ขอบคุณทุกๆแรงสนับสนุนนะคะ ขอบคุณทุกๆกำลังใจและทุกๆคอมเม้นที่เขียนบอกกล่าวๆ รักรีดเดอร์ทุกคน ^^

ตอนที่ 26 อีกครั้ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 อีกครั้ง

คำค้น : แพร, ไฟ , เพลิงไฟเสน่หา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2560 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 อีกครั้ง
แบบอักษร

ก่อนอื่นก็ขอกล่าวคำว่า.....สวัสดีและขอโทษนะคะ สำหรับรีดเดอร์ทุกท่าน  ที่ไรด์เตอร์ไม่ยอมมาอัฟซักที  จะไม่อ้างด้วยเหตุผลใดๆทั้งปวง (รีดเดอร์ : ก็ไม่อยากฟังคำแก้ตัวใดๆ )

ไรท์เตอร์: TT  ไม่ขอพูดไรมาก  จะตั้งใจอัฟละ  5555555   ขอบคุนทุกคนมากที่ยังคงอ่านอยู่

รีดเตอร์: ตรูจะไม่อ่านอยู่ละ

ไรท์เตอร์:  กราบบบ ขอร้องงงงง   อยู่ด้วยกันก่อน  ผิดไปแล้วววว 

รีดเดอร์: ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะ หายไปอีกอีกเถอะ

ไรท์เตอร์: จ้าา  ด่าได้นะ แต่อย่าแรง สำนึกผิดไม่ทัน  TT  (เพ้อเจ้อนานแล้วว ทุกคนคงอยากอ่านแล้ว)


................................................................................................................................................................................



หลังจากที่ทั้งสามคนเที่ยวสวนสัตว์กันจนเสร็จแล้ว ไฟก็พาแพรและเอมมี่ไปนั่งกินไอศกรีม ที่ร้านน่ารักๆแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากสวนสัตว์มากนัก 

"วันนี้สนุกไหมคะเอมมี่?"

"สนุกมากๆเลยคะลุงไฟ  วันหลังเรามาเที่ยวกันอีกนะคะ  "

"ได้สิจ๊ะ ว่าแต่คุณแม่ของหนูจะไม่ว่าเอาใช่ไหมละจ๊ะ"

"ม๊ามี๊ไม่ว่าหรอกคะ  จริงไหมคะมามี๊"

"แต่ม๊ามี๊ว่า เรามากันสองคนดีกว่าไหมลูก ชวนลุงไฟมาด้วย คงรบหวนเวลาลุงไฟเเย่เลย"

"หว่าาา  หรอคะ"

"ไม่รบกวนลุงหรอก  ลุงเต็มใจลุงชอบเล่นกับเอมมี่ เดี๋ยววันหลังลุงจะพามาอีกนะ  ลุงสัญญา"

"อย่าสัญญา อะไรพล่อยๆ เลยคะ ถ้าคิดว่าจะทำไม่ได้ เพราะคนฟัง มันเสียความรู้สึก"

"แพร !  ผมขอโทษ"

"พอเถอะคะ  ฉันว่าเรากลับกันดีกว่า  กว่าจะถึงบ้านคงค่ำ"

"แต่ผมยังอยากเที่ยวอยู่ต่อเลยนะ จริงไหมเอมมี่" ไฟรีบถามเอมมี่เพื่อเสริมทัพตัวเองทันที เพราะเขายังอยากใช้เวลาอยู่กับแพรและเอมมี่อยู่เลย

"ใช่คะ เอมมี่ก็ยังไม่อยากกลับ เอมมี่ ชอบลุงไฟจังเลยคะ"

"เอมมี่!!!  " แพรถึงกับหน้าถอดสี ทันทีที่เอมมี่พูดว่าชอบไฟ เพราะมันเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่า ตอนนี้ไฟเริ่มเข้ามาในใจเอมมี่แล้ว และยิ่งทำให้เธอกลัวว่าเขาจะมาแย่งลูกเธอไป 

"งั้นลุงขอไปเล่นกับเอมมี่ทุกวันได้ไหม?"

"ได้สิคะ เอ๋! ว่าแต่ว่า ลุงไฟไม่มีลูกหรอคะ?" ทันทีที่ได้ยินเอมมี่พูด  ไฟจึงหันหน้าไปมองหน้าของแพร ว่าเธอจะมีปฏิกิริยายังไงกับคำถามของเอมมี่ และสิ่งที่เขาเห็นจากแววตาของแพร คือความรู้สับสน  ส่วนหนึ่งก็มาจากที่เขาไม่หนักแน่นพอ ทำให้เธอเชื่อว่าเขารักเอมมี่และเธอจริงๆ

"ลุงมีแล้วนะจ๊ะ  แต่ภรรยาของลุงเขาพาลูกหนีลุงไป " ไฟพูดไปพร้อมกับมองหน้าแพรไปด้วย

"จริงหรอคะ น่าสงสารลูกของคุณลุงจังเลยนะคะ ต้องอยากเจอคุณลุงมากแน่ๆๆ"

"ทำไมเอมมี่ถึงคิดอย่างนั้นละ หึ"

"ก็ เอ่อ ก็เอมมี่ยังคิดถึงคุณพ่อเลยนะซิคะ " เอมมี่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆลงพร้อมกับหันหน้าไปมองหน้าของแพร

"เอมมี่ ลูกก"

"ไม่เปนรัยคะ ม๊ามี็๊ เอมมี่เข้าใจม๊ามี๊ ว่าม๊ามี๊จะต้องมีเหตุผล"

"เอมมี่ ม๊ามี๊ขอโทษนะลูก" แพรพูดไปพร้อมกับน้ำตาไหลและเข้าไปกอดเอมมี่ไว้ เพราะเธอไม่รู้จะเริ่มบอกลูกยังไง ว่าคนตรงหน้านี่แหละคือ พ่อ ที่เอมมี่อยากเจอ

" แพรร ผม คืออ "

"อยาเพิ่งพูดอะไรตอนนี้เลยนะคะ ขอเวลาฉันหน่อยนะคะ" ไฟจึงพยักหน้า ตามที่เธอขอร้องเพราะเขาก็อยากให้แพรเป็นคนบอกลูกด้วยตัวเองมากกว่า

"งั้นวันนี้เรากลับกันดีกว่านะคะเอมมี่"

"ก็ได้คะ "

หลังจากเช็คบิลเรียบร้อย ไฟก็จูงมือเอมมี่เดินไปที่รถทันที พร้อมกับแพรที่เดินตามหลังมาติด และระหว่างนั้นเอง จู่ๆ ก็มีรถมอไซต์ขี่มาด้วยความเร็ว และมือปืนที่นั่งซ้อนท้าย ก็เล็งเป้ามาที่แพร ไฟที่เห็นว่าแพรกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงรีบวิ่งไปบังกระสุนแทนแพร

ปัง  ปัง 

"กรี๊ดดด  ไฟๆ คุณเป็นยังไงบ้างๆๆ  ไฟ คุณอย่าเป็นอะไรไปนะ" แพรพูดออกมา พร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด

"ลุงไฟๆๆ มามี๊ๆๆลุงไฟมีเลือด"

"ช่วยด้วยๆๆ  ช่วยด้วยคะ  มีคนโดนยิง ฮื่ออๆๆ  ฮื่ออ  คุณอย่าเป็นอะไรนะไฟ"

"แพรร  แพรร  คุณกับลูกปลอดภัยใช่ไหม" ไฟพูดออกมาอยากยากลำบาก 

"ไฟ คุณอย่าเป็นอะไร คุณลืมตา มาดูฉันก่อน  ถ้าคุณเป็นอะไรไป ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง ฮื่ออๆๆๆ  ฮื่ออออ" ไฟที่ได้ยินเเพรพูดอย่างนั้น เขาก็ยิ้มให้เธอ ก่อนจะสลบไป

"ม๊ายยยยย  ฮื่ออๆๆ  ฮื่อๆๆๆ ไฟฟๆๆ  ลืมตาขึ้นมาก่อนๆๆๆ"

ระหว่างนั้นพลเมืองดีที่ช่วยโทรเรียกรถพยาบาลให้ รถพยาบาลก็มา เเพรก้บเอมมี่นั่งกับรถพยาบาลไปกับไฟ ด้วยความเป็นห่วง 




ณ โรงพยาบาล Q

แพรที่ตอนนี้ยืนรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน ถึงกับนั่งไม่ติด เพราะตอนนี้หมอเข้าไปเกือบ 2 ชั่วโมงแล้ว ก็ยังไม่มีที่ท่าว่าจะออกมา ตอนนี้เธอเป็นห่วงไฟจนเธอไม่สนใจอะไรแล้ว   ดีที่ตอนนี้คนของเธอไปเอารถและแวะมารับเอมมี่กลับบ้านไปก่อนแล้ว ทำให้ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธออยากขอพระเจ้า คือ ขอไฟกลับมาหาเธออีกสักครั้งได้ไหม เธอจะขอมากเกินไป ถ้าเธออยากได้ไฟกลับคทนมาหาเธออีกครั้ง  แพรได้ยินร้องไห้อยู่หน้าห้องแูกเฉินด้วยความเป็นห่วงไฟ เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขาจะมาปกป้องเธอทำไมกัน   จะมาปกป้องเธอให้เธอรู้สึกผิดทำไมกัน  จะมาทำให้หัวใจเธอไขว้เขว่ทำไม เเพรได้ถามคำถามกับตัวเองซ้ำๆไปซ้ำมา 

"คนไหนญาติคนไข้ครับ"

"ฉันคะ ฉันเป็นภรรยาของเขาคะ คุณหมอ  คุณไฟเป็นยังไงบ้างคะ"

"ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ"

"จริงหรอคะ !!  ขอบคุณมากๆนะคะคุณหมอ  ฉันขอเข้าไปเยี่ยมคุณไฟได้ไหมคะ"

"เดี๋ยววรอย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นก่อนแล้วกันนะครับ"

"คะ ขอบคุณจริงๆคะคุณหมอ"

"ไม่เป็นไรครับ"


หลังจากนั้นไม่นานครอบครัวของไฟ ก็มาถึงโรงพยาบาล มารดาของไฟก็ไม่วายที่โวยวาย พูดกระทบกระทั่งใ่แพร ว่าเธอเป็นต้นเหตุให้ไฟต้องเจ็บตัว

แพรที่ตอนนี้เธอเป็นห่วงไฟ เธอก็ไม่อยากทำให้เขาเดือดร้อนตอนนี้  ดังนั้นเธอจึงเลี่ยงมารดาของไฟ โดยเธอขอตัวกลับทันที เพราะเธอไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้ใครไปมากว่านี้

จี๊ดที่เห็นว่าแพร กำลังจะเดินกลับ เธอจึงรีบวิ่งตามแพรไป เพราะเธอมีเรื่องที่ต้องคุยกับแพร

"แพร!  แพร! รอก่อน ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหม"

"มีอะไร? "

แพรจึงเดินนำจี๊ดมาที่สวนหย่อมข้างๆตึกที่โรงพยาบาล

"มีอะไรจี๊ด บอกไว้ก่อนนะ ถ้าเธอจะชวนทะเลาะ ตอนนี้ฉันเหนื่อย ไม่มีแรงจะทะเลาะอะไรด้วยหรอกนะ"

"ฉันอยากคุยกับเธอ เรื่องเธอกับพี่ไฟ แล้วก็เรื่องระหว่าง"

"ว่ามาสิ"

"เอาเรื่องของเราก่อนนะ คือระหว่างเรานะ ฉันอยากบอกเธอว่าฉันขอโทษ สำหรับเรื่องต่างๆที่ผ่านมา  เราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม ระหว่างที่ไม่ต้องมีเรื่องบริษัทมาเกี่ยวข้อง"

"จี๊ดด สำหับฉัน เธอคือเพื่อนเสมอมา ไม่เคยเปลี่ยนแปลง"

"แพรร ขอบคุณนะ"

"ฉํนก็มีส่วนผิดที่ทำเรื่องต่างๆกับเธอและครอบครัว ฉันก็ขอโทษนะจี๊ด"

"ไม่เป็นไรแพร  ฮื่ออ "  จี๊ดพูดจบก็โผล่เข้ากอดเพื่อนรักพร้อมน้ำตาทันที มิตรภาพที่พวกเธอห่างหายกันมานาน มันกำลังกลับมาแล้ว

"ส่วนเรื่องพี่ไฟนะ  ฉันมีอะไรบางอย่างที่อยากบอกให้เธอรับรู้ เธอจะเชื่อหรือไม่ก็ได้นะ  ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่ที่พี่ไฟคบกับม่านฟ้า พี่ไฟไม่ได้มีความสุขหรอกนะ พี่ไฟต้องคอยทำตามคำสั่งของคุณแม่ แต่พอมีเธอกับลูกก้าวเข้ามาในชีวิตพี่ไฟ  ฉันเห็นสิ่งที่เปลี่ยนไป จากพี่ไฟ  พี่ไฟยอมมีปากเสียงกับคุณแม่  พี่ไฟดูความสุขทุกครั้งที่ได้เจอเธอ แม้ว่ามันจะเรื่องงาน หรือเราต้องขัดแแย้งกันก็ตาม ครั้งแรก ฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่า พี่ไฟจะรักเธอจริงๆ และฉันก็เชื่อว่าพี่ไฟก็ไม่รู้ว่าตัวเขาเองหรอกว่า เขารักเธอมากขนาดนี้ๆ แต่ตอนนี้พี่ไฟเปลี่ยนไปแล้ว เขายอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องเธอ แค่นี้มันก็น่าจะพิสูจน์อะไรๆได้หลายอย่างๆแล้วนะ พี่ไฟรักเธอมากจริงๆนะแพร ฉันอยากให้เธอเก็บคำพูดของฉันเอาไปคิดดีๆ"

"อือ ขอบใจนะจี๊ด เดี๋ยวฉันจะเอาไปคิด"

"อีกอย่างนะแพร เรื่องที่คุณแม่เอาให้เธอออกจากชีวิตพี่ไฟนะ พี่ไฟเขาไม่รู้เรื่องนี้หรอกนะ"

"อือ ฉันขอเวลาหน่อยนะจี๊ด  ฉันก็เจ็บปวดมาไม่น้อย จะให้ยอมรับและอภัย มันก็ไม่ง่ายหรอก"

"อือ ฉันเข้าใจแพร"

"งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ  แล้วเจอกันนะ"

"อือ  กลับบ้านดีๆนะแพร"

หลังจากที่แยกมาจากจี๊ด คำพูดของจี๊ดก็เข้ามาอยู่ในสมองของแพรตลอดเวลา  เธอจะทำอย่างไรกับชีวิตของเธอและลูกดี  เธอจะเชื่อใจเขาได้มากแค่ไหน  แล้วความรู้สึกของเธอกับเขา ตอนนี้มันคืออะไร 



,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,......................................................,

ตอนนี้ขอไถ่โทษด้วยการไม่ติดเหรียญนะคะ  TT

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว