นิยายของจางบิวตี้หลังจากที่จบจะติดเหรียญนะคะ ถ้าติดตามกันมาตลอดก็อ่านฟรี มาทีหลังก็เสียเงิน เสียกุญแจกันไรงี้ อย่าดราม่าเลยนะคะ เสียสุขภาพจิตป่าวๆ เนอะ 😃😃😃

ชื่อตอน : Monster 2

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14k

ความคิดเห็น : 45

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2560 18:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Monster 2
แบบอักษร

Monster 2


        "เชี่ย! ปล่อยกูนะเว้ย!!" ไม้โวยวายดังลั่นตลอดทางที่เขาถูกใครก็ไม่รู้พาอุ้มพาดบ่ากลับเข้ามาในไนต์คลับ


พลั้ก

ร่างโปร่งถูกโยนลงโซฟาอย่างแรงจนไม้ที่ตอนนี้ทั้งจุกทั้งเจ็บจากการโดนยำตีนก็ระบมขึ้นทันที


        "เจ็บนะเว้ย!" ไม้หันมาโวยวายใส่อีกคนพร้อมมองร่างสูงตรงหน้าตาขวาง ไม่รู้หรอกว่าแม่งเป็นใคร ใหญ่โตมาจากไหนแต่มันไม่มีสิทธิ์มาทำกับเขาแบบนี้!


        "อ้าวเหรอ? กูนึกว่ากระดูกเหล็ก เพราะขนาดโดนลูกน้องกูกระทืบยังทำท่าอวดดีอยู่เลย" พายุว่าพร้อมยักไหล่นิดๆ


        "มึงเป็นใครกันแน่ ต้องการอะไรจากกู?" ไม้เข้าเรื่องทันทีเพราะไม่อยากจะเสวนาอะไรกับอีกคนนาน ตอนนี้รู้สึกระบมไปทั้งร่าง บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กินไปก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา


        "กูงั้นเหรอ? นี่มึงมาไนต์คลับกูแต่กลับไม่รู้จักกู?" พายุกลั้วลิ้นในปากถามอีกคน ออกจะแปลกใจไม่น้อยที่ร่างโปร่งตรงหน้าไม่รู้จักเขา


        "แล้วทำไมกูต้องรู้จัก กูแค่มาเที่ยว มาหาเหล้าแดก" ไม้ตอบอย่างปากดี


        "หึๆ งั้นกูคงต้องแนะนำตัว..." พายุเว้นวรรคก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหาไม้ที่นั่งอยู่บนโซฟา


        "...กูชื่อพายุ เป็นหัวหน้าแก็งค์มอนสเตอร์และเป็นเจ้าของที่นี่" ไม้ชะงักไปทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน แก็งค์มอนสเตอร์งั้นเหรอ? แม้ว่าเขาจะไม่ได้สนใจในแวดวงนี้แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักเลย ในเมืองมีแก็งค์มาเฟียมากมาย ทั้งแก็งค์เล็ก แก็งค์ใหญ่ เบื้องหน้าดูเหมือนนักธุรกิจทั่วไป มีการลงทุน สร้างบริษัท ออกงานสังคมแต่เบื้องหลังนั้นทำธุรกิจทั้งสีเทาและสีดำ แก็งค์มอนสเตอร์เองก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาเองก็ไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรเกี่ยวกับแก็งค์นี้มากหรอก รู้เพียงแค่ว่าหัวหน้าแก็งค์ของแก็งค์มอนสเตอร์ค่อนข้างจะเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการจนน่ากลัว


        "หะ...หัวหน้างั้นเหรอ?"


        "ใช่ ทำไม? หน้ากูดูไม่โหดเหรอ?" พายุถามพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก


        "แล้วมึงพากูมาทำไม หรือจะจัดการที่กูทำร้ายแขกวีไอพีของมึง" ไม้เปลี่ยนเรื่องทันทีเพราะไม่รู้จะตอบอีกคนยังไง ใช่...อีกคนไม่ได้หน้าโหดเหี้ยม ตัวใหญ่ยักษ์ สักเต็มตัวหรือหนวดเฟิ้มอะไรเมือกๆนั้น ออกจะดูดี...เอ่อ...เขาไม่ได้ชมนะเว้ย แค่พูดตามที่เห็น


        "แน่นอน คนที่มาซ่าในถิ่นกูก็ต้องโดนเล่นงานสิ" พายุว่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแต่น้ำเสียงกลับเย็นยะเยือกแปลกๆจนไม้รู้สึกได้ ตาคมสบตากับตากลมอย่างจริงจังจนไม้รู้สึกรับรู้ถึงรังสีอำมหิต


        "มึงแก็งค์ไหน? ใครส่งมึงมา" เสียงทุ้มถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง


        "แก็งค์เชี่ยอะไร! กูไม่ได้เป็นคนของแก็งค์ใครทั้งนั้น กูแค่มาหาเหล้าแดก!" ไม้เถียงออกมาอย่างหัวเสียนิดๆ หน้าเขามันเหมือนอันตพาลขนาดนั้นเลยสินะถึงได้กล่าวหาแบบนี้ ก็นะ...ขนาดพ่อแท้ๆยังไล่ให้เขาไปเป็นนักเลงอยู่เลยนี่ เหอะๆ


        "แน่ใจ?" พายุเลิกคิ้ว


        "เออ!" ไม้ตอบสั้นๆแล้วมองหน้าอีกคนอย่างจริงจัง


        "โอเค กูจะเชื่อมึงก็ได้แต่อย่าให้กูเห็นมึงมาทำตัวซ่าที่นี่อีกล่ะ" พายุพูดเสียงเรียบเป็นเชิงออกคำสั่ง แม้ว่าตอนแรกจะบอกว่าอีกคนน่าสนใจก็ตามเถอะ แต่ในความน่าสนใจนี้มันอาจจะแฝงอะไรอยู่ก็ได้ อย่างเช่นเป็นคนของแก็งค์อื่นที่ถูกสั่งให้เข้ามาสอดแนมหรือมาก่อกวนอะไรแบบนี้ ซึ่งแก็งค์ของเขาค่อนข้างโดนบ่อย


        "นั่งเอ๋ออยู่ทำไม กลับไปสิ" พายุพูดอีกครั้ง ไม้มองหน้าอีกคนอย่างไม่พอใจนักก่อนจะพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก


        "กูก็ไม่อยากอยู่นักหรอก!" ไม้กระแทกเสียงใส่อีกคนก่อนจะเดินออกไปทันที พายุมองตามร่างโปร่งไปนิดๆก่อนจะคิดว่าเขาควรจะจับตามองอีกฝ่ายไว้ว่าเป็นใครกันแล้ว ว่าแล้วพายุก็หยิบกุญแจรถแล้วเดินตามไม้ไปทันที...ไม้พาตัวเองมานั่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์โดยที่ไม่รู้ว่าควรจะไปไหนต่อ เงินในกระเป๋าตอนนี้เหลือไม่ถึงสองพันเพราะเอาเงินไปลงกับแก้วเหล้าหมด ไม้กระตุกยิ้มอย่างสมเพชตัวเองไม่น้อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ วันนี้คงเป็นวันมหาซวยของเขาจริงๆ ทะเลาะกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัย ถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน โดนพูดจาดูถูกลวมลาม ไหนจะโดนยำตีนอีก เหอะๆ หรรษาเกินไปแล้ว ว่ามั้ย? ในเมื่อไม่รู้ว่าควรจะไปไหนไม้ก็จัดการนอนแผ่ยาวที่ป้ายรถเมล์ทันที ดึกๆแบบนี้ไม่มีคนอยู่แล้ว ก็คงไม่ต้องเกรงใจใครหรอก...ทางด้านพายุ...ร่างสูงขมวดคิ้วนิดๆกับภาพที่เห็น เขาตามไม้ออกมาแล้วพบว่าอีกคนมานอนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ตอนแรกคิดว่าจะหารถกลับแต่นี่ก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังคงนอนอยู่ที่เดิม พายุมองอีกคนด้วยความแปลกใจ แสดงละครตบตาก็ไม่น่าจะใช่ สรุป...มันเป็นใครกันแน่ เขาสงสัยจริงๆ ว่าแล้วร่างสูงก็ลงจากรถคันหรูแล้วเดินไปยังร่างโปร่งที่นอนอยู่ทันที


พรึ่บ


        "เชี่ย!" ไม้อุทานออกมาทันทีเมื่ออยู่ๆก็ถูกกระชากแขนให้ลุก พอมองหน้าคู่กรณีก็พบว่าเป็นร่างสูงที่เขาพึ่งปะทะคารมเมื่อครู่

        "มานอนอ่อยเหยื่อหรือไง?" พายุเลิกคิ้วถาม


        "สัส! ปากหมา" ไม้ว่าอย่างไม่พอใจ พายุกระตุกยิ้มนิดๆกับความปากดีของอีกคน


        "ก็การกระทำมึงมันบอก มานอนทำเชี่ยอะไรตรงนี้ บ้านช่องทำไมไม่กลับ?"


        "ไม่มีบ้านให้กลับ อ่อ...แล้วก็ไม่ต้องมายุ่งกับกูด้วย กูไม่ได้เป็นสายให้แก็งค์ไหนแน่นอน รับรอง" ไม้ว่าพร้อมสะบัดแขนอีกคนออก


        "ไม่มีบ้านให้กลับ?" พายุเลิกคิ้วนิดๆก่อนจะพึ่งสังเกตอีกคนเต็มๆตาก็พบว่าอีกคนยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย บ้านไม่มีให้กลับในที่นี้คงหมายถึง...


        "หนีออกจากบ้าน?"


        "เหอะ โดนไล่ออกจากบ้านต่างหาก" ไม้ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องเล่าให้อีกคนฟัง เพียงแค่คิดว่ามันหงุดหงิดอยากพูดออกมาก็เท่านั้น


        "อา...เข้าใจละ งั้นไปกับกูสิ ไหนๆก็ไม่มีที่ไปแล้ว" ไม้มองหน้าอีกคนอย่างไม่ไว้ใจทันที แหงแหละ...ดูหน้าแม่งด้วย!


        "เหอะ เห็นกูโง่หรือไง จะไปไหนก็ไป อย่ามายุ่งกับกู!" ไม้ว่าตัดบทพร้อมทำท่าจะเดินหนีแต่พายุก็คว้าแขนเรียวไว้ก่อน


        "อะไรของมึงอีกวะ!"


        "นี่กูกำลังช่วยเหลือมึง จะปฏิเสธทำไม?"


        "เหอะ กูกับมึงรู้จักกันหรือไง เว้นแต่ว่า..." ไม้เว้นวรรคเพราะว่าเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก พายุเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม


        "...มึงจะรับกูเข้าแก็งค์ ให้กูเป็นลูกมึง มึงได้ลูกน้อง กูได้ที่ซุกหัวนอน วินๆทั้งสองฝ่าย" ใช่...ไหนๆพ่อก็ไล่เขาไปเป็นนักเลงแล้ว งั้นขอเข้าแก็งค์มาเฟียไปเลย จะได้ทำเรื่องเลวๆมันทุกอย่าง


        "ฮะ? เข้าแก็งค์กู?" พายุถามอย่างไม่เชื่อหูเท่าไหร่


        "เออ!" ไม้ตอบอย่างจริงจัง


        "มึงจะเข้าแก็งค์กูให้ได้ว่างั้น?" พายุกลั้วลิ้นในปากถาม


        "เออ รับไม่รับ ตอบมา!" พายุกระตุกยิ้มกับคำพูดคำจาและท่าทางของอีกคน


        "จะเข้าแก็งค์กูมันก็ต้องทดสอบกันหน่อย" ไม้ทำหน้างุนงง


        "ถ้าอยากรู้ก็ไปกับกู" พูดจบพายุก็เดินนำไปที่รถทันที ไม้มองตามนิดๆอย่างชั่งใจพลางคิดว่าเขาตัดสินใจถูกแล้วใช่มั้ย แต่ก็นะ...คนอย่างเขามีทางเลือกอะไรที่ไหนกัน ว่าแล้วร่างโปร่งก็ตัดสินใจเดินตามอีกคนไปที่รถทันที...พายุพาไม้มาที่บ้านท่ามกลางสายตางุงงงของพวกลูกน้องเพราะไม่เคยมีใครเห็นหน้าไม่มาก่อน


        "ใครครับเฮีย?" ลูกน้องคนหนึ่งถามพายุขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ไม้


        "เด็กมันอยากเข้าแก็งค์" ไม้ชักสีหน้าใส่อีกคนทันทีที่เรียกเขาว่าเด็ก เด็กเชี่ยอะไร ใช้นายแล้วเว้ย!


        "ไหวเหรอมึงน่ะ?" ลูกน้องของพายุถามพร้อมกับมองสภาพของไม้ที่ดูไม่จืด ดูเหมือนว่าพึ่งถูกยำตีนมาอย่างหนัก แจ่จะว่าไปก็ดูอึดดี ไม่อย่างนั้นคงไม่มายืนลอยหน้าลอยตาอยู่แบบนี้หรอก


        "ไหว" ไม้ตอบสั้นๆ พร้อมหันไปมองหน้าพายุแล้วถามขึ้น


        "ไหนมึงบอกจะทดสอบอะไรกูไง"


        "เฮ้ยๆ มึงพูดมึงกูกับเฮียได้ไง?"


        "ช่างมันเถอะไอ้ยอด" พายุปรามลูกน้องที่ดูไม่พอใจกับสรรพนามที่อีกคนใช้เรียกเขา เขาเฉยๆนะ  จะขึ้นมึงขึ้นกูอะไรแบบนี้เพราะดูคนตรงหน้าแม่งก็ดูหัวดื้อชิบหาย มันคงไม่ยอมใครง่ายๆหรอก


        "ก็นี่ไงกำลังจะทดสอบ ตามกูมา" ลูกน้องของพายุทำหน้างุนงงทันทีที่พายุให้ไม้ตามขึ้นไปชั้นบนของบ้านซึ่งเป็นชั้นส่วนตัวของพายุ ถ้าไม่รับอนุญาตหรือมีธุระด่วนจริงๆก็ไม่มีสิทธิ์ขึ้นไป ไม้เดินตามพายุมายังห้องหนึ่ง ร่างสูงเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม้เดินตามเข้าไปด้วย


        "มึงพากูมาที่นี่ทำไม?" ไม้ถามเสียงแข็งทันทีเพราะพบว่าห้องที่เขาเดินเข้ามามันคือห้องนอน ตากลมมองอีกคนอย่างไม่ไว้ใจทันที


        "ก็จะทดสอบมึงไง...ถ้ามึงออกจากห้องนี้ได้กูจะรับมึงเข้าแก็งค์" ไม้ขมวดคิ้วกับคำพูดของอีกคนก่อนทำท่าจะหันหลังกลับไปที่ประตูแต่พายุไวกว่าคว้าแขนเรียวกระชากเข้ามาอย่างแรง


        "ไอ้เชี่ย! ทำไรวะ!" ไม้โวยวายทันที


        "สู้สิ ใช้ทักษะที่มึงมี สู้เอาตัวรอดให้ได้" พายุว่าเสียงเรียบ ไม้กัดปากนิดๆก่อนจะพยายามดิ้นขัดขืนแต่เพราะแรงขอพายุที่มีเยอักว่าทำให้ไม้ดิ้นไม่หลุด ร่างโปร่งพยายามใช้เท้ากระทืบเท้าอีกคนแต่พายุก็หลบหลีกได้ทุกครั้ง


        "ทักษะมีแค่นี้?" พายุเลิกคิ้วถาม ไม้มองหน้าอีกคนอย่างไม่พอใจก่อนจะ...


งั่ม


        "เชี่ย!" พายุเด้งตัวออกจากไม้ทันทีที่อยู่ๆอีกคนก็กระโดดงับหูของเขา


พลั้ก

ก่อนที่ขาเรียวจะเตะข้อเข่าของร่างสูงจนล้มพับ


        "มึงเผลอเองนะ" ไม้กระตุกยิ้มก่อนจะทำท่าจะเดินออกจากห้องแต่มีหรือพายุจะยอม มือหนากระชากขาเรียวจนล้มลงไปกองกับพื้นเช่นเดียวกับเขาก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นคร่อม


        "ไอ้เชี่ย! มึงจะทำอะไร!" ไม้ถามเสียงตื่นทันทีเพราะท่าทางของเขากับอีกคนมันช่างล่อแหลมไม่น้อย

       "ลองใช้สมองคิดดูสิว่ากูจะทำอะไร ลูกน้องกูทุกคนนอกจากจะต่อสู้ได้แล้ว ต้องใช้สมองเก่งด้วย" พายุว่าพร้อมกระตุกยิ้ม ไม้ทำหน้าเลิกลั่กไปนิดก่อนจะพยายามตั้งสติ


        "มึงไม่ทำอะไรกูหรอก" พายุเลิกคิ้วนิดๆกับคำพูดของอีกคน


        "ทำไมมึงถึงมั่นใจ?"


        "เพราะว่า..." ไม้ค่อยๆเผยยิ้มนิดๆ ซึ่งพายุก็อดที่จะชะงักไม่ได้เพราะไม่เคยเห็นคนตรงหน้ายิ้ม


        "...เพราะกูไม่ยอมไงสัส!"


พลั้ก!

สิ้นเสียงขาเรียวก็เตะเข้าที่ระหว่างขาอีกคนจนพายุจุกไม่น้อย ร่างโปร่งผลักร่างสูงให้พ้นตัวก่อนจะรีบสิ่งออกจากห้องแต่ก่อนจะออกไปยังไม่วายหันมาหาคนตัวสูงที่นอนกุมเป้าด้วยท่าทางเจ็บปวด

       "สรุป...กูเป็นคนของแก็งค์มึงแล้วนะ" พูดจบร่างโปร่งก็ออกไปทันที พายุมองตามร่างโปร่งก่อนจะกระตุกยิ้มนิดๆ อืม...น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียวแต่...แรงถีบเยอะชิบหาย ถ้าเขาสูญพันธุ์ขึ้นมาจะเล่นแม่งให้ร้องขอชีวิตเล้ย!!











....

โอ๊ยยยยย เฮียพายุ 5555555 สรุปไม้ได้เข้าแก็งค์นะคะ 55555 นายเอกเรื่องนี้ไม่ธรรมดาแบบที่บอกค่ะ อยากรู้ว่าเฮียพายุจะปราบพยศยังไงต้องติดตามเด้ออออออ

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว