ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 ค้นหา

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ค้นหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2560 00:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ค้นหา
แบบอักษร


แหวนคาลิสโตปลดคำสาปหลับไหล น้ำจากนรกหล่อเลี้ยงให้ความทรงจำกลับคืนมา เติมเต็มอารมณ์รัก โลภ โกรธ หลง ยาแก้พิษแมงป่องสลายพิษ 


ยาแก้พิษแมงป่องถูกไกอาพสุธาเทวีซ่อนไว้ใต้ดินที่ซึ่งแสงจันทร์ส่องไม่ถึง ที่ซ่อนจะถูกย้ายไปทั่วโลกทุกห้าร้อยปี ป้องกันไม่ให้อาร์เทมิสค้นพบ 

ส่วนน้ำจากแม่น้ำทั้ง 5 แห่งในยมโลก อมตะธรรมดาอย่างพวกข้าไม่สามารถเข้าไปในดินแดนของเทพฮาเดสแล้วกลับออกมาได้ ข้าเข้าไปได้เพียงขอบเขตนรกที่สำนักแม่มดมืด


"... ข้าได้ข่าวว่าเจ้าเก็บแมวจรจัดได้ตัวหนึ่ง ..." มอร์เดร็ดเปรย


ข้าลืมนึกถึงมัน ไอ้ลูกครึ่งนั่น แอสเทอร์ยืนยันว่าจะรอพวกข้าอยู่ที่พื้นโลกภายใต้ความคุ้มครองจากเผ่าแวร์วูลฟและอินคิวบัส ไอ้พัลลัสแยกตัวออกมา ข้าคิดว่าหมากับแมวคงไม่ถูกกันนัก แต่ได้ข่าวว่ามันยังวนเวียนแอบนอนนอกหน้าต่างห้องนอนของหลานข้าอยู่

มันเป็นอมตะที่ข้ารู้จักเพียงตนเดียวที่ใช้ชีวิตในนรกและพื้นโลกได้ ข้าต้องเจรจากับมัน...


"ระหว่างพวกเจ้าไปเอายาแก้พิษ ให้ข้าได้อยู่ใต้หลังคาเดียวกันกับฟีบี้ ให้ข้าคุ้มครองนาง ข้าขอแค่นี้แลกเปลี่ยนกับที่อยู่ของยา" ไอ้มอร์เดร็ดเจรจา

​"ไม่ แวร์วูลฟคุ้มครองฟีบี้ได้ แกทำร้ายนาง นางไม่อยากเจอแกอีก" เปโตรค้านทันที

"นางคือคู่ชีวิตข้า ที่ผ่านมาข้าดูแลนางอย่างดี ข้าไม่ได้ขืนใจนางแค่ชี้ให้เห็นว่าใจนางต้องการอะไร กับจูงใจให้นางเลือกข้า เซ็กส์กับข้านางมีความสุขดี อาจจะดีกว่าการกลับไปอยู่กับพวกเจ้า"

เปโตรดึงเหล็กตีตราวัวขึ้นมาอีกครั้ง

"ข้ายอม ข้ารับข้อเสนอ" ฟีบี้พูดขัดขึ้น

"ข้าอยากเติบโตแล้ว ข้าอยากปล่อยพี่เลโอเป็นอิสระ แค่นี้ข้าไม่เป็นอะไรหรอกท่านพี่"


ปีนี้ยาแก้พิษถูกย้ายไปที่ห้องใต้ดินของวิหารมายันแห่งหนึ่ง ในป่าอเมซอน


__________________________________________


เรากลับไปที่เผ่า ลากไอ้ปลิงกลับมาด้วย ผลการเจรจาคือมันบอกที่อยู่อย่างละเอียดให้เรา เว้นพิกัดสำคัญไว้สองสามจุด จะบอกเราเมื่ออยู่กลางป่าแแล้ว เพื่อแน่ใจว่าเราจะไม่เบี้ยว ส่วนมันได้เข้ามาอยู่ในบ้านของเปโตร ใต้หลังคาเดียวกับฟีบี้ ในสภาพกักบริเวณ

ข้ากับเปโตรไม่ได้คุยอะไรกันอีก รู้สึกเหมือนถูกทรยศความไว้วางใจ แต่ถ้าข้าอยู่ในฐานะอย่างมันคงทำแบบเดียวกัน 

ข้ายังไม่รู้จะวางตัวอย่างไร​ ...


เปโตรกับมอร์เดร็ดร่วมมือกันหาแหวนแห่งคาลิสโตจนเจอในช่วงสิบกว่าปีที่ข้ากับฟีบีอยู่ในสำนักแม่มด แหวนทองเรียบๆสลักอักษรโบราณ ซุสเสกให้นางคาลิสโตเพื่อปลดคำสาป ให้นางมีโอกาสอยู่กับลูกในร่างมนุษย์

ฟีบี้ลองใส่แหวน... 

