facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๒ สวมหน้ากากรักกัน 100%

ชื่อตอน : บทที่ ๒ สวมหน้ากากรักกัน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2560 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๒ สวมหน้ากากรักกัน 100%
แบบอักษร

​น้องสามเอาแต่จ้องหน้าจออย่างที่คุณธามว่านั่นแหละค่ะ อิอิ


ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง...

“ตื่นเดี๋ยวนี้นะธาม คุณจะมานอนหลับบนเตียงของฉันไม่ได้!” ปานตาใช้หมอนข้างทุบตีสามีเพื่อปลุกให้ตื่น เธอลงไปนั่งเล่นที่ชั้นล่างตั้งครึ่งชั่วโมง คิดว่าธนาธิปคงออกจากห้องแล้ว ที่ไหนได้เขากำลังหลับสบาย!

“อะไรกันสาม ผมเป็นสามีคุณนะ” ธนาธิปคว้าหมอนข้างมาจากเธอมาเหวี่ยงทิ้ง ไม่เข้าใจว่าทำไมปานตาถึงทำตัวแบบนี้กับเขา แทนที่จะพูดจะจากันดี ๆ

“สามีเลว ๆ” เธอด่า

“เลวเหรอ...” คนฟังอารมณ์เดือดพล่านทันที ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเธออย่างพร้อมทะเลาะ คนแบบเธอเอาน้ำเย็นเข้าลูบคงไม่ได้ผล ขนาดทำโทรศัพท์ของเขาพังเสียหาย ยังไม่สำนึกผิดอีก

“ใช่ เลว! คุณมันไร้จิตสำนึก พาผู้หญิงเข้าบ้านทั้งที่ฉันยังอยู่ ขาดเรื่องบนเตียงไม่ได้เลยหรือไง เลวไร้ที่ติจริง ๆ ฉันเกลียดคุณ รับไม่ได้กับพฤติกรรมเลว ๆ ที่คุณทำ!” น้ำตาแห่งความคับแค้นใจเอ่อล้นอาบแก้ม ทว่าแววตาที่จ้องมองเขานั้นดูแข็งกร้าวสุด ๆ

“ถ้ารับไม่ได้ที่ผมมีคนอื่น ก็กลั้นใจตายเลยสิ!”

เขาทิ้งประโยคสุดท้ายแล้วเดินผ่านหน้าเธอออกไปนอกห้อง ปานตากรีดร้องอย่างเจ็บใจ คว้าหมอนมาปาใส่หลังเขาแต่ธนาธิปก็ไม่แคร์ ยิ่งทำให้เธอโมโหมากกว่าเดิมจนถึงขั้นกระชากดึงผ้าห่มผ้าปูลงมากองกับพื้น ทรุดตัวลงนอนร้องไห้ฟูมฟายกับพื้นอย่างเจ็บปวด

“ฮือ...”

ประตูห้องถูกเคาะสองทีก่อนเปิดเข้ามาโดยที่ไม่รอให้เธออนุญาต

“ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอคะ” กมลพรอุ้มสุนัขสุดรักสุดหวงตัวที่ธนาธิปซื้อให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดเข้ามาด้วย พอใจที่เห็นปานตาเป็นแบบนี้

...ดี ร้องไห้นาน ๆ เลย สมน้ำหน้า*!*

“ฉันอยากอยู่คนเดียว ออกไป!” ปานตาเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ก่อนชี้นิ้วไล่ส่ง เธอไม่มีอารมณ์จะพูดกับใครทั้งนั้น ทว่าหญิงสาวรุ่นน้องกลับยืนนิ่ง

“พี่ธามเขาก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ ถ้าคุณสามทนไม่ไหว ก็ขอหย่ากับเขาเลยสิคะ จะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอยู่อย่างนี้ คนกำลังท้อง ร้องไห้มาก ๆ มันไม่ดีเลยนะคะ” กมลพรทำทีเป็นแสดงความเห็นอกเห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกัน มือก็ลูบขนสุนัขเล่นตามประสาคนรักสัตว์

“ไม่! ฉันไม่ยอมอุ้มท้องไม่มีพ่อให้ใครมาประณามหรอกนะ”

“ถ้าอย่างนั้น คุณสามก็ต้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ค่ะ อีกอย่าง...ผู้หญิงของพี่ธาม เธอก็ไม่เคยมาระรานคุณสาม ไม่ใช่เหรอคะ”

“ฉันทำไม่ได้หรอก” ปานตากำมือแน่น ยังคงมีน้ำตาเรื่อย ๆ เพราะยังเจ็บปวดกับคำพูดของเขาไม่หาย

“เฮ้อ... เกดเคยบอกคุณสามแล้วไง ว่าให้หัดเอาใจพี่ธามในฐานะของภรรยาบ้าง เกดเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องดีขึ้นค่ะ ถ้าคุณสามอยากให้พี่ธามเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น ก็ต้องทำตามที่เกดแนะนำนะคะ” ...อีโง่ ฉันจะหลอกใช้แกกำจัดผู้หญิงคนนั้นออกไปจากชีวิตของพี่ธามต่างหากล่ะ

“ก็ได้... ฉันจะลองดู ฉันจะทำให้ธามเลิกยุ่งกับผู้หญิงหน้าด้าน หน้าเงินคนนั้น” บางทีเธอก็เอาแต่ใจตัวเองเกินไป ลองเปลี่ยนมาเป็นคนอ่อนโยนและหัดเอาใจธนาธิปดูบ้าง เผื่อว่าชีวิตคู่จะดีขึ้น

