ไงครับหลานย่า//อุ้มน้องกานต์

คุณ...

ไม่เป็นไรค่ะคุณพ่อ

น้องกานต์ก็หน้าเหมือนคุณเสือจริงๆนั่นแหละ

ขอแค่อย่าดื้อเหมือนพ่อแล้วกันเนอะลูก😊

//มองหน้า

ที่นั่งมีตั้งเยอะแยะ

นี่!

ยังไม่ไปทำงานอีกหรือไงเรา

น้องกานต์

ตรงนี้บรรยากาศไม่ดี

เราไปเดินเล่นกันดีกว่าเนอะลูก

อย่าท้อนะเสือ

ให้เวลาน้องสักหน่อย

ใช่

แม่มั่นใจว่ายังรักเสืออยู่

ทนๆเอาหน่อยนะลูก

พยายามเอาใจน้องเข้าไว้

ลูกหมีเค้าไม่ใจร้ายให้ทนถึงปีนึงหรอก

ชอบผีเสื้อหรอคับ

😊😊

//หยุดเดิน

มีอะไรคะ

ค่ะ

คราวหน้าไม่ต้องบอกแล้วนะคะ

ไม่ได้อยากรู้

อยากจะไปไหน ทำอะไรก็เชิญ

ถ้าต่างคนต่างอยู่ได้จะดีมาก

//มองริมหน้าต่าง

อะไรกัน

ตี1แล้วยังไม่กลับบ้าน

มัวทำอะไรอยู่

คะคุณแม่//เปิดประตู

เมื่อกี้รู้สึกคัดหน้าอกค่ะ

เลยปั๊มนมเก็บไว้ให้น้องกานต์

ก่อนออกเขาบ้าน

เขาเดินมาบอกลูกหมีค่ะ

ว่าจะกลับค่ำๆ

แต่ก็ไม่คิดว่าจะดึกขนาดนี้

เดี๋ยวก็คงกลับมาค่ะ

คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ

เดี๋ยวลูกหมีอยู่รอเขาเองค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะ ลูกหมีก็งีบตอนกลางวันบ้างแล้ว

อีกซักพักน้องกานต์ก็คงตื่นมากินนม

ไม่ต้องห่วงนะคะ

ลูกหมีอยู่รอเขาเองค่ะ

ค่ะคุณแม่

แง..🥲

😢😢

//ซุกอก

แง~~😢😢

🥺//มุดอกแม่

ลูกหมี..

//ลงรถ

รถฉันเสียน่ะ

รอช่างมาซ่อม

ฝนก็ตกหนัก

ขอโทษที

มือถือฉันแบตหมดน่ะ

กว่าจะติดต่อขอความช่วยเหลือได้ตั้งนาน

ขอโทษจริงๆ

อ..อื้ม 😊

💭ฉันดีใจนะที่เธอเป็นห่วงฉัน 😊

ครับ//เปิดประตู

😊//รับมา

ขอบคุณนะ

//ดึงมือไว้

น้องกานต์หลับแล้วเหรอ

เธอก็ไปนอนได้แล้วนะ

ขอบคุณนะที่เป็นห่วง

อื้ม..ฉันเข้าใจ

ฝันดีนะลูกหมี//ปล่อยมือ

ดิฉันไปเคาะประตูแล้วค่ะ

แต่คุณเสือไม่มาเปิดประตูเลยค่ะ

หลับลึกอะไรขนาดนั้น

ค่ะ คุณท่าน//โค้ง

คุณๆคะ

คุณเสือป่วยจริงๆด้วยค่ะ

ตัวร้อนเป็นไฟเลย

ลูกหมีโอเคใช่มั้ย

ได้เลยจ้ะ วันนี้พี่ว่างพอดี

ใคร..//หลับตาพูด

//ลืมตา

ลูกหมี..

ออกไปลูกหมี

เดี๋ยวติดไข้ฉัน

อือ..ขอบคุณนะ

ออกไปได้แล้ว

เดี๋ยวเธอติดไข้

ถ้าเธอติด น้องกานต์จะลำบากนะ

อื้อ..//ลุกขึ้นนั่ง

ปวดหัวมากๆ

ตาลายไปหมด

อร่อยจัง ฝีมือเธอใช่มั้ย

ถ้าเป็นเธอทำ ฉันจะทานให้หมด

//ทานยา

อื้อ..ไม่ต้องห่วงนะ//ล้มตัวลงนอน

หนาว~

ลูกหมีเหรอ..

หนาวจังเลย

//ลุกขึ้นนั่ง

ไม่ไป~ 🥺

//ล้มตัวลงนอน

ขอบคุณนะ

หนาวจังเลย~🤒

//พลิกตัว

ลูกหมี..

ลงไป

เดี๋ยวติดไข้

//ขยับไปกอด

ไม่เอา

ไม่เอาป้าแตน

กอดฉันหน่อยนะ

ฉันหนาวจังเลย

//มุดอก

คิดถึงอ้อมกอดนี้ที่สุดเลย

😴😴😴

ป่ะป๊ารักน้องกานต์นะคับ//ละเมอ😴

ไม่รักป่ะป๊าไม่เป็นไร//ละเมอ😴

แต่น้องกานต์ต้องรักหม่ามี้มากๆนะ//ละเมอ😴

ป่ะป๊ารักหนูกับหม่ามี้ที่สุดนะคับ//กระชับกอด

😴😴😴

ฉันเอง

//เปิดประตู

ฟัง

ก็เธอบอกให้นมลูกอยู่

เธอไม่ได้ห้ามว่าอย่าเข้ามาหนิ

//ชะโงกดู

ดูดแก้มป่องเลย

นมหม่ามี้คงอร่อยมากสินะ

จะคุยด้วย แต่เธอเอาลูกเข้านอนก่อนก็ได้

//ยื่นถุง

ฉันซื้อมาให้ลูก

ตั้งแต่เขาเกิดมา

ฉันยังไม่มีโอกาสได้ให้อะไรเขาเลย

ฉันขอมากไปหรือเปล่า

ถ้าอยากให้ลูก

ใส่กำไลที่ฉันซื้อให้

ยัง

มีอีกเรื่องหนึ่ง

มันคือของเธอ

ไหนเคยบอกว่าอยากมีหัวใจของฉันอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา

ลืมแล้วเหรอ

ลูกหมี

ขอโทษนะ ฉันทำเธอร้องไห้อีกแล้ว//ลูบหลัง

ฉันจะไม่บังคับเธออีก//ผละกอด

ไม่อยากใส่ก็ไม่เป็นไร

แต่เธอช่วยเก็บมันไว้ก่อนนะ//ยัดใส่มือ

ฉันจะรอวันที่เธอพร้อม

พร้อมที่จะให้ฉันสวมมันให้เธออีกครั้ง

นานเท่าไรฉันก็จะรอ

ไม่ร้องนะคะคนดี//ซับน้ำตา

//บีบหน้าอกเบาๆ

พ่อขอชิมนิดนึงคงไม่เป็นไรมั้ง//ถอดเสื้อลูกหมีออก

😙🍼

เบาๆคับ เดี๋ยวลูกตื่น//กินต่อ

อร่อยจริงๆด้วย

ถึงว่าน้องกานต์กินไม่หยุด

ฉันต่อแล้วนะ

//ลุกขึ้น

คือฉัน..

ได้ไง ลูกหมี

ก็เมื่อกี้เธอก็..

ก็ได้ๆ//รีบเดินออกไป