ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 10 ผสานงาน

ชื่อตอน : ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 10 ผสานงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 200

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2560 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไปต่างโลกแบบงงๆ ตอนที่ 10 ผสานงาน
แบบอักษร

​" ปูรินเธอจะช่วยฉันทำไม " ผมทำถ้าไม่พอใจใส่ปูริน เพราะเธอเข้ามายุ่งกับการต่อสู้ของผม " ก็มันจะทำร้ายพี่ชายของปูรินนี่นา " ปูรินตอบเสียงเบา " เฮ้ย!เดี๋ยว!  ฉันไปเป็นของเธอตั้งแต่ตอนไหน "  " คึ คึ คือ วะ วะว่า ปูรินไม่รู้..... " ปูรินที่พูดไปแบบไม่ได้คิด จึงทำให้ตอบคำถามของชายหนุ่มไม่ได้ ได้แต่อ้ำๆอึ้งๆ " อะไรของเธอ แปลกคน " หลังชายหนุ่มตรวจดูพื้นที่โดยรอบแล้ว ไม่พบก้อบบิ้นซุ่มอยู่ มีแต่ข้าวของที่ปล้นมาจากหมู่บ้าน  " เจอของแล้ว แต่ไม่ยักจะเห็นราชาก้อบบิ้นเลยว้ะ แล้วภาระกิจของฉันจะเสร็จไมเนี้ย หรือว่ามันจะอยู่อีกทาง " หลังพูดจบก็เดินย้อนกับทางเดิม มาถึงทางแยกก็ไปทางขวา ลงไปเรื่อยๆไม่เจอก้อบบิ้นแม้แต่ตัวเดียว จนกระทั้งเจอประตูที่เหมือนจะเป็นห้องบอสในเกม ผมคิดในใจว่า ใครมันมาสร้างไว้ว้ะ ผมดันประตูเข้าไป  หลังประตูเปิดสุดบาน ครบเพลิงโดยรอบได้ติดขึ้น ภาพที่ปรากฏผมแทบไม่เชื่อสายตา เป็นก้อบบิ้นประมาณ 50 ตัว ตั้งขบวนรบพร้อมต่อสู้ มองลึกเข้าไปเห็นก้อบบิ้นตัวใหญ่สวมมงกุฏสีทอง ตัวสูงประมาณ 2 เมตร นั่งบนเก้าอี้สีดำ ถือไม้เท้าตรงปลายติดหัวกระโหลกสีแดง มีก้อบบิ้นถือขวานยาวยืนอยู่ซ้ายขวา ทุกสายตาพร้อมจ้องมาที่พวกเขา " งานเข้าแล้วไงกู หนีก่อนดีไม "  " โกรรรรรรรรรรร "  * ตึ้ง..!! * ประตูได้ปิดลงเสียแล้ว " ไหนๆเรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว เรามาจบเรื่องกันเถอะ " ชายหนุ่มวิ่งพุ่งกระโจนเข้าใส่กลุ่มก้อบบิ้น อย่างบ้าบิ่น ราวกับหมาป่าในฝูงแกะ " ปูรินสนับสนุนฉันด้วย "  " รับทราบค่ะ!!!!! " เขาเข้าปะทะกองทัพก้อบบิ้น พร้อมกับมีปูรินปล่อยเวทมนต์ช่วยจากด้านหลัง ชายหนุ่มวิ่งผ่าเข้าไป ทุกย่างก้าวที่เขาผ่านจะต้องมีก้อบบิ้นล้มตาย เขาเชือดเฉือยเหล่าก้อบบิ้นเล่นราวกับเป็นต้นหญ้า สกิล คมมีดคืนเดือนเพ็ญ ได้สังหารพวกมันนับสิบได้ในครั้งเดียว ปูรินเองก็ช่วยไม่น้อย เธอร่ายเวทมนต์ได้เร็วขึ้น โจมตีใส่ตัวที่เข้าโจมตีจากด้านหลังให้ชายหนุ่ม อีกทั้งเธอยังช่วยจัดการตัวที่ใช้อาวุธไกล เช่น ธนู อีกด้วย เธอโจมตีอย่างแม่นยำ แต่ความเร็วและความแรง ของเวทมนต์ยังไม่ดีพอ จึงต้องโจมตีีหลายครั้งถึงจะจัดการก้อบบิ้นได้ตัวหนึ่ง  เวลาผ่านไปสิบกว่านาทีก้อบบิ้นตัวสุดท้ายได้ถูกชายหนุ่มฆ่าตายด้วยการตัดคอเรียบร้อย เหลือแต่ตัวราชากับตัวถือขวานยาวอีกสองตัว ชายหนุ่มได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการต่อสู้ก่อนหน้า แต่ปูรินไม่เป็นอะไรเนื่องจากชายหนุ่มได้ป้องกันเธออย่างดีไม่ให้ก้อบบิ้นหลุดไปหาได้ มีแต่ความเหนื่อยล้าเล็กน้อย  " เหลือแค่พวกแกสามตัวแล้วนะ ยอมแพ้เลยไม 55555+ " ผมพูดใส่พวกมันพร้อมกับหัวเราะ " ใช่ๆ ยอมแพ้ไปซะ " ปูรินที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้น " ไกรรรรรร!!! "  ตัวราชาเหมือนจะเข้าใจที่ผมพูด ทำให้มันโกรธจึงส่งสัญญาญเสียง สั่งให้ไอ้สองตัวถือขวานยาว พุ่งกระโจนเข้ามาหาผมด้วยความเร็ว ผมก็กระโจนสวนกับไป เกิดการปะทะเข้ากับก้อบบิ้นตัวหนึ่งอย่างรุนแรง ด้วยการปะทะครั้งนี้ทำให้ผมรู้ได้เลยว่าสองตัวมันไม่ธรรมดา ในจังหวะที่ผมกำลังปะทะกับขวานของอีกตัว อีกตัวก็ใช้โอกาศเข้าโจมตีผมจากด้านหลัง {บอลเพลิง} * ตู้ม! *  ปูรินร่ายเวทยิงใส่ตัวที่เข้าโจมตีด้านหลังของผม ทำให้มันต้องหันมาป้องกัน ก่อนจะโดนลูกไฟอัดเข้าเต็มๆ มันใช้ขวานกันไว้ได้ ผมจึงใช้โอกาศนั้นกระโดดถอยออกมาตั้งหลัก จดจ้องกันก่อนจะพุ่งเข้าหา การต่อสู้ดุเดือดอย่างมาก ทั้งผมและก้อบบิ้นต่างก็ไม่ยอม ก้อบบิ้นทั้งสองพลัดกันเข้าโจมตีผมอย่างต่อเนื่อง ผมเองก็เข้าโจมตีพร้องกับการสนับสนุนจากปูริน ปูรินทิ้งระยะห่างจากผมและก้อบบิ้น เพื่อจะได้ไม่เป็นภาระต่อผมเวลาสู้ ผมก็กันไม่ให้มีก้อบบิ้นตัวใหนหลุดไปหาปูรินได้ ในจังหวะหนึ่งก้อบบิ้นทั้งสองตัวอยู่ในระยะสกิล ผมใช้สกิลคมมีดคืนเดือนเพ็ญ แต่มันทั้งสองกับหลบได้อย่างง่ายดาย ตอนนั้นผมตกใจมากที่พวกมันหลบได้ ทั้งๆมันเป็นไม้ตายของผมแท้ๆ การต่อสู้ยังดำเนินต่อไป สักพักปูรินก็เข่าทรุดลงกับพื้นแล้วพูดขึ้นว่า " พี่ชายปูรินไม่ไหวแล้ว " ปูรินเธอได้ใช้เวทมนต์มากเกินไปจึงหมดแรง " ไม่เป็นไร ที่เหลือฉันจัดการเอง " ผมให้เธอพักหลบอยู่ไกลๆ ด้วยสภาพต้อนนี้คงทำอะไรไม่ได้ จู่ๆ ก้อบบิ้นทั้งสองกระโดดถอยหลังทิ้งระยะห่างออกไป ทำให้ผมงงว่าพวกมันจะทำอะไร  ตัวหนึ่งตั้งท่าก่อนจะหมุนตัวด้วยความเร็วจนเป็นเหมือนกำพายุ แล้วพุ่งเข้ามาใส่ผมอย่างรุนแรง ผมใช้มีดเข้าปะทะกับมันแต่ไม่อาจจะต้านไหว มีดที่ใช้ต่อสู้มาตั้งแต่เริ่มแตกหักด้วยพลังทำรายของพายุขวาน และสลายหายไปกับมือ ทำให้ผมโดนคมเฉี่ยวเข้าหน้าอกก่อนจะกระโดดถอยออกมาได้ทัน แต่ยังไม่ได้พักหายใจก็มีก้อบบิ้นอีกตัวกระโดดมาจากด้านบน ขวานของมันเป่งแสงแล้วสับเข้ามาที่ผม ผมใช้แรงทั้งหมดดีดตัวลอยขึ้นเพื่อหลบขวาน ขวานนั้นได้จามลงกับพื้นดิน เกิดเป็นรอยยุบลงเป็นลงกว้าง ทำให้ผมอึ้งไปขณะหนึ่งเลย คิดแต่ในใจว่าถ้าโดนเข้าไปคงไม่รอดแน่ๆ ในจังหวะที่ลอยตัวอยู่ก็เห็นว่าอีกตัวที่หมุนก็ได้หยุดลง  " มันจะต้องเป็นสกิลเหมือนกับของเราแน่ๆ ซะนั้นมันต้องมีคูดาวน์ "  ผมคว้าหอกที่ตกอยู่ใกล้จากศพก้อบบิ้นที่นอนตายมาเป็นอาวุธ พวกมันก็เริ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง ตัวหนึ่งเบี่ยงมาทางซ้ายอีกตัวเข้าตรงๆ ทั้งสองเข้ามาพร้องกัน ผมแทงหอกใส่ตังตรงหน้ามันรับไว้ได้ และผมกระโดดหลบการฟันจากด้านซ้าย แล้วม่วนตัวเตะใส่ก้านคอตัวตรงหน้า ทำให้กระเด็นขวานหลุดมือ ผมที่กำลังตามไปซ้ำถูกขวางด้วยการเหวี่ยงขวานฟันใส่ผม จึงรับด้วยหอกแต่แรงปะทะก็ทำให้ผมถอยไปหลายก้าว  ผมเข้าสู้ตัวต่อตัวกับก้อบบิ้น อย่างได้เปรี่ยบผมทำให้มันได้รับบาดเจ็บหลายแผลด้วยการเหวี่ยงและการแทง แต่ก็ยังไม่เข้าจุดตาย ตัวที่ถูกเตะก็เหมือนจะรู้สึกตัวและกำลังจะลุกขึ้นหาขวาน ผมที่กำลังคิดหาทางฆ่าก้อบบิ้นตัวตรงหน้าก็มีบางอย่างปรากฏขึ้น [ ทักษะ - [หอก] อัพถึงเวล 10 ท่านจะได้รับ 1 สกิล แบบสุ่ม ] [ สุ่มสกิลสำเร็จ ท่านได้รับ{หอกทลายจุด} ] เมื่อผมได้เห็นแบบนั้นจึงทำให้ผมยิ้มด้วยความชั่วร้ายอีกครั้ง  ผมไม่รอช้าเรียกใช่สกิลทันที [{หอกทลายจุด}] หลังจากเรียกใช้หอกก็เป่งแสงสีแดงตรงส่วนปลายหอก แล้วแทงใส่ตรงหัวใจของก้อบบิ้นด้วยความเร็ว แต่ถูกมันกันด้วยขวาน ขวานที่กันกับค่อยๆร้าวและแตกออกเป็นชิ้นส่วน ทำให้หอกแทงทะลุหัวใจของมัน ผมถอดหอกออกมาแล้วสบัดสองครั้งเพื่อเอาเลือดมันออก ก้อบบิ้นอีกตัวคว้าขวานได้จึงคิดจะยกขึ้น แต่กับยกไม่ขึ้น เพราะถูกผมเหยียบไว้ไงละ ผมใช้หอกสบัดขึ้นบนผ่าจากคางถึงหัว ผ่าเป็นสองซีก ผมใช้เวลาไปพอสมควรกับไอ้สองตัวนี้ แต่ยังดีที่ได้สกิลใหม่ช่วยไว้ได้ [หอกทลายจุด] อธิบาย สกิลที่ใช้กำลังเพื่อแทงใส่จุดตายของเป้าหมาย เป็นท่าที่สามารถสังหารได้ในครั้งเดียว ระยะการทำลาย สุดปลายหอก คูดาวน์ 5 นาที อาวุธที่ต้องใช้ หอก เท่านั้น ######## ปูรินที่ลุกขึ้นได้หลังจากได้พัก ผมกับปูรินมายืนต่อหน้าราชาก้อบบิ้นที่นั้งเก้าอี้ ยืนมองหน้ามันอย่างกวนตีน  ราชาก้อบบิ้น เวล 50 ประเภท เก่ง รายละเอียด เป็นราชาของเหล่าก้อบบิ้น ความสามารถของราชาที่ใช้เวทมนต์ได้ มีความคิดฉลาด  ผมจดจ้องมันดูว่ามันจะเอาอย่างไงต่อ ผมไม่กล้าบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า ขนาดไอ้สองตัวมันยังเก่งขนาดนั้นแล้วราชามันจะขนาดไหน  จู่มันก็ลุกขึ้นแล้วพูดเป็นภาษาของมัน ที่ผมไม่รู้เรื่อง ก่อนจะชี้ไม้เท้าหัวกระโหลกมาทางผมกับปูริน มีลูกไฟกลมๆปรากฏขึ้นสองลูก ทำให้ผมรู้ได้ทันที่เลยว่ามันไม่ดีแน่ จึงถอยมาตั้งหลัก ลูกไฟนั้นก็ถูกยิงออกมาใส่ผมกับปูริน ผมกับปูรินหลับไม่ยากนัก แต่ลูกไฟนั้นยังคงยิงมาต่อเนื่องไม่ยอมหยุด ผมทำได้แต่หลบอย่างเดียวไม่อาจตอบโต้ได้เลย จึงคิดแผนขึ้น " ปูรินเธอใช้เวทสกัดไอ้ลูกไฟได้ไม "  " ได้แค่ประมาณ 10 ลูกค่ะพี่ชาย "  " เกินพอ.. ถ้านั้นช่วยฉันทีแล้วกัน " หลังจากพูดจบชายหนุ่มได้วิ่งผ่าออกไป พร้อมมีการยิงลูกไฟช่วยเปิดทาง จบ......  นานไปหน่อยพอดีมีงานจึงไม่มีเวลาแต่ง ต้องขออภัยด้วยนะ

ความคิดเห็น