“คุณสามทำได้แน่นอนค่ะ เกดเชื่อและขอเป็นกำลังใจให้นะคะ” หญิงสาวแสร้งยิ้มหวาน ๆ ดูจริงใจ

“จ้ะ... ขอบใจนะเกดที่ช่วยเตือนสติว่าฉันควรทำตัวอย่างไร แล้วนี่น้องหมาของเธอเองเหรอ น่ารักจัง ขออุ้มได้ไหม” ปานตาเช็ดน้ำตาแล้วยิ้มให้หญิงสาวรุ่นน้องอย่างถูกชะตา เริ่มเปิดใจที่จะมองเห็นกมลพรเป็นเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง

“มันชื่อปุยนุ่นค่ะ พี่ธามซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้เกดปีที่แล้วนี่เอง ...ปุยนุ่น ให้คุณสามอุ้มหน่อยนะลูก” กมลพรค่อย ๆ ส่งสุนัขให้ปานตา สองสาวส่งยิ้มให้กัน

“ขนนุ่มสมชื่อปุยนุ่นเลย น่ารักจัง ถ่ายรูปกันดีกว่า” ปานตาเลิกเสียใจกับคำพูดของสามี เพราะหลงในความน่ารักของสัตว์เลี้ยง เธอเคยอยากเลี้ยงสุนัข แต่ถูกห้ามเพราะมารดาไม่ชอบ ตั้งแต่นั้นมาเธอเลยเลิกคิดที่จะหาซื้อลูกสุนัขพันธุ์เล็กมาเลี้ยง จนมาเจอเจ้าปุยนุ่นตัวนี้ ความรู้สึกอยากเลี้ยงสัตว์ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

“ฉันอยากได้มาเลี้ยงสักตัวจังเลย ที่โคราชมีร้านขายลูกสุนัขอยู่ที่ไหนบ้าง พรุ่งนี้ฉันว่าจะขับรถไปดูซะหน่อย” หญิงสาวตั้งใจว่าจะซื้อมาเลี้ยงแก้เบื่อ วัน ๆ ก็ไม่มีอะไรทำนอกจากอยู่บ้านหรือออกไปชอปปิง

“มีค่ะ ในเมืองมีร้านหนึ่งอยู่ใกล้ ๆ ห้าง คุณสามหาร้านเจอแน่นอนค่ะ”

“โอเค พรุ่งนี้ฉันจะไปดูช่วงสาย ๆ แต่ว่าตอนนี้ เราพาปุยนุ่นลงไปวิ่งเล่นสนามหญ้าหน้าบ้านกันไหม ถ่ายรูปด้วย ฉันกำลังเบื่อ ๆ อยากมีอะไรทำ”

“ค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณสามอุ้มปุยนุ่นลงไปก่อนเกดเลยนะคะ เดี๋ยวเกดจะไปหาของว่างให้คุณสามค่ะ”

“เผื่อเธอด้วยนะเกด ไม่ต้องพูดคะพูดขากับฉันหรอก ต่อไปนี้เรียกพี่สามนะ เราจะเป็นเพื่อนกัน” ปานตายิ้มให้เพื่อนใหม่อย่างมีความสุข ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องเหงา อย่างน้อยก็มีกมลพรเป็นเพื่อนแล้วหนึ่งคน

“ขอบคุณนะคะ” กมลพรคิดในใจว่าดีแล้วที่ปานตาไว้ใจและคิดว่าเธอเป็นเพื่อนเป็นน้อง เธอจะทำตัวน่ารัก ๆ ให้ปานตาเชื่อใจและไว้วางใจที่สุด ถึงเวลาแทงข้างหลัง ผู้หญิงคนนี้จะได้เจ็บปวดมาก ๆ ที่ถูกคนที่ไว้ใจสุดแย่งสามี ธนาธิปจะต้องเป็นของเธอคนเดียวและตลอดไป!

“ไปกันเถอะปุยนุ่น” ปานตาอุ้มเจ้าสุนัขขนนุ่มอย่างคล่องแคล่วราวกับเคยเลี้ยง หยิบโทรศัพท์มือถือคู่ใจแล้วออกจากห้องทันที

“เหอะ คิดว่าฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอหรือไง คอยดูก็...ฉันจะแย่งพี่ธามมาเป็นของฉันให้ได้!” กมลพรยิ้มร้าย เบะปากมองผ้าห่มที่กองบนพื้นอย่างหมั่นไส้เจ้าของห้อง



ร้ายใส ๆ อย่างน้องเกด ต้องเจอคนแบบพี่ธี(ธีรัช) ผู้ชายคนนี้แรดและอ่อยเบอร์แรง พูดจาตรงไปตรงมามาก ด่าน้องเกดแต่ละที เอาซะจนนางต้องแอบนอนร้องไห้คนเดียว สมค่ะ คุณพี่ธีอยู่ทีมน้องสามนะคะ รับรองคุณธามมีหึงค่ะ

ตอนต่อไปมาดูความอ่อยของคุณธีกันค่ะ ไลฟ์สดโชว์สาวตอนอาบน้ำ น้องเกดก็ดูนะคะ อิอิ ฟินค่ะ 555


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว