ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 เรื่องของพวกเรา ตอนที่ 3 19/5/17

ชื่อตอน : บทที่ 3 เรื่องของพวกเรา ตอนที่ 3 19/5/17

คำค้น : พันธะ, พันธะเสน่หา, เสน่หา, ชลชินี

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2560 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 เรื่องของพวกเรา ตอนที่ 3 19/5/17
แบบอักษร

เขาปราดเข้าไปหาอย่างรวดเร็วพร้อมกับคว้าตัวเธอเข้าไปกอด สีหน้าบานแฉ่งจนผู้หญิงที่ถูกผลักและยังไม่ลุกขึ้น ต้องมองด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนเดียวกับที่ตีหน้ายักษ์ใส่หล่อน ลุกขึ้นได้เจ้าหล่อนก็เดินเข้ามาด่าเขาแล้วจากไป ชายหนุ่มไม่ให้ความสนใจ ทำเหมือนว่าคำด่านั้นไม่เข้าหู อ้อมแขนของเขาก็ไม่ยอมปล่อยจากร่างของภรรยา ทำให้วิภาพิมพ์หยิกข้างเอว เขาเพียงนิ่วหน้าเล็กน้อยอดทนกับความเจ็บปวด อนงค์นุชมองด้วยความทึ่งเมื่อเห็นนมัสการในมุมนี้ ใบหน้าหล่อเหลาแบบเถื่อน ๆ เต็มไปด้วยหนวดเคราที่ตัดเล็มเอาไว้อย่างน่าดูกำลังซุกบนซอกคอของเพื่อนสนิท เธอมองกระเป๋าซึ่งตั้งอยู่ คงเป็นของเขา มองไปที่สองแขนแข็งแรงซึ่งรัดร่างของวิภาพิมพ์เอาไว้อย่างไม่ยอมให้พรากจาก หากใครจะไปดึงคงต้องใช้เรี่ยวแรงมหาศาลถึงจะสามารถทำให้แขนของเขาหลุดจากร่างวิภาพิมพ์

“ปล่อย”

“คิดถึงคุณที่สุด”

“บอกว่าปล่อย”

“ใจร้ายที่สุด คนดีของผม”

อนงค์นุชส่ายหน้าก่อนเปิดประตูและช่วยลากกระเป๋าของเขาเข้าห้อง

“นายมีมรรยาทหรือเปล่าฮึ!! ทักทายผู้คนเขาบ้างสิ...ปล่อยได้แล้ว บอกให้ปล่อยยังไงเล่า!!”

เสียงหญิงสาวเข้มถึงขีดสุด สีหน้าไม่ได้ยินดีอะไรสักนิดเดียวกับการมาของเขา นมัสการมองใบหน้าซึ่งบอกอาการโกรธอย่างจริงจังของภรรยา มองนิ้วที่เตรียมจะยกขึ้นมาจิ้มตาเขา ทำให้ต้องปล่อยแขนออกพร้อมหันไปยิ้มให้สาวสวยร่วมห้องของวิภาพิมพ์

“สวัสดีครับ...”

“สวัสดีค่ะ คุณนะโม”

อนงค์นุชยิ้ม มองวิภาพิมพ์ขยับตัว บิดร่างไปมาพร้อมสีหน้าขึงตึงมองชายหนุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าอย่างหวาดระแวง นมัสการมองสบตาก่อนที่จะมีสีหน้าจืดเจื่อนลงเรื่อย ๆ สายตาเมียเหมือนเครื่องจับเท็จ ทำให้ทุกสิ่งที่เขาทำหลังจากหล่อนจากมาทะยอยผุดเข้ามาในความคิด ความรู้สึกผิดยิ่งทำให้เขาอยากเกาศีรษะ ร้ายจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ แต่...เขามองผู้หญิงอีกคนตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

“ดื่มอะไรร้อน ๆ ก่อนนะพิมพ์”

“ได้ ขอบคุณมากจ้ะนุช” ผู้หญิงคนนั้นชื่อนุช แย่จริงที่เขาจำไม่ได้

“คุณนะโมล่ะคะ”

“กาแฟเข้ม ๆ ขอบคุณครับคุณนุช”

หญิงสาวแอบหัวเราะในใจ หัวไวเสียด้วย จำชื่อเราก็ไม่ได้ จึงเรียกตามเมีย คงอยากฟันเมียเต็มที่แล้วสิท่า หูตาหื่นเหลือเกิน ถ้าไม่ติดว่ามีเธออยู่ตรงนี้ก็คงฉุดเมียเข้าห้องไปแล้ว คืนนี้เราจะได้นอนหรือเปล่านะ เสียงจะดังเข้าไปถึงห้องเรามั้ยละเนี่ย??

ความคิดอนงค์นุชฟุ้งไปไกลทีเดียว เธอเองก็เป็นสาวบริสุทธิ์ ทั้งเธอ และวิภาพิมพ์ต่างเป็นผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัว ไม่เคยพาผู้ชายคนไหนเข้ามา แต่ชายคนนี้ที่หูตาแพรวพราวและท่าทางโก้เก๋ สะดุดตาสะดุดใจเธอไม่น้อย เพราะเป็นสามีของเพื่อนจึงสามารถเข้ามาได้อย่างชอบธรรม ใจเธอแกว่งทีเดียว ไม่แปลกใจว่าทำไมเอริก้าถึงกล้ากระโดดเข้าไปกอดเขา ก็ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าเขาเป็นแบบคนที่น่าชวนให้มีเซ็กส์ด้วย สีหน้าท่าทางเป็นหนุ่มเจ้าชู้ชัด ๆ การมีผู้หญิงอื่นจึงไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปไม่ได้ ผู้ชายเจ้าชู้เป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์อย่างยิ่ง แตกต่างจากความมั่นคงของพรามพรหมมาก ผู้ชายคนนั้นอยู่ใกล้แล้วรู้สึกได้ถึงความมั่นคงเด็ดเดี่ยว เป็นคุณสมบัติที่เหมาะสำหรับคนที่ต้องการความมั่นคงในชีวิต

แต่ผู้หญิงส่วนใหญ่ชื่นชอบแบดบอย เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่วิภาพิมพ์เคยกล่าวกับเธอว่าชื่นชอบผู้ชายลักษณะเหมือนนมัสการนั้นเป็นเรื่องจริงหรือล้อเล่น ส่วนเธอ...ตัดสินใจยากจัง ชอบไปหมดทั้งคู่ แม้รู้ว่าชายคนหนึ่งเป็นสามีของเพื่อน อีกหนึ่งเป็นชายซึ่งหลงรักเพื่อน...ไม่มีผู้ชายของเธอสักคน

อนงค์นุชยักไหล่ เรื่องคู่คงต้องปล่อยให้แล้วแต่พรหมลิขิต เธอมองชายซึ่งไม่มีความเขินอาย เลยสักนิด เพราะเขานั่งลงเบียดชิดภรรยาซึ่งทำหน้าหงิกและเป็นฝ่ายขยับออกห่าง ก่อนโน้มตัวมาหยิบแก้วเครื่องดื่ม นมัสการไม่ยอมแพ้ เขาไม่สนใจเพื่อนร่วมห้องของภรรยา ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือผู้หญิงซึ่งเป็นเมียของเขาเท่านั้น มาอยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้เขาถึงรู้ว่าตัวเองคิดถึงวิภาพิมพ์แค่ไหน ดื่มกาแฟไปอย่างที่ไม่รู้เลยว่าร้อนขนาดไหนจนมันลวกลิ้น เขาจึงอุทาน อนงค์นุชอดหัวเราะออกมาพร้อมเพื่อนไม่ได้ เธอส่งน้ำเย็นให้เขาซึ่งรับไปอมเอาไว้เพื่อลดความร้อนในช่องปาก

“สม...เป็นอะไรขึ้นมาล่ะ ทำไมต้องรีบร้อนลุกลนไปหมดแบบนี้ หนีเจ้าหนี้มาหรือไง” เสียงคนเป็นเมียออกอาการไม่พอใจอย่างยิ่ง นมัสการยิ้มก่อนเอียงตัวไปกระซิบริมใบหูขาวสะอาดว่า

“คิดถึงคุณ”

ใบหน้าของวิภาพิมพ์บึ้งตึงขึ้นมาทันทีเมื่อฟังเสียงหื่น ๆ ของชายผู้เป็นสามี ในโลกนี้มีเรื่องมากมายที่ต้องทำ แต่เหมือนว่าผู้ชายซึ่งเธอได้มาเป็นสามี จะให้ความสำคัญกับเซ็กส์มากจนออกนอกหน้า มาถึงไม่ถามไถ่เรื่องราวอะไรเลย   สีหน้าท่าทางระรี้ระริกอยากจะชวนเธอขึ้นเตียงอย่างเดียว ถึงหุ่นเธอจะชวนเซ็กส์ แต่ชีวิตเธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากนัก อนงค์นุชแอบอมยิ้ม ผู้ชายคนนี้ดิบเถื่อนและหื่นกามจริง ๆ ด้วย แต่ด้วยบุคลิกที่ดูดี ทำให้เขาคงได้เซ็กส์มาง่าย ๆ ไม่ได้ดูเป็นมนุษย์ลามกเพราะรูปโฉมที่หล่อเหลา เรื่องบนเตียงก็คงเก่งมากล่ะสิ...

“น่าเกลียดจริง ๆ ฉันอายเพื่อนนะ”

“จะอายทำไมครับคนดี...ผัวคิดถึงเมีย เพื่อนคุณเขาโตแล้ว เขาต้องรู้เรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี เป็นครั้งแรกที่วิภาพิมพ์มองสามีอย่างเต็มตา ผู้ชายคนนี้เจ้าชู้ มากรัก ไร้ความซื่อสัตย์ มองคนอื่นว่าง่ายเหมือนที่ตัวเองเป็น ช่างน่าทุเรศเสียจริง เธอโชคร้ายที่ได้เขาเป็นสามีโดยที่เธอไม่ได้เลือก เป็นความผิดของคุณพ่อซึ่งเธอจะขึ้นบัญชีเอาไว้ในใจ ไม่มีความรักในหัวใจของเธอเลยแม้แต่นิดเดียว แต่เธอจำเป็นต้องให้และบอกเขาว่ายังไม่พร้อมจะมีลูก ขอให้เขาใช้ถุงยางอนามัยซึ่งเขายินยอมตามที่เธอขอ เธอต้องหาทางแก้ปัญหาโดยด่วน เขามาในสภาพหื่นขนาดนี้ เข้ามาในห้องแล้ว อีกอย่างเธอไม่อยากให้อื้อฉาว ไว้ค่อยจัดการเมื่อกลับเมืองไทยและจับได้คาหนังคาเขาดีกว่า ตอนนี้คงต้องยอมให้ไปก่อน แม้ว่า    วิภาพิมพ์จะไม่ค่อยเต็มใจ แต่การเล้าโลมอย่างเชี่ยวชาญชำนาญศึก (สวาท) ของนมัสการก็สามารถปลุกเร้าความเสียวสยิวจนหญิงสาวทั้งครางทั้งดิ้นจนเตียงสะเทือน

คืนนั้นอนงค์นุชนอนกระสับกระส่ายทั้งคืน เพราะเสียงจากห้องข้าง ๆ เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าเพื่อนของเธอจะครางได้อารมณ์ขนาดนั้น ครางจนเธอเสียวสยิวไปหมด เสียงกระเส่าของฝ่ายชายทำให้เธอชื้นแฉะจนแปลกใจตัวเอง แย่ล่ะ...หญิงสาวรีบลุกจากเตียงแล้วออกไปนั่งทำงานที่ห้องรับแขก แต่ห้องมันไม่ได้ใหญ่มากจึงยังคงมีเสียงที่ทำให้จินตนาการณ์ของเธอเพริศไปไกลลิบลับ โชคดีที่มีเสียงไลน์เตือนเข้ามา เห็นแล้วอนงค์นุชตาเหลือก...พรามพรหม

<<นอนหรือยัง>>

<<นั่งทำงาน>>

<<ผมยังไม่ได้ทานข้าวเลย ออกมาทานเป็นเพื่อนหน่อยสิ>>

<<ฉันทานแล้ว คุณอยู่ที่ไหน>>

<<หน้าห้องคุณ คืนนี้ผมคงนอนไม่หลับ คุณนอนหลับหรือ??>>

<<หน้าห้อง!! คุณพักที่ตึกนี้เหรอ>>

<<ใช่! ผมมาถึงช้ากว่าเขาเล็กน้อย>>

ใจของอนงค์นุชไหววาบ เขามาอยู่ใกล้เหลือเกิน คนที่เธอสุดแสนจะสงสาร ทำให้ต้องเปลี่ยนใจ เก็บงานที่ทำอย่างรวดเร็วก่อนจะคว้าเสื้อคลุมตัวหนา อากาศด้านนอกเย็นกว่าในห้องแน่นอน เปิดประตูออกไป สบตากับดวงตาคมกริบซึ่งทำให้เธอหวั่นไหวในหัวใจทุกครั้งที่สบตาเขา ตาของเขาคมซึ้งได้อารมณ์อย่างที่สุด ยิ่งใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์แบบของเขา ยิ่งทำให้เธอเกิดอาการท้องไส้ปั่นป่วน ในค่ำคืนนี้จริง ๆ เธอไม่ควรออกมาเจอเขาเพราะเธอถูกกระตุ้นอารมณ์มาสักพักหนึ่งแล้ว เขาคงไม่ปล้ำเธอ อาจกลายมาเป็นเธอที่ลุกขึ้นมาปล้ำเขาแทน

“ทำไม ไม่ลงไปข้างล่างล่ะคะ” พรามพรหมยิ้ม แล้วจึงกล่าวว่า

“ผมซื้ออาหารมาแล้ว อยู่ในห้อง”

อนงค์นุชไม่ค่อยสบายใจแต่ยินยอมที่จะตามเขาไป มันดีกว่าที่เธอจะทนฟังเสียงที่ทำให้ท้องน้อยปั่นป่วน สยิวจนร้อนผ่าวไปหมดทั้งร่าง ห้องของ    พรามพรหมจัดตกแต่งอย่างเรียบขรึม ให้ความรู้สึกสง่างามเหมือนตัวเขา สิ่งที่ผู้ชายคนนี้ขาดคือเสน่ห์ทางเพศ ตอนนี้เมื่อเธอได้เห็นนมัสการอย่างชัดเจน จึงแยกได้ว่าผู้ชายทั้งสองคนแตกต่างกัน ฝ่ายโน้นมีเสน่ห์ทางเพศอย่างล้นเหลือ บุคลิกแววตาส่ออาการเชิญชวนและหื่นกามทีเดียว แต่คนนี้...

*****

หนังสือ & อีบุ๊ค ออกแล้ว ใครอยากได้รูปเล่ม สั่งซื้อได้ที่อีเมล์ pitsinee.chonchinee@gmail.com

ท่านสามารถติดตามข่าวสารและอ่านนิยายเรื่องอื่นๆ ของชลชินีได้จากเฟสบุ๊คกลุ่ม เรื่องลับๆ ของชลชินี****ท่านที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกสามารถขอแอ็ดได้ตามลิงก์นี้เลยนะคะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว