ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่15

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2560 07:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15
แบบอักษร

แสงแดดยามเช้าที่ถูกบดบังด้วยม่านสีสวย อากาศภายในห้องกำลังสบาย แต่ถ้าเทียบกับสองร่างที่นอนกอดกันกลมแล้วนั้น อากาศที่ว่าเย็นก็อุ่นขึ้นมาทันตา 

"ปึงๆ"เสียงเคาะประตูดังอย่างต่อเนื่อง รบกวนร่างทั้งสองที่กำลังหลับอยู่

 "เจ้าหญิงชั้นหิวข้าว " เสียงของโกะโก่ะทำให้ผมต้องผละร่างออกจากอ้อมกอดอุ่นก่อนจะไปล้างหน้าแปรงฟันต่อ

"ปึงๆ" เสียงเคาะประตูยังดังอยู่ผมที่ได้ยินเลยรีบเคลียตัวเองแล้วเดินไปประที่บานประตูทันที

"เค้าตื่นแล้ว รอสักครู่นะ ถ้าช่วยปลุกสเวนได้จะดีมาก" ผมเอ่ยบอกไปก่อนที่โกะโก่ะจะพยักหน้าแล้วเดินแทรกตัวเพื่อมาปลุกสเวนแทน

ผมเดินเข้ามาในครัวแล้วเปิดตู้เย็นหาของมาทำอาหาร และสังเกตเห็นว่าวัตถุดิบก็ใกล้หมดแล้ว สงสัยคงต้องไปซื้ออีกครั้ง ผมปิดตู้เย็นลงมือทำอาหาร จนเสร็จก็นำไปวางไว้หน้าคนที่นั่งรออยู่แล้วคือโกะโก่ะ และเชอร์รี่ที่ออกจากห้องมาพอดีก็ตรงมานั่งทานด้วยส่วนผมกะจะเข้าไปอาบน้ำ แล้วค่อยออกมาทาน ผมเดินเข้าห้องสเวนมาครับจะบอกว่าผมย้ายของมาหมดปล้วทิ้งไว้ที่ห้องสเวน ผมเลยต้องไปอาบน้ำห้องนั้น ผมหวังว่าเขาจะไม่ใช้ห้องน้ำอยู่นะ  พอผมเดินเข้ามาในห้องต้องชอคกว่าเดิมอีกครับ เพราะพอเปิดเข้ามา ก็ปรากฏชายร่างสูงของสเวนที่มีผ้าขุนหนูผืนเดียวพันรอบเอวเอาไว้ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่เป็นลอน ปกติผมที่นอนกอดก็พอรู้ว่าเขานั้นแข็งแรงแต่พอมาเห็นแบบนี้ทำใผ้ผมไปไม่ถูกเลยครับ เขาหุ่นดีมากจนผมอิจฉาเลย 

" จะมาอาบน้ำ? " สเวนหันหน้ามาพร้อมถามผม

"อ...อื้อ ข้าวอยู่ข้างนอกนะ"ผมหลบสายตาแล้วเดินไปหยิบผ้าขุนหนูทีนที

"หึ" ผมไม่ได้สนใจพยายามจะเดินเข้าห้องน้ำไปแต่สเวนก็เอาตัวมาขวางไว้ก่อน พร้อมกับด้มหน้ามาหาผม "ขอบคุณ" 'ฟอด' เฮือกสเวนวิ่งออดจากห้องหลังชิงหอมแก้มผมไป ส่วนผมตอนนี้ก็รู้สึกร้อนที่หน้าบวกกับหัวใจที่เต้นแรง ผมเลยแก้ปัญหาโดยรีบอาบน้ำทันที 

หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จแล้วก็ตัดสินใจสักพักออกมาที่ห้องนั่งเล่นที่ทุกคนก็ยังนั่งอยู่เช่นเดิมโดย ผมลงนั่งโซฟาเดี่ยวตัวเดิม และนั่งกินข้าวที่ทำไว้ แต่ที่แปลกจนรู้สึกได้นั้นคือทุกคนหันมามองผมครับ 

"เออ... มองเค้าทำไมหรอ" ผมถามออกไปพร้อมยิ้มแห้งๆให้ 

"ชั้นว่าแผนนี้ต้องได้ผลบาดเจ็บน้อยและมีสิทธิ์ที่จะชนะโดยที่เราไม่เสียอะไรมาก" โกะโก่ะพูดขึ้นมาทันทีเลยครับ ทำให้ผมทำหน้างงเข้าไปใหญ่แผนอะไรหว่า 

"เอาน่าสเวน เพื่อลดอาการบาดเจ็บแล้วก็เก็บแรงไว้รอบที่3แผนนี้ดีที่สุดแล้วย่ะ" เชอร์รี่ก็ว่าขึ้นมาอีกทำให้ผมยิ่งงงเพิ่มขึ้น 

"แต่กูไม่อยากให้ทำ" สเวนว่าพลางมองทางผมอย่างจดจ่อ 

"เอ่อ... แผนอะไรหรอ" ผมที่นั่งมองอยู่นานเลยเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง  

