ฝากติดตามสนับสนุนนิยายอีโรติก รักดิบๆ แต่อบอุ่นด้วยนะ

ชื่อตอน : Chapter 3 (1)

คำค้น : รักษา,มาร์คัส,อลิเซีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.6k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2560 11:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3 (1)
แบบอักษร

​​​

Chapter 3 (1)

            ห้ามหลงใหลในรูปกายที่แสนสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าจะโดยรูปหน้าที่เหมือนสวรรค์สรรสร้าง โครงสร้างที่เหมือนถูกเสกขึ้น แต่ผิดที่ความวิปริตนั้น คงจะหลุดออกมาจากนรกขุมใดก็ไม่รู้ อลิเซียไม่อยากกล่าวร้ายทั้งนรกและสวรรค์อีก เพราะบนโลกนี้ไม่มีมนุษย์หน้าไหน ที่ไม่ข้อด้อยเป็นของตนเอง ทุกคนล้วนแล้วแต่มีความบกพร่อง

            มาร์คัสก็เช่นกัน

            อลิเซียตาสว่างขึ้น ความหลงใหลได้ปลื้มในตัวเขาดูลดน้อยลง ถ้าเทียบกับวินาทีแรกที่เธอเหยียบเข้ามาในห้องแห่งนี้  เอาล่ะอย่างน้อยเขาก็ช่วยให้เธอกลับมาในวิถีทางของเธอเสียที ในหัวของเธอเริ่มคิดวิธีที่จะจัดการกับคนอย่างเขาอย่างไร อลิเซียคงต้องเริ่มจากเปลี่ยนที่ทัศนคติของเขาก่อนเลยล่ะ

“ความสงสัยของคุณคงหมดแล้วนะ ผมไม่ชอบพูดอะไรมากความ”

            คราวนี้มาร์คัสหมุนตัวกลับมาประจันหน้ากับอลิเซีย ความคิดที่ว่าเธอรู้สึกหมดความเสน่หาจากเขา จริงๆ แล้ว ก็แค่ตอนที่เธอมองเพียงแผ่นหลังของเขาเท่านั้น พอได้สบดวงตาสีเทาสวย ที่ยังคงแวววับไปด้วยอารมณ์ชายที่ร้อนระอุอย่างนั้น หัวใจของอลิเซียก็ไม่เคยทานทน และชินชาเสียที

            “คุณทำเหมือนไม่เข้าใจนะ คุณเทย์เลอร์”

            “งานเลขาทั่วไปที่ไหนกัน เขาทำเรื่องแบบนี้”

            อลิเซียตีหน้าใสซื่อทำเป็นไม่รู้ความ แน่นอนว่าเธอรู้อยู่ก่อนแล้วจากมาดามสมิธ ว่าเลขาหลายๆ คนของเขา จะเรียกว่าคู่ขาถึงจะถูก นั้นทำหน้าที่อะไรนอกเหนือจากงานเอกสารบ้าง มาร์คัสกดหัวคิ้วแน่น ใบหน้าหล่อมึนตึง เขารู้ว่าเธอกำลังโกหกเขาอยู่

อลิเซียขึ้นมาในตำแหน่งนี้โดยเป็นเด็กฝากของมารดาเขา ซึ่งเอ็มม่ามารดาของเขาเองรู้เรื่องของเขาทุกอย่าง และนางคงไม่โง่พอ ที่จะส่งผู้หญิงไม่รู้อีโหน่อีเหน่ขึ้นมาแน่ เพราะเอ็มม่านางรู้ ว่าพวกผู้หญิงเหล่านี้ต้องพบเจอกับอะไร และนี่เป็นครั้งแรกที่มาร์คัสอดแปลกใจไม่ได้ แต่ไหนแต่ไรเอ็มม่าไม่เคยยุ่งเรื่องของเขาเลย

“คุณเป็นใครกันแน่ คุณเทย์เลอร์” มาร์คัสหรี่ตามองเธออย่างจับผิด

“ฉะ… ฉันก็เป็นเลขาไงค่ะ” อลิเซียยิ้มแห้งๆ

“ถ้าอย่างนั้นแม่ของผมไม่แจงงาน หรือรายละเอียดให้คุณฟังเลยหรอ ผมไม่อยากจะเชื่อ”

มาร์คัสประกายความหงุดหงิดออกจากทางสีหน้า นัยน์สีเทานั้นยิ่งฉายแววออกอย่างชัดเจน เขาต้องเสียสเตฟานี่ที่รับใช้เขามานานเกือบปี เพียงเพื่อแลกกับผู้หญิงที่ไม่เป็นงานเช่นนี้นะหรือ เขามองไม่เห็นเหตุผลที่เอ็มม่าทำเช่นนี้เลย ทั้งที่สเตฟานี่ก็ทำงานเอกสารเก่งเอาเรื่อง ส่วนเรื่องอื่นหล่อนก็ไม่น้อยหน้า

“ผมหงุดหงิดมากคุณรู้ไหม เพราะคุณทำให้ผมเสียเลขาดีๆ ไป”

“ฉันขอโทษ” เสียงอลิเซียเริ่มสั่น

ยามที่ใบหน้าแสนสมบูรณ์แสดงความเกรี้ยวกราดออกมา อลิเซียสัญญากับตัวเองเลยว่า เธอไม่ควรลองดีกับมาร์คัสตอนนี้ เสียงบดกรามของเขาดังจนอลิเซียได้ยิน ตัวของเธอสั่นเทาและเริ่มถอยหลังออกห่างจากเขาทันที เขามีเสน่ห์พราวแพรวและดูอันตรายในยามโกรธ

“เลิกกระโปรงของคุณขึ้น ถ้าคุณรู้สึกผิดจากใจจริง ไม่อยากนั้นคุณก็ออกไปจากห้องผม” น้ำเสียงของมาร์คัสเอ่ยอย่างเยือกเย็น

อลิเซียรู้สึกเย็นจนสุดขั้วหัวใจ เธอไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นเพราะอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศ หรือเพราะน้ำเสียงที่เด็ดขาด และไร้ความปราณีของเขากันแน่ มาร์คัสบีบให้อลิเซียไม่มีทางเลือกใดเลย ถ้าเธอไม่ยอมเขานั่นหมายถึง เธอต้องยอมแพ้และบอกลางานนี้เลยทันที แต่ถ้าเธอยอมนั่นหมายถึง นางสวาทคนต่อไป ย่อมกลายเป็นเธออย่างเลี่ยงไม่ได้

อลิเซียอยากทำงานนี้ อยากเอาชนะผู้ชาย ที่คิดว่าตัวเองสามารถบงการคนอื่นได้ตลอด แต่เธอมองไม่เห็นหนทางใดเลย นอกจากจะยอมทำตามคำสั่งของเขา อลิเซียรู้แล้วว่าเธอวางหมากมาไม่ค่อยดีนัก แค่ในวันแรกที่โดนความหล่อเหลาเจ้าเสน่ห์ของเขา รุมเร้าจนไม่สามารถเดินตามเกมส์ที่วางไว้แต่แรก แต่เมื่อเธอตั้งใจแล้วว่าจะทำมันให้สำเร็จ ถึงจะยอมเสียหมากตัวสุดท้าย อลิเซียก็จะลองดูสักครั้ง        

มาร์คัสยกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ เมื่อมือเรียวสวยนั้นค่อยๆ ถกกระโปรงทรงเอสั้นของเธอขึ้นช้าๆ ความเคอะเขินเกิดขึ้นที่ใบหน้าของอลิเซีย สีแดงระเรื่อนั้นกระจ่างขึ้นที่ใบหน้าเธอจนมาร์คัสสังเกตเห็น มาร์คัสลูบคางที่ครึ้มไปด้วยเคราอย่างวาบหวาม เมื่อเนินเนื้อนูนเด่นกับไรขนเรียงตัวสวย ปรากฏแก่สายตาเขา

“สวย”

เนินเนื้อสีชมพูใหญ่ นั้นทำให้ลำคอของเขาแห้งผาก ดวงตาสีเทาลุกวาวกับสิ่งเร้าที่เขามองเห็น ฝีเท้าหนาใหญ่สาวเข้ามาใกล้ อลิเซียก้าวถอยหลัง แต่คงไม่ทันมือหนาที่จ้วงจับบั้นท้ายเปลือยของเธอไว้ มาร์คัสไม่ยอมให้เธอหนีไปไหนแน่ ผิวเนื้อเนียนนุ่นนั้นทำให้เขาบีบอย่างพอใจ

“อื้ม นุ่มกว่าที่คิด”

คำพูดเอ่ยชมตามประสา ดวงตาสีเทาประกายความแวววับพอใจ ลิ้นหนานั้นโลมเลียรอบปากที่แห้งขอด มาร์คัสอดทนรอไม่ไหวที่จะลงทัณฑ์สวาทเลขาสาวคนใหม่ เขากระเหี้ยมกระหือกระชากดึงเนคไนจนตึงแน่น

อลิเซียจ้องมองใบหน้าของมาร์คัสที่แปลกไป รอยยิ้มของเขาเริ่มเปี่ยมสุขจนน่าขนลุก มุมปากฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟัน เขี้ยวขาวดุจสัตว์ป่าและดวงตาของเขามองเธออย่างหื่นกระหายเหลือเกิน เปี๊ยะ! แรงฝ่ามือหนานั่นฟาดเสียเต็มแรงที่ก้นเธอ อลิเซียแทบเสียหลักยืน เธอพุ่งตัวไปข้างหน้าตามแรงกระทบ โชคดีที่เธอยันส้นเข็มไว้ได้ก่อน

“ฉันเจ็บ!” อลิเซียตวัดสายตาด้วยความโกรธ

“คุณก็ต้องรับมัน ถ้าคุณยังไม่รู้ผมจะบอกอะไรให้ ผมเป็นพวกที่มีเซ็กส์แบบไม่ปกติ”

เปี๊ยะ! แรงฟาดหนักหน่วงนั้น ปะทะเข้าที่ก้นของอลิเซียอีกครั้ง อลิเซียเซถลาจนหน้าคว่ำ เพราะแรงที่กระทำนั้นมันมาก เกินว่าเธอจะยันตัวเอาไว้อยู่ หมับ! แต่ทันทีที่ร่างของเธอจะร่วงลง ความใจดีของมาร์คัสคงหลงเหลืออยู่บ้าง เขาคว้าตัวไว้ก่อนที่ใบหน้าสวยจัด จะทิ่มลงไปเสียก่อน

“ผมซาดิสท์รู้ไว้ซะ”

เสียงนั่นคงเป็นประโยคสุดท้ายที่อลิเซียคิดว่าเขาสุภาพกับเธอที่สุด เสียงฝ่ามือหนานั้นฟาดเต็มแรงอีกครั้ง อลิเซียกัดปากและกลั้นน้ำตาที่เริ่มปริ่ม ความเจ็บปวดในคราแรกนั้น ทำให้เธอรู้สึกเจ็บจนทนไม่ไหว แรงกระทำยังคงดำเนินต่อไป โดยปะปนไปด้วยเสียงหัวเราะของเขา และภาษาหยาบคายที่เขาสบถออกมา

“หุ่นเธอนี่มัน อีตัวชัดๆ หึหึ” คำพูดแสนดูถูกและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเหยียดหยาม

อลิเซียไม่รู้ว่าอย่างไหนเจ็บกว่ากัน ระหว่างหัวใจของเธอ หรือร่างกายที่โดนเขากระทำกันแน่ ความเจ็บปวดจากฝ่ามือหนาที่เธอได้รับ นั่นคงจะเริ่มชาด้านจนเริ่มไม่รู้อะไรแล้วกระมัง แต่ไฉนก้อนเนื้ออ่อนๆ ที่เต้นอยู่ข้างใน กลับไม่ชาชินเอาเสียเลย นี่มันโหดร้ายเกินกว่าเธอจะรับไหวจริงๆ

“นังแพศยาอย่างเธอ ควรได้รับความทรมานอย่างนี้แหละ”

หมับ!

ข้อมือน้อยๆ ที่บอบบางนั้นถูกรวบไพล่หลัง อลิเซียตกใจจนหลุดเสียงกรีดร้องออกมา ท่อนแขนบางนั้นรู้สึกเจ็บ ด้วยการกระทำที่ฉุดกระชากอย่างที่เธอไม่ทันตั้งตัว มาร์คัสประกายความกระหายออกมาอย่างชัดเจน บั้นท้ายอวบใหญ่ และเนื้อเนินน่ากระแทก ทำให้สัญชาตญาณดิบที่ไม่เคยแอบซ่อนนั้น โหมกระพืออย่างลุกโชน

มาร์คัสจับเนคไทมามัดข้อมือของอลิเซียแน่น มันแน่นเสียจนได้ยินเสียงเสียดสีของผ้าซาตินสีสวย ที่เคยเป็นเครื่องประดับอยู่ที่คอของมาร์คัส อลิเซียพยายามดิ้นขลุกขลัก เธอพยายามออกแรงที่ท่อนแขน เผื่อว่าอย่างน้อยเธอควรจะอยู่ในท่าสบายกว่านี้ หาใช่ว่าต้องอึดอัด อลิเซียกัดฟันแน่น ความพยายามน้อยนิดนั้น มันไม่เป็นผลเอาเสียเลย

“ดิ้นทรมานอย่างนั้นแหละ แต่เก็บแรงเอาไว้เผื่อฉันกระแทกด้วยล่ะ”

“คุณมันโรคจิต!” อลิเซียด่าเขาด้วยความเหลืออด

“น้อยไปสินังตัวดี ถ้าเธอรู้จักฉันมากกว่านี้ แล้วเธอจะเปลี่ยนคำพูด” ดวงตาสีเทานั้นฉายแววประดุจซาตานที่หลุดออกจากขุมนรก

“ปล่อยฉัน”

อลิเซียกำลังจะกลับลำเรือและหนีเอาตัวรอด ผู้ชายอย่างมาร์คัสอันตราย สัญญาณเตือนภัยในร่างกายเธอบอกอย่างนั้น ความโหดร้ายของเขานั้นเริ่มทวีความน่ากลัวขึ้น เธอรับมันไม่ไหวแน่ๆ กับความรุนที่เขาจะมอบให้เธอจากนี้ อลิเซียผ่านคนไข้มาเยอะ และเธอรู้ดีว่ามาร์คัส จมดิ่งลึกเกินกว่าที่เธอจะดึงเขากลับมาแล้ว

หนี*! อลิเซียต้องหนีเดี๋ยวนี้*

ขาเรียวสวยที่อ่อนแอนั้นขยับตามความคิดทันที มือที่ไพล่หลังพยายามจะดึงทรงเอสั้นที่เลิกขึ้นลง ส้นเข็มสูงพาเธอก้าวฉับอย่างรวดเร็ว และตรงไปยังประตูห้อง อลิเซียหวังอย่างเดียวว่าเธอจะรอดพ้นจากเขา ซาตานที่พร้อมจะพรากวิญญาณของเธอไป ปึก! ร่างของอลิเซียถูกกระชากจนตัวเซถอยหลัง วินาทีนั้นอลิเซียรับรู้ทันที ว่าเธอไม่มีโอกาสหนีรอดเงื้อมือมาร์คัสอีกแล้ว    


................................................................

ไหนบอกว่ามาช่วยรักษาพระเอกของเรา ไหนกลายเป็นคุณหมอจะถูกรักษาเองแบบนี้ละคะ ตอนต่อไปจะรอดไหมเนี้ย ติดตามเข้มข้นในตอนต่อไปค่ะ 

ขอบคุณที่คอมเม้นและให้กำลังใจ 

1 กำลังใจ = 1 คอมเม้นนะคะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว