facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

28 พรหมไม่ได้ลิขิต 100%

ชื่อตอน : 28 พรหมไม่ได้ลิขิต 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2560 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
28 พรหมไม่ได้ลิขิต 100%
แบบอักษร

เตชินทร์

‘ฟู่วววว’

เอาวะแม่ง.. อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ป๊าจะหน้าแหกผมก็ขอขมาล่วงหน้าก่อนเลยละกัน ในเมื่อป๊าไม่เคยให้ผมมีสิทธิ์ที่จะคิดหรือตัดสินใจในการเลือกดำเนินชีวิตผมเลย ครั้งนี้แหละ…ที่จะทำให้รู้ว่า กูจะต้องเลือกคนรักเอง!!!

ผมหยุดที่หน้าร้านอาหารที่ป๊านัดผมมาแล้วผมก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไป เมื่อผมเดินไปเข้าไป ป๊าก็กวักมือเรียกผม ถึงโต๊ะที่ป๊านั่งอยู่ก็เห็นใครอีกคนไม่รู้ แต่รู้ว่ารุ่นราวคราวเดียวกับป๊าผมซึ่งเป็นผู้ชาย ก็คาดว่าคงจะเป็นพ่อของผู้หญิงที่ป๊าจะจับให้ผมแต่งงานด้วย ผมเลยยกมือไหว้เค้า

"สวัสดีครับ"

"สวัสดี… นี่ลูกชายคุณแกนะหรอวะไอ่ตรา"

"เออ ลูกฉันเอง หล่อเหมือนฉันมั้ยหรอวะ5555"

"55555 แกนี่ขี้โมไม่เปลี่ยนเลยวะ"

เหอะๆๆๆ ขำกันเข้าไปเหอะ กูขำไหมวะ ดูหน้ากูด้วย…

"55555ว่าไงพ่อหนุ่ม เรากะป๊าเรา ใครหล่อกว่ากันหล่ะ?? "

"แหะๆครับ"

กูพูดได้ด้วยหรอ ในโต๊ะนี่กูก็หล่อสุดแหละวะ

"แล้วนี่ลูกฉันมันก็ไปไหนสะล่ะ พอไปเข้าห้องน้ำ พ่อหนุ่มก็มา ช้าจริงๆ เดี๋ยวฉันโทรตามก่อนนะ"

"อ่อ ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้^^"

ป่าวหรอกครับ คือผู้หญิงคนนั้นไม่อยู่ตรงนี้ก็ดี ถ้าผมจะปฏิเสธ เธอจะได้ไม่ต้องเห็นแม้กระทั่งหน้าผมไง สงสาเธอ มันก็เหมือนตบหน้าเธอแรงๆ ถ้าเธออยากแต่งกับผม แต่ผมไม่อยากแต่ง

            "เออนี่ฉันยังไม่ได้บอกแกเลยว่าลูกฉันอ่ะชื่อ เตชินทร์"

            "อ่ออ ชื่อหล่อเหมือนหน้าตาเลยนะเรานี่555"

"ขอบคุณครับ555"

            5555+ ชมแบบนี้กูก็เขินแย่เลย เอาจริงๆลุงนี่ก็ดูไม่ได้เป็นแนวคลุมถุงชน หรือใจร้ายที่ขนาดมาบังคับผมแต่งงานกับลูกสาวเค้านะ ลุงแกนี่ก็หัวล้านๆนะครับ แต่งตัวก็พอๆกับป๊าผมอันนี้เลยว่าไม่ได้55555 แต่ตาลุงนี่ดูอารมณ์ดีจริงๆครับ ดูกวนส้นตีนพอๆกับป๊าผมอ่ะ แต่ป๊าผมอ่ะจะกวนส้นตีนกับเพื่อนเค้า แต่ผมก็ไม่ค่อยไร ก็คงสมาคมคนแก่ กูเลยไม่ค่อยไรไง ปกติก็ไม่ค่อยอยากจะคุยกับป๊าเท่าไหร่

      "อ่ะๆๆ ทานก่อนเลย ไม่ต้องรอลูกฉันหรอก ผู้หญิงก็งี้เข้าห้องน้ำนาน เดี๋ยวเราจะหิวสะก่อน"

      ป่านนี้ลูกลุงขี้แตกตกส้วมไปก่อนแล้วมั้งครับ หายไปขนาดนี้อ่ะ… ว่าแต่ลูกลุงนี่หัวล้านแบบลุงไหมวะ ลูกต้องไม่สวยแน่ๆ ถึงได้จับลูกแต่งงานอ้ะ หึ่ยย ไม่สวย เตชินทร์เอาไม่ลงหรอกนะครับ!!!