"อ้อง่ายนิดเดียวเอง บาดเจ็บน้อยและถือเป็นการเพิ่มชื่อเสียงให้แก่เขตของเรา" โกะโกะหันมากระซิบใส่หูผมพร้อมยิ้มแบบมีความน่ากลัวอยู่นิดๆให้ผม 

"เฮือก เค้าว่ามันออกจะ" ผมที่ได้ยินแผนแล้วรู้สึกเสียวสันหลังวูบเลย 

"เอาน่าเจ้าหญิง เชื่อฉันเถอะว่าแผนนี้จะไปได้สวยแน่ๆ"เชอร์รี่ก็เสริมขึ้นมาอีกคนโดยใช้สายตามุ่งมั่นมองทางผม 

"แต่กูว่า" จู่ๆสวเนก็ว่าขึ้นแต่เหมือนโดนสายตาขัดขวางของโกะโก่ะและเชอร์รี่ก่อนทำให้สเวนเงียบไป 

"นี่อย่าคิดว่าฉันไม่รู้น่ะย่ะ ถ้ายอมให้ความร่วมมือฉันจะให้ไอนั่นกับแกโอเคไหม"   สเวนที่พอได้ยินก็หันมามองผมแวบนึงก่อนจะนิ่งไป 

"เออๆ " เฮือกสุดท้ายผมก็ไม่มีคนที่จะช่วยค้านแล้วสินะ  

"สรุปมติเป็นเอกฉันท์ ตามนี้เนอะ" โกะโก่ะว่าขึ้นทำให้ผมต้องจำใจทำตามแผนของพวกเขา ถึงผมคิดว่าแผนมันจะแหม่งๆไปหน่อยก็เถอะ 

หลังจากที่ผมกินข้าวเสร็จก็โดนลากตัวไปเปลี่ยนชุดทันที เพราะช่วงบ่ายจะมีการแข่งขันชิงปลอกแขนกันทำให้ผมต้องรีบเตรียมตัวให้พร้อม 

"นี่เจ้าหญิง ชั้นว่าน่ะ ถึงแผนเราไม่สำเร็จแต่ผลตอบรับต้องดีแน่นอน" โกะโก่ะว่าพลางมองผมที่นั่งอยู่ตอนนี้ 

"ฉันก็ว่างั้น" เชอร์รี่ก็พูดขึ้นมาด้วยทำให้ผมต้องยิ้มรับอย่างช่วยไม่ได้ 

'หวือ หวือ' เสียงประกาศการเริ่มการแข่งขันรอบที่สองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วครับ  

"สวัสดียามสายนะคะทุกคน วันนี้ก็เป็นวันที่สองของการแข่งขันแล้วนะคะ โดยการแข่งขันรอบที่สองคือ ศึกอัฐพารา ค่ะ"   พิธีกรเริ่มอธิบายการแข่งขันแล้วครับ "โดยการแข่งขันศึกนี้นะคะ จะต้องแบ่งคนไว้ที่เขตของตนอย่างน้อย1คนค่ะเพื่อเป็นฝ่ายรับแล้วที่เหลือในทีมสามารถบุกได้ค่ะ โดยจุดตั้งฐานของแต่ละกลุ่มจะอยู่กันคนพื้นที่ในเขตนะคะ หรือก็คือเขตนึงมีสามกลุ่มก็จะมีสามคนที่ต้องอยู่เฝ้าเขตของตนค่ะ  โดยคนที่อยู่ที่เขตคือคนที่ถือคะแนนมากสุดไว้ค่ะ เริ่มจากคะแนนแต่ละกลุ่มจะมี500 แต้มค่ะ คนนที่ประจำเขตจะต้องถือไว้อย่างน้อย200แต้มค่ะ และคนที่เหลือในกลุ่มต้องแบ่งคะแนนกันโดยทุกคนในกลุ่มต้องมีคะแนนค่ะ " ผมพยักหน้าให้ทุกคนเริ่มทำตามแผนเลยครับ เพราะจุดที่เป็นฐานของผมคือ บ่อบัวเหมันครับ 

"ดิฉันขอเสริมอีกนิดนะคะก่อนจะเริ่มการแข่งขัน โดนปลอกแขนที่เตรียมไว้ให้จะไม่รู้คะแนนจนกว่าจะจบการแข่งขันค่ะ ซึ่งคนที่ชิงมาได้เยอะแต่คะแนนไม่สูงก็จะมีโอกาศที่เยอะเช่นกัน เพราะงั้นต้องแบ่งฝ่ายรับและฝ่ายรุกให้ดีนะคะ เพราะถ้าเสียคะแนนที่ครองอยู่ด้วยละก็จะแย่เอานะคะ" พิธีกรว่าขึ้นทันทีก่อนที่จะเงียบไป "เอาหล่ะค่ะ โดยการแข่งขันนี้ผู้ชมสามารถดูได้ผ่านทาง พีซีหรือจะดูที่นครกลางก็ได้นะคะทางนครกลางจะมีโฮโลแกรมฉายจุดต่างๆของการแข่งขันอยู่ แต่บอกเลยว่าผู้เข้แข่งขันจะไม่สามารถเข้าพีซีหรือนครกลางได้นะคะเพื่อไม่ให้รู้จุดของแต่ละคน นี่ถือเป็นการสร้างโอกาศให้แก่แผนการของแต่ละคนค่ะ " 

"ชั้นพร้อมแล้ว ทางนั้นพร้อมไหม"โกะโก่ะว่าขึ้นในขณะที่พิธีกรกำลังอธิบายอยู่ 

"ฉันพร้อมเสมอหย่ะ" เชอร์รี่ตอบกลับมา แล้วหันมามองผม "มันต้องสำเร็จแน่ๆ" เชอร์รี่ว่าพลางชูนิ้วโป้งขึ้นมา 

"อื้ม เค้าเชื่อใจทุกคน" ผมยิ้มให้ทุกคนเพื่อให้เป็นกำลังใจ 

"กูเชื่อว่าเราจะชนะไปด้วยกัน" สเวนว่าพลางเดินมาทางผมพร้อมกับทุกคน 

" งั้นเรามาเรียกกำลังใจกันสักหน่อยเนอะ"เชอร์รี่ว่างพลางชูมือมาข้างหน้าพร้อมยื่นนิ้วก้อยออกมา ผมเห็นแล้วยิ้มทันทีพร้อมยื่นมือออกไปในลักษณะเดียวกัน พวกเราทั้งสี่คนเอานิ้วก้อยเกี่ยวเข้าด้วยกัน พร้อมมองลงที่มือที่เกี่ยวกันไว้

"เราจะไม่ตายในสนามรบนี้ "โกะโก่ะว่าขึ้นพร้อมมองไปยังเชอร์รี่ 

"เราจะนำเกียรติยศมาให้แก่เขตของเรา" เชอร์รี่หันไปมองสเวนต่อทันที 

"เราจะคอยช่วยเหลือกัน" สเวนว่าจบก็หันมามองทางผม 

"เราจะชนะศึกนี้ไปด้วยกัน" ผมว่าจบทุกคนก็ค่อยๆดึงมือลง 

"พวกเราคือ4 รัตนากร" ทุกคนเอ่ยขึ้นกัน พร้อมกับยกมือขึ้นเพื่อประกาศว่าการให้กำลังใจของเรานั้นเสร็จเรียบร้อย

"และแล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาของการแข่งขันครั้งที่สอง ดิฉันพิธีกรขอประกาศว่า  'เริ่มการแข่งขัน'" สิ้นเสียงทุกคนก็ไปประจุดของตัวเองโดยมีผม ที่นั่งบนเก้าอี้คล้ายบัลลังค์ของเขตบาดาลอยู่กลางใบบัวยักษ์สีขาว 

ตอนนี้ผมอยู่ในชุดที่แปลกสำหรับผมมาก ด้วยเรือนผมสีฟ้าที่ถูกม้วนลอนแล้วปล่อยให้มันเป็นธรรมชาติกับดวงตาสีดำ ที่ขนตาโดนปัดมาสคาร่า ให้ดูยาวงอนสวยเข้ากับใบหน้าเรียวเล็ก สีปากถูกทาอ่อนด้วยลิปสีชทพูนู๊ด และแก้มที่โดนปัดให้ระเรื่อแดงน้อยๆ ทำให้ผมที่มองกระจกตกใจไม่น้อยกับการแต่งหน้าที่เบาๆ ไม่เยอะจนเกินไป มันเหมือนธรรมชาติมาก ชุดของผมเป็นชุดเดรสสีขาว ที่กระโปรงข้างในสั้นและมีชายสีฟ้าอ่อนข้างกระโปรงทั้งสองข้างยาวถึงพื้นพอดี ท้อนบนที่รัดหน้าอกของผมถูกประดับด้วยหยดน้ำแข็งที่ใสราวกับคริสตัลเป็นลายสวยงาม ช่วงไหล่ถูกคลุมด้วยผ้าผืนบางสีฟ้าอ่อน   พร้อมกับรองเท้าส้นสูงแก้วใสดั่งเจ้าหญิงในเทพนิยาย  

ผมหันไปมองปลอกแขนสีขาวของตัวเองที่มีแต้มคือ350แต้ม ใช่ครับเพราะพวกสเวนมีแต้มแค่50แต้มเท่านั้น  ที่เหลืออยู่ที่ผมคือ350แต้ม ผมต้องรักษามันไว้ให้ได้ผมเชื่อใจทุกคน 

-----------------------------------------------------------------------

ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้เอามาลงให้พอดีไม่มีเวลาสักเท่าไหร่  ยังไงก็ขอคอมเม้นอีกหน่อยเนอะ รู้สึกหดหายผิดกับยอดวิว เลยใจเสียไปนิด


ความคิดเห็น