ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความในใจ+ความลับของฮินามิ(เล็กๆ)

ชื่อตอน : ความในใจ+ความลับของฮินามิ(เล็กๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 264

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2560 18:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความในใจ+ความลับของฮินามิ(เล็กๆ)
แบบอักษร

ผมรู้สึกว่าผมจะคิดเกินเลยกับคุณฮิตามิแล้วสิ

คันจิ:ห๊าาาาา!! คุณฮินามิกินเยอะไปแล้วน่ะ

ฮินามิ:ก็มันใช้เลือดนี่คะ มัันต้องกินเยอะๆนี่น่า

พร้อมกับเอาชูชิเข้าปากไป

คันจิ:ถ้าผมไม่มีเงินจ่ายคุณก็ล้างจ้านแทนล่ะกันน่ะครับคุณฮินามิ

ฮินามิ:ได้ค่ะ ห๊าาาา!! คุณคันจิ ไหนบอกจะเลี้ยงกันล่ะคะะะ

เธอบอกด้วยความตกใจ ผมได้แต่หัวเราะ

คันจิ:5555ผมล้อเล่น ผมเลี้ยงก็คือเลี้ยงน่า สมมุติเฉยๆ

ฮินามิ:งั้นก็ดีคะ

ทำไมเธอถึงน่ารักขนาดนี้กันนะคุณฮินามิ รู้มั๊ยตอนนี้คุณขโมยหัวใจผมไป แต่สักวันผมจะต้องบอกคุณนะคุณฮินามิ

คันจิ:คุณฮินามิจะไปไหนต่อมั๊ยหรือจะกลับบ้านเลยล่ะ

ฮินามิ:จะกลับบ้านเลยค่ะ ทำไมเหรอค่ะ

คันจิ:ผมจะไปส่งไง พอดีบ้านผมก็ผ่านทางนั้นน่ะ

ฮินามิ:อ๋อ ค่ะ

-บ้านของคันจิ-

ทำไมฉันถึงต้องชอบคุณฮินามิด้วยล่ะ ทำไงดี คงจะทำตามคำบอกของกราเซลไม่ได้แล้วล่ะสิ'เว้นระยะห่างระหว่างนายกับคุณฮินามิหน่อยนะ นายนะเห็นคนสวยไม่ได้สักเท่าไหร่เลยนะ' คำพูดกราเซลยังอยู่ในหัวของผมอยู่เลยทำไงเีนะ

-วันต่อมา-

คันจิ:ไง กราเซล

กราเซล:ไง คนโรตจิต

คันจิ:แล้วการทักทายแบบนั้นมันคืออะไรกันนะนั่น

กราเซล:ไม่ดีหรอกเหรอ ได้ข่าวว่านายชอบหนิ

คันจิ:ฉันไม่ใช่คนโรตจิตนะเฟ้ย ฉันแค่...

กราเซล:เห็นคนสวยไม่ได้

จูออน:เอะอะอะไรกัน?

จูออนมาตอนไหน?

คันจิ:นายมาตอนไหนเนี่ยย!!!

ผมตกใจเพราะเค้าเอามือมาไว้ระหว่างแขนของผมแหนะผมเลยตกใจ

จูออน:มาเมื่อกี้อแหนะแล้วเห็นนายไงเลยยืมพื้นที่สักนิดน่ะนะ

แขยงโว๊ยยย

คันจิ:เอาออกไป!! สยอง

จูออน:ใจร้ายจัง (*-*)

ผมเลยเอามือของจูออนออกไป แล้วกราเซลก็หันไปคุยกับพี่ของเธอและยื่นกระดาษเอามาให้ผม 'เจอกันที่สถานนีรถไฟหมายเลข xxx นะ'

ผมไปตามนัด

คันจิ:มีอะไรงั้นเหรอ??

กราเซล:เธอสนิทกับคุณกฮินามิแล้วสินะ

คันจิ:ใช่มีอะไรงั้นเหรอ?

กราเซล:ฉันได้ข่าวว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นแหนะ กำลังลำบาก

คันจิ:ลำบากงั้นเหรอ? ลำบากอะไร

กราเซล:ฉันจะบอกให้ก็แล้วกัน เด็กผู้หญิงคนนั้นแหนะได้รับการช่วยเหลือมาจากพี่สาวของฉันล้ะนะ(ยูจิล่ะนะ)

คันจิ:ช่วย?

กราเซล:ช่วยจากการโดนฆ่าไงล่ะ นายก็น่าจะรู้ดีนี่น่า ว่าตระกลูต้องสาปนะแข็งแกร่งมากเลยนะ แต่มีคนจ้องจะฆ่าไงล่ะ แต่เพราะพี่ยูจิไงเด็กคนนั้นถึงรอดมาได้และใช้ชีวิตอย่างดิ้นรน แต่มีคำนึงของแม่ของเด็กผู้หญิงคนนั้นได้สั่งเสียก่อนตายนะ'ถึงไม่มีแม่ แม่ก็จะอยู่ข้างๆ และอีกอย่างนึงฆ่าเงาไร้ตัวตนสะ'

คันจิ:ฉันสินะ

กราเซล:ใช่ไงละ และตามหานายจนเจอที่เมืองนี้และพยายามฆ่านายไงละ

คันจิ:แล้วเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไงละ?