"โหวไม่หรอก ลูกแกอ่ะน่าตาน่ารัก ก็รักสวยรักงามเป็นธรรมดา"

"5555 ไม่ขนาดนั้นหรอก สงสัยรู้ว่าคนหล่ออย่างลูกแกอ่ะจะมา เลยต้องไปแต่งหน้าแต่งตาหน่อย55555"

‘พรวดดดด แค่กๆๆ’

น้ำแทบสำลักเลยครับ น่าตาน่ารักต้องไปแต่งหน้าแต่งตาด้วย อือหือจะถูกยกเลิกงานหมั้นยังไม่รู้ตัวอีก กูละอยากจะเห็นหน้าเห็นตาจริงๆครับ

"เอ่าๆๆ เป็นอะไรของแกวะ/เอ่าทิชชูลูก สงสัยสำลักความหล่อตัวเอง555"

"555 ขอบคุณครับคุณลุง"

"โอ๊ย ลุงเลิงอะไรละ เรียกพ่อก็ได้ เดี๋ยวเราก็ได้เป็นทองแผ่นเดียวกันละนะ"

ทองเทิงห่าไรละ กูไม่แต่งโว้ย!!!! ไอ่เหี้ยเตมึงก็พูดส่ะทีสิวะ ก่อนที่ยัยลูกลุงหัวล้านนี่จะมา แล้วสภาพที่กูคิดนะ อ้วนๆแดกเก่งๆไม่สวยแล้วมาร้องไห้ถ้ากูไม่แต่งด้วย อึ่ยย ไอ่สัสคิดแล้วกูก็ไม่อยากจะคิด พูดๆๆๆเออพูดสิโว้ย

"เอ่ออ คือผมมีเรื่องจะพูดอ่ะครับ"

สายตาของป๊าผมก็มองมาที่ผมแบบขูดเลือดขูดเนื้อเหมือนเริ่มกลัวว่าผมจะพูดอะไร… ผมมองไปที่ป๊าแล้วแสดงสีหน้าจริงจังพร้อมกับหันไปสบตากับลุงหัวล้านนี่

"เรื่องไรละไอ่ลูกชาย"

"ผมคงเรียกว่าพ่อไม่ได้หรอกครับ"

"อ่าวทำไมละ/เตชินทร์"

หือออ ป๊าอย่าเรียกชื่อเต็มกูแบบนี้ กูเห็นสายตาป๊าที่เหมือนจะคาดโทษกู ชิบหายไอ่เตพูดสิๆๆๆ

"เพราะเรายังไม่ดองเป็นแผ่นเดียวกันครับ"

"555555/555555ไม่เป็นไร ลุงให้เรียกก่อนเลยไอ่ลูกเขย"

สัสเอ้ย…. กู ทำไมกูไม่พูด ไอ่สัส หัวเราะทั้งน้ำตา ไอ่ลุงหัวล้านนี่มึงก็อารมณ์ดีเหลือเกิน

"คคือผมหมายความว่า"

"??/…"

"ผมคงแต่งงานกับลูกคุณลุงไม่ได้หรอกครับ"

เออออ…พูดส่ะทีไอ่ปากเวร!!!! -//-

"…/…."

ทีนี่เงียบทั้งโต๊ะเลยมึง เหมือนกูปล่อยไก่ไปสัส

"เราว่าไงนะพ่อเต/เตชินทร์ ป๊าบอกว่าไง"

"ทำไมละ ลูกฉันไม่ดีตรงไหน? "

ยัง ยังจะมาถามอีกครับ ไม่รู้ ลูกลุงเองยังไม่รู้อีกหรอ มีที่ไหนเอาลูกตัวเองมาแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก เออป๊ากูนี่แหละครับสัส…

"ไม่รักลูกฉันหรอ หรือว่าเธอเป็นเกย์"

ลุงครับ เดี๋ยวกูก็ซัดลุงแม่งกลางร้านเลยหนิ กูแมนครับสัส!!!

"ไม่ใช่อย่างงั้นครับ…แต่คือผมมีคนรักแล้ว ผมไม่สามารถแต่งงานกับลูกลุงได้หรอกครับ"

"อ่าวไอ่ตราไหนบอกว่า ลูกแกอ่ะชอบลูกฉันไงวะ"

"เตชินทร์… มั่นใจแล้วหรอที่ตอบป๊ามาแบบนั้นอ่ะ"

"มั่นใจป๊า ป๊าบังคับเตมาทุกเรื่อง แต่เรื่องความรักป๊าบังคับเตไม่ได้หรอกนะ"

"อ่าว พ่อหนุ่มเราคิดยังงั้นจริงๆหรอ"

"ใช่ครับ แล้วอีกอย่างผมก็มีคนรักแล้วครับ"

"อ่าว จริงหรอที่เรามีคนรักแล้วหน่ะ อ่าวไอ่ตราไหนบอกว่าลูกแกชอบลูกฉันไงวะ!!!"

