อุ๊ย พี่ธารอรุณสวัสดิ์ค่ะ

สวัสดีตอนเช้านะคะ

สวัสดีตอนเช้าค่ะพี่ธาร // ยิ้มให้

ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ได้ยินป๊าบอกว่าวันนี้จะไปดูสถานที่จัดงานนะคะ

เย็นๆคงถึงจะกลับมากัน

พร้อมมากเลยค่ะคุณธาร

(เบาได้เบาหน่อยยัยลูกพีชบูด)

(เฟยมันจ้องจะจิกหัวแกแล้วนั่น)

(เสียวสันหลังเลยอ้าา)

ใส่หมวกอีกแล้วหรอ

ผมฉันจะยุ่งเอา

เดี๋ยวเหงื่อออกผมจะอับด้วย

ฉันเพิ่งจะสระวันนี้เองนะคุณ

ไม่เอาอ่ะไม่ใส่

// นั่งหน้ามุ่ย

ตลอดอ่ะ

คุณชอบบังคับให้ฉันใส่หมวกอยู่เรื่อยเลย

// ถอนหายใจ

ก็ได้

// ยื่นมือไป

เอามาสิ จะให้ใส่ไม่ใช่หรอ

อื้อ // พยักหน้า

ฉันจะบอกว่าฉันอิจฉาตาร้อนก็ได้นะแก

อะไรจะดูแลดุจดั่งเจ้าหญิงตัวน้อยๆขนาดนั้นอ้าาาาา

อยากเป็นอาเฟยไม่ใช่เรื่องตลก

อยากโดนพี่ธารอุ้มมมมมม

อยากโดนพี่ธารอุ้ม พี่ธารคงอุ้มแกไหวอ่ะพีช

แกดูตัวแกกับตัวพี่ธารสิ ต่างกันลิบลับ

แต่ฉันก็ไม่ได้หนักขนาดนั้นนะยะยัยม่าน

ฉันพึ่งจะสังเกตอ่ะ

ชื่อยัยม่านกับเด็กคนนั้นดูเข้ากันดีนะ

ม่านหมอก

หรือว่า พวกแกจะเป็นเนื้อคู่กัน อร้ายยย!!!

แหวะจะอ้วก

อย่านะยะ อย่าคิดพิลึกๆ

ฉันว่าเรารีบลงไปดีกว่า

พี่ธารคงรอเราแล้วมั้ง

ยืนเมาท์กันอยู่ได้

โอ้โหพี่ลำธารคะ

ไร่ที่นี่คือไร่ของพี่ลำธารหมดเลยหรอคะเนี่ย

โอ๊ยลูกพีชจะเป็นลมเลยค่ะ

ทั้งหล่อทั้งรวยมีไร่มีสวนเป็นพันๆไร่

อะไรมันจะเพอร์เฟคขนาดนี้คะเนี่ย

ไร่สวยมากเลยนะคะเนี่ย

แล้วส้มที่นี่ก็น่ากินมากเลยค่ะ มีแต่ลูกใหญ่ๆทั้งนั้นเลย

อุ้ยพี่ธารอ่ะพีชภูมิใจในพี่ธารมากเลยค่ะ // ทำหน้าซึ้ง

คนที่ภูมิใจควรจะเป็นฉันนะยัยลูกพีชกระป๋องเน่า

เริ่มละ เริ่มออกแนวละ

แหม นี่เพื่อนนะช่วยเรียกชื่อเพื่อนดีๆหน่อยเถอะ

ลูกพีชอ่ะลูกพีช

พวกแกฉันว่าเราเดินไปถ่ายรูปตรงมุมนั้นดีป๊ะ

แสงสวยเว่อร์ๆอ่ะ

แบบประมาณว่า มาทำงานในไร่ส้มส่งตัวเองเรียนค่ะ

น้ำเน่ามากค่ะเพื่อน

เฟยไปด้วยมั้ย

ไปถ่ายรูปกัน

ไม่เอาอ่ะ ร้อน

ดูเหงื่อฉันสิ เหมือนคนเพิ่งอาบน้ำใหม่เลยอ่ะ

ร้อนสิคุณ คุณดูสิเหงื่อฉันเต็มหน้าขนาดนี้อ่ะ // หน้ามุ่ย

ค่ะพี่ธาร

นี่คุณอย่ามาขำนะ

ก็คนมันร้อนนิ

คนหลงตัวเอง

ฉันไม่ได้จะยิ้มเถอะ

คุณอ่ะมั่วนิ่มตลอด

หืม

อื้ม ฉันรู้แล้ว

................

...................

ค...คุณจะเอาแบบนั้นจริงๆหรอ

ถ..ถ้าหย่ากันเร็วขนาดนั้นครอบครัวก็ได้สงสัยกันพอดี

ฉันว่าเราอย่าพึ่งคุยเรื่องนี้ดีกว่า

อ..อื้ม

แล้วแต่คุณเถอะ

// เม้มปากพร้อมพ่นลมหายใจออกมา

แแแแแก

คือส้มหวานมากกกก

ฉ่ำมากอร่อยเว่อร์อ่ะ

หวานจริง

นี่ถ้าฉันกินได้ทั้งสวนนะฉันจะกินให้เกลี้ยงเลย

แบบแกเขาไม่ได้เรียกว่ากินอร่อยพีช

เขาเรียกว่าตะกละค่าเนาะ

คนบ้าอะไรจะกินส้มทั้งสวน

แต่อร่อยอ่ะ

อยากเอากลับบ้านสักลูก

แกถามคนสวนที่นั่งใส่ปุ๋ยตรงนั้นดูสิว่าขอเด็ดกลับสัก4-5ลูกได้มั้ย

ไหนวะแก

ตำตาแกตายเถอะม่าน

อยู่ข้างหลังแกเนี่ย

เห็นละ

// เดินเข้าไปหา

เอ่อขอโทษนะคะ

คือพอดีขี้เกียจเดินไปตรงที่นั่งพักน่ะค่ะ

เลยขอถามคุณแทนได้มั้ยว่าพวกเราสามารถเด็ดส้มกลับได้รึป่าว

ลูกละ4บาทขาดตัวเจ๊ // ลุกขึ้นยืน

กรี๊ดดด!!!!!!!!

โอ๊ยยย!!!!!

นี่เจ๊หัวหงอนไก่!!!!!

กรณีตกใจแค่กรี๊ดก็พอแล้วมั้ย

นี่เจ๊เคยถีบหมอกมาแล้วยังจะมาตบหมอกอีกหรอเนี่ย

นี่คนนะไม่ใช่หมอน

ตบเอาๆ

ยัยเด็กบ้า! ก็ใครใช้ให้ลุกพรวดขึ้นมาแบบนี้ล่ะ

ฝ่ามือฉันไม่มีเบรกเหมือนรถยนต์นะยะ

อีกอย่างมาทำอะไรที่นี่ไม่ทราบ

อ่าว นี่สวนหมอกนะ

ทำไมหมอกจะมาไม่ได้

เอ่อว่ะยัยม่าน

นี่สวนเขาทำไมเขาจะมาไม่ได้

( ก็ฉันลืมนิแก )

แล้วอะไรกันขายส้มลูกละ4บาทอ่ะ

แพงไปป่าว

โอ้โห ลูก4บาทแพง บ้าบอน่าเจ๊

ขนาดกระเป๋าเจ๊ยังซื้อตังค์เป็นแสนๆ โห่ ขี้งก

นี่ยัยเด็กคอบัว! เธอว่าใครงกห๊ะ

ก็ว่าเจ๊นั่นแหละไม่ว่าเจ๊จะให้หมอกไปว่าปล่าช่อนที่ไหน

ใอ้เด็กบ้า!!!!

