลที่นั่งดื่มอยู่หันไปมองทันที

        "ไมค์?"

        "ฮ่ะๆ มาคนเดียวเหรอ? ไอก็มาคนเดียวเหมือนกัน" ไมค์ว่าก่อนจะถือวิสาสะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ โซล โซลขมวดคิ้วมุ่นกับการกระทำของอีกคน

        "ใครอนุญาตให้ยูนั่งกัน?" โซลอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์

        "ก็ไอไม่เห็นมีใครนั่ง แถมที่ตรงนี้ใครนั่งก็ได้ไม่ใช่หรือไง?" ไมค์ว่าพร้อมยักไหล่อย่างกวนๆ โซลกัดปากมองคนตรงหน้าอย่างหัวเสียขึ้นมาทันที ทั้งๆ ที่หนีมาดื่มแก้เซ็งแต่ไอ้คนที่ทำให้เขาเซ็งกลับมานั่งอยู่ตรงหน้า แม่งเอ๊ย!

        "จะไปไหนกัน?" ไมค์ถามขึ้นพร้อมกับคว้าแขนเรียวเอาไว้ขณะที่โซลลุกออกจากเก้าอี้

        "ปล่อย"

        "ไม่ปล่อย" ไมค์ยิ้มยียวน

        "บอกให้ปล่อย!" โซลว่าเสียงแข็ง

        "ก็บอกว่าไม่ปล่อย"

        "เฮอะ อยากรู้ใช่มั้ยว่าไอจะไปไหน...ไอจะไปหาแฟนไอไงล่ะ เขารอไออยู่" ไมค์ขมวดคิ้วทันทีกับคำตอบของโซล

        "แฟน? ฮ่ะๆๆ ล้อเล่นหรือเปล่า? ยูพึ่งกลับไทยมาได้ไม่นาน จะมีแฟนได้ยังไงกัน?"

        "ก็...เป็นแฟนที่คุยกันมานาน รู้จักกันมานาน พอไอหลุดพ้นจากคนมักมากยู ไอกับเขาก็ตกลงคบกัน" โซลลอยหน้าลอยตาพูด ซึ่งความจริงแล้วเขามีที่ไหนกันไอ้แฟนที่ว่า แต่แม่งปากเร็วไปหน่อย เผลอพูดออกไปแล้ว

        "งั้นเหรอ? ไหนล่ะแฟนยู ไออยากเจอ อยากจะทักทายแฟนใหม่ของแฟนเก่าเสียหน่อย" ไมค์ว่าอย่างยียวนกวนประสาทไม่ลดละ โซลชะงักไปทันทีเพราะไม่รู้จะอ้างยังไงต่อดี แต่แล้วตากลมก็เหลือบไปเห็นร่างสูงที่คุ้นตาเดินลงมาจากชั้นบนของไนต์คลับ ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มพร้อมกับนึกแผนการบางอย่างในหัว

        "นั่นไงแฟนไอ ปล่อย!" โซลสะบัดแขนออกจากมือของไมค์อย่างแรงก่อนที่ร่างบางจะเดินเข้าไปหากล้าทันที

        "กล้า~" โซลเรียกชื่อร่างสูงก่อนที่ร่างบางจะเดินเข้าไปหาแล้วเกาะแขนแกร่งทันที กล้าขมวดคิ้วกับการกระทำของร่างบาง เมาหรือไง?

        "นี่คุณ..."

        "เออออกับฉันหน่อย ขอร้องล่ะ" โซลกระซิบพูดเมื่อเห็นว่าไมค์เดินตามเขามาแล้วมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขากับกล้า

        "นี่เหรอแฟนใหม่ยู?" ไมค์เลิกคิ้วถามพร้อมกับมองกล้าหัวจรดเท้า กล้าชะงักไปทันทีกับคำพูดของชายลูกครึ่งตรงหน้าพร้อมทำท่าจะปฏิเสธ แต่โซลก็รีบพูดขึ้นเสียก่อน

        "ใช่ นี่แฟนไอ ชื่อกล้า"

        "คุณโซล..."

        "ช่วยหน่อยสิ เอออหน่อย" กล้าถอนหายใจออกมาก่อนจะหันไปมองหน้าไมค์

        "เป็นพนักงาน? หรือว่าคนคุมผับ?" ไมค์เลิกคิ้วถาม ซึ่งน้ำเสียงฟังดูเหยียดๆ ไม่น้อย

        "เป็นผู้จัดการ" กล้าตอบเสียงเรียบ ไมค์ร้องเฮอะออกมาทันที

        "นี่ยูหาแฟนใหม่ได้แค่นี้เหรอ? คนหน้าตาดี บ้านรวยแบบยู หาเศรษฐีร้อยล้าน พันล้านได้เป็นสิบๆ คน แต่ยูกลับ..."

        "เรื่องแบบนี้มันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ฐานะนี่ครับ มันขึ้นอยู่กับลีลา" กล้าพูดแทรกขึ้น ทำเอาทั้งโซลและไมค์ชะงักไปทันที โซลหันหน้ามองกล้าที่ยังคงหน้านิ่งไม่เปลี่ยนแปลง แม่งๆๆ พูดเรื่องแบบนั้นออกมาด้วยหน้านิ่งๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน!! แล้วเขานี่เป็นบ้าอะไรกันถึงได้หน้าร้อนวูบวาบแบบนี้ มันก็คำพูดเว้ย ไม่ใช่เรื่องจริงงงง

        "หมายถึง..." กล้ากระตุกยิ้มก่อนจะใช้แขนโอบรอบเอวโซล ทำเอาโซลหัวใจเต้นตึกตักทันที

        "แฟนเก่าก็คือแฟนเก่าครับ ถ้าแฟนใหม่ลีลาดีกว่า คุณโซลเขาไม่ทิ้งของใหม่ไปหาของเก่าแน่นอนครับ"

        "อะ...ไอ้..." ไมค์กัดกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์กับถ้อยคำดูถูกของคนตรงหน้า กล้ากระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดต่อ

        "หวังว่าคุณจะไม่มาวอแวกับแฟนผมอีกนะครับ คุณแฟนเก่า" พูดจบกล้าก็เดินโอบรอบเอวโซลขึ้นไปด้านบนทันที ไมค์ทำท่าจะตามขึ้นไปแต่การ์ดก็สั่งห้ามทำให้ชายลูกครึ่งหัวเสียไม่น้อย มือหนากำมือแน่นด้วยอารมณ์เดือดดาด

        "ไอไม่หยุดแค่นี้หรอกโซล"...พอเดินเข้ามาในห้องทำงานมือหนาก็ปล่อยมือจากเอวบางทันที โซลมองคนตัวสูงด้วยสายตาขุ่นเคืองนิดๆ ชิ...รังเกียจหรือไง รีบปล่อยออกทันทีทันใดเลย

        "ขอบใจที่ช่วย" โซลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง

        "คุณพูดขอบคุณคนอื่นด้วยน้ำเสียงแบบนี้เหรอ?" กล้าเลิกคิ้วถาม

        "ก็จะให้พูดยังไงล่ะ ฉันก็พูดของฉันแบบนี้" กล้าส่ายหัวไปมาเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าสนใจแฟ้มงานต่อ โซลมองคนตัวสูงอย่างหงุดหงิดก่อนจะกระทืบเท้าปึงปังเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเมื่อวานราวกับเดจาวู

        "แต่นายก็พูดเกินไป พูดแบบนั้นฉันเสียหายนะ" โซลโวยขึ้น ทำให้กล้าเงยหน้าขึ้นจากแฟ้มงานและเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

        "ก็เรื่องลีลงลีลาไง แม่ง...พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำ" บ่นไปใบหน้าใสก็ขึ้นสีไป มันก็แค่คำพูดทำไมเขาต้องรู้สึกขัดเขินขึ้นมาด้วยนะ!

        "ทำเหมือนไม่เคย?"

        "ก็ไม่เคยน่ะสิ!" โซลเถียงออกมาทันควันก่อนจะชะงัก

        "กะ...ก็...ฮึ่ย์ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว!" โซลว่าก่อนจะหันหน้าหนีกล้าทันที กล้าหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางคิดว่าคนอย่างโซล ที่ไปเรียนเมืองนอกเมืองนามาหลายปี ท่าทางหัวสมัยใหม่แต่กลับ...ให้ตายสิ ทำไมเขาต้องรู้สึกดีใจขึ้นมาแปลกๆ ไอ้กล้า...เป็นบ้าอะไรของมึงกัน!

...

เรื่อยๆ อีกคู่ค่า 55555 รีบแต่งรีบลง วันนี้วันศุกร์แห่งชาติเตรียมตั้งป้อมดู Produce 101 5555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว