ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ฉ่ำรัก ฉ่ำสวาท 100% ตอนสุดท้ายที่อัพแล้วนะคะ คลิกอ่านค่ะ...เข้าใจร่วมกันนะคะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ฉ่ำรัก ฉ่ำสวาท 100% ตอนสุดท้ายที่อัพแล้วนะคะ คลิกอ่านค่ะ...เข้าใจร่วมกันนะคะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 156.4k

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2560 11:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ฉ่ำรัก ฉ่ำสวาท 100% ตอนสุดท้ายที่อัพแล้วนะคะ คลิกอ่านค่ะ...เข้าใจร่วมกันนะคะ
แบบอักษร


ตอนที่ 3

ฉ่ำรัก ฉ่ำสวาท 100%


“ไม่มีหรอก มันเป็นพื้นที่ส่วนตัว แอ่นก้นให้ฉัน แล้วกางขาออกกว้างๆ อ่า! โอวว!” ครางกระเส่าเมื่อลำร้อนยาวผลุบเข้าไปข้างในปล่องร้อนทางด้านหลัง ก่อนจะขยับออกมาแล้วใช้ปลายเรียบหนาเขี่ยเม็ดปุ่มสีชมพูแรงๆ ก่อนจะแทงพรวดเข้าด้านในจนสุดลำยาว

“อ๊อยยยส์ ซี้ดส์ คุณเอกขา รินเสียว อ๊ะ คุณเอกอย่าทำแบบนี้ อูยยย์”

“น้ำเธอจะได้ออกมาเยอะๆ ไง อ่า” กระดกสะโพกโยกอัดท่อนสวาทเข้าไปทางด้านหลัง มือกระด้างยื่นไปด้านหน้า ส่งลำนิ้วใหญ่หนาเขี่ยสะกิดเม็ดชมพูเต่งอย่างเมามันส์

“แต่ริน อืยยย์ อ๊าซ์!”

“คุณเอกขา โอ้ววว ซี้ดส์!”

สะโพกสาวส่ายร่อนรับเป็นจังหวะ พร้อมกับโยกขยับแล้วขมิบรัดแรงๆ ทำเอาเอกภัทรทนความทรมานไม่ไหว เขาถอนแกนกายใหญ่ออกมาจนเกือบหลุดแล้วเสียบแทงเข้าไปใหม่ ทำให้นรินภัทรต้องแหงนหน้าสูดปากครวญครางอย่างเสียวกระสัน

“อูยยยย์ อ๊าซ์ รินสะ เสียว อ๊อยยส์!”

“ดูดฉันแรงๆ ริน ดูดแรงกว่านี้ โอววว เสียว ซี้ดส์” ปล่องร้อนเมียสาวดูดกลืนลำรักใหญ่เอาไว้อย่างเสียวซ่าน ขณะเดียวกันสะโพกสอบหมุนควานเป็นวงกลมก่อนจะอัดกระแทกเข้าไปแรงๆ

นรินภัทรขยับรับด้วยความเต็มใจ ใบหน้านวลงามแหงนเริด เผยอเรียวปากงามร้องออกมา ส่วนสามีจอมหื่นก็อยู่อากัปกิริยาที่ไม่ต่างกันมานัก ยกขยับสะโพกโหมใส่ไม่มียั้ง ยิ่งเจ้าของร่างบางเปิดรับขยับสนอง เขาก็ยิ่งมีความสุข ปากหยักหนาร้องครางระงม ไม่สนว่าใครจะผ่านมาได้ยิน

“โอวววว รินจ๋า อ่า ซี้ดส์ อา”

นรินภัทรดูดตอดรัดถี่ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อหล่อนโบยบินไปแตะขอบสวรรค์ จนเอกภัทรอดทนไม่ไหว มือใหญ่กดสะโพกสาวเอาไว้มั่น กระแทกกระทั้นแรงๆ ติดกันหลายที ก่อนที่จะตามไปแตะขอบสวรรค์สวยงาม ไม่นานกี่อึดใจร่างใหญ่ทรงพลังก็พลันเกร็งกระตุกเมื่อได้ปลดปล่อยความทรมานเข้าไปในถ้ำสาวอย่างมหาศาล

เขากดแช่เอาไว้ กะให้หล่อนรีดเอาจนหมด แล้วถึงจะขยับต่ออีกครั้ง รั้งร่างบางให้เอี้ยวกลับมา โดยที่กลางกายยังเชื่อมประสานกันเอาไว้

“เข้าไปข้างในกันเถอะ” เขาชวน

“ค่ะ อ๊ะ! ซี้ดส์!” หล่อนตอบรับอย่างง่ายดาย สะโพกผายกระดกรับการขยับเขยื้อน เมื่อเขาเคลื่อนขยับเท้าเดินกลับเข้าข้างในห้อง เมื่อลำร้อนที่เสียบคาไว้ในโพรงสาวเริ่มสร้างความทรมานอีกครั้ง

เอกภัทรผ่อนร่างลงกับเตียงกว้างแล้วนอนลงเบาๆ ป้องกันไม่ให้สองส่วนแยกจากกัน นรินภัทรมองหน้า สบตาสามีแล้วขยับกลีบปากบางเอ่ยถามออกมาด้วยความอยากรู้ และก็เป็นคำถามเดิมๆ ที่หล่อนเฝ้าถามซ้ำๆ ทุกครั้งหลังจากที่มีอะไรกัน

“คุณเอกรักรินบ้างหรือยังคะ” ต่างฝ่ายต่างมองสบตากัน ก่อนที่คนถูกถามจะขยับริมฝีปากกระด้างเอ่ยตอบตามความรู้สึกที่เป็นอยู่จริงๆ

“ฉันไม่แน่ใจ ว่าฉันรักเธอหรือเปล่า ฉันรู้แต่ว่าฉันอยากอยู่กับเธอตลอดเวลา ไว้ฉันแน่ใจกว่านี้เมื่อไรฉันจะบอกเธอนะ” เอกภัทรไม่แน่ใจเช่นกันว่าเขารักหล่อนหรือไม่ เพราะทุกวันนี้เขาไม่ได้จงเกลียดจงชังอะไรในตัวเมียขัดดอกคนนี้แล้ว เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าความเกลียดเหล่านั้นหายไปตอนไหน มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่อยู่กับหล่อนแล้วมีความสุข ไม่อยากให้หล่อนหายไปไหน เป็นไปได้อยากจะอยู่ด้วยตลอดเวลา ทุกลมหายใจเข้าออก

**ค่ะ รินจะรอฟังนะคะ”

“...” มุมปากหยักกดยิ้มบางๆ ส่งให้ นรินภัทรเห็นแล้วใจเต้นแรงตึกๆ

แม้ว่าในวันนี้จะได้คำตอบไม่ตรงตามที่ต้องการ แต่มันก็ทำให้หล่อนพอมีความหวัง หวังว่าเขาจะรักหล่อนสักครั้ง แม้จะเศษเสี้ยวหนึ่งของความรักก็ยังดี

ศีรษะทุยสวยซบเข้ากับอกกว้างกระด้างพลางขยับกายชิดใกล้แล้วสวมกอดร่างใหญ่เอาไว้ ถึงได้ผล็อยหลับไป และถ้าหล่อนไม่ได้ฝันไป คืนนี้หล่อนได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างหูด้วยประโยคที่ทำเอาชื่นฉ่ำไปทั้งหัวใจ แม้จะเป็นเพียงวลีสั้นๆ แต่มันก็ทำให้หล่อนมีความสุขที่สุด เพราะไม่เคยสักครั้งที่เขาจะพูดแบบนี้ เพราะมีอะไรกันเสร็จเรียบร้อยเขาจะปล่อยให้หล่อนนอนกอดความเหงาเพียงคนเดียว

“ฝันดีครับ”

ปากหยักพรมจูบหน้าผากเกลี้ยงนูน ก่อนจะทอดสายตามองคนในอ้อมกอดราวกับต้องมนตร์สะกด ก่อนจะเอ่ยความในใจออกมา เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวนอนหลับสนิทแล้ว

**“ฉันไม่รู้ว่าฉันรักเธอไหม แต่ฉันรู้เพียงว่าชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้ แค่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ เพียงไม่กี่นาทีก็เหมือนใจจะขาดฉันไม่รู้ว่าอาการที่ฉันเป็นตอนนี้เขาเรียกว่าอะไร ไม่รู้ว่ามันเรียกว่า ‘รัก’ หรือไม่ เอาไว้ฉันแน่ใจ แล้วฉันจะบอกเธอนะ นรินภัทร”



*************เลิฟซีนบางส่วนในเรื่อง ใครอยากฟินเชิญโหลดค่ะ ‘เว็บเมพ’ เท่านั้นค่ะ***************

“โอยยย เสียวเม็ดค่ะ อ๊ะๆ อูยยย์ เมียขาไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊าซ์” นรินภัทรร้องครางออกมาอย่างเสียวกระสัน เมื่อกลางกายถูกปลุกเร้าอย่างเร่าร้อน หล่อนสะบัดสะโพกโยกรับพร้อมกับขับน้ำหวานออกมาจนล้นหลามบางส่วนไหลอาบงามขาเรียวสวย

“ท่อนเอ็นผัวก็แข็งจนจะระเบิดแล้วเหมือนกันค่ะ อ่า น้ำหวานเมียออกมาเยอะสุดๆ หวานมันส์อร่อย ซู้ดดด!” เอกภัทรดื่มกินอย่างกระหาย นรินภัทรส่ายสะโพกผายแอ่นรับ พร้อมกับร้องครางบอกสามีเสียงกระเส่า

“ผัวขาเอาลิ้นกวาดกินสิคะ โอยยยย เมียเสียวไปทั้งรูแล้วค่ะ อ๊าส์ ซี้ดส์ อ๊าซ์ๆ เมียไม่ไหวแล้วค่ะผัวขา เอาเอ็นแข็งใหญ่ของผัวเสียบเข้ามาเถอะค่ะ” เอกภัทรไม่รอช้าเมื่อเมียขอมาเขาก็รีบจัดให้ ประคองลำเอ็นใหญ่ไปหาปากถ้ำสาวใช้ปลายหยักร้อนเขี่ยตามรอยแยกสองสามทีแล้วกดพรวดเข้าไปข้างในรูนุ่มแคบจนสุดความยาวในคราวเดียว

“อ๊า อ๊อยยยส์ โอยยยย เมียเสียวมดลูก อูยยย ซี้ดส์” คุณแม่คนสวยร้องเสียงดัง เมื่อท่อนลำสอดอยู่ในกายนุ่มจนแนบแน่น ปากถ้ำดูดรัดตุบๆ ตลอดความยาว ทำเอาเอกภัทรร้องครางออกมาอย่างเสียวสะท้าน มือร้อนยื่นไปบีบขยำเต้านมอวบใหญ่ ทั้งโยกย้ายสะโพกไปทางซ้ายขวาสอดเสียบเข้าไปข้างในกายเมียสาว

“อ่า รูเมียรัดผัวแน่นเหลือเกิน อูยยย์ ขมิบท่อนผัวเสียวไปทั้งลำแล้ว ผัวเสียว ซี้ดส์!”

“แบบนี้ดีไหมคะผัวขา เสียวดีไหม อ๊าซ์ๆ” หล่อนถามสามีขณะที่ขมิบปล่องร้อนรัดลำเอ็นยาวใหญ่ ทำให้เอกภัทรร้องครางออกมาอย่างทรมาน เมื่อลำกายแข็งจัดกำลังจะปลดปล่อยออกมา เมื่อถูกบีบแน่นเข้าๆ

“โอวววว ผัวไม่ไหวแล้วค่ะ อ๊าซ์ๆ”



>>>กรุณาอ่านและเข้าใจตรงกันนะคะ<<<

ตอนนี้ตอนสุดท้ายค่ะ ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ ขอบคุณสำหรับนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน คอยคอมเม้นท์ และเป็นกำลังใจให้ เราเขียนนิยายเพราะอยากเขียน เราเขียน มีคนอ่านผลงานเรา เราดีใจ เราอยากให้เม้นท์ เพราะเราจะได้นำมาปรับปรุงแก้ไขและพัฒนาฝีมือ เพราะเราก็เขียนไม่เก่ง เขียนแบบงูๆ ปลาๆ มาก แต่ไม่เป็นไร เราจะพยายามเข้าใจทุกคน เราขอโทษถ้าทำให้ไม่พอใจ เราเหนื่อย เหนื่อยมากกกก เราสู้กับงานมาทั้งอาทิตย์ นอนวันละสามสี่ชั่วโมงมาตั้งแต่หลังสงกรานต์ แต่ก็อยากอัพนิยายให้อ่าน คิดถึงรีดเดอร์ใจจะขาด โอเค เราพยายามมาอัพนิยาย อยากเห็นยอดวิวบ้าง เห็นคอมเม้นบ้าง จะได้ชื่นใจ แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร ไม่มีสักเม้นท์ วิวก็ขึ้นนะ วิวเป็นเเสน คอมเม้น์ไม่ถึงร้อย โอเคค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ  เฮ้ออออ! บางทีก็เหนื่อย เหนื่อยเพิ่มเป็นเท่าตัวอ่ะ แต่ไม่เป็นไร เราพยายามไม่เป็นไร เราขอพักก่อนนะ ขอระงับอารมณ์แปรปรวนของเราสักพัก เราไม่ไหว เราอธิบายไม่ถูกกับความรู้สึกตอนนี้  มันอาจจะทำให้ใครหลายคนไม่พอใจก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ

นิยายภาคต่อไม่สามารถบอกได้ เร่งเขียนออกมาก็เหมือนไม่มีใครสนใจ เราจะเร่งทำไม??? นิยายคืองานที่เรารัก แต่งานที่เป็นอนาคตของเราก็หนักหนาเช่นกัน เราจะเอาไงดี??? แต่อีกใจก็บอกให้เราเขียน เพราะมีนักอ่านบางกลุ่มรออ่าน(ถ้าเราไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไปอ่านะ) เราอาจจะคาดหวังอะไรสูงเกินไปค่ะ ขอโทษค่ะ ขอโทษที่น้อยใจ ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาโดยการบอกให้เม้นท์ ขอโทษที่รบกวนให้อ่านจนถึงบรรทัดสุดท้าย ขอโทษค่ะ

เพลิงพะงา

ความคิดเห็น