ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่11

คำค้น : yaoi y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2560 17:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่11
แบบอักษร

"อ๊ะ" 

"ใจเย็นๆดิ" 

"อื้อ ช้าๆน่ะ"

"เออๆ" 

"อ๊า~ เค้าบอกให้ช้าๆไง" 

"ปึง" เสียงกระแทกประตูทำให้ร่างทั้งสองภายในห้องตกใจ " สเวนแกทำอะไร​เจ้าหญิงย่ะ" เชอร์รี่รีบปลี่เข้ามาทันทีที่ได้ยินเสียง

"รูดซิบเสื้อให้เจ้าหญิงอยู่มึงแหกตาดู ใครเป็นคนสั่งเสื้อวะ" สเวนที่รูดซิบเสื้อให้ผมเสร็จก็มองไปทางเชอร์รี่ 

"พอดีเสื้อมันเป็นซิบรูดด้านหลังเรารูดแล้วมันไม่ถนัดแถมยังฟิตด้วยเลยให้สเวนช่วยหน่ะ" ผมหันไปมองเชอร์รี่ ที่อยู่ในชุดรัดรูปและสวมผ้าคลุมไหล่ทับเรียบร้อยแล้ว ใช่ฟังไม่ผิดหรอกครับชุดรัดรูปที่ต้องใส่แบบนี้เพราะครูเอลบอกว่ามันสดงกตอนต่อสู้ ซึ่งมันก็เป็นชุดรัดรูปสีฟ้าตัดขาวปลายๆ ขากางเกงแบบสามส่วน ชุดสเวนต่างกันนิดหน่อยที่มันเป็นขายาว  แล้วก็ใส่เสื้อฮูทคลุมไหล่หนูปีศาจอีกชิ้น รองเท้าครูเอลก็เตรียมให้ทุกกลุ่มเหมือนกันเห็นบอกเป็นกฏ มีให้เลือก ระหว่างรองเท้าผ้าใบสีฟ้าเชือกขาว กับ รองเท้าบูทสูงสไตล์คาวบอยสีขาวพื้นฟ้าซึ่งตอนแรกผมกะจะเอาผ้าใบเหมือนเสวน แต่โกะโก่ะบอกมันไม่เข้าให้มาเอาอีกอันที่เป็นบูททรงสูงแทน  ตัวผมก็ไม่อยากขัดอะไรมากไหนทำให้ได้ไม่เดือดร้อนเท่าไหร่ก็ทำไปถุงมือของทั้งสามคนเป็นสีดำแต่ของผมสีขาว เพราะทั้งสามคนใช้ถุงมือขนหนูปีศาจ ส่วนของผมใช้ถุงมืออาภรเทพ ซึ่งช่วยในเรื่อง ป้องกันตัวได้ 

"ก็ฉันได้ยินเสียงนึกว่าจะ ปั่มปั้มกันวันแข่งหนิยะ" เชอร์รี่ว่าพลางเอามือกุมหน้าทำท่าอายเมื่อพูดถึงเรื่องนั้น"จริงๆ ถ้าปั่มปั้มวันอื่น ฉันไม่มาขัดหรอกยะ แต่นี่วันงานเกิดปั่มปั้มนานจนไปงานเปิดสายหรือว่าดจ้าหญิงเป็นอะไรไปขึ้นมาจะแย่"เชอร์รี่ยังว่าต่อพลางเดินเข้ามาใกล้ๆผม 

"ขอโทษที่เค้าทำให้เป็นห่วงน่ะแต่เค้าไม่ได้ทำไรกันเลยจริงๆ แค่ให้สเวนรูดซิบให้เฉยๆ" ผมว่าพลางยิ้มไปให้เชอร์รี่ 

"ฉันเชื่อเจ้าหญิง แล้วฉันก็เอาของมาให้ แบมือมาสิ" ผมแบมือตามทีทเธอว่า"อ่ะ" เชอร์รี่เอาของมาใส่ในมือผมแล้วเดินออกจากห้องไปทันที ผมที่ยังงงๆเลยแบบมือดูสิ่งที่เชอร์รี่ให้ มันคือยางรัดผมที่มีโบสีขาวอยู่ด้านบนพร้อมทั้งกิ้ฟ รูปกระจกจิ๋วอีกสองอัน 

ผมรีบมัดผมตัวเองด้วยยางรัดผมที่พึ่งได้พร้อมกับติดกิ๊ฟผมด้านหน้าให้ปัดไปท้างซ้ายแทน ก่อนจะหันหลังกลับไปหาสเวนที่ยังคงอยู่บนเตียง

"เค้า ดูดีกว่าเดิมไหม" ผมถามสเวนที่จ้องมองหน้าตั้งแต่ผมหันกลับมา

"เออ ก็ดี ไปเหอะเดี๋ยวสายเอา" สเวนตอบพลางลุกจากเตียงแล้วเดินออกนอกห้องไปทันที

ผมจึงต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้ เพราะไม่อยากอยู่คนเดียว 

พวกผมเดินทางพร้อมกับอีกสาทกลุ่มที่เหลือ โดยนัดกันที่หอชั้น1 เพราะครูเอลจะพาไปเอง 

ผมที่ลงมาถึงก็เห็นกลุ่มอื่นรอกันเรียบร้อยแล้ว

" เค้ามาช้าสุดหรอ" ผมมองหน้าคนที่ยืนกันเป็นกลุ่มอยู่ 

"ป่าว เหลืออาจารย์เอลอีกคนที่ยังไม่มา"คนกลุ่มนั้นตอบมาทำให้ผมโล่งใจที่ไม่ได้ทำให้ทุกคนรอ ก่อนจะเดินไปหากลุ่มของผมที่เหมือนคุยกับกลุ่มของเดมส์อยู่

"อ้าวมาพอดีเลยเจ้าหญิงมานี่ๆหยดนี่ลงที่เสื้อฮูทคลุมไหล่ก่อน สีมันไม่เข้ากับเจ้าหญิง" โกะโก่ะเดินมาพร้อทหลอดยา1หลอด แล้วหยดยาลงชุดคลุมผม จู่ๆชุดคลุมที่จากสีดำก็กลายเป็นสีขาว 

"ขอบคุณนะแล้ว โกะโก่ะ เชอร์รี่แล้วก็สเวนไม่ทำให้เป็นสีขาวด้วยหรอ" ผมถามเพราะว่าผ้าคลุมของพวกนั้นยังเปผ้นสีดำอยู่ 

"กูชอบแบบนี้" สเวนว่าขึ้นทำให้ผมหยักหน้าแล้วหันไปหาคนอื่น 

"ชั้นชอบสีดำมันดูเป็นแฟชั่นหน่ะ"โกะโก่ะตอบผมผมเลยไปมองเชอร์รี่ต่อ

"โอ้ย สีขาวไม่เหมาะกะฉันหรอกยะ" เชอร์รี่ก็ตอบผมมาทันที ผมเลยไม่คิดอะไรมาก แล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆเชอร์รี่ทันที 

"นี่ เจ้าหญิง ผมว่าน่ะเจ้าหญิงจบไปเจ้าหญิงควรไปเป็นนางแบบเลยดีกว่า ใช้ความสวยน่ารักให้ดีถึงขีดสุด" เดมส์ว่าพลางส่งยิ้มมาให้ผม 

"น่านสิค่ะ นี่คนหรือเทพธิดาค่ะเนี่ย " เสียงผู้หญิงข้างเดมส์ดังขึ้นผมจำเธอได้เธอชื่อเฟีย 

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ " ผผมตอบไป

"ฉันมาแล้วพอดีแต่งตัวทำผมนานไปหน่อย " เสียงหญิงสาวดังขึ้นทำให้ทุกสายตามองไปยังต้นเสียง ครูเอลที่ผมถูกลอน ทำให้ดูมีมิติมากขึ้น ขนตาที่ปาดมาสคารามาอย่างดีแก้มชมพูอ่อนๆ จากการปัดแป้งมา ชุดครูเอลเป็นชุดสไตล์เจ้าหญิงที่เป็นกระโปรงสุ่มไก่ที่ภายใต้กระโปรงมีหนวดถึง6หนวด "ป่ะ เดี๋ยวไปทันงาน เรย์มานี่สิ้"  เพียงครูเอลเรียกจบกระเบนลอยฟ้าก็ลอยมาจอดหน้าหอทันที "อ้าวขึ้นให้ไว" พวกผมรีบขึ้นกระเบนยักษ์สีม่วงทันทีที่ครูเอลสั่ง "เรย์ไปพิธีเปิดงานให้ทันน่ะ" เพียงแค่ครูเอลสั่ง เจ้ากระเบนบินก็บินด้วยความเร็วจนพวกผมต้องหาที่เกาะกันแทบจะทันที 

ตอนนี้พวกผมมาถึงงานพิธีเปิดแล้วครับ มีคนมากมายมารวมตัวกันทั้งคนดูและผู้เข้าแข่งขัน  

"เอาหล่ะค่ะวันนี้ดิฉันได้รับเกียรติให้เป็นพิธีกรการแข่งขันนัดสำคัญของแต่ละชั้นปีและแต่ละเขต " เสียงพิธีกรได้ร่ายยาวขึ้นเมื่อพวกผมมาถึง "ทั้งนี้ทั้งนั้นการแข่งขันนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าไม่ได้คนเหล่านี้"

"เชิญพบกับคณะกรรมการจากนครแห่งการศึกษาผู้เป็นคนร่วมมือร่วมแรงสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นได้เลยค่ะ" กรรมการว่าพลางชี้มือไปทางระเบียงของปราสาทนครการศึกษา ที่ยื่นออกมาด้านหน้า 

"ท่านแรกผู้ก่อตั้งจากตระกูล เบลร๊อค  ท่านเบลร็อค สกูล ค่ะ " ชายร่างบางผมสีฟ้าเขียว ตาสองสียืนขึ้นพร้อมทักทายด้วยการโบกมือให้แก่คนที่อยู่ด้านล่าง  น่านมันหม่ามี๊หนิ  ไม่เห็นรู้เลยว่าหมามี๊เป็นผู้ก่อตั้ง 

"ท่านต่อมาค่ะ ผู้ก่อตั้ง จากตระกูล เฟรมดูลิเชีย  ท่านเฟรมดูลิเชีย ฮาเวิทค่ะ" หญิงงามผมแดงดำยกมือทักทายให้แก่ผู้คนเช่นกัน 

"และอีกท่านเลยน่ะค่ะ ผู้ก่อตั้งจากตระกูล อคาเทีย ท่านควาเทีย บลูฮาฟ "หญิงสาวผมสีฟ้า ยินขึ้นก่อนจะก้มหัวและนั่งลงอย่างเดิม 

"คนสุดท้ายค่ะ ผู็ก่อตั้งจากตระกูล ภูษา ท่านภูษา  พิธราค่ะ" ชายร่างสูงผิวแทนยืนขึ้นอย่างสมภูมิฐานเพื่อเป็นการทักทาย ก่อนจะนั่งลงที่เดิม 

"เอาหล่ะค่ะเราได้พบกัยผู้ก่อตั้งแล้วน่ะค่ะงั้นเพื่อเป็นพีธีเปิดที่หรูหรา ให้สมกับเกีียรติของนครการศึกษาของเรากันค่ะ"  ผมที่พอได้ยินก็เริ่มทำใจไว้หน่อยๆแล้วเพราะก่อนมานี่ก็คุยกันเรื่องเปิดตัวอยู่ 

"กระจกแห่งนพรัตน์ กระจกแห่งปัญญาจงปกป้อง เรือนกระจกสีใสกันกลางอากาศระหว่างท้องผ้ากับผู้ชม 

"สายธารกำก่อกำเนิด" สายน้ำลอยอยู่เป็นท้องฟ้าเป็นเส้นๆ 

"นทีเบิกฟ้า" หินหลายก้อนขึ้นไปลอยอยู่กลางอากาศแล้วผสมกับน้ำที่มีอยู่ตอนแรกทำให้มันกลายเป็นโคลนขึ้นมาทันที 

" สายลมแห่งความอาธร จงก่อร่างสร้างตัว" เสียงร่ายคาถาของ4ผู้ก่อตั้งยังดังขึ้นเรื่อยๆเป็นที่จีบตามองของคนดูเป็นอย่างมาก  สายลมกำลังปั้นโคลนเป็นตัวอักษร แต่ด้วยการที่มันเป็นโคลนเลยเป็นตัวอักษรที่ยังไม่คงที่ คงตัวสักเท่าไหร่ 

"เพลิง องศาสูง" เปลวเพลิงสีฟ้าเผาโคลนตัวอักษรทำให้แข็งตัวและสวยงามด้วยสีของเพลิงที่ติดกับอักษรอญู่ ซึ่งอักษรเขียนว่า "เริ่มการแข่งขัน "  นั่นเอง  

"บึม" เสียงอักษรระเบิดกระทบโล่ใสๆแตกออกเป็นเสียงๆว่าการเปิดพิธีได้จบลงแล้วนั้นเอง 

"จบไปแล้วน่ะค่ะกับการปิดพิธีแบบอลังการ งั้นคราวนี้เรามาทำความรู้จักกับนักรบปีหนึ่งแต่ละเขตดีกว่าน่ะค่ะ"  พอพิธีกรพูดจบลง บาเรียป้องกันใสๆก็หายไป พร้อมกับการเตรียมตัวเปิดตัวของแต่ละเขตที่จะเริ่มขึ้น 

"เขตแรกน่ะค่ะ เขตนี้เลยค่ะเขตอัคนี มากับเจ้าชายฝาแฝดที่เป็นตัวเต็งการแข่งขันนี้เลยก็ว่าได้กับ รานล์และคานล์ค๊า "  

"ตู้ม" เสียงระเบิดออกมาจากเขตอัคนีทันทีที่พิธีกรกล่าวจบ  

"ฟึบ " เสียงของไฟที่หายไปพร้อมกับกลุ่มคนที่เดินออกมาอย่างสง่างาม  ในจุดยืนของเขตอัคนี 

"ปรากฏตัวด้วยความอลังการเลยน่ะค่ะเนี่ย ไปดูเขตต่อไปดีกว่าค่ะเขต ตะวันแดงค่ะ"  แสงสีทองอร่ามบดบังการมองเห็นเพียงชั่วครูและปรากฏกลุ่มคนมายืนในเขตตะวันแดงเช่นกัน 

"เขตต่อมา เขตภูผาค่ะ " เสาหินพุ่งเฉียงออกมาจากพื้นที่บริเวณหนึ่งและปรากฏคนบนเสาร์หิน ที่ยืนอยู่ คนกลุ่มนั้นกระโดดลงมาจากเสาหินสู่พื้นที่เขตของภูผา

" เรียกได้ว่าเขตนี้มากับสายลม เขตวิหคพรายค่ะ " สายลมโหมกระหน่ำ ปรากฏกลุ่มคนที่ร่อนลงมาจากท้องฟ้าสู่พื้นเขตวิหคพราย 

"เขตแห่งความรุ่งเรือง  เขตสุวรรณค่ะ"  เส้นด้ายสีทองรวมตัวเป็นก้อนก่อนจะระเบิกออกเป็นเศษสีทอง ที่ร่วงลงมาในเขตของสุวรรณพร้อมกับร่างของกลุ่มคนที่ยืนอย่างสง่า 

"เขตพฤษาค่ะ เรียกได้ว่าเขตนี้เป็นทีมที่ชนะเมื่อปีที่แล้วของปีหนึ่งเลย" ดอกไม้ยักษ์ปรากฏและบานกลางเขตของพฤษาซึ่งภายในมีกลุ่มคนยืนอยู่ 

"เขตสุดท้าย ที่1ในนั้นมีคนสร้างประวัติศาสตร์การเดินแฟชั่นโชว์ อยู่ด้วย เขตบาดาลค่ะ" ผมและทุกคนพยักหน้าก่อนที่ครูเอลจะเสกฟองน้ำออกมาจำนวนมาก 

"ป่ะ" พวกผมขึ้นไปบนฟองน้ำโดยบางคนก็ยืนบางคนก็นั่งไป แล้วฟองน้ำก็ค่อยๆร่วงลงสู่เขตของบาดาล ปรากฏพวกผมในเขตๆนั้น 

"เอาหล่ะค่ะ นี่คือโฉมหน้าของผู้เข้าแข่งขันทั้ง8เขต ซึ่งการแข่งขันแรก คือการแข่งขันแบบประลองค่ะ" 

เสียงพิธีกรกล่าวจบก็มีเสียงเฮจากคนดูเกิดขึ้นทำให้พวกผมที่อยู่บนเวทีนั้นหวั่นๆเล็กน้อย 


--------------------------------------

100%  รู้สึกตัวเองแต่งแย่ขึ้นเยอะเลยอะ555แต่ยังไงก็ฝากติดตามแล้วก็คอมเม้นให้เป็นกำลังใจให้หน่อยเนอะ ติชมเราก็ดีน่ะอยากแต่งให้มันสนุกอะ  ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ให้ติดตามกันไปนานๆน่ะจ้ะ

ความคิดเห็น