"เห้ยไอ่พละ ใจเย็นๆก่อนดิวะ"

"ครับ ผมต้องขอโทษคุณลุงและลูกคุณลุงด้วยนะครับ ถ้าคุณลุงไม่เชื่อผม…"

แล้วผมก็ปลดกระดุมเม็ดบนเพื่อให้เห็นถึงรอยที่ยัยแสบทำไว้เมื่อคืน หึ ร้ายนักนะ ก็ดีเหมือนกันถือสะว่าเอามาเป็นหลักฐานส่ะเลย  ตอนนนี้หน้าคุณลุงก็ตกใจ ส่วนป๊าผมก็ค่อนข้างหน้าเสีย แต่ผมก็ต้องขอโทษจริงๆนะครับ เพราะมันไม่มีทางเลือกแล้ว…

"พ่อคะ แพมมาแล้วค่ะ"

เสียงนี้ ชื่อนี้ทำไมคุ้นจังวะ…

ขวับบบบ

"แพม!!! "

"เต…"

"เมื่อกี้แพมเรียกคุณลุงคนนี้ว่าไรนะ?! "

"พ่อ.. นี่พ่อแพม แล้วเตมาทำไรอ่ะ ไหนบอกกลับบ้านไง?"

    "อ่าวนี่รู้จักกับเค้าด้วยหรอลูกแพม"

    "ป๊า..อย่าบอกนะว่าป๊าให้ผมแต่งงานกับแพมอ่ะ!!! "

    "ก็ใช่ ก็หนุแพมลูกไอ่พละไง แต่ในเมื่อแกไม่อยากแต่ง แล้วฉีกหน้าฉันขนาดนี้…"

    "แต่งดิป๊า แต่งคนนี้แต่ง เตจะแต่ง!!!! "

    "หรอ… แล้วทำไมเมื่อกี้ยังไม่แต่งเลยหละ"

    "อ่าว พ่อหนุ่มนี่ยังไงเดี๋ยวแต่งไม่แต่งอ่ะ"

    "เดี๋ยวก่อนนะคะ คือแพมงง แต่งไม่แต่งไรกันอ่ะ"

อ่าวนี่แพมไม่รู้เรื่องแต่งงานหรอครับ

"คุณพ่อครับ เตฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ^^ เดี๋ยวเตจะเรียกพ่อเลยครับ เมื่อกี้ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ"

      "เปลี่ยนใจเร็วแบบนี้แล้วฉันจะฝากลูกฉันไว้ในมือพ่อหนุ่มได้มั้ยเนี่ย"

ฝากได้ครับ เมื่อคืนนี่ก็อยู่ในมือผมครับ เต็มๆมือเลย!!!

      "ก็ลูกคุณพ่อนี่แหละครับ แฟนผม…"

      "อออ่าวจริงหรอเนี่ย หรอแพมลูก"

      "เอ่อค่ะพ่อ แพมว่าจะพามาหาป๊าเร็วๆนี้ แต่ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ แหะๆ^^"

      "ป๊านี่แหละแฟนเต ป๊าบอกชอบใช่ป่าว เย้ส!!! เอาเป็นว่าเตเปิดตัวเลยเน้อะ แล้วแต่งกับหมั้นนี่ป๊าบอกวันไหนอ่ะ บอกมาเลยเดี๋ยวเตจัดการเอง.. "

"เตชินทร์!!!-//- "

"เมื่อกี้ยังดูไม่อยากแต่ง ทำไมตอนนี้อยากแต่งขึ้นมาเลยหละ นู่นถามน้องเค้าก่อนยัง ว่าอยากแต่งกับแกมั้ย"

"แต่งดิป๊า ไม่แต่ง เตก็บังคับให้แต่งอ่ะ คนนี้จะเอาป๊า!!! "

"เออรู้แล้วโว้ยย หนวกหู"

"นี่มันพรหมลิขิตชัดๆป๊า ดูดิมีที่ไหนจะเป็นแฟนเตอ่ะ"

"พรหมลิขิตไรละ ฉันนี่แหละขีดให้แกเอง! "

"ว่าไงนะป๊า"