กราเซล:เพราะแม่ของนายไงละ

แม่ผมงั้นเหรอ ทำไมกันละทำไมถึงบอกเรื่องนี้กับผมกันนะ แต่ทำไมถึงไม่มาบอกผมตรงๆกันละ ติดงาน หรือไม่อยากเจอหน้าผมกันละ

คันจิ:ทำไมถึงต้องบอกกับผมงั้นละ

เธอยิ้มที่มุมปากก่อนพูดออกมา

กราเซล:เพราะฉันรู้ไงละ ว่านายแหนะไม่ได้คิดกับเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วยคำว่าพี่น้องหรอกนะ ใช่รึป่าวละ?

คันจิ:ไม่รู้เหมือนกันสิ

ทำไมกราเซลถึงรู้ละแต่หลายๆวันผมก็คิดถึงแต่คุณฮินามินี่น่า ไม่รู้นี่สิแปลก (><) ผมเลยหน้าแดง

กราเซล:ระวังตัวหน่อยแล้วกันระ เด็กผู้หญิงคนนั้นแหนะ ฆ่านายได้ตลอดเวลานะ

-พักกลางวัน-

คันจิ:ไงไอจัง ขอถามอะไรสิ?

ไอจัง:อะไรงั้นเหรอ?

คันจิ:ถ้าเงินไม่พอ 140 เยนนี่เธอจะไปที่ไหนเหรอ

ไอจัง:คงตู้มาม่าละมั่งคะ

คันจิ:ขอบคุณมากนะ

เด็กผู้หญิงที่หางานพิเศษทำงั้นเหรอ คงหาเงินเลี้ยงตัวเองสินะ

คันจิ:เจอตัวสักทีนะคุณฮินามิ

ฮินามิ:ตามหาฉันงั้นเหรอคะ มีอะไรงั้นเหรอ??

คันจิ:เปล่าหรอกแค่แปลกใจทำไมไม่ไล่แทงผมเหมือนหลายๆวันที่ผ่านมา

ฮินามิ:เพราะรุ่นพี่ดีกับฉันไงคะ ฉันคงฆ่าไม่ได้แล้วแหละคะ

คันจิ:งั้นเหรอ จะดีใจหรือว่าเสียใจดีละ

ฮินามิ:รุ่นพี่คะ

คันจิ:หืม?

ฮินามิ:รุ่นพี่เลิกยุ่งกับฉันเถอะนะคะ อย่าให้ฉันรู้สึกดีกว่านี้เลยมันไม่ดีหรอกนะคะฉันแหนะควรอยู่คนเดียวมากกว่า เพราะฉันมันเป็นตัวประหลาดนะคะ

ทำไมกันละคุณฮินามิ ผมก็ตั้งใจไม่ให้มันเป็นอย่างงั้นนะ แต่คงไม่ได้หรอกเพราะคุณเอาหัวใจผมไปแล้วนะ

คันจิ:ตัวหลาดงั้นเหรอ!! แล้วผมละใช่มนุษย์งั้นหรอกเหรอ คุณคิดว่าอยู่คนเดียวมันมีความสุขงั้นหรอกเหรอคุณฮินามิ

ฮินามิ:ถึงอย่างงั้นฉันก็ไม่อยากให้ใครมาตายเพราะฉันอีกนี่คะ!!!!

แล้วน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา

คันจิ:แล้วที่ผมเป็นอยู่ละผมมันไม่ใช่ตัวประหลาด!! งั้นเหรอที่ต้องอยู่แบบครึ่งๆกลางๆแบบนี้นะคุณฮินามิ

ผมก็น้ำตาคลอเช่นกัน

ฮินามิ:ฉันไม่อยากทำร้ายใครอีกแล้วคะ ฉันไม่น่าเกิดมาเลยนะคะ

ผมวิ่งเข้ากอดเธอ

คันจิ:คุณเกิดมาแล้วนะคุณฮินามิ ต่อไปนี้คุณไม่ได้โดดเดี่ยวอีกแล้วนะ ผมจะอยู่ข้างคุณเอง

ฮินามิ: ฮึก ฮึก จะ..จริงเหรอคะ แต่รุ่นพี่ จะ..ดะ...เดือดร้อนเอานะคะ

คันจิ:ผมนะเดือดร้อนมาทั้งชีวิตแล้วนะ เดือดร้อนอีกสักนึดคงไม่เป็นไรหรอก

ผมยิ้มให้กับเธอ

คันจิ:แต่คุณต้องเข้าชมรมอยู่กันพวกผมนะคุณฮินามิ (^^)

ฮินามิ: คะ ค่ะ แต่รุ่นพี่หาไปหาอลิซได้รึป่าวคะ พอดีจะเอาหินโยมุไปหายน่ะค่ะ

คันจิ:ได้สิ ใกล้เวลาเลิกโรงเรียนแล้วนะ ไปกันเถอะ

ฮินามิ:ค่ะ

ระหว่างเดินมาร้านของคุณอลิซ คุณฮินามิก็ถามโน้นถามนี่ไปเรื่อย อยากอยู่ไปอย่างงี้นานๆเลยจังนะคุณฮินามิแต่ผมก็ต้องโดนคุณฆ่าอยู่ดีสินะ ไม่เป็นไรหรอกตายด้วยมือของคุณผมก็ดีใจนะคุณฮินามิ

ฮินามิ:รุ่นพี่!! ฟังฉันมั๊ยคะ

คันจิ:ห๊ะเมื่อกี้คุยฮินามิว่าอะไรนะครับ ผมมัวคิดอะไรมากไปหน่อยเลยไม่ได้ฟังนะ ขอโทษนะ

เธอทำหน้ามุ่ย ทำไมเธอถึงน่ารักแบบนี้ละคุณฮินามิ >< อยู่ดีๆหน้าผมแดงสะงั้น

ฮินามิ:ฉันบอกว่าให้รุ่นพี่ถามคุณอลิซให้หน่อยได้มั๊ยคะว่า มีงานที่ฉันพอจะทำให้ได้รึป่าว แต่?ทำไมรุ่นพี่หน้าแดงละคะ เขินอะไรรึป่าว

คันจิ:ได้สิ อะ..เอ๋ ผมเปล่านะ ผะ..ผมไม่ได้เขินนะ นี่ไงถึงแล้วร้านคุณอลิซ

ในที่สุดก็ถึงดีนะที่ถึงก่อนไม่งัั้นคุณฮินามิคงต้องถามผมแน่ๆว่าผมหน้าแดงเพราะอะไร แล้วคุณฮินามิก็เข้าไป ผมถอนหายใจแล้วเดินตามเข้าไป

ไอจัง:สวัสดีคะ รับอะไรดีคะ อ้าวคันจิเองหรอกเหรอรับอะไรดีละ?

คันจิ:ข้าวแกงกระหรี่จานใหญ่จานนึง คุณฮินามินี่ไอจังนะ ไอจังส่วนนี่คืิอคุณฮินามิที่เธอได้ยินข่าวไง

ฮินามิ:เอ๋!! ยะ...โยมุนี่คะรุ่นพี่

ฮินามิพูดจบก็เอามีดของเธอออกมาแลัวชี้ไปหาไอจัง

คันจิ:เดี๋ยวสิคุณฮินามิ ใจเย็นๆก่อน

ฮินามิ:ใจเย็นได้ยังไงละคะนั่นมันโยมุนะคะ

คันจิ:โยมุพันธมิตรแหนะ ไอจังขอโทษด้วยนะที่คุณฮินามิทำแบบนัั้นแหนะ

ไอจัง:ไม่เป็นไรหรอกคะ นักรบต่างโลกมาแรกๆก็อย่างงี้แหละคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณฮินามิ

ฮินามิ:เอ๋!! ขอโทษด้วยนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะคุณไอจัง

แล้วเธอก็เก็บมีดของเธอ

ไอจัง:ไอจังก็พอแล้วคะ

ฮินามิ:คะไอจัง

คันจิ:คุณอลิซละ

ไอจัง:อยู่ข้างหลังนะค่ะ เดี๋ยวไปเรียกมาให้นะคะ

แล้วไอจังก็ไปตามคุณอลิซให้พร้อมกับข้าวแกงกระหรี่จานใหญ่

อลิซ:สวัสดีคะ คุณฮินามิคนในตระกลูเลือดต้องสาปสินะคะ

ฮินามิ:เอ๋!! รู้จักฉันด้วยงัั้นเหรอคะ

อลิซ:คะ รู้จักสิคะ ^^ มาขายหินโยมุสินะคะไหนคะขอดูหน่อย

แล้วฮินามิก็เอาหินโยมุออกมา แล้วอลิซก็วิเคราะห์จนเสร็จ

คันจิ:นี่คุณอลิซมีงานให้คุณฮินามิทำบ้างรึป่าว?

อลิซ:มีนะแต่ไม่รู้คุณฮินามิจะชอบเหรอป่าวนะ?

ฮินามิ:งานอะไรเหรอคะ??

------------------@@@@-------------

ว้าวๆ ฮินามิมีงานทำแล้วเย้ๆ ถ้าแต่งงงๆยังไงต้องขอโทษด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านน้า ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมติชมด้วยนะคะ เราจะเอาคำติชมไปปรับปรุงค่ะ ของคุณนะคะ

อ่านฟรีไม่ติดเหรียญนะคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ

ความคิดเห็น