BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.19(100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 99.8k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2560 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.19(100%)
แบบอักษร

"ชอบหนีหนักใช่ไหม! มานี้เลย!"เมื่อแดเนียลดึงตัวร่างบางเข้ามาในลิฟท์แล้ว เขาก็กดไปยังชั้นห้องพักของตัวเอง

"ปล่อยฉันนะ! คุณบ้ารึไง มาจับตัวฉันทำไม คุณเป็นเจ้าของเรือยังไง ถึงทำตัวมารยาททรามกับลูกค้าแบบนี้"ของขวัญทั้งบ่นทั้งด่า ทั้งพลักดันตัวเขาให้ออกห่างจากตัวเธอ

"เลิกเล่นละครได้แล้วน่าที่รัก! ตอนนี้เราอยู่กัน2คนแล้วนะขวัญ.....เรามาคุยกันดีๆดีกว่านะที่รัก"แดเนียลกอดร่างบางจากด้านหลัง พร้อมกับวางคางที่มีเคราหนาลงบ่นไหล่บาง พยายามทำใจให้เย็นลง พูดคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงที่นุ่มขึ้น เขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะใช้สติคุยกับเธอมากกว่าอารมณ์ 

"ฉันไม่ได้เล่นละคร! แล้วก็ไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับคุณทั้งนั้น! ปล่อยฉันนะ! ฉันจะกลับห้อง!"ของขวัญพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดเขาอย่างแรง แต่ยิ่งดิ้นแขนแกร่งก็ยิ่งรัดตัวเธอ

"ติ๋ง!"เสียงลิฟท์ส่งสัญญาณเมื่อถึงชั้นที่กดแล้ว แดเนียลจึงเปลี่ยนมาลากตัวของขวัญให้ออกมาจากในลิฟท์ แต่เธอก็ยังดื้อไม่ยอมออกมาดีๆ ทำให้เขาต้องจับเธอพาดบ่าแล้วแบกออกมาแทน

"อ๊ายยย! ปล่อยฉันนะคุณแดเนียล! อ๊ายยย! กระโปรงฉันจะเปิดแล้ววว"ของขวัญร้องอย่างตกใจ ก็พอเขาจับเธออุ้มพาดบ่ามาแบบนี้ กระโปรงเธอที่มันสั้นอยู่แล้วก็ยิ่งสั่นขึ้นไปอีก

"รู้ว่าสั้นแล้วจะใส่มาทำไม! ถ้าเธอถอดชุดนี้เมื่อไหร่ฉันจะเผามันทิ้งซ่ะเลย"เขากัดฟันพูดอย่างโมโหที่เธอแต่งตัวล่อเสือล่อจระเข้แบบนี้ 

"มันเรื่องของฉัน! ฉันจะใส่อะไร หรือว่าไม่ใส่อะไรมันก็เรื่องของฉัน ปล่อยยยย!"ของขวัญพยายามจะวิ่งไปที่ประตูเมื่อเขาวางเธอลงกลางห้อง ห้องหนึ่ง แต่เขาก็ไวพอที่จะจับแขนเธอไว้ได้ทัน

"เรื่องของเธอมันก็คือเรื่องของฉันเหมือนกัน! เอ้า! เอาเลย! อยากจะแก้ผ้าหรือจะแต่งตัวยังไงก็ตามใจเธอเลย แต่ต้องแต่งให้ฉันดูคนเดียวเท่านั้น!"แดเนียลมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า ปกติก็สวยอยู่แล้ว แต่ตอนนี้สวยขึ้นกว่าเดิมอีก ดูเธออวบขึ้น หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่ขึ้นกว่าเดิม ร่างกายเมียเขา เขาจำได้ดี จำได้ทุกส่วนว่ามีขนาดเท่าไหร่ ยิ่งมอง ยิ่งนึก แก่นกายที่ซ้อนเร้นในร่มผ้าก็คับตึงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"นิ๊! คุณอย่ามามองฉันแบบนี้นะ ฉันไม่ชอบ!"เธอรู้สึกร้อนๆหนาวๆวูบๆกับสายตาของเขา มันเหมือนเสือที่กำลังหิวโซ แล้วก็มองกระต่ายน้อยตรงน่าอย่างหิวกระหาย

ร่างหนาเดินเข้ามาหาร่างบางช้าๆ ร่างบางก็เดินถอยหลังหนีทีละก้าวๆ เธอรู้ดีว่าสายตาแบบนี้มันหมายความว่าอะไร แต่เธอจะไม่ยอม จะไม่ยอมกลับไปเป็นนางบำเรอให้เขาโขกสับอีกเด็ดขาด

"ทำไมฉันจะมองไม่ได้ ก็ในเมื่อเธอคือเมียฉัน!"แดเนียลยกสองแขนกักตัวเธอไว้เมื่อเธอถอยจนมาติดกับผนังห้อง

"ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันไม่ใช่เมียคุณ! คุณเลิกยุ่งกับฉันแล้วปล่อยฉันไปสักทีได้ไหม!"ของขวัญตวาดออกมา เธอต้องออกไปจากที่นี้โดยเร็วก่อนที่จะโดนเขาต้อนกลับไปอยู่ณ.จุดเดิม เธออุตส่าหนีมาได้ตั้งนานแล้ว จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก

"ทำไมจะไม่ใช่ จะให้ฉันพิสูจน์ไหม ว่าฉันรู้จักเธอดีแค่ไหน ทุกซอกทุกมุมในร่างกายเธอผ่านปากผ่านมือฉันมาทุกจุดแล้ว ต้องให้บอกไหมว่าเนินเนื้อเธอมีขี้แมลงวันกี่อัน ร่างกายเธอมีตำหนิ มีแผลเป็นตรงไหนบ้าง ต้องให้ฉันยืนยันไหมของขวัญ เธอถึงจะเลิกปฏิเสธฉันสักที"เขาพูดออกมาอย่างคนหมดความอดทน ทุกครั้งที่เธอบอกว่าเธอไม่ใช่เมียเขา มันเจ็บแปลบๆทุกครั้งจริงๆ

ของขวัญยืนเม้มปากแน่น เธอไม่รู้จะเอายังไงดีที่จะหลีกเลี่ยงแล้วหนีเขาได้

"ฉันรู้ว่าคุณรู้จักร่างกายฉันดี แต่ฉันก็ยังยืนยันว่าฉันไม่ใช่เมียคุณ คนที่เขาเป็นผัวเมียกัน เขาคงไม่ได้รู้จักแค่ร่างกายของกันและกันเท่านั้น  แต่เขาต้องรู้จักใจของกันและกันด้วย แต่ที่ผ่านมา มันไม่ใช่....ไม่ใช่เลย!"เมื่อนึกถึงเรื่องของเธอและเขา ของขวัญก็อดที่จะสะอื้นขึ้นมาไม่ได้ เธอเม้มปากพยายามกลั้นความรู้สึกเสียใจและน้ำตาไว้เต็มที่ เธอจะไม่มีวันร้องไห้และเจ็บเพราะผู้ชายคนนี้อีกแล้ว

"ขวัญ....."แดเนียลเรียกชื่อเธอเสียงเบาหวิวเมื่อเห็นเธอทำท่าเหมือนจะร้องไห้

"ที่ผ่านมาคุณเห็นฉันเป็นแค่สิ่งของ เป็นเครื่องระบายความใคร่ เป็นที่หาความสุขความสำราญ เวลาที่คุณพอใจฉันคุณก็จะบำเรอฉันด้วยข้าวของเงินทอง แต่พอเวลาคุณไม่พอใจฉัน คุณก็ทำเหมือนฉันเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณ จะตบจะตียังไงก็ได้ จะล่ามโซ่กักขังฉันยังไงก็ได้ คุณถึงไม่จำเป็นต้องแคร์ว่าฉันจะรู้สึกยังไง หัวใจของฉันมันเจ็บปวดแค่ไหน คุณรู้บ้างไหม สิ่งที่คุณทำเลวทรามกับฉันไว้ ฉันไม่มีวันลืม มันเหมือนฝันร้ายที่ติดอยู่ในใจฉันตลอดเวลา ไม่ว่าจะหลับหรือตื่นมันก็คอยตามมาหลอกหลอนฉันตลอดเวลา ......ฮื่อๆ"ตอนนี้ความรู้สึกเธอมันเหมือนเขื่อนที่มีรอยร้าว ยิ่งพอขุดหาต้นตอ มันก็ยิ่งค่อยๆแตก จนในที่สุดน้ำที่ขังไว้มันก็ทะลักทะลายออกจากเขื่อนจนหมด ร่างบางร้องไห้ออกมาจนตาแดงกล่ำ

"ฉันขอโทษ ....ที่รัก ฉันขอโทษ"แดเนียลกอดร่างบางไว้แน่น เขารู้ว่าเธอเจ็บและเสียใจกับสิ่งที่เขาทำไว้มาก แต่ไม่คิดว่ามันจะมากมายขนาดนี้

"คราวนี้คุณเข้าใจรึยัง ว่าไม่มีผัวเมียคู่ไหนเขาทำกันแบบนี้ ระหว่างเรามันไม่ใช่ความรัก มันไม่เคยมีความรัก มันมีแต่ความใคร่เท่านั้น!"ถึงเธอจะร้องไห้มากแค่ไหน แต่แขนเรียวก็ใจแข็งไม่ยอมกอดตอบเขา เธอยืนนิ่งเฉยปล่อยให้เขากอด เหมือนเธอไม่มีความรู้สึกอะไรกับเขาอีกแล้ว

"รักสิ ฉันรักเธอนะของขวัญ ที่ผ่านมาฉันขอโทษ ฉันมันโง่ ฉันมันเลวเองที่ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจเธอ กว่าจะมารู้ตัวว่ารักเธอมันก็สายเกินไปแล้ว เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะที่รัก ฉันสัญญาว่าฉันจะทำทุกอย่างตามที่เธอต้องการ ฉันจะไม่มีวันทำให้เธอร้องไห้ เสียใจเพราะฉันอีกเป็นอันขาด"แดเนียลมองสบตาเธออย่างจริงจัง เขาเหมือนจะยืนยันให้เธอเชื่อในสิ่งที่เขาพูดอีกสักครั้ง

"ถ้าคุณบอกจะทำตามความต้องการของฉันจริงๆ ฉันก็ขอให้คุณปล่อยฉันไปเถอะค่ะแดเนียล ปล่อยให้ฉันได้มีโอกาสได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะนะ"เธอพูดขอเขาดีๆ ในเมื่อเธอเลือกแล้วว่าจะเดินออกมาจากชีวิตเขา เธอก็จะไม่ย้อนกลับไปให้มันเจ็บปวดอีก 

"ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่! หมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่าไอ้หน้าตุ๊ดนั้นคือคนที่เธอจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับมัน! ฉันไม่มีวันยอมเด็ดขาด ถ้าเธอหนีไปกับมัน ฉันสาบานว่าจะตามไปฆ่ามันด้วยมือฉันเอง"



*ได้กลิ่นความร้ายของพระเอกมาอีกแว้ววววว

**มาแล้วๆ ขอโทษจริงๆค่ะทุกคน  ไรท์งานยุ่งมากจริงๆเดี๋ยวประชุมกับเจ้านาย เดี๋ยวประชุมกับลูกค้าไม่มีเวลาได้แต่งนิยายเลย ได้แค่เข้ามาดูแว๊บๆแวมๆ นิดๆหน่อยๆเอาไปก่อนนะคะ วันเสาร์-อาทิตย์จะพยายามลงให้รัวๆค่ะ สัญญา....เกี่ยวก้อยๆ

***อย่าเพิ่งเทกันเด้ออออ! กอดขารีดไว้แน่นๆ อิอิ 



ความคิดเห็น