"ก็ฉันนี่แหละให้คนตามสืบแก ว่าแกมัวไปติดหญิงที่ไหน บ้างช่องไม่กลับ แล้วพอรู้ว่าแกไปติดลูกสาวบ้านเค้า ซึ่งโชคดีไหมละว่าพ่อหนูแพมเป็นเพื่อนฉันสมัยมหาลัยก็ไอ่พละที่แกพึ่งเรียกมันว่าพ่ออีกคนของแกไง!!! "

"โหวว ป๊าสุดยอดเลยวะ ผมรักป๊าที่สุดเลยอ่ะ!! แล้วไมป๊าไม่พูดตั้งแต่แรกวะว่าเป็นแพม ไม่งั้นผมไม่ต้องเครียดขนาดนี้"

"ฉันก็แค่อยากรู้ว่าถ้าฉันจะบอกว่า ฉันจับแกแต่งงานกับคนอื่น แกจะแต่งไหม จะได้รู้ไงว่าแกรักหนูแพมเค้าจริงอ่ะ" แล้วป๊าก็กระซิบมาที่ผมพูดว่า

"ไม่ได้แค่ฟันมั่วเหมือนคนอื่นอ่ะ! "

"โหยป๊า คนนี้รักจริงหวังแต่ง" ผมเลยกระซิบกลับ

"เดี๋ยวนี้ถอดเล็บแล้วป๊า คนเดียวพอ^^"

"อ่ะๆๆ แล้วพ่ออ่ะ ทำไมไม่บอกแพมว่าแต่งไรนี้ แพมงงไปหมด ไหนบอกว่าแค่พามาทานข้าวกับเพื่อนพ่อไง"

"ก็ฉันไม่เห็นแกมีแฟนสักที"

ไม่มีไร-//- คบมาตั้ง2ปี แค่ยังไม่พาไปเปิดตัวแค่นั้นเอง ฉันพาไปหาแค่แม่ฉันอ่ะ พ่อกับแม่ฉันไม่ได้อยู่ด้วยกันไง แล้วฉันก็บอกแม่ว่าอย่าพึ่งบอกพ่อ อ่ะ

"ไม่มีไรครับคุณพ่อ ผมไงคบแพมมาต้อง2ปีแหนะ^^"

เตชินทร์พูดไรละ เดี๋ยวฉันก็ซวยหรอกTT

"แต่เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้ที่เราบอกรอยนั่น…"

พรึบบ พ่อมองมาที่ฉัน รอย รอยไรอ่ะ หรือว่า… แย่แล้วยัยแพม เตชินทร์นายพูดอะไรไป

"!!!คะพ่อ"

"ที่เมื่อเช้าพ่อถามโดนไรมา เราบอกมดกัด?? นี่มันยังไง"

"อเอ่ออ"

สองสายตาทั้งพ่อฉันและป๊าเตต่างหันมาหาเราทั้งคู่ TTฮรื้ออ มันแย่แล้ว โลกมันกลมเกินไป ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย แง้ แล้วเป็นเตชินทร์เองที่พูดทำลายความเงียบนี้ขึ้นมา

"คครับ เมื่อคืนผมอยู่กับแพม… ต้องขอโทษคุณพ่อด้วยที่ผมทำอะไรเลยเถิดก่อน แต่…"

"55555555โอ้ยโชคดีแล้ว ที่เป็นรอยของกันและกันหน่ะ พ่อก็ตกใจแทบแย่นึกว่ารอบคนอื่น 5555ใช่ไหมวะไอ่ตราสมัยหนุ่มๆอ่ะ เราก็เป็นแบบนี้กับเมียเรา"

อ่าวสัสคดีพลิก!!! งงเลยครับ พ่อแพม… อู้วหูวมีใครจะโชคดีไปกว่ากูไหมอ่ะ เหมือนฟ้าประทานพ่อตาสุดน่ารักให้กู เข้าใจฝุดๆไปเลย^_^

"โอ้วโหว ขอบคุณมากครับพ่อ ขอผมกอดพ่อทีนะครับ ลูกชายคนนี้จะดูแลแพมให้ดีที่สุดเลยค้าบบ"

แล้วเตชินทร์มันก็เค้าไปกอดพ่อฉัน ห้ะ เดี๋ยวนะคือไงอ่ะ ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้เลยอ่ะ… แล้วไอ่แฟนขี้ประจบนี่ก็ดูได้ใจใหญ่เลยนะ

"อ่าว แล้วนี่ทำไมแพมไม่บอกพ่อ จนพ่อนี่ต้องแทบหาลูกเขย กลัวไม่ได้อุ้มหลาน แล้วนี่ไอ่ตราก็บอกพ่อว่า เตชินทร์ชอบเรามากพอเห็นรูปเรา พ่อเลยพามาเจอบ้าง"

คือฉันกลัวไม่กล้าบอก แต่ในขณะที่พ่อฉันสรรหาผู้ชายให้ เจริญมากค่ะ!