โอ๊ยยยยย

อย่าพึ่งทะเลาะกันนนนน

ไร่แตกแน่ๆ

เฮียหมอกยังไม่ได้แกล้งอะไรเลยนะ

หมอกก็ขายส้มให้เจ๊แกดีๆง่ะ

ก็ให้เจ๊หงอนไก่นี่ไงเฮีย

อ..ใอ้ // อุ๊บ

// ยื่นมือไปปิดปากม่านพร้อมกับยิ้มให้คนตัวสูง

(พี่ธารยืนอยู่ตรงนี้ใจเย็น ฮึบไว้ๆ)

ก็หมอกไม่รู้นิเฮียเขาไม่ได้ประกาศบอก

ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่ธาร ม่านใจดีค่ะไม่โวยวายไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นเลยค่ะ

( นี่ขนาดไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นนะเนี่ยยังจะใส่เดี่ยวขนาดนี้ )

( นั่นน่ะสิ ถ้าเจ้าคิดเจ้าแค้นนี่จะขนาดไหน )

เฮียไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านหรอ

โอเคค่ะ งั้นหมอกไปบอกป้าพรให้นะ

ค่ะพี่ธาร แบบว่าลูกพีชจะเป็นลมพอดีเลยค่ะ

โอ้โห ตุ๊กทองต้องเข้าแล้วมั้ย

พี่ธารใจดีจังเลยค่ะ

พูดแล้วก็ซึ้งอยากซบ

ของเพื่อนพีชใจเย็นเพื่อนรัก

รู้ว่าเหงาขาดแคลนผู้มาเป็นจำนวนมาก

// ส่ายหน้า

เฟยแกเป็นไรรึป่าวเนี่ย

ดูนิ่งๆนะ

// เงยหน้าขึ้นไปมอง

// พยักหน้า

ปวดหัวอ่ะคุณ ฉันต้องไม่สบายแน่ๆเลย

กลับกันเถอะ

ยัยเฟยแกจะมาไม่สบายใกล้วันแต่งแบบนี้ไม่ได้นะยะ

ใครมันจะไปห้ามการป่วยการไข้ได้ล่ะพวกแก

นี่ ฉันป่วยแล้วพวกแกห้ามมาอยู่ใกล้ฉันนะ

เดี๋ยวจะพากันติดเอา

// นั่งคิ้วขมวด

คุณกลับบ้านกันเถอะ ฉันรู้สึกปวดหัวมากๆอ่ะ

ปวดเหมือนจะตายเลยคุณ

พีชว่ากลับกันเลยก็ได้นะคะ จะได้ให้เฟยมันกลับไปกินข้าวกินยาพักผ่อน

ป่วยวันแต่งงานคงไม่ดี

// ทำหน้าอ้อน

( เอาว่ะแก ฉันว่าแม่นางงูจงอางแปลกๆนะ )

( จะมาปลงมาแปลกอะไร มันป่วยเนี่ยห่วงเพื่อนก่อนเถอะย่ะ )

( แล้วใครไม่ห่วงล่ะยะยัยลูกพีชบูด )

มาตาว่ารีบกลับกันเถอะค่ะ

เดี๋ยวม่านเปิดประตูห้องช่วยค่ะ // รีบไปเปิดประตูห้องนอนให้

// พยักหน้าหงึกหงัก

เฟยแกไหวมั้ยเนี่ย

พรุ่งนี้ก็งานแต่งแกแล้วนะ

นั่นน่ะสิแกจะมาป่วยวันงานไม่ได้นะหญิง

เจ้าสาวจะปากซีดปากโทรมมันไม่ได้

เดี๋ยวมันไม่เริ่ด

ไม่น่าชวนออกไปเล่นที่สวนเลยอ่ะแก

ไม่งั้นแกคงไม่ป่วย

ไม่เป็นไรพวกฉันนอนห่างๆก็ได้แก

// 🤨

// 🤨

// 🤨

เอางั้นหรอ เออๆเอางั้นก็ได้

ยังไงถ้าแกเป็นอะไรตะโกนเรียกพวกฉันเลยนะ

หายเร็วๆนะแก เพราะวันแต่งงานแกต้องเริ่ดที่สุดจ่ะหญิง

อาเฟยยยยยยยยยยยย

ป่วยหย๋ออออออออออออ

ใครอ้อนไรท์ ไรท์ก็ให้55555