ข้ากลับร่างเป็นอินคิวบัสทันที ส่วนฟีบี้.. นางก้าวเข้าสู่ช่วงโตเต็มที่อย่างที่ควรจะเป็นเมื่อหลายศตวรรษ ตัวสูงขึ้น ผมทองยาวสลวย เนื้อตัวอวบอิ่มแบบสาวเต็มวัย กลิ่นเหมือนเดิมแต่หอมหวานขึ้นด้วยวัยสาวพร้อมเจริญพันธุ์เหมือนผลไม้สุกพร้อมกิน

มอร์เดร็ดทำหน้าเหมือนจะกระโจนเข้าไปขย้ำนาง

ข้าได้ยินเสียงล้ม หันไปมอง เปโตรกุมหน้าอก น้ำตาไหลออกมา

"ปฏิกริยาการสูญเสียคู่ชีวิตน่ะ ดูเหมือนว่าสัญญาณคู่ชีวิตจะหายไปพร้อมร่างของลิลิธ"  มอร์เดร็ดบอก

.....

อย่างไรก็ตาม วิญญาณของนางและข้ายังผูกติดกัน ร่างอินคิวบัสของข้ายังมีประสิทธิภาพไม่เหมือนเดิม ฟีบี้ยังแปลงเป็นแวร์วูลฟเหมือนพวกเต็มวัยตัวอื่นไม่ได้ 

ถ้าดูจากพวกที่เคยถูกอาร์เทมิสสาปให้กลายเป็นสัตว์ป่า ผลการถอนคำสาปไม่ได้ตรงไปตรงมานัก บ้างกลับไปเป็นคน บ้างคงสภาพสัตว์ป่าชั่วนิรันดร์ ... ยังไม่มีใครรู้ว่าหลังจากถอนคำสาปแล้วข้าจะกลายเป็นลิลิธหรือเลโอนิดัส 

เราจำเป็นต้องเสี่ยง แผนการยังดำเนินต่อไป

_________________________________________


ข้าเดินเข้ามาที่ C-bar ตามหาแมวจรจัด ไอ้เวรนั่นทิ้งแอสเทอร์ไว้แล้วหนีมาอยู่ที่นี่ด้วยข้ออ้างงี่เง่าบางอย่าง 

....ข้าเจอมันข้างถังขยะ ตรงตรอกใกล้บาร์ เมา นอนจมกองเลือด อุ้งเล็บหัก หัวแตก ขาหัก กำลังอยู่ในช่วงฟื้นพลัง ข้างๆมีเศษเนื้อสับ อดีตชนชาวอมตะสามสี่กอง

​ข้ากรอกตา จิกผมมันลากกลับไปหาแอสเทอร์

ผู้ชายงี่เง่า...


ข้ารอให้มันฟื้นจากอาการบาดเจ็บ อบรมมารยาทสุภาพบุรุษว่าด้วยการทำให้ผู้หญิงร้องไห้ รอให้มันฟื้นอีกที ใช้คาถาทำความสะอาดตัวมัน ลากมันไปส่งที่ห้องของแอสเทอร์

ข้าเจรจากับมันเรื่องน้ำจากแม่น้ำในนรก ยื่นข้อเสนอกับมัน 

มันตกลง ....

มันหายไปสองวัน วาร์ปกลับมาอีกทีที่ C-bar ด้วยสภาพใกล้ตาย ทั้งร่างเต็มไปด้วยบาดแผล แผลไฟไหม้ หิมะกัด แขนซ้ายขาด หูทั้งสองข้าง นิ้วเท้า นิ้วมือกุดจากหิมะกัดหรือไม่ก็เกรียมเพราะไฟ

แต่มือหนึ่งของมันกำขวดใส่น้ำไว้แน่น

"... สัญ .. ญา แล้ว..." ซากกองนั้นทวง


ข้าสัญญาจะให้อนาคตกับมัน ยอมให้มันได้อยู่กับแอสเทอร์


_________________________________________


ข้าค้างที่บ้านของข้าบนพื้นโลก ฟีบี้เข้ามาที่ห้องกลางดึก มานอนกอดข้า ... เราจูบกัน นางแข็งขืนอยู่บ้าง แต่ยอมโอนอ่อนในช่วงท้าย ข้ากอดนาง ให้เวลานางตัดสินใจ .... 

เซ็กส์สั่งลาของเราเป็นไปอย่างอ่อนโยนนุ่มนวล ข้าไล้เลียนาง นางตอบสนอง ทำให้ข้ามีความสุข 


ช่วงถึงจุดสุดยอด ข้าคิดถึงสายตาของเปโตรตอนที่ข้ากลับเป็นอินคิวบัส


พรุ่งนี้ข้ากับเปโตรจะออกเดินทางไป​อเมซอน ...


__________________________________________


หมายเหตุ

คาลิสโต้ (Callisto) ​เป็นหนึ่งในบริวารของอาร์เทมิส จึงต้องถือพรหมจรรย์เช่นเดียวกับนาง ซุสเห็นคาลิสโต้สวยจึงเข้าปลุกปล้ำ นางให้กำเนิดลูกชาย "อาร์คัส"

เฮราชายาของซุสหึงหวง สาปคาลิสโต้ให้กลายเป็นหมี นางหมีหนีเข้าป่าไป อาร์คัสโตเมื่อโตขึ้น เจอแม่เดินเข้ามาจะโอบกอด เข้าใจผิดคิดว่าหมีจะเข้ามาทำร้าย จะฆ่าแม่ ซุสจึงจับแม่ลูกโยนขึ้นบนฟ้า กลายเป็นกลุ่มดาวหมีใหญ่และหมีเล็ก



ความคิดเห็น