"ออ่าวก็แพมกลัวพ่อไม่ชอบหน้าเตอ่ะ แพมเลยยังไกล้าพาไปเจอ==’ "

"อ่ะๆๆๆ โอเคๆ เอาเป็นว่าแต่งมั้ย? "

"แต่งครับบ ผมแต่งครับคุณพ่อ^^"

"ฉันถามลูกฉัน ไม่ได้ถามเธอ"

"อู่ยยย ขอโทษครับ"

แล้วมันก็สะกิดแขนฉันอีตาบ้าเต แล้วยังมองหน้าพร้อมกับยิ้มเหมือนรอให้ฉันตอบอ่ะว่าจะแต่งกับมัน….

"ไม่อ่ะ"

"อ่าว!!/อ่าว!!!/เห้ยแพม!!! "

"ส่ะงั้นเป็นไงละมึง ตอนแรกจะไม่แต่งกะเค้า ทีงี้เค้าก็ไม่แต่ง สมน้ำหน้า!! "

"เห้ยป๊า โทษเตได้ไงอ่ะ ช่วยทีดิป๊า เตจะแต่งอ่ะ เตจะเอาคนนี้ป๊า!! "

"ไม่รู้โว้ยย ไปเคลียร์กันเอง ฉันไม่เกี่ยว"

"พ่อคร้าบบบ ผมอยากแต่งกับแพมจริงๆนะครับ"

"โอ่ยยย ลูกชาย ไปคุยกับลูกพ่อเอาเองลูก แพมเค้าแต่งพ่อไม่ได้แต่งลูก ถ้าเค้าแต่งหรือไม่แต่ง พ่อก็ตามใจเค้า"

"แพมมมม….. ไหงพูดกับพี่งี้อ่ะ"

"ก็ไม่แต่งอ่ะ มีปัญหาหรอ? "

เชี่ยไรอีกวะเนี่ยยย เหมือนพากูไปสวรรค์แล้วดำดิ่งถึงเหวนรก ไหนตอนแรกเหมือนกูจะได้แต่งกับแพมละ แล้วไหงเป็นงี้วะ  ทำไม ทำไมแพมไม่แต่งกับพี่TT

                  "ทำไมอ่ะ… แพมไม่รักพี่หรอ? "

                  "ตอนนี้ยังไม่แต่ง เรียนจบค่อยแต่งให้มันคบรอดถึงตอนนั้นก่อนเหอะ"

                  "ยังไงก็รอดที่ร้ากกก งั้นตอนนี้หมั้นไว้ก่อนเครป่ะ"

                  "แล้วถ้าพี่เตมีคนใหม่ ถอนหมั้นแพม แพมก็ม้ายขันหมากดิ"

      "ไม่มีทางอ่ะ… พี่รักแพมคนเดวจริงๆน้า พี่อ่ะกลัวแพมจะเป็นของคนอื่น ก็หมั้นจองก่อนดิ นะครับป๊า นะครับพ่อ"

                  "นู่นนนถามเค้านู่น/พ่อไม่รู้แหะๆ ถามแพมลูก"

                  "นะแพม นะคับ หมั้นกับพี่ก่อนนะ^^"

                  "…."

                  "พี่สัญญาจริงๆ แพมอยากได้อะไร พี่ให้หมดเลย"

            ใช่เรื่องที่ต้องยกให้ขนาดนี้ไหมคะ…

"ยังอ่ะ… แพมอยากให้ขอแพมแต่งงานแบบดีๆกว่านี้ อันนี้มันบังคับแพม…"

"^___^ โอเคเลยค้าบบบ สรุปว่าหมั้น แค่รอเตขอดีๆใช่ป่ะ เดี๋ยวจัดให้ชุดใหญ่เลยครับที่รัก จุ้บบบ"

"นี่เต… อายพ่อแพมกับป๊าเตด้วย!!"

"แฮ้ะแฮ่มม ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้นะไอ่ลูกชาย"

"แหะๆครับพ่อ^^ จุ้บน่ารักๆเฉยๆครับ555"

"555555 จะทำอะไรก็ไปทำที่อื่น ไม่ใช่สาธารณะ เดี๋ยวไม่ได้แต่งนะ"

"555555ครับคุณพ่อ-//-"

ความคิดเห็น