ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่21

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2560 16:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่21
แบบอักษร

​พวกผมวิ่งกันมาไกลมากแล้วคับและสิ่งที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้คือธงครับ เป็นธงของ4ผู้ก่อตั้ง แต่บอกเลยกว่าจะเจอไม่ได้ง่ายๆเลยเพราะมันไม่ได้ตั้งให้เห็นจะจะตา แต่ไอ้ธงเนี่ยมันดันไปอยู่ในปากปล่องของหลุมกระต่ายมารครับกว่าจะไปเอามาได้เกือบแย่ เพราะพวกมันถึงจะอยู่ในช่วงเช้าแต่ก็แข็งแกร่ง ระดับประมาณ4เลยหล่ะครับ ซึ่งตอนนี้พวกผมก็กำลังหารือเรื่องทางกลับกัน 

"กว่าจะได้อีธงนี่มาลำบากเหมือนกันเนอะ"โกะโก่ะว่าขึ้น หลังจากมองธงในมือผม 

"ย่ะ ถ้าแกไม่ไปปาหอกใส่รังมันทำให้มันตื่นฉันว่ามันจะไม่ลำบากขนาดนี้ "เชอร์รี่สวนขึ้นมาทันที ใช่ครับจริงๆพวกมันแข็งแกร่ง แต่ตอนที่ผมจะไปเอาธงกันมันยังหลับอยู่ โกะโก่ะดันปาหอกไปทำให้มันตื่นยกรังเลย 

"โอ้ยแกรออกกำลังกาย" โกะโก่ะทำท่าทะเล้นแก้อาการโมโหของเพื่อน 

"โห วิ่งมาตั้งแต่เช้าไม่ออกกำลังกายเลยสิย่ะ" อันนี้ผมไม่เกี่ยวเนื่องจากขี่หลังสเวนมา 

"พอๆพวกมึง กูว่าควรรีบกลับกันได้ละ"สเวนขัดขึ้นมาก่อนทำให้ทั้งสองคนเลิกสนใจแล้วมุ่งหน้าจะกลับกัน 

"แล้วเราจะกลับทางไหนหล่ะทางเดิมไหม"ผมถามออกไปเพราะว่าขามาเราต้องแวะหาจุดพักเลยนานแต่ขากลับถ้าเรามุงตรงไปเลยก็มีอีกหลายเส้นทาง 

"ใช้ทางตรงออกจากป่านี้ไปเลย"สเวนว่าพลางจะก้าวท้าวเพื่อวิ่งนำพวกผมไป 

"กรีสสส" เสียงร้องดังขึ้นผมเลยเก็บธงเข้าสร้อยตัวเองไปก่อนก่อนจะพยักหน้าให้หันหน้าไปทางเพื่อนบอกว่าให้เราไปดูตรงต้นเสียงกัน 

ทุกคนหยักหน้าตอบผมก่อนจะพากันวิ่งไปดูตรงเหตุการณ์ที่เสียงร้องดังออกมา  

"นั่นมันอสูรระดับ7 เมอร์เวสหนิ" ผมว่าขึ้นมาทันทีเพราะอสูรตรงหน้ามีรูปร่างคล้ายคนครับแต่สีผิวจะเข้มกว่า เรือนผมสีทอง ร่างกายกำยำแขนเป็นใบมีดที่พร้อมจะฟาดฟัน ขาที่ดูแข็งแกร่งทำให้มารตัวนี้มีความไวที่สูงมาก 

"แย่แน่เราจะซวยไปด้วยน่ะ" เชอร์รี่ว่าออกมาแต่ผมหน่ะหรอ 

"เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งปัญญา จงปกป้องเรา" ผมนั้นพุ่งมากันการโจมตีของเมอร์เวสเรียบร้อยแล้วครับบาเรียใสๆที่เกิดจากแสงของกระจกสีฟ้ากันการโจมตีด้วยแขนใบมีดไว้ได้ทันเวลาพอดี "รานล์ คานล์ เนอร์ แล้วก็เธอเป็นอะไรไหม อึก "  ผมรีบวิ่งมามากเกินไปทำให้มีผลกระทบกับการควบคุมพลังยิ่งโดนการโจมตีที่หนักเมื่อกี้ทำให้ได้รับแรงกระแทกมาก 

" พี่ฟานล์ / ท่านพี่/ ฟานล์ /เจ้าหญิง" เสียงของคนที่ผมมาช่วยป้องกันไว้ดังขึ้นแต่ผมไม่อาจหันหน้ามาคุยด้วยได้เพราะต้องกันมารตรงหน้าไว้ 

"เจ้าหญิง เป็นอะไรไหมเนี่ยตายแล้ว " โกะโก่ะกระโดดออกมาจากทางด้านหลังมาอยู่หลังบาเรียของร่างบาง พอสเวนและเชอร์รี่เห็นกระวิ่งตามมา   ทำให้มารถอยหลังไปนิดนึงก่อนจะทำท่าจะพุ่งเข้ามาใหม่ 

"พี่ฟานล์ มันอันตราย พี่ควรรีบหนีไป แล้วปล่อยพวกผมไว้" รานล์เอ่ยออกมาพลางพยายามลุกขึ้น 

" ไม่!!! รานล์หม่ามี๊กับป่าปี๊ไม่เคยสอนเค้าให้ทิ้งพี่น้องหรือประชาชนผู้เป็นสหาย เค้าไม่เคยคิดจะละทิ้งใคร เพราะฉะนั้นอย่าพูดแบบนั้นอีก!!! " ร่างบางที่ยืนกางบาเรียป้องกันเอ่ยเสียงดังหนักแน่นขึ้น

"ปัง" เสียงปืนของเชอร์รี่ยิงเข้าที่เมอร์เวส แต่มารระดับ7มีสติปัญญาสูงมากย่อมปัดป้องกระสุนออกได้อย่างง่ายดาย   เมื่อมารปัดการโจมตีออกไปได้ก็พุ่งเข้าหาบาเรียของผมทันที 

"เจ้าพวกแมลงเม่า รวมตัวกันก็ยังคงเป็นแมลงเม่าอยู่ดี "เสียงเย็นชาเอ่ยของมารระดับ7เมอร์เวส พร้อมกับตวัดมือตัดบาเรียของผมขาดเป็นสองส่วน 

"อึก ที่ว่ามารที่มีระดับสูงพูดได้นี่ถ้าจะจริงแหะ" ผมโดดหลบการโจมตีได้ทันเลยไม่เป็นไรแต่เพราะการแตกสลายของบาเรียทำให้พลังไม่สเถียรจนทรุดลงเมื่อโดดถึงพื้น "โกะโก่ะ ฝากจัดการทีน่ะ"ผมหันไปบอกโกะโก่ะที่ควงหอกรอไว้อยู่แล้ว 

"ได้เลยค๊าาา  พ่อมารสุดหล่อรับนี่ไปชิมหน่อยเป็นไง " โกะโก่ะปาหอกอย่างแรงไปที่เมอร์เวสทันที 

"ฉึบ" แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายของผมก็คือหอกของโกะโก่ะโดนผ่าเป็นสองท่อนเลยครับ 

"กรีสสสส หอกสังข์สมุทรของชั้น "  จริงๆปกติถ้าอาวุธประจำกายพังมันก็คืนรูปได้ครับแต่ต้องใช้เวลาหน่อย แต่มันก็ไม่ได้พังง่ายๆแบบนี้แน่ๆ 

"พวกแมลงเม่าที่ไม่รู้จักเจียมตัว " เมอร์เวสตวัดคบมีดทำให้เกิดการตัดอากาศ เป็นการโจมตีขึ้นมาคล้ายจันทร์เสี้ยวพุ่งตรงมายังพวกผม 

"พฤษาษก พฤษาแห่งเมฆา " เนอร์ที่อยู่ข้างหลังพวกผมร่ายคาถา เกิดเสาร์ไม้ที่กระจายตัวเหมือนเมฆกันการโมจตีได้บางส่วนแต่ทำให้ไม่โดนพวกผม เพราะถ้าโดนก็น่าจะเจ็บมากอาจสาหัสเลยด้วย 

"เค้าฝากไว้หน่อยนะ เกิดอะไรขึ้นก็ช่วยเอาไปให้ที่กรรมการที" ผมยื่นธงให้แก่หญิงสาวที่อยู่ทีมของรานล์และคานล์ให้ช่วยรักษามันไว้แทนผมที เพราะผมไม่รู้ว่าจะมีแรงสู้ไหวไหม 

"กูว่าเราควรปาปอกแขนทิ้ง" สเวนเสนอขึ้นพลางมองมายังปลอกแขนของผม"เราจะปลอดภัย" ผมลังเลใจนิดหน่อยแม้ว่าการปาปลอกแขน จะเรียกคนมาช่วยได้แต่พวกเราก็จะโดนตัดสิทธิ์ 

"ยังก่อนพวกเราไม่คว้าธงมาด้วยกันอย่างยากลำบาก เค้าจะไม่ทำให้มันสูญเปล่า " ผมพูดขึ้นมาอย่างชัดเจน 

"ยังคงจะดิ้นรนสิน่ะ " เมอร์เวสที่เหมือนจะเตรียมบุกเข้ามาอีกครั้งเอ่ยออกมาทำให้พวกผมตั้งท่าจะสู้ทันที 

"ท่านพี่ ถ้าพี่จะสู้พวกผมจะสู้ด้วย " คานล์เอ่ยออกมาก่อนจะเรียกอาวุธประจำกายที่มีรูปร่างเป็นเหมือนเคียวสีดำที่มีลวดลายและความคมเป็นเลิศถึง9ชิ้น  คานล์ถืออยู่แค่1ชิ้นแต่อีก8ชิ้นที่เหลือจะโจมตีตามเมื่อเคียวอันใดอันหนึ่งโดนศัตรู 

"ผมเอาด้วยดีพี่ฟานล์ " รานล์ก็เช่นกันเรียกคันศรที่มีตัวคันศรสีดำแวววาว รานล์หน่ะยิงลูกศรที่เปรียบเสมือนการตวัดเคียวเพราะศรของรานล์มันสามารถกระชากได้ 

"สามพี่น้องบาร็อคจะสู้ด้วยกันถ้าไม่ติดว่าเราจะสู้ด้วยฉันจะถ่ายคลิบ" เชอร์รี่ก็ว่าพลางเรียกปืนพกออกมาสองกระบอกเช่นกัน 

"ฟานล์เราจะรอดไปด้วยกัน "เนอร์ก็ว่าออกมาพร้อมถือกระดิ่งไว้ในมือ เนอร์เป็นสายสนับสนุนเหมือนผมเพราะอาวุธของเนอร์คือกระดิ่งแห่งเมฆา 

"ชั้นจะเอาจริงละน่ะ"เชอร์รี่เรียกตรีศูรออกมาแทนหอกที่พังทันที 

"โวะสู้กันหมดกูสู้ก็ได้ว่ะ"สเวนว่าขึ้น ก่อนจะเอาโล่โครงกระดูกออกมา 

"เธอคงไม่ไหวหรอก ช่วยเฝ้าธงให้เค้าก็พอ "ผมว่าพลางมองไปยังผู้หญิงที่ขาเจ็บคงโดนการโจมตีมา หญิงคนนั้นรับคำผมก่อนจะพยายามลากตัวเองไปหลบหลังต้นไม้ 

" รุมกันงั้นรึ หึก็คงไม่แตกต่างจากแมลงที่บินเข้าหากองไฟ" เมอร์เวสกล่าวพลางเตรียมจะพุ่งมาทางพวกผม 

"ม่านน้ำ" โกะโก่ะร่ายม่านน้ำมากันได้ทันเวลาพอดีทำให้การเคลื่อนไหวต้องชะงักไป 

"ไร้สาระ" ม่านน้ำถูกตัดขาดออกทำให้สิ่งกำบังหายไป 

"กริ้ง กริ้ง "  เสียงกระดิ่งดังขึ้นเบาๆ พลางเกิดหมอกหนาขึ้นมาบดบังพวกเราทั้งหมด นี่เป้ฯพลังของเนอร์ครับ เมฆาปิดซ้อน 

"คิดจะเล่นอะไรอีก" เมอร์เชสเห็นเงาที่ด้านหลังหมอกจึงตวัดแขนไปแต่ก็ต้องพบกับว่ามันไม่โดนเป้าหมาย 

"ปัง  ฟึบ " เสียงยิงปืนและยิ่งธนูของเชอร์รี่และรานล์ดังขึ้น โดนเป้าหมายเต็มๆ 

"ภาพมายาชั้นสวยสินะยะ" ใช่ครับที่เมอร์เวสตวัดแขนไปโดนคือภาพมายาเท่านั้น 

"โล่กระแทกพสุธา"  สเวนกระแทกโล่ฝวส่พื้นเกิดแผ่นดินไหวใหญ่หยุดการเคลื่อนที่ของอีกฝ่ายไปได้ 

"เคียวปราบมาร/ เคียวกระจกนพรัตน์ กระจกแห่งความอบอุ่น จงเพิ่มพลังจู่โจมให้แก่เรา "  ผมและคานล์ร่ายคาถาออกมา คานล์วิงไปตวัดเคียวใส่ศัตรูและโดนเต็มๆ พอโตมตีโดนศัตรู เคียวที่เหลือก็พุ่งเข้าใส่ทันที 

