ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

Chapter 1 ll จีบ

            Chapter 1

            รถบีเอ็มสีแดงเคลื่อนตัวไปยังสวนสาธาณะแห่งหนึ่ง ผมขับรถออกไปกับหนึ่งในคนคุยของผมที่ ชื่อ มนตรา มนตรา ภติภัทรเธอเป็นดาวมหาลัยปี 2 ซึ่งเป็นรุ่นน้องผมอยู่สองปี วันนี้ผมตั้งใจจะขอเธอเป็นแฟน แต่มันผิดแผนไปหน่อย เพราะตอนนี้ผมกำลังถูกผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังตอแยผมไม่เลิก ผมเลยต้องจัดละครฉากใหญ่ ไว้เรียกคะแนนสงสารจากมนตราเสียหน่อย

            “รอพี่อยู่นี่นะ” ผมบอกมนตรา ก่อนจะหยิบซองสีน้ำตาลที่ใส่เงินไปด้วย

            มนตราดูเป็นห่วงผมมาก เพราะผมจัดการร่ายละครที่ผมแต่งขึ้น ให้เธอฟังว่า… ผู้หญิงที่ยืนรอผมอยู่ตรงนั่น ผมหมายถึง เมทัลเด็กมนุษย์ที่ไม่อยากเป็นแค่วันไนท์ของผม แต่อยากจะครอบครองผมเอาไว้ซะเอง ผมแต่งเรื่องว่ายัยนั่นต้องการเงินจากผม และหลอกเอาเงินผมไปหลายครั้ง ผมบอกมนตราว่าผมรักเมทัล แต่สิ่งที่เมทัลทำกับผม มันเกินจะรับไว้จริงๆ

            แต่แปลกที่ละครที่ไม่น่าจะมีใครเชื่อ มนตรากลับเชื่อสนิทใจ

            เพราะเธอซื่อแบบนี้นะสิครับ ผมถึงได้คิดว่าเธอจะตามผมไม่ทัน และเธอก็ตามไม่ทันอะไรเลยจริงๆ แบบนี้สิครับถึงเหมาะจะเป็นแฟนผมได้ เพราะเธอจะได้ไล่ผมไม่ทัน ตอนนี้ผมก็เริ่มๆ เบื่อผู้หญิงแบบวันไนท์ อยากจะหยุดที่ใครบ้างสักคน การจะเป็นเสือกลับใจ จริงๆ มันไม่ง่ายเลยนะครับ

            “กว่าจะมานะคะ ทอล์ค” เมทัลเอ่ยเรียกชื่อผม

            “อะ นี่” ผมยื่นซองเงินให้เธอ

            “อะไร” เมทัลมองหน้าผมแบบงงแล้ว จึงหยิบซองไปเปิดดู

            เมทัลมองผมอย่างนิ่งอึ้ง มือของเธอสั่นเกร็งไปหมด ผมรู้ว่าผมดูถูกศักดิ์ศรีของเธอแค่เงินไม่กี่หมื่นนั่น แต่ถ้าแลกกับที่เมทัลเลิกยุ่งกับผมได้ก็ดี แล้วก็แถมมาด้วยความเห็นใจจากมนตราด้วยยิ่งดีใหญ่ เมทัลจับซองสีน้ำตาลนั่นฟาดใส่หน้าผม ดีเลย… ยิ่งเธอแสดงบทร้ายเท่าไหร่ มนตรายิ่งจะเห็นใจผมมากขึ้น

            “คนอย่างนายมันทุเรศที่สุดเลย” ใบหน้าของเมทัลแสดงความโกรธจัดออกมา

            “ใครสน รีบไสหัวไปได้แล้ว” ผมแสยะยิ้มร้ายออกมา

            “นายดูถูกฉันมากไปแล้วนะ คิดจะเอาเงินฟาดหัวฉันหรอ?”

            “ก็ถูกแล้ว ค่าคนอย่างเธอแค่นี้ก็ได้เยอะจะตายแล้ว”

            “แก! ฉันขอแช่งให้แกไม่มีความสุข ไม่มีใครจริงใจด้วย”

            “กลัวจังเลย” ผมแสยะยิ้มร้าย

            เมทัลเดินจากไปด้วยความโกรธจัด ถ้าเธอตบผมได้คงทำกับผมไปแล้วล่ะ ผมเดินกลับมาที่รถด้วยอาการที่เศร้า และเริ่มเล่าความเท็จให้มนตราฟัง มนตราเป็นผู้หญิงสวยมากๆ คนหนึ่ง ริมปากของเธอจะอวบอิ่ม และขึ้นสีชมพูจางๆ ตลอด จมูกของเธอจะเล็กๆ แต่ตาโตสีดำสวย เธอน่ารักครับ โดยเฉพาะเวลาที่เธอยิ้ม ฟันกระต่ายสองซี่ของเธอ ทำให้ผมหลงใหลเลยล่ะ

            “เป็นยังไงบ้างคะ พี่ทอล์ค” เสียงของเธอจะหวานๆ แล้วก็เล็กมาก

            “พี่ไม่เป็นไร เธอบอกว่าเงินที่พี่ให้น้อยไป” ผมเม้มปากแน่น เพื่อให้สมบทบาท  

            “ทำไมพี่เขาใจร้ายกับพี่ทอล์คจัง มนไม่เข้าใจ” มนตราทำหน้างอ ผมว่าตอนนี้เธอน่ารักมากครับ

            “พี่จะทำยังไงดี ทำยังไงพี่จะลืมเขาได้” ผมแกล้งฟุบลงที่พ่วงมาลัยรถ

            “อย่าเสียใจเลยนะคะ ต้องมีคนดีๆ รอพี่ทอล์คอยู่อีกเยอะ” มนตราลูบหลังผม

            “เพราะพี่รักใครรักจริง พี่เลยเสียใจมากไง”

            ผมโคตรกระดากปากที่ต้องพูดประโยคนี้ออกไป รักจริงหรอ? มันมีอยู่ในแค่นิยายเท่านั้นแหละ คนอย่างผมไม่มีทางเทใจให้ใครง่ายๆ หรอก แต่ขอแค่มนตราตกหลุมพรางของผมก็พอ มนตราลูบที่หลังผม เธออ่อนโยนและจริงใจ เธอต่างจากผู้หญิงทุกคนผมรู้ข้อนี้ดี เธอไม่ได้เข้าหาผมก่อนเหมือนคนอื่น แต่ผมเป็นฝ่ายที่วิ่งเข้าหาเธอ ผมชอบเธอนะ จากใจผมเลย

            “แล้วจะเป็นเธอได้ไหม ที่จะทำให้พี่ลืมผู้หญิงคนนั้น” ผมหันหน้าไปมองมนตรานิ่งๆ

            แววตาของผมคงดูหน้าสงสารมาก มนตราดูลำบากใจผมรู้ เพราะผมเริ่มจีบเธอและเราคุยกันแค่ไม่กี่อาทิตย์ ชื่อเสียงของผมใครๆ ก็ต่างรู้ดี เพราะฉะนั้นไม่แปลกใจเลย ที่มนตราจะลำบากใจ เพราะงั้นผมจึงต้องทำคะแนนกับเธอเยอะๆ เชื่อเถอะว่ามีคนอีกมากมายกำลังจีบเธออยู่เหมือนกัน

            “ไม่ต้องรีบหรอก พี่อยากให้มนตรา เห็นมุมของพี่อีกมุมเท่านั้น” มุมดีๆ แบบตอแหลของผมนั่นแหละ

            ผมค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ มนตราดูตกใจ และรีบเบี่ยงตัวติดกระจกอัตโนมัติ นั่นเป็นสัญญาณของผู้หญิงที่ไม่ค่อยได้ใกล้ชิดผู้ชายเท่าไหร่ ผมชอบนะ… ตัวของเธอกำลังสั่น และขาด้านในของเธอหนีบจนแน่น ตอนนี้เธอคงกลัวผมอยู่ และแน่นนอนว่าผมจะไม่ทำให้ลูกกระต่ายของผมต้องหนีเข้าป่าไปแน่ๆ ผมต้องค่อยๆ ตะล่อมเหยื่อ        

            ถึงจะบอกว่าผมกำลังจะเลิกเป็นเสือ แต่ผมก็คือ ทอล์ค ธีรนนท์ เดชะนรากรณ์ที่ไม่ว่าจะพยายามกลับตัวยังไง ผมก็ยังมีเขี้ยวเล็บซ่อนอยู่เสมอ ผมขยับตัวกลับมาที่เดิม เพราะกลัวว่ากระต่ายจะตื่นผมซะก่อน ผมยกยิ้มหวานทะเล้นในแบบของผม ที่สาวๆ จะชอบคิดว่าผมเป็นผู้ชายไร้พิษสงนั่นแหละ

            “พี่ไม่ทำอะไรหรอก แค่อยากจะดูหน้ามนตราใกล้ๆ เฉยๆ น่ะ”

            “หรอคะ”

            มนตราก้มหน้าก้มตา มือของเธอกำที่ชายกระโปรงแน่น บางทีเธออาจจะเขินอายผมอยู่ก็ได้ แต่ช่างเถอะ ผมจะพยายามเป็นคนดีให้มากๆ ทั้งที่อยากกระโจนฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ก็ตาม ฮึ่ม! เสียงผมเร่งเครื่องยนต์ ก่อนที่รถของผมจะแล่นออกไปจากที่แห่งนี้ พรุ่งนี้ผมมาคิดแผนต่อดีกว่า ว่าจะพิชิตใจกระต่ายน้อยยังไงดี

            ผมมาเรียนที่มหาลัยตามปกติ ผมเรียนวิศวกรรมศาสตร์ เอกไฟฟ้า ปี 4 ที่ใกล้จะจบแล้วด้วย ผมมีเพื่อนสนิทอีกสามคน แต่ที่ไปไหนตัวติดกันตลอด ชื่อ ติณส่วน เอเธนส์ กับเซนอยู่เอกสิ่งแวดล้อมมันเลยตัวติดกันตลอด และตอนที่ผมรถลงมา ผมก็เห็นไอ้ติณกับไอ้เซนอยู่ก่อนแล้ว ส่วนไอ้เอเธนส์รู้สึกมันจะขี่มอเตอร์ไซค์มากับใครไม่รู้

            ผมถึงบางอ้อเมื่อคนที่ลงจากบิ๊กไบค์ไอ้เอเธนส์คือ วาวาดาวคณะมนุษย์ปี 2 ซึ่งโคตรจะน่ารัก หน้าจะหมวยๆ หน่อย และที่สำคัญผมอิจฉาไอ้เอเธนส์มากๆ เพราะสองคนนั้นอยู่บ้านหลังเดียวกัน วาวาเป็นลูกติดของแม่เลี้ยงไอ้เอเธนส์อาดิ อดไม่ได้ที่ผมจะแซวมันสักหน่อย ก็ไอ้นี่มันปากดี บอกว่าเกลียดน้องมันนัก แต่ให้ซ้อนบิ๊กไบค์มา มันใช่หรอครับ?

            “แหม่ ไอ้เธนส์คิดจะล่อน้องตัวเองแล้วหรอ?”

            ผมทำให้ไอ้เธนส์ตีหน้านิ่งเย็นชาใส่น้องมันแทบจะไม่ทันเลย เอาเถอะพอผมแซวมันเสร็จมันก็ไล่วาวาไปเรียน ไอ้นี่มันร้ายผมบอกเลย ถ้ามันไม่คิดอะไรกับวาวา มันไม่มีทางให้วาวาขึ้นรถมันแน่ๆ ผมเดินไปเรียนจริงๆ ไม่ไปเรียนหรอก ฝากไอ้ติณจดให้ คนหล่อและเก่งอย่างผม อ่านหนังสือนิดๆ หน่อยๆ ก็สอบได้ ถุย! ใช่ที่ไหนล่ะ

            ผมเดินหยิบช่อดอกไม้ช่อโตๆ เอาแบบเห็นแต่ไกลระยะ 300 เมตรเลย ผมเดินแบกไปที่คณะศิลปกรรมลัดไปตามตึกต่างๆ ซึ่งถือว่าไกลพอสมควร เมื่อคืนนผมคิดแผนอะไรดีๆ ได้ ผู้หญิงชอบให้ผู้ชายทำอะไรเวอร์ๆ และเซอไพร์หน่อย ผมว่ายัยกระต่ายนี่อาจจะชอบดอกไม้หรืออะไรแบบนั้น ผู้หญิงชอบอะไรไม่กี่อย่างหรอก

            ผมเดินเข้ามาในตัวตึกคณะ สาวๆ มองผมเป็นตาเดียว ไม่รู้เพราะมองเพราะรู้จักผม หรือเพราะผมสีเทาบนหัวผมก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ดอกไม้ในมือผมคงโดดเด่นมากที่สุดแน่ สาวๆ คณะนี้น่ารักเหมือนกันนะ ถึงจะไม่เปรี้ยวแบบสาววิทยาการ แต่มีสไตล์ชวนมองแบบเป็นเอกลักษณ์ ผมยิ้มหวานระรื่นแบบโปรยเสน่ห์หน่อย

            “ขอโทษนะครับ รู้จักมนตรา ปี 2 ไหมครับ” ผมฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว

            “รู้จักแต่มนต์ดำ พอจะแทนได้ไหมคะ” หญิงสาวตรงหน้าผมยิ้มหวาน

            “เอ่อ…”

            เอาไลน์ไว้ก่อนก็คงจะได้มั้ง แต่ไม่ดีกว่ามาถึงถิ่นของมนตราขนาดนี้ ถ้าเธอรู้เข้าคงเสียใจ ถึงยัยมนต์ดำอะไรนี้จะน่ารักจนผมอดเสียดายไม่ได้ แต่มนตราน่ารักกว่าเยอะ ผมยิ้มแก้เขินก่อนจะปฏิเสธเธอไป ผมเดินไปตามทางของผม ก่อนจะกดเข้าแอพไลน์และทักมนตราไปดีกว่า เดินทั้งวันคงหาเธอไม่เจอแน่

            ‘Bunny!’ ผมทักเธอก่อนจะส่งสติ๊กเกอร์กระต่ายใส่ลงไปด้วย

            ‘ว่าไงคะพี่ทอล์ค’ มนตราตอบผมกลับมาเพียงไม่นาที

            ‘มาหาพี่ที่รูปปั้นประหลาด ตรงลานคณะเธอหน่อยสิ’ ผมมองรูปปั้นสีดำหน้าตาแปลกๆ นั่นอย่างฉงน มันประหลาดจริงๆ นั่นแหละ

            ‘แปปหนึ่งนะคะ มนควิซอยู่’

            ผมยกข้อมือดูนาฬิกาก่อนจะพาดดอกกุหลาบที่บ่า ผมยืนรอเธอจนเมื่อยแถมดอกไม้แม่งโคตรหนัก! แต่ความพยายามของผมมันไม่หมดง่ายๆ หรอก ช่วงโปรของผมมันก็น่ากลัวแบนี้แหละ ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คนที่ผมหมายตา แต่จริงๆ ผมแทบไม่ต้องพยายามอะไรมาก ปกติถ้าผมอยากได้ใครแค่กระดิกนิ้ว

            บอกแล้วว่ามนตราเธอซื่อ จนบ้างทีก็ไม่เข้าใจสิ่งที่ผมต้องการ คนอื่นจะคิดว่าผมจะชอบกินแมวเชื่องๆ ที่มีเขี้ยวเล็บ ผมชอบผู้หญิงที่กินแล้วออกรสออกชาติหน่อย แต่ตอนนี้ผมเริ่มกินจนเอียนแล้วไง ถึงได้อยากลองกินอะไรที่แปลกใหม่กว่าเดิม และผมก็หมายตากระต่ายน้อยอย่างมนตรานี่แหละ

            “พี่ทอล์คค่ะ” เสียงมนตราดังขึ้นเรียกสติผม

            “พี่แวะเอาดอกไม้มาให้” ผมฉีกยิ้มกว้างเอาแบบที่หนุ่มอบอุ่นอย่างไอ้ติณก็ทำไม่ได้เลยล่ะ

            ใบหน้าของเธอดูแปลกๆ เหมือนจะยิ้ม แต่ปากกระตุกขึ้นและอ้าปากกว้าง ฮัดชิ้ว! เสียงมนตราจามเสียงดัง จนผมยกดอกกุหลาบมากันไว้เกือบไม่ทัน ผมค่อยๆ ลดดอกไม้ลง มนตราเอามือยกขึ้นขยี้จมูก น้ำหูน้ำตาเริ่มไหลออกมา เธอหัวเราะและยิ้มน้อยๆ อย่างขอโทษผม

            “พอดีมนตราแพ้เกสรดอกไม้น่ะค่ะ”

            เอ่า!เหี้ยล่ะ

................................................................

บอกตามตรงว่าไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ แต่เพื่ออรรถรสเนอะ (ทอล์คเหมาะกับบทตัวร้ายมากเลย)

ความพยายามของเพย์บอยจะเป็นยังไง โปรดติดตามตอนต่อไป นะคะ 

คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

 

 

 

สวัสดีค่ะ

นามปากกาเราคือ ลีลา'วดี

 

แต่จริงๆ เราชื่อ เฟลม

 

หมวดนิยายวัยรุ่น


1. My Bro วายร้าย ที่ชายที่รัก (จบแล้ว)

2. My Ex แค้นรักร้าย นายแฟนเก่า (จบแล้ว)

 

หมวดนิยายอีโรติก

 

Sadism' ทัณฑ์สวาทเล่ห์ซาตาน (จบแล้ว)

 

หมวดนิยายชีวิต/ดราม่า

 

First' นี่คือครั้งแรก (ลด 30%) (จบแล้ว)

 

หมวดนิยายแฟนตาซี

 


War Of Wizards l ศึกเวทย์แห่งธาตุกำเนิด (ONAIR)

 

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนนิยายของเรานะคะ 

เราจะพยายามพัฒนาการเขียนให้ดีขึ้น 

ขอบคุณค่ะ 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/eta.gif

...

 

 

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น