ฮิกัง

ตอบมาเดี๋ยวนี้

ที่ห้องรับแขกนี่ฝีมือนายใช่ไหม?

ตอบ

ไม่งั้นไม่มีข้าวเย็น​ของนาย​แน่

ไม่ต้อง​มาบ่น​

ไอ้ห้อง​รับแขกไหม้นี่นายใช่ไหม?

ทำอีท่าไหนคราวนี้

โอเค พอเดาออกล่ะ

แล้วทำไมไม่มาบอก?

แบบนี้น่าบ่นกว่าเก่าอีก

รีบกลับ​มา​ช่วย​ฉัน​เก็บ​กวาด​เลย

ฮิกัง!

นี่หนีไปไหนห๊า!?

ให้มาช่วย​เก็บ​แล่วทำไมมีของ​ไหม้เพิ่ม​ล่ะเฮ้ย!?

กลับมาเลยนะเว้ย!

...

หล่นไปได้ไง?

...แก๊สกระป๋องมาจากไหน?

ฉันจำได้ว่าห้องเราไม่มีนะ

เดี๋ยวหมอนั้นโวยนายแน่

ไม่ต้องบ่น มาช่วยกันต่อเลย

ฮิกัง! ไอ้ในครัวนี่ฝีมือนายใช่ไหม!?

ตอบมาเดี๋ยวนี้เลย!

ไม่ต้องมาถามเลย

ไอ้ในครัวนี่ฝีมือนายใช่ไหม?

ไอ้พิซซ่าดำๆ ในครัวเนี่ย

ทำไหม้ทำไมไม่เอาไปทิ้งดีๆ

เดี๋ยวๆ

ไอ้นี่นายกิน?

ไอ้บ้า! กินไปได้ไงฟะ!?

ไปขยอกออกมาเดี๋ยวนี้!

ไอ้...

นายสิหน้าแก่

อายุตอนเป็นซับคลาสกับหน้าคนละเรื่องเลย

เปล่าสักหน่อย เห็นจากเอกสารของชูเฮย์

ทำไมอ่านแล้วกวนจริง

เฮ้อ เหนื่อยใจกับนาย

อยู่นิ่งๆ อย่าก่อเรื่องล่ะ อีกยี่สิบนาทีมากินข้าวด้วย

ฮิกัง!

นายเผาเก้าอี้ในห้องกินข้าวเพื่อ!?

แถมเผาตุ๊กตาซาคุยะอีก! จะไปหาคืนทันได้ไงวะ!?

ตอบเซ่!

ฮิกัง!

กลับมาแก้ปัญหา!

เดี๋ยวนี้!

ไม่มีทาง!

ไม่ต้องมาเลย!

ไม่! ไปนอนที่อื่น!

ไม่

และไม่ต้องข่วนประตูเลย

รำคาญ

ปล่อยไป

ใช่ ปล่อยไป (#มองซากตุ๊กตาที่ดำปี๋ในมือ)

แต่ตัวนี้แพง

เดี๋ยวให้ฮิกังออกค่าซื้อตัวใหม่ให้

งั้นโอเค

ปล่อยให้โหยหวนไปครับ

จะได้เข็ด

เล่นทำเกือบทั้งห้องไหม้เนี่ย

ฉันว่าเป็นที่อื่นนี่ไฟไหม้ตึกมากกว่า

คนปกติไม่ได้ไวแบบพวกเรานะ

...เฮ้อ ก็ได้ครับนายหนุ่ม​ (#เดินไปเปิดประตู)

แอ๊ก! (#โดนฮิกังพุ่งเข้าใส่)

...ฮิกังหนัก

ฮิกัง...เป็นเด็กโข่งหรือไงห๊า?

เออๆ ก็ได้ๆ แต่ห้ามทำของไหม้อีกนะ

ไม่งั้นคราวนี้โยนไปให้คนบ้าจัดการแน่

จะได้จำไง

ไม่ต้องมาทำแบ๋วเลย ทำตัวเองนะ

แล้วก็ปล่อยได้แล้ว

เฮ้อ นายนี่... (#สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยๆ ไป)

สึบากิซัง ปล่อยครับ ผมอยากส่องด้วย (#โดนสึบากิเกาะไว้)