BabyBabydoll

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ🙏🏻 ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งติชมค่ะ💌 ขอบคุณกุญแจทุกดอกค่ะ🔐 ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญด้วยค่ะ💰 ฝากนิยายทุกเรื่องของเบบี้ด้วยนะ แอร้ยยย!รักเยย💋

ชื่อตอน : EP.15(50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 82.8k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2560 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
EP.15(50%)
แบบอักษร

"เห้ยยยยยย! ใครอยู่ข้างนอก ไปตามหมอมาหาฉันเดี๋ยวนี้"แดเนียลตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ เขาเพิ่งได้นอนไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง มือหนาควานหาร่างบางจะดึงเข้ามากอด แต่แล้วเข้าต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อร่างกายบอบบางของเธอนั้นร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาจึงตะโกนเรียกให้คนไปตามหมอเสียงดังโวยวาย

"ขวัญ! ของขวัญ! เธอได้ยินที่ฉันเรียกไหม! ขวัญ!"แดเนียลทั้งเรียก ทั้งเขย่า แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากร่างบางเลย  เขามองดูร่างบางที่นอนหน้าซีดเผือดอย่างใจหาย

"หมอมารึยังวะ! กูบอกให้ตามหมอมาเร็วๆ เรียกป้ามาเรียมาเช็ดตัวให้ขวัญด้วย เร็วๆสิโว๊ยยย!"แดเนียลเดินออกมาสั่งการ์ดที่หน้าห้องอีกที อย่างร้อนใจ 

เขาจับมือเธอแนบแก้มสากที่มีแต่นวดเคราตลอดเวลา เหมือนต้องการดูดความร้อนออกจากตัวเธอบ้าง

"ของขวัญ! เธอได้ยินฉันเรียกไหม ตอบฉันสักคำสิ ขวัญ!"เขาเรียกเธออย่างอ้อนวอนให้เธอตื่น แล้วเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มจะคลุมให้เธอดีๆ แต่แล้วเขาก็ถึงกับชะงักค้างไว้ มือหนาสั่นเทาแทบไม่มีเรียวแรง เมื่อเห็นร่องรอยที่เขาทำร้ายเธอเด่นชัดอยู่บนร่างนวลเต็มไปหมด  

"โธ่เว้ยยยยย! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ!"ร่างหนาลุกไปยังห้องน้ำ เขามองดูตัวเองผ่านกระจกอย่างเกลียดชัง ที่เป็นคนทำให้เธอต้องเจ็บขนาดนี้ แล้วกำปั้นใหญ่ก็ต่อยไปยังบานกระจกนั่นจนแตกกระจายบาดมือเขาจนเลือดสาดเต็มมืออย่างบ้าคลั่ง เขามองมือตัวเองอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร เขาไม่ได้เจ็บที่มือเลย แต่ที่เขาเจ็บมันคือที่ใจต่างหาก เจ็บที่ตัวเขาเองเป็นคนทำร้ายเธอ และเจ็บเพราะเธอกับไอ้เจอาร์ทำร้ายใจเขา

"ก๊อกๆ นายครับหมอมาแล้วครับ"การ์ดหน้าห้องรายงานพร้อมกับเชิญหมอประจำตึกเล็กมาดูอาการของขวัญ

แดเนียลเดินออกมายืนมองดูหมอการตรวจร่างกายของของขวัญอยู่ตลอดเวลา เขาไม่ขยับไปไหน ไม่สนใจเลือดที่มันหยดลงพื้นที่มากมายนั่นด้วย

"ขวัญเป็นไงบ้างหมอ ....หมอตรวจเร็วๆได้ไหมวะ!"มาเฟียอารมณ์ขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อหมอใช้เวลาตรวจนานเกินกว่าที่เขาคิด คนใจร้อนก็ยิ่งพาลอารมณ์เสีย

"ก๊อกๆ ขออนุญาติครับนาย มีเรื่องด่วนครับ!"ไนท์บอดี้การด์อีกคนที่เข้าให้มาช่วยงานแทนไรอันเข้ามารายงาน ทำให้แดเนียลต้องรีบออกไปคุยนอกห้อง

"มีสายรายงานว่าลูกน้องของท่านอาโนรวมตัวกันเป็นสิบๆคนครับ แต่แปลกตรงที่พวกมันไม่ได้มุ่งหน้ามาที่นี้อย่างที่เราคิดครับ"

"แล้วมันไปที่ไหนกัน!"แดเนียลเองก็สงสัย เพราะแทนที่ท่านอาโนจะส่งคนมาเอาตัวมิกิคืนที่นี้ เพราะมิกิอยู่ที่นี้ แต่กลับไม่มา

"พวกมันไปที่โกดังร้างใกล้ๆกับเซฟเฮาส์ไอ้เจอาร์ครับนาย"ไนท์รายงานตามที่ให้คนไปสืบ และเฝ้าบ้านท่านอาโนมาตลอด

"เตรียมรถเลย ฉันจะไปที่โกดังของเรา เรียกคนของเรามาให้เยอะที่สุด"จากนั้น แดเนียลก็รีบกลับเข้าห้องตัวเองไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

พอเขาเดินออกมาก็เจอกับป้ามาเรียกำลังถือถาดอาหารขึ้นมาพอดี

"จะเอาไปให้ของขวัญใช่ไหมป้า.....ผมฝากดูแลขวัญด้วยนะ มีอะไรโทหาผมได้ตลอดเวลา แล้วผมจะรีบกลับมาครับ"แดเนียลรีบพูดกับป้าแม่บ้าน จากนั้นจึงรีบวิ่งลงบันไดไป

ชีวิตของขวัญเขาก็เป็นห่วง แต่ชีวิตความปลอดภัยของทุกคนเขาก็ต้องห่วงเช่นกัน


"คุณของขวัญเป็นยังไงบ้างคะหมอ"เมื่อป้ามาเรียเปิดประตูเข้ามาก็เห็นหมอเก็บเครื่องมือใส่กล่องอุปกรณ์แพทย์เรียบร้อยแล้ว

"มีไข้สูงพอสมควร ผมฉีดยาลดไข้ให้แล้ว แต่ต้องให้พักผ่อนเยอะๆร่างกายเธออ่อนเพลียมาก แผลตามร่างกายเล็กน้อย หมั่นทายาบ่อยเดี๋ยวรอยก็จางครับ แต่ที่สำคัญคือคุณขวัญตั้งท้องอยู่ด้วยครับ!"คุณหมอหันมาพูดกับป้าแม่บ้านอย่างเศร้าใจ เพราะไม่รู้ว่าเจ้านายพวกเขาจะยินดีหรือไม่ที่สาวร่างบางคนนี้มีเด็กอยู่ในท้องแล้ว

"พระเจ้าช่วย! เรื่องจริงหรอคะหมอ แล้วที่โดนคุณแดเนียลทารุณไปจะไม่กระทบกระเทือนหรอคะ"ป้ามาเรียตกใจกับเรื่องที่ได้รับรู้มา เธอสงสารของขวัญเหลือเกิน ถ้าเจ้านายเธอยังทารุณกับสาวน้อยคนนี้ต่อไปมีหวังของขวัญได้ตายคาเตียงนี้จริงๆแน่

"จากที่ผมตรวจดูคร่าวๆ เด็กยังปลอดภัยครับ แต่ก็ควรจะไปตรวจที่โรงพยาบาลให้อย่างแน่ชัดอีกทีว่าอายุครรภ์ประมาณกี่เดือนแล้ว"คุณหมอยังคงอธิบายต่อเนื่องไปอีก

"แล้วคุณหมอจะบอกคุณแดเนียลไหมคะ ว่าคุณขวัญท้อง"ป้ามาเรียถามอย่างกังวล

"ผมก็คงต้องบอกครับ มันเป็นหน้าที่ ที่ผมต้องรายงานอาการให้คุณแดเนียลทราบทุกเรื่องอยู่แล้วครับ"

"ย่ะ!.....อย่า! อย่าบอกเขาได้ไหมคะ"เสียงแผ่วเบาที่เอ่ยออกมาขาดเป็นห้วงๆ ทำให้คุณหมอและป้าแม่บ้านรีบหันไปมอง

"คุณขวัญ! ฟื้นแล้วหรอคะ เป็นยังไงบ้างคะ....แต่ตัวยังร้อนอยู่เลยนะคะ"ป้ามาเรียรีบเข้ามานั่งข้างเตียงพร้อมกับอังมือบนหน้าผากเธอดู 

"อย่าบอกเรื่องลูกขวัญกับเขาได้ไหม .....ได้ไหมคะ"ของขวัญมองหน้าทั้งสองคนอย่างอ้อนวอน

"ทำไมละครับ ถ้าคุณแดเนียลรู้อาจจะทำให้เรื่องทุกอย่างดีขึ้นก็ได้นะครับ"คุณหมอเสนอความคิดเห็นขึ้นมาบ้าง

"ฉันไม่อยากให้เขารู้ ฉันไม่อยากมีอะไรผูกมัดกับเขาอีกแล้ว......คุณหมอข๋าาา  ช่วยพาขวัญออกไปจากขุมนรกนี้ทีได้ไหมคะ ช่วยพาขวัญหนีไปที ฮื่อๆๆ"ของขวัญร้องไห้ออกมาอย่างสะอึกสะอื่น

"คุณขวัญ! อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ถ้าคุณแดเนียลรู้เข้าว่าคุณขวัญคิดจะหนีอีก ก็จะยิ่งโมโหอีกนะคะ"ป้ามาเรียเตือนอย่างหวังดี เธอเองก็ไม่อยากเห็นแดเนียลทำร้ายสาวน้อยคนนี้อีกแล้ว

"ให้ขวัญไปเถอะป้า ฮื่อๆ ขวัญทนอยู่ที่นี้ไม่ได้จริงๆ ....นะคะคุณหมอ ถือว่าทำบุญกับผู้หญิงตัวเล็กๆสักคนนึงนะคะ แค่พาขวัญออกไปเท่านั้น แล้วขวัญจะไปตามทางของขวัญเอง จะไม่ทำให้คุณหมอเดือดร้อนหรือเป็นภาระเด็ดขาด นะคะคุณหมอ ฮื่อๆ ช่วยขวัญด้วย"ของขวัญพยายามลุกขึ้นนั่งจนป้ามาเรียต้องคอยประครองเธอไว้ตลอดเวลา 

ร่างบางที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดป้ามาเรียมันช่างเป็นภาพที่สะเทือนใจคนเป็นหมอที่มีหน้าที่คอยช่วยเหลืชีวิตคนอย่างเขายิ่งนัก แต่เขาก็ไม่อาจจะไปสู้กับมาเฟียที่มีอิธิพลแบบแดเนียลได้จริงๆ

"ผมขอโทษนะครับคุณขวัญ แต่ผมช่วยคุณไม่ได้จริงๆ"คุณหมอเอ่ยออกมาอย่างเสียใจ ถ้าเขาช่วยเธอ แดเนียลคงไม่เอาเขาไว้แน่ๆ

"คุณหมอออออ! ป้ามาเรียยย! ช่วยขวัญสักครั้งนึงเถอะ ขวัญขอร้อง ได้โปรดช่วยขวัญด้วย ฮื่อๆ!"

"คุณขวัญ!"ป้ามาเรียเขย่าร่างบางอย่างตกใจที่เธอร้องไห้ฟูมฟายจนหมดสติไปอีกครั้ง คุณหมอก็เลยต้องรีบเข้ามาช่วยปฐมพยาบาลต่ออีก กลายเป็นว่าต้องมาตรวจซ้ำอีกรอบนึง เพื่อความแน่ใจ

"คุณขวัญไม่เป็นอะไรแน่นะคะหมอ"ป้ามาเรียอดเป็นห่วงเธอไม่ได้จริงๆ

"ครับ ฝากป้าดูแลคุณขวัญอย่างใกล้ชิดด้วยนะครับ หมอจัดยาไว้ให้แล้ว รายละเอียดตามที่เขียนกำกับไว้เลยครับ"

"แล้วคุณหมอจะช่วยพาคุณขวัญหนีรึป่าวคะ"


*หอบลูกหนีไปเลยอินู๋ อิพี่แดนมันจะได้คลั่งตาย ....แล้วไรท์จะเป็นคนไปปลอบใจพี่แดนเอง แอร้ยยย

**เมื่อวานโดนด่าถล่มทลายมาก แม้จะเอาตูดอิพี่แดนมาโชว์ ก็ไม่สามารถช่วยให้โดนด่าน้อยลงได้.....แต่ไรท์จะบอกว่าไรท์ดีใจมาก ที่ทำให้รีดทุกคนอินกับเรื่องที่ไรท์แต่งขนาดนี้

***ส่วนใครที่อยากรู้ว่ามันจะมาม่ากันอีกนานไหม ....ต้องบอกเลย เรื่องที่แล้วมาม่าแค่ห่อจัมโบ้ แต่เรื่องนี่มาม่ายกลังจ้าาาา...นี้เพิ่งกินกันไปครึ่งลังเองนะตัวเธอ เตรียมทิชชู่มาซับน้ำตาต่อนะ 

****งานยุ่งมากไม่มีเวลาปั่นเลยจริงๆ ห้ามเทไรท์นะ ไม่งั้นจะเอาโซ่มาล่ามแบบอิพี่แดนทำนะเออ อิอิ อยู่เป็นกำลังใจให้กันก่อนนะตัวเธอ...




ความคิดเห็น