"พอรึยังพวกแมลงเม่าทั้งหลาย"  เสียงเย็นของมารที่พึ่งโดนพวกผมรุมโจมตีไปเอ่ยออกมา " ย๊า" เสียงคำรามของเมอร์เวสดังกึกก้องทำให้ควันของเนอร์หายไปพร้อมกับร่างของพวกผมที่กระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง 

" อึก"เสียงของผมดังขึ้นหลังพยายามจะยืนขึ้น ทุกคนที่โดนพัดไปตอนนี้คงยากที่จะลุกไหวแต่ผมเอาเคียวกระจกนพรัตน์ มาดุนหลังไว้เลยกระแทกไม่แรงเท่าไหร่ ไม่เท่าคนอื่นที่กระแทกกับพื้นและต้นไม้เต็มๆ

"พวกเจ้าน่าจะรู้ตัวว่าสู้ข้าไม่ได้ตั้งแต่แรก" ร่างผิวสีแทนของเมอร์เวสปรากฏต่อหน้าพวกผม แต่พวกผมคงไม่มีแรงที่จะหนีพ้น  อีกฝ่ายตวัดแขนเหมือนจะโจมตีไปที่พวกน้องและเพื่อนๆของผมทำให้ผมตัดสินใจกระโดดเข้าไปกระแทกกันไว้อย่างทันที 

"อัก" ร่างของเมอร์เวสหนีเซไปเล็กน้อยแต่ก็กลับมาทรงตัวได้ใหม่ 

"อย่าทำอะไรคนพวกนั้น " ผมบอกออกไปอย่างแน่วแน่พลางเงยหน้ามองร่างที่สูงกว่าผม 

"หึกล้าหาญดีหนิ ได้ข้าจะไม่ทำอะไรพวกนั้นถึงข้าทำไปคุณชายก็ไม่มีทางกลับไปหาท่านจอมมาร "เสียงเย็นเอ่ยขึ้นก่อนจะจับมือผมไว้แน่น "คุณชายอย่าคิดว่าผมไม่รู้หล่ะแหวนวงนี้หน่ะมันของท่านแม่ท่านการที่ให้เด็กคนนี้ใส่ไว้คงจะสำคัญต่อท่านมาก" คำพูดของคนที่จับมือผมไว้แน่นเอ่ยออกมาทำให้ผมหันหน้าไปมองสเวนที่ตอนนี้มีสีหน้าโกรธจัด 

"ปล่อยคนของข้าซ่ะเมอร์เวส อย่าหาว่าข้าไม่เตื่อนเจ้า" จู่ๆคำพูดของสเวนก็เปลี่ยนไปพลางมองหน้ามาทางผม 

"หึเจ้าชาย ข้าจะปล่อยตัวเด็กนี่แน่แต่แค่ปล่อยที่ปราสาทของท่านก็เท่านั้น " ผมทำหน้างงทันทีตอนนี้ผมมองไปยังสเวนที่มีออร่าของมารอยู่อย่างท่วมท้นทำให้ผมตกใจไม่น้อย 

"เมอร์เวสเจ้า!!!"สเวนตะโกนออกมาดังลั่นพลางพุ่งเข้ามาทันที 

"ช้าไปครับเจ้าชาย ข้าจะรอท่านอยู่ที่ปราสาทนะครับ" สิ้นเสียงเย็นของคนที่จับมือผมไว้ แสงสีม่วงก็พุ่งมากันผมกับสเวนให้ไม่สามารถแตะต้องกันได้ ผมหันไปมองสเวนอย่างใจเย็นก่อนจะพูดออกมาอย่างไร้เสียง

'เค้าเชื่อใจสเวนเสมอ อย่าทำหน้าแบบนั้นเลยนะ' เพียงสุดคำที่เอ่ยกล่าวแสงกระปกคลุมภาพของสเวนที่เคยอยู่ตรงหน้าได้หายไปไร้ซึ่งบรรยากาศที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้ไม่ได้อยู่กลางป่าแต่กลับมาอยู่ที่อื่นแทน

-------------------------------------------------------------

จบไปอีกตอนแล้วก็ใกล้จุดจบของเรื่องนี้ไปอีกแล้วตอนนี้ทุกคนพอจะรู้รึยังว่าสเวนโกหกอะไรเจ้าหญิง อิอิถ้าสนุกก็ฝากติดตามกดไลค์แล้วก็คอมเม้นให้ด้วยเนอะ แล้วก็ขอบคุณคนที่ให้คะแนนสนับสนุนมือใหม่อย่างเราเนอะ ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านเรื่องนี้น้าาาา


ความคิดเห็น