email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ช่วยกดติดตามกันหน่อยน่ะคะ😛😛😛

THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :9 งูยักษ์

ชื่อตอน : THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :9 งูยักษ์

คำค้น : The brothel 🎃🎃🎃

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2560 21:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :9 งูยักษ์
แบบอักษร


THE BROTHEL [ซ่อง] 🎃🎃🎃 :9  งูยักษ์


ข้อเขียนข้อที่ 9 จงจินตนาการเรื่องราวอย่างละเอียด ถ้าคุณเป็นพนักงานในซ่อง Brothel แห่งนี้และมีลูกค้าที่มาใช้บริการคุณเป็นงูยักษ์ คุณจะทำอย่างไร จงอธิบายถึงสถานการณ์ ณ ตอนนั้น


ณ กลางป่ากว้างที่เต็มไปด้วยพืชพรรณและสัตว์ป่า  มีสัตว์ชนิดหนึ่งที่กำลังง่วนอยู่กับการสร้างอาณาเขตของตัวเอง  สัตว์ชนิดนั้นคือ กระต่ายขาว นาม พอชชี่

    พอชชี่เป็นกระต่ายสีขาว แก้มชมพู ตาแป๋ว ฟันสองซี่หน้าเด่นชัด ขาสั้นแขนสั้น และความน่ารักเป็นเอกลักษณ์ และสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้

"นั่นเจ้าเป็นใคร?!!!"กระต่ายตัวน้อยขู่ชายหนุ่มตัวสูง ชายตรงหน้าถือว่าเป็นคนที่สูงมากแต่มันไม่สามารถสร้างความเกรงกลัวให้กับพอชชี่เลยแม้แต่น้อย

"ข้าชื่อโนทรัซ"ร่างสูงตอบกลับนิ่งๆ โนทรัซสูงถึง 198 เซนติเมตร อายุราว 24 ปี ผิวขาวแต่ไม่ซีด ตาดำคมกริบ ผมสีน้ำเงินเข้มดูสวยงาม และกล้ามเป็นมัดๆที่เด่นชัดเพราะโนทรัซไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

"แล้วเจ้าเป็นใคร"โนทรัซถามกลับ ตอนแรกเขากะจะจัดการเหยื่อตรงหน้าซะ แต่เขาไม่เคยเห็นเหยื่อคนไหนที่แสบซ่า และท้าทายเหมือนเหยื่อตนนี้ มันเลยสร้างความ...สนใจให้กับเขา เพราะถ้าเป็นคนอื่นเขาฆ่าตายไปหมดแล้ว บังอาจมาสร้างอาณาเขตในเขตแดนของเขาได้อย่างไรกัน

"ข้าชื่อพอชชี่!และนี่คือเขตแดนของข้า!เจ้าไม่มีสิทธิ์เข้ามา!"พอชชี่ขู่ ร่างของกระต่ายตัวเล็กเริ่มกลายเป็นคน พอชชี่ตัวเท่าเอวของโนทรัซเอง แต่อายุจริงๆของพอชชี่ก็ 18 แล้ว ผมสีเหลืองอ่อนจางๆจนเกือบจะเป็นสีขาว ตาดำแป๋วน่ารัก แก้มสีชมพูน่ากัดและปากสีเชอร์รี่มันสามารถทำให้โนทรัซไม่กล้าละสายตาไปไหนเลย

"เจ้าแน่ใจหรือ?ว่านี่คือเขตของเจ้า?"โนทรัซเลิกคิ้วกวนๆ พอชชี่กำหมัดแน่นเพราะความหมั่นไส้ ร่างเล็กแทบกระโจนเข้าหาร่างสูง

"ก็ใช่นะซิ!ข้าเป็นคนกั้นเขตนี้ท่อนไม้พวกนั้นข้าก็เป็นคนแบกมาสร้างบ้านของข้า!ดังนั้นที่แห่งนี้จึงเป็นที่ของข้า"พอชชี่พูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ โนทรัซหัวเราะในลำคอ แต่กระต่ายน้อยดันคิดว่าเสียงหัวเราะนั้นเป็นเสียงเยาะเย้ย

"เจ้านี่ช่างโง่เขลา"โนทรัซพูดเสียงนิ่ง แต่มันสามารถทำให้ความโกรธของพอชชี่พุ่งสูงปรี๊ด

"เจ้ากล้าดียังไงถึงมาว่าข้าโง่เขลา!แล้วเจ้าเป็นใครเจ้าคนเร่ร่อน!...หึ"พอชชี่ด่ากราด โนทรัซแอบนึกในใจ เด็กนี่ก็แสบไม่เบา

"ข้าจะบอกว่า...."โนทรัซพูดไม่ทันจบ พอชชี่ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

"ใครกันแน่ที่โง่เขลา!. ถ้าเจ้าฉลาดจริงเจ้าคงไม่เดินเร่ร่อนเปลือยกายต่อหน้าต่อตาใครแบบนี้หรอก...แต่..เอ๊ะ!เจ้าคงไม่มีปัญญาหาเสื้อผ้าใส่สินะ..หึ..น่าสงสารจริงๆเจ้าคนโง่"พอชชี่พูดต่อกรกับโนทรัซยาวเหยียด ร่างสูงยกยิ้มแต่มือกำแน่นเพราะความโกรธ

    เด็กนี่มันไม่ธรรมดา ตัวก็เท่าเบบี้แครอท..ริอาจมาต่อกรกับคนอย่างข้า*_*

"แต่เจ้าก็คงเป็นพวกคณิกาชายที่ไม่มีแม้กระทั่งบ้านอยู่จนมาเที่ยวหาถิ่นแดนของคนอื่นอาศัยนะซิ....เจ้าก็คงเป็นเด็กของซ่องบราเทลซ่องชื่อดังในย่านนี้ใช่มั้ยหล่ะ...ข้าว่าแล้ว..ไม่งั้นหน้าตาเจ้าคงไม่สะสวยราวนางฟ้าเช่นนี้หรอก"โนทรัซพูดเย้าหยอก เพื่อต้องการทำให้พอชชี่โกรธ แผนของเขาจะได้สำเร็จและพอชชี่ก็จะตกมาเป็นเมียของเขาในไม่ช้า

"หนอยเจ้า!!!เจ้ากล้าดียังไงมาพูดว่าข้าเป็นคณิกา!...และซ่องบ้าอะไรนั่นข้าก็ไม่รู้จัก!!!!!"ร่างเล็กกระโจนตัวสูงขึ้นเหนืออากาศ พอชชี่กลายร่างจากชายหนุ่มตัวเล็กเป็นกระต่ายน้อยสีขาวน่ารัก ขาหลังทั้งสองข้างยกสูงขึ้นหวังจะถีบใบหน้าของร่างสูง แต่โนทรัซไหวตัวทัน ร่างสูงหักหลบไปอีกทาง ส่วนมืออีกข้างก็คว้าจับไปที่ลำตัวของกระต่ายน้อย

"ปล่อยข้า!!!!อึก!ปล่อยข้า!"กระต่ายตัวน้อยถึงกับสะอึกในลำคอ เพราะแรงบีบรัดของโนทรัซที่มากขึ้น

   เจ็บได้ซะดีจะได้หายพยศ ..เจ้ากระต่ายน้อย*_*

"พรึบ!นี่เจ้า!"พอชชี่ถูกเหวี่ยงลงไปบนพื้นหญ้าอย่างแรง พร้อมกับร่างของกระต่ายน้อยที่กลายมาเป็นคน พอชชี่ยกนิ้วชี้หน้าของโนทรัซ ร่างสูงไม่ทำอะไรมาก เพราะเหนื่อยกับความเอาแต่ใจของกระต่ายขาวตัวนี้

"โอ้ย!"ร่างสูงถึงกับร้องเสียงหลง มือเล็กของใครบางคนคว้าท่อนไม้ขนาดกลางๆมาฟาดเข้ากลางหลัง      โนทรัซหันไปทำสีหน้าคาดโทษก่อนจะกลายร่างเป็นงูยักษ์สีน้ำเงินเข้มขนาดใหญ่มหึมา ตาดำทมิฬและเขี้ยวคมกริบน่ากลัว

"จะเจ้าเป็นงูงั้นหรอ!"ถึงเสียงจะสั่นแต่ความพยศก็ไม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย พอชชี่ลุกขึ้นยืนตัวตรงเผชิญหน้ากับงูยักษ์อย่างไม่เกรงกลัว ถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่รู้เรื่องถึงการต่อสู้เลยก็ตาม

"ใช่!ข้าเป็นงู!และข้าก็เป็นเจ้าของอาณาเขตทั้งหมดบริเวณนี้..อาณาเขตนี้เป็นอาณาเขตของข้าตั้งแต่ต้นตระกูลซิลิวบันรุ่นทวดของข้า..และผู้ที่ฝืนเข้ามาในเขตของข้ามันต้อง.....ตาย"ร่างสูงพูดเสียงทุ้มต่ำอย่างน่ากลัว งูยักษ์เลื้อยมาล้อมรัดรอบตัวของพอชชี่ที่อยู่ในร่างของคนหลวมๆ

"ถ้าเจ้าไม่อยากตายก็อย่าบังอาจทำตัวเช่นนี้กับข้า"งูยักษ์แยกเขี้ยวคมกริบออกต่อหน้าของกระต่ายน้อย แต่พอชชี่ก็ยังไม่วายเถียงกลับไป

