ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เงาไร้ตัวตน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 142

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2560 14:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เงาไร้ตัวตน
แบบอักษร

ฮินามิ:งานอะไรเหรอคะ?

อลิซ:งานขอหินโยมุแหนะ

ฮินามิ:เอ๋!! ฉันไม่กล้าหรอกนะคะมีงานอื่นที่ง่ายกว่านี้มั๊ยคะ

อลิซ:อ๋อ มีสิแต่มันเป็นงานถ่ายรูปแหนะ อีกอย่างคุณฮินามิก็สวยอยู่แล้วด้วย สนใจมั๊ยละคะ เงินดีนะ(1xxx)

ฮินามิ:สนคะ!

เรื่องกินมาก่อนใช่มั๊ยเนี่ยคุณฮินามิ

อลิซ:ดีเลยงั้นเริ่มงานพรุ่งนี้เลย

ฮินามิ:ค่ะ

ไอจัง:ขอบคุณมากนะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่คะ

ฮินามิ,คันจิ:ไปก่อนนะคะ/ครับ

แล้วก็โบกมือบายไอจัง แล้วก็ส่งคุณฮินามิกลับบ้าน แล้วผมก็กลับบ้านแล้วเข้านอนทันที

-วันต่อมา-

ฮินามิ:สวัสดีค่ะ รุ่นพี่

คันจิ:สวัสดีคุณฮินามิ

ฮินามิ:แล้วหัวหน้าชมรมละคะ ไม่เข้างั้นเหรอ??

คันจิ:เดี๋ยวก็มาแล้วล่ะ เดี๋ยวจะให้ทำความรู้จักนะ

กราเซล:ว่าไง โรคจิต

ฮินามิ:โรคจิต?

คันจิ:อย่าทักทายกันแบบนี้สิ!! เห็นมั๊ยคุณฮินามิเข้าใจผิดกันหมดแล้ว

แล้วผมก็ทำหน้าโกรธใส่เธอ

กราเซล:ก็มันจริงนี่น่า เอ๋คุณฮินามิสินะคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันรุ่นพี่กราเซลนะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก

ฮินามิ:ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ คุณกราเซล น้องของรุ่นพี่ยูจิสินะคะ

กราเซล:ค่ะ

ฮินามิ:มีหนังสือเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงรึเปล่าคะ

คันจิ:คุณฮินามิชอบสัตว์งั้นเหรอ??

ฮินามิ:ค่ะ อยากเลี้ยงแมวแหนะค่ะ

คันจิ:มีสิ รุ่นพี่และห้องสมุดที่โรงเรียนเค้าบริจาคไว้น้ะ หาเอานะคุณฮินามิ เดี๋ยวผมไปซื้อของมากินก่อนนะ

ฮินามิ:ขอบคุณมากนะคะ

กราเซล:คุณฮินามิ

ฮินามิ:ค่ะ

กราเซล:ระวังนะค่ะ เงาไร้ตัวตนกำลังจะปรากฎตัวแล้วล่ะค่ะ ฉันรู้นะคะว่าคุณกำลังตามหามัน แต่ให้มันผ่านไปเถอะน้ะค่ะ

ฮินามิ:งั้นเหรอคะ เรื่องให้มันผ่านไปคงไม่ได้หรอกนะคะตระกูลของฉันมีหน้าที่กำจัดมันคะ ขอบคุณน่ะคะสำหรับคำเตือน

แล้วฮินามิก็เดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของโรงเรียน

---ฮินามิ---

ตั้งแต่ฉันเจอเกิดมาแม่ของฉันก็ถูกฆ่าตายเพราะเลือดที่อยู่ในตัวของ 2 แม่ลูกของฉัน แต่ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องฆ่าพวกเราล่ะ เพราะอะไรกันงั้นเหรอ 'ถึงแม่จะตายไปแล้วแต่แม่ก็อยู่กับลูกเสมอนะ ลูกต้องอยู่เพื่อฆ่าเงาไร้ตัวตนสะ กำจัดมันสะ'คำพูดของแม่ยังวนอยู่ในหัวฉัน แต่ฉันก็ควรถูกฆ่าตั้งแต่อายุ 6 ขวบแล้วแหละน้ะ แต่เพราะผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ยูจิเค้าเป็นคนช่วยฉันเอาไว้จนถึงวันนี้ และวันนึงฉันก็หามันเจอเงาไร้ตัวตนมันอยู่กับผู้ชายคนนึ่ง อายุ 17 ฉันเลยต้องเข้าโรงเรียนเพื่อเข้าใกล้เค้า และวันนั้นเค้ากำลังเดินกลับบ้านฉันเลยทำท่าเหมือนจะฆ่าตัวตาย เค้าเชื่อและขึ้นมาหาฉันห้ามฉันเอาไว้ ตามแผนฉันล้ะฉันกระโดดเข้าไปหารุ่นพี่คนนั้นและแทงที่หัวใจของเค้าแต่เค้ากลับเจ็บแล้วบอกว่าเป็นอมตะ ฉันตกใจและทำอะไรที่น่าอายออกไปหลายอย่าง และผู้ชายคนนี้ก็ทำให้ฉันมีความสุขและเค้าจะอยู่ข้างๆฉันตลอดไปคะ แต่สุดท้ายฉันก็ต้องฆ่าเค้าเหมือนเดิมแหละน้ะ ขอโทษนะคะรุ่นพี่

---------------@@@@----------------

เป็นไงบ้างคะ ขอโทษน้อที่มาช้า พอดีเรียนอยู่นะคะ ตอนเย็นเดี๋ยวจะเขียนต่อให้น้าา ชอบไม่ชอบยังไงก็อย่าลืมบอกกันน้าาาา

ความคิดเห็น