"แล้วข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่าอาณาเขตแห่งนี้เป็นของเจ้าจริง!"ร่างเล็กตวาดกร้าวออกมาเสียงดัง งูยักษ์ยกยิ้มมุมปากกับความไม่กลัวตายของกระต่ายตัวเล็ก ถ้าเขาคิดจะฆ่าพอชชี่มันก็คงง่าย เพราะเพียงแค่เขารัดร่างกายเล็กๆนั่นด้วยท่อนลำตัวขนาดยักษ์ของเขา พอชชี่ก็ตายแล้ว ลำตัวของเขาไม่ใช่เพียงแค่มีกล้ามเนื้อแข็งแรงแต่ตามเกล็ดสีน้ำเงินเข้มของเขาที่จะมีเหล็กแหลมคมทิ่มทะลุผ่านเกล็ดออกมาและบดเหยื่อให้ตายได้ในที่สุด

"เจ้าอยากพิสูจน์อย่างนั้นหรอ?"โนทรัซถามกลับอย่างเจ้าเล่ห์   ในที่สุดมันก็เข้าทางเขา

"ใช่!เพื่อความบริสุทธิ์ใจทั้งของข้าและของเจ้าเราต้องพิสูจน์กัน"พอชชี่พูดออกมาอย่างก้าวร้าวไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

"ก่อนอื่นข้าขอถามอายุของเจ้าก่อนละกัน"ร่างเล็กหันมาขมวดคิ้ว  พร้อมนึกในใจ

   เจ้าบ้านี่ต้องการอะไร..คิดจะเล่นอะไรตุกติกงั้นหรอ*_*

"สิบแปด.."พอชชี่ตอบกลับนิ่งๆ  งูยักษ์ยิ้มมุมปาก

"งั้นข้าก็แก่กว่าเจ้า..ข้ายี่สิบสี่..ดังนั้นเจ้าควรมีมารยาทและพูดจาไม่ก้าวร้าวเช่นนี้"

"อย่ามาทำเฉไฉ!จะพิสูจน์ยังไงเจ้าก็พูดมา!"ร่างเล็กไม่สนใจกับสิ่งที่โนทรัซบอกเลยแม้แต่น้อย ความก้าวร้าวนั้นก็ไม่ลดลงเลย

"หึ..เจ้ามั่นใจงั้นหรอ?"ร่างสูงถามพอชชี่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ร่างเล็กยืดอกพร้อมให้คำมั่น

"มั่นใจ"โนทรัซหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะจ้องดวงตาแป๋วๆทั้งสองข้างของพอชชี่ไม่กะพริบ

"ข้าจะลูบไล้และบำเรอร่างกายให้กับเจ้า...และเจ้าก็ต้องทำเช่นนั้นให้ข้า...ถ้าใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำแห่งความสุขทางกามหลั่งออกมาจากท่อนเอ็นนั้นก่อน..ผู้นั้นก็จะถือว่าเป็นผู้แพ้"ร่างเล็กนิ่งค้างเพราะความตกใจ แต่เพราะความดื้อและอยากจะเป็นเจ้าของที่แห่งนี้ พอชชี่เลยพยักหน้าตกลงไป

"ก็เชิญซิข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขจนต้องปลดปล่อยออกมาและข้าก็จะได้เป็นผู้ชนะ"พอชชี่พูดออกมาอย่างแน่วแน่ ในใจก็นึกเอาแต่ชนะ โดยไม่รู้ผลที่จะตามมา

"แต่ถ้าข้าชนะเจ้า....พอชชี่เจ้าต้องมาเป็นเมียบำเรอของข้า...เจ้าตกลงมั๊ย?"

"ข้าตกลง!"แทบไม่ต้องคิด ร่างเล็กตอบอย่างหุนหันผันแล่นโดยไม่ได้คิดอะไร

"งั้นเรามาเริ่มกันเลย..."พอชชี่อึ้งไปอีกครั้ง เพราะนี่มันก็เป็นที่โล่งแจ้ง ถ้ามีคนมาเห็นพวกเขาจะทำยังไง

 "ไม่ต้องกังวล...ไม่มีใครเห็นหรอก"โนทรัซพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้ากังวลของพอชชี่

"ใครว่าข้ากลัว....ข้าว่าเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า"พอชชี่พูดอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ก็เข้ามาซิข้ารออยู่"พอหันมาอีกทีโนทรัซก็กลายร่างเป็นชายหนุ่มเสียแล้ว มาถึงตรงนี้พอชชี่ก็เกิดอาการอายขึ้นมาแปลกๆ โนทรัซก็ถือว่าหล่อเอาการ ยิ่งซิคแพคแน่นๆพวกนั้น มันยิ่งทำให้พอชชี่หน้าขึ้นริ้วสีแดงจางๆบนพวงแก้มนิ่ม

"อ๊ะ!"ร่างเล็กหลุดครางออกมา พอชชี่เดินเกร็งและขึ้นไปนั่งคล่อมบนตัวของโนทรัซ แต่โนทรัซไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่แล้ว บางสิ่งที่แข็งๆมันเลยดุนดันอยู่ที่ก้นของเขา และเขาซึ่งเป็นกระต่าย เขาก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน...เฮ้อ~คิดผิดมหันต์

"อื้อ!"ร่างเล็กหลับตาพริ้ม เสียงครางหวานๆถูกปล่อยออกมาจากปากเล็กยามโนทรัซลูบไล้ไปตามตัว

"อ่าห์"พอชชี่ขยับสะโพกของตัวเองไปมาเบาๆ เพื่อให้ท่อนเนื้อของใครบางคนถูไถไปตามร่องก้นของเขา ใช่ว่าเขาจะใสซื่อไม่รู้เรื่องอะไร และที่เขารีบทำไม่ใช่เพราะอยากหรือมีอารมณ์ แต่เขาต้องการให้มันจบๆไปต่างหากหล่ะ

"เจ้ายั่วยวนข้าเหลือเกินพอชชี่....อ่าห์"ร่างสูงก้มลงชิมยอดอกของร่างบาง ลิ้นหนาแตะลงบนยอดอกสีอ่อนทั้งสองข้างสลับกันไปมา

"อ๊าาา!!!..."พอชชี่ครางออกมาลั่นเมื่อโนทรัซห่อลิ้นและดูดที่ยอดอกของร่างบางอย่างรุนแรง

"อื้อ...โนทรัซ..อ๊ะ ..."ร่างบางครางลั่น ใบหน้าแดงซ่านส่ายไปมาเพราะความเสียว โนทรัซยิ่งชอบใจ ร่างสูงค่อยๆกลายร่างเป็นงู ช่วงล่างที่กลายเป็นหาง เริ่มกอดรัดร่างของร่างบางเอาไว้ในอ้อมกอด

"อื้อ!ข้า..อึ่ก!ข้ากำลังจะกลายร่าง...อ๊าาาา!!!!"หลังจากที่ร่างสูงใช้คมเขี้ยวงูยักษ์ถูดูดดุนเบาๆไปที่จุกนมน้อยๆของพอชชี่ ร่างเล็กก็กลายร่างเป็นกระต่ายทันที  จนตอนนี้ภาพที่เห็นคืองูขนาดยักษ์ที่กำลังกอดรัดร่างของกระต่ายตัวน้อยผู้น่าสงสาร

"อื้อ....อืม"ร่างบางกลืนคำพูดเข้าในลำคอ ปากของงูยักษ์เคลื่อนเข้ามาใกล้ใบหน้าของกระต่าย ใบหน้าของงูยักษ์กลายมาเป็นชายหนุ่มผมน้ำเงินเข้มอีกครั้ง พร้อมริมฝีปากหนาที่ประกบลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่ของพอชชี่ซึ่งตอนนี้ร่างบางก็ได้กลายร่างช่วงบนให้กลายเป็นคนเหมือนกัน

"อือ...อะอืม..."โนทรัซขยับเคลื่อนรัดตัวให้คลายลง แขนเรียวสองข้างของพอชชี่โอบล้อมคอหนา ทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม ถึงแม้ว่าช่วงบนจะเป็นคนและช่วงล่างจะเป็นกระต่าย และงูยักษ์  ของพอชชี่และโนทรัซตามลำดับ

"อื้อ!"พอชชี่ครางอืออึงในลำคอ เมื่อลิ้นหนาสอดเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นบางอย่างนึกสนุก ช่วงล่างของงูยักษ์ก็เริ่มเผยรูเล็กๆออก น้ำรักเยิ้มไปทั่วรูก่อนที่จะมีท่อนเนื้อลำใหญ่ค่อยๆขยับออกมาจากรูบริเวณใต้ท้องของโนทรัซทีละนิดจนออกมาชี้โด่สู่โลกภายนอก

"อืม"โนทรัซครางเสียงแหบพร่า เมื่อพอชชี่กลายมาเป็นคนรุกเกม ร่างบางดูดดุนและตักตวงความหวานจากปากของร่างสูงอย่างหื่นกระหาย จนตอนนี้ทั้งสองคนลืมเหตุผลที่แท้จริงของเรื่องนี้ไปแล้ว

"อึก!!อ๊ะ...จะเจ็บ"ร่างบางร้องออกมาทันที เมื่อโนทรัซผละปากออก โนทรัซก้มลงละเลียดเลียยอดอกของร่างบางเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากนิ้วหนาที่กำลังลุกล้ำช่องทางด้านหลังที่ไม่เคยมีใครได้เคยบุกเข้ามาก่อน

"อดทนหน่อยนะ...."ร่างสูงพูดเสียงทุ้มต่ำข้างใบหูของพอชชี่ พอชชี่มองหน้าโนทรัซอย่างคาดหวัง หวังว่าจะไม่ทำให้เขาเจ็บ แต่ในสายตาของโนทรัซมันเหมือนการมองหน้าเพื่อยั่วยวนต่างหาก

"จ๊วบ!!!!อ๊าาาา!!!!!!"ร่างสูงก้มลงดูดที่ยอดอกข้างขวาของพอชชี่แรงๆ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันที่นิ้วหนาเข้าไปจนสุด ร่างเล็กกระตุกเกร็ง มันเจ็บหน่วงๆ เพราะตอนนี้ช่วงล่างของเขามันยังเป็นกระต่ายอยู่ เขาจะกลายร่างเป็นคนให้หมดแต่ดูจากสีหน้าของโนทรัซเขาน่าจะชอบให้พอชชี่อยู่ในร่างแบบนี้มากกว่า ช่วงบนเป็นชายหน้าสวย ช่วงล่างเป็นกระต่ายน้อย

"อึก!!!"พอชชี่กอดโนทรัซแน่น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาซบลงบนไหล่หนา ร่างสูงฝืนยัดนิ้วที่สองเข้าไปจนช่องทางสีสวยเกิดการฉีกขาดมีเลือดจำนวนมากไหลออกมา

"อ๊ะ....อื้อ..อื้อ...อ๊ะ!"ร่างบางครางกระเส่าเมื่อนิ้วหนาเริ่มขยับ เลือดที่ไหลออกมายิ่งเป็นตัวช่วยให้ลื่นมากขึ้น จากความเจ็บมันกลับกลายมาเป็นความเสียวซ่านแทน

"เรียกชื่อข้าซิ....เรียกซิ...พอชชี่"โนทรัซกระซิบข้างใบหูของร่างบาง พอชชี่ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นในตอนนี้ร่างบางครางชื่อโนทรัซลั่น

"อื้อ... อ๊าาา!!!..นะโนทรัซ..โนทรัซ!!!!!!!!"พอชชี่ถึงกับหมดแรง ซบหน้าลงกับอกหนา เมื่อโนทรัซกระชากนิ้วทั้งสองออกจากช่องทางที่คับแน่นอย่างแรง

"อื้อๆ..อะอย่าพึ่งหยุดซิ....อ๊ะๆๆๆ"ร่างเล็กครางกระเส่ามองโนทรัซด้วยสีหน้ายั่วยวน นิ้วมือหนาทั้งสองถูกกดสอดเข้ามาในช่องทางของร่างบางอีกครั้งโดยฝีมือของเจ้าตัวเอง พอชชี่ก็ไม่ได้โง่ขนาดบ้าบิ่น ขยายช่องทางได้ไม่เท่าไหร่ก็เอาอย่างอื่นใส่เข้ามาแทน เนื่องจากไม่อยากกลัวเจ็บร่างบางเลยต้องทำเหมือนว่ากำลังยั่วยวนโนทรัซ ทั้งที่แท้แล้วคือเพื่อเพิ่มเวลาในการขยายช่องทางให้กับตัวเองเพื่อลดอาการเจ็บเมื่อมีอย่างที่ใหญ่และยาวกว่าสอดเข้ามา

"อ๊ะ....อื้อ...อือ...อืม..นะโนทรัซ"พอชชี่ครางเสียงหวาน เอวบางร่อนไปมาอย่างสนุก นิ้วหนาของร่างสูงก็กดสอดเข้าไปกระแทกจุดกระสันอยู่สองสามที ก่อนที่พอชชี่จะควงสะโพกไปมา

"พะพอชชี่...อ่าห์...ข้าไม่ไหว"ร่างสูงมองพอชชี่ด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ร่างบางเริ่มสั่นเพราะกลัวว่าโนทรัซจะอุกอาจแทงพรวดเดียวเข้ามา ถ้าขืนเป็นแบบนั้นจริงๆ เขาตายแน่

"ข้าไม่รอแล้วพอช....อ่าห์/อ๊าาาา!!!!!"เสียงครางแห่งความสุขสมดังออกมาจากลำคอของร่างสูง แกนกายยักษ์ที่กระแทกเข้าไปในช่องทางได้เกือบครึ่ง พอชชี่โอบรอบคอแกร่งไว้แน่น เพราะความคับแน่นและตึงบริเวณรูรัก

"อย่าเกร็ง...อืม...ผ่อนคลาย..อือ"โนทรัซพูดปลอบ มือหนาเค้นคลึงบริเวณสะโพกให้ร่างบางเพื่อผ่อนคลาย ปากพรมจูบทั่วลำคอขาวระหงส์ โนทรัซไล่จูบขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงริมฝีปากสีเชอร์รี่ ร่างสูงประกบริมฝีปากลงไป ก่อนที่จะค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างนุ่มนวล

"อื้อ"ร่างบางครางออกมาเบาๆ เมื่อโนทรัซดูดดุนไปที่ลิ้นเล็กแผ่วๆเพื่อผ่อนคลายให้กับพอชชี่

"อดทนนะที่รัก.../อื้ออออ!!!!!!"พอชชี่เกร็งไปหมด เลือดไหลออกมาจากช่องทางสีสวยช้าๆ โนทรัซกระแทกกายเข้าไปโดยไม่สนใจเลยว่าร่างบางจะสามารถรองรับได้หรือไม่

"อื้อ..ฮึก..อือ..จะเจ็บ...ฮึก..โนทรัซ..ข้าเจ็บ..ฮือ"ร่างบางร้องไห้ออกมา ใบหน้าเล็กซบลงกับอกหนา แต่จะเผลอหลุดครางออกมาบางครั้งเมื่อโนทรัซหยัดกายเข้าไปโดนจุดกระสั่น

"ไม่ร้องนะคนดี...อ่าห์..อื้ม.."ร่างสูงจูบซับน้ำตาให้พอชชี่อย่างนุ่มนวล โนทรัซเค้นร่างบางไปทั้งตัวเพราะความมันมือ

  คนอะไรผิวทั้งนุ่มและเนียนชะมัด *_*

"อื้อ...อ๊ะ...อือ..."ความเจ็บเริ่มกลายมาเป็นความเสียวซ่าน พอชชี่เผลอแอ่นสะโพกช่วงล่างที่เป็นกระต่ายของตัวเองแอ่นเข้าหาท่อนเนื้อยักษ์ที่โผล่ออกมาจากใต้ท้องงูสีน้ำเงินเข้มของโนทรัซ 

  ช่วงล่างที่เป็นสัตว์ก็ขยับอย่างรุนแรงและดุเดือด ช่วงบนที่เป็นคนก็จูบนัวเนียกันอย่างเร่าร้อน

"อึก!...อื้อ...ระเร็ว....แรงๆซิ....โนทรัซ..อ๊าา"โนทรัซแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ว่ากระต่ายซ่าและแสบอย่างพอชชี่จะพูดจาแบบนี้และทำตัวยั่วยวนเขาขนาดนี้

"ตามคำขอครับที่รัก..อ่า"โนทรัซกระแทกกายเข้าออกอย่างรุนแรง เอวสอบขยับอย่างดุเดือด ท่อนล่างที่เป็นหางงูก็ขยับรัดกอดร่างของกระต่ายน้อยไว้แน่นเพราะแรงอารมณ์ ส่วนพอชชี่ก็กระดิกหางฟูๆปุยๆของตัวเองอย่างเสียวซ่าน ยิ่งหางงูนั้นถูไถกับหางกระต่ายมันก็ยิ่งเสียวมากกว่าเดิม ช่องทางด้านหลังที่อยู่บนร่างกระต่ายมันช่างรัดแน่นและคับตึงจนโนทรัซแทบเสร็จ

"อึก!อึก!อึก!อ๊าาาา!!!!!/อื้มห์!"พอชชี่ยกตัวขึ้นและกระแทกลงมาแรงๆสามทีก่อนจะปลดปล่อยออกมาเปรอะไปทั่ว โนทรัซก็เช่นกัน ถูกขย่มขนาดนี้ไม่เสร็จก็ให้มันรู้ไป

"ต่อเถอะนะพอชชี่..ข้าไม่ไหวอีกแล้ว"อื้อ!!!!!!! ร่างเล็กทั้งร่างกลายเป็นกระต่ายขาวทั้งตัว โนทรัซก็กลายร่างเช่นกัน จากครึ่งคนครึ่งสัตว์มาเป็นสัตว์แท้ๆ พอชชี่กลายเป็นกระต่ายส่วนโนทรัซกลายเป็นงูยักษ์สีน้ำเงินเข้ม

"ฟู่ว~.....อ่าห์"เสียงของงูดังขึ้นเบาๆใกล้หูยาวๆของกระต่าย ร่างเล็กกระดิกหางเบาๆสองสามที

"อื้อ...อือ...อ่าห์..โนทรัซ..."ร่างเล็กแทบแหลกเป็นจุนเมื่ออยู่ในร่างกระต่ายทั้งตัว ตัวของเขามันเล็กมากจนแทบแยกออกเป็นเสี่ยงๆเมื่อแกนกายยักษ์ของงูใหญ่กระแทกเข้ามา ตัวเขาก็เมือกไปหมดเพราะเมือกใต้ท้องงูของร่างสูง

"พรึบ!อ๊ะ..อื้อ!..นะโนทรัซ"พอชชี่ร้องเสียงหลง โนทรัซจับร่างบางให้นอนลงบนผืนหญ้า ร่างของกระต่ายขาวดิ้นไปมาและหางปุยๆทีสะบัดนิดๆอย่างยั่วยวน งูยักษ์เลื้อยเข้าไปหากระต่ายน้อย หัวงูช้อนใต้ตัวของสัตว์เล็กก่อนจะค่อยๆขยับให้ตัวของกระต่ายน้อยไหลไปตามตัวจากส่วนหัวไปถึงส่วนกลางลำตัวของงูยักษ์สีน้ำเงินเข้ม

"อื้อ!...แฮ่ก...ทะทำซักทีซิ...อื้อ"ร่างเล็กถึงกับร้องขออย่างทรมาน สีหน้าบิดเบี้ยวจากอาการเสียวซ่านแต่ไม่ได้ถูกปลดปล่อย

"ใจเย็นซิ....อ่าห์"งูยักษ์ใช้ส่วนหางรัดสะโพกเล็กๆของกระต่ายไว้เพื่อประคองก่อนจะค่อยๆกดท่อนเนื้อยักษ์ใส่รูช่องทางเล็กๆของพอชชี่ ส่วนหัวของงูยักษ์ก็คลอเคลียกับใบหูยาวๆของกระต่ายขาวตัวน้อย

"อ๊าาาา!!!!!"พอชชี่ครางลั่นเมื่อโนทรัซหยัดกายเข้ามาอย่างหนักหน่วง หางงูสะบัดถี่ยิบ กระต่ายตัวน้อยสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก พอชชี่แทบเสร็จเพราะยิ่งอยู่ในร่างของกระต่ายทั้งตัว ท่อนเนื้อของโนทรัซก็ยิ่งดูใหญ่กว่าตอนครึ่งคนครึ่งกระต่าย ส่วนหัวที่ป้านมันก็กระแทกไปโดนจุดกระสั่นทุกครั้ง เพราะความยาวและใหญ่ของมัน

"จะจูบ...แฮ่ก...โนทรัซ..อ๊ะ...จูบ....อ่า..อื้อ!"โนทรัซทำตามคำขอ ปากของงูยักษ์พุ่งกระโจนเข้าหาปากเล็กๆพอชชี่ที่มีฟันหน้าสองซี่ที่เด่นชัด

"ฟู่ว~~~"ลิ้นยาวๆของงูยักษ์สอดแหย่เล่นภายในโพรงปากของกระต่ายอย่างเร่าร้อน คมเขี้ยวของโนทรัซลากไล้ไปตามโครงหน้าของพอชชี่อย่างหลงใหล

"อ๊ะ!!!!อื้อ....เล่นกับตรงนี้ซิ...โนทรัซ....อ๊าา!!!"ขาหน้าของพอชชี่ในร่างกระต่ายเกี่ยวหัวของงูยักษ์ให้เข้ามาใกล้จุกนมเล็กๆที่อยู่ใกล้กับแกนกายขนาดจิ๋วของตัวเอง

"อ่าห์....เสียวมั้ย....อื้ม....พอชชี่"โนทรัซจ้องตาพอชชี่หยาดเยิ้ม ช่วงล่างกระแทกเร็วแรง เขี้ยวคมก็สะกิดเขี่ยจุกนมเล็กๆของพอชชี่

"อ๊าาาาา!!!!!!"โนทรัซถอนแกนกายออกก่อนจะกระแทกเข้าไปอย่างแรง เป็นจังหวะเดียวกันที่พอชชี่ปลดปล่อยออกมา กระต่ายขาวนอนหอบแต่โนทรัซก็ยังคงกระแทกอย่างรุนแรงจนสุดท้ายก็ปลดปล่อยน้ำสีไข่มุกออกมาตามๆกัน

"พอชชี่.....อ่าห์...ต่อเถอะ..../อ๊าาา!!!!!!"โนทรัซกลายร่างเป็นหนุ่มรูปงาม ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามยังคงกระแทกกระทั้นแกนกายที่ยังเสียบคาในช่องทางของกระต่ายตัวเล็กโดนที่ยังไม่ถอนออกอย่างรุนแรง พอชชี่แทบไม่มีสมาธิในการกลายร่าง สรุปร่างบางก็ต้องถูกโนทรัซทำแบบนั้น ในร่างของกระต่ายแต่ร่างสูงกลับอยู่ในร่างของชายหนุ่ม

"อื้อ...อ๊ะ....นะโนทรัซ...อื้อ"ร่างเล็กครางกระเส่า มือหนายึดสะโพกเล็กๆไว้แน่น หน้าผากชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ ผมสีน้ำเงินเข้มยาวสะบัดไปมาตามการขยับเคลื่อนกาย

"ที่รัก...อ่าห์...หัดทำเองบ้างซิ....อื้ม"โนทรัซเปลี่ยนท่า ย้ายร่างตัวเองมานั่งพิงโขดหิน โดยมีร่างของกระต่ายน้อยคล่อมทับอยู่กลางกาย มีสองสิ่งเชื่อมกัน ขนของพอชชี่มันทั้งนุ่มนิ่มและฟู จนทำให้โนทรัซแทบคลั่ง

"อื้อ...อ๊ะ...อ๊ะ...อือ...นะโนทรัซ...อ๊าาา"ร่างเล็กของพอชชี่กระโดดโหยงๆ มันเป็นท่าทางที่ตลกแต่มันก็ทำให้โนทรัซเสียวใช้ได้ ก็ร่างเล็กตัวก็เท่าแค่กำปั้น เขาอยู่ในร่างของกระต่ายมันก็เลยต้องกระโดด

ไม่อย่างนั้นเขาก็ทำให้โนทรัซไม่ได้หรอกนะ แต่ทำแบบนี้เหนื่อยชะมัด

"เฮ้อ~....โนทรัซกระแทกข้าแรงๆ...อื้อ"เพราะความเหนื่อยจึงทำให้พอชชี่ยอมแพ้ เปลี่ยนเป็นให้โนทรัซเป็นฝ่ายทำเอง

"อ๊าาาาา!!!!!!!/อื้ม"พอชชี่ปลดปล่อยออกมาเมื่อโนทรัซกดร่างเล็กเข้าหาแกนกายตัวเองอย่างแรง ร่างสูงขยับสองสามทีก่อนจะปลดปล่อยตามมา

"อึก!แฮ่ก!"ร่างเล็กกลายร่างเป็นมนุษย์ ร่างบางไร้เรี่ยวแรงเหงื่อกาฬผุดขึ้นเต็มใบหน้า พอชชี่ซบหน้าลงกับอกหนา โดยที่ส่วนนั้นยังคงเชื่อมกันอยู่

"หึ...เจ้ารู้มั้ย..ในที่สุดเขตแดนแห่งนี้ก็เป็นของข้า...นี่ข้าอุตส่าห์ให้โอกาสเจ้าตั้งสามครั้ง...เจ้าก็ปล่อยมันออกมาก่อนข้าตั้งสามรอบเชียวนะ..หึๆ"ร่างสูงหัวเราะชอบใจ แกนกายยักษ์ก็ค่อยๆถอนออกมาจากช่องทางเล็กช้าๆ ทำให้พอชชี่นิ่วหน้าเพราะความเสียว

"เฮ้อ~เจ้ารู้มั้ยถ้าข้าอยู่ในร่างคนข้าชนะเจ้าไปนานแล้ว!ฮึ่ย!ก็ข้าเป็นกระต่ายตัวข้าก็แค่นั้นเท่ามดตะนอยเจ้าก็มาให้ข้าขย่ม!ข้าก็กระโดด!เจ้ารู้มั้ยมันเหนื่อยขนาดไหน!เจ้ารู้มั้ย!!!!!!"ความแสบก็เริ่มกลับมาทีละนิดแต่ไม่นิดอย่างที่บอกเลย พอชชี่บ่นออกมายาวแต่ใบหน้ายังซบกับอกของโนทรัซไม่ห่าง

  จริงๆก็ไม่อยากจะซบหรอกแต่แค่เหนื่อย*_*ร่างบางแอบคิด

"แต่เจ้าอย่าลืมว่าข้อตกลงของเราเจ้าจะต้องมาเป็นเมียบำเรอของข้า..หึ"^_^

"●_●!!!!!!!!"



☆☆☆THE END☆☆☆



คู่นี้เค้าน่ารักๆๆๆๆๆๆเม้นๆหน่อยๆๆเม้นหดหาย 50 เม้นยิ่งดี พร้อมกดติดตามให้ด้วย คนติดตามหย่อมเยา5555


   ตอนต่อไปอะไรดีน้าา???เอ่อ...อะไรดี...หึๆๆๆๆ


(รอยยิ้มชั่วร้ายยิ่งนัก)




ความคิดเห็น