จบ ใต้อาณัติหัวใจ (จบบริบูรณ์)

ชื่อเรื่อง : ใต้อาณัติหัวใจ (จบบริบูรณ์)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : พี่หมอเมฆ,ขนมผิง,หนูอัณณา,พระเอกเป็นหมอ,ดราม่า,นางเอกน่าสงสาร,ไม่ติดเหรียญ,อัพจนจบ,บีบคั้นหัวใจ,NC30+,Nc25+,NC20+,NC18+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 75

คนเข้าชมเดือนนี้ : 531

คนเข้าชมทั้งหมด : 431,715

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 1,171

ความคิดเห็น : 806

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2564 16:38 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 1,171
แชร์ :
บทนำ

ใต้อาณัติหัวใจ 

โดย พลับพลึงธาร 

*****ขออนุญาตลบเนื้อหาค่ะ ณ วันที่ 19/12/63***** 

ทั้งนี้นักอ่านสามารถรับตัวพี่หมอกับขนมผิงและต้าวอัณณาได้ที่MEbmarket.comหรือที่แฟนเพจ"พลับพลึงธาร"คลิกที่ไอคอนFacebookด้านบนเลยน้า เนื้อหาทั้งหมด741หน้า +ตอนพิเศษที่จะไม่สามารถหาอ่านได้จากที่ไหนนอกจากในเล่มค่า 

***ตอนนี้ไรต์จัดโปรHNY2021ให้นักอ่านที่น่ารักของเค้าอยู่น้า จากราคาเต็ม349 เหลือเพียง299เท่านั้น (โปรโมชันหมดอายุวันที่10 มกราคม2564นี้นะคะ)*** 

แม้จะเหนื่อยที่จะต้องวิ่งตาม แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้วมันก็ดูจะพอเหมาะพอสมดีกับสิ่งที่เธอเคยได้ทำไว้กับเขา ต่อให้เขาจะหนีห่างออกไปมากแค่ไหน สักวันหนึ่งกุมารแพทย์หนุ่มที่พ่วงตำแหน่งพ่อของลูกก็ต้องสะดุดขาตัวเองล้มอยู่ดี และหากว่าเขาคิดไหวหวั่นให้กับเธออีกเพียงแค่ครั้งหนึ่ง...เธอก็จะรีบรวบหัวรวบหางเขาเสียให้เร็ววัน  

โซ่ทองคล้องใจเส้นที่สองของเธอจะต้องได้ลืมตาขึ้นดูโลกกว้างใบนี้  

ต่อให้เธอจะต้องเจาะถุงยางอนามัยของเขาอีกกี่ครั้งก็ตาม ! 

 

 

.............................................................................. 

แนะนำตัวละคร 

 

นพ.กรวินทร์ วัฒนศิลป์ (เมฆ) อายุ 36 ปี 

ช่างน่าขันที่กุมารแพทย์หนุ่มถูกโชคชะตาเล่นตลกกับชีวิต เพราะนอกจาก'กรวินทร์'จะจับพลัดจับผลูไปแต่งงานกับอดีตคนรักที่เลิกรากันไปมากกว่าสิบปีแล้ว เขาก็เพิ่งจะได้ควบตำแหน่งพ่อของลูกเจ้าหล่อนเมื่อสามเดือนก่อน และแม้ว่าจะเป็นพ่อคนแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาอยากที่จะเริ่มต้นความสัมพันธ์อย่างจริงจังกับภรรยาสาวของตัวเอง ในเมื่อแผลเก่าที่หญิงสาวทิ้งไว้นั้นยังฉกาจฉกรรจ์อยู่ไม่น้อย 

และต่อให้เธอจะล่ามเขาไว้ด้วยโซ่ทองแสนน่ารักน่าเอ็นดูอีกสักกี่เส้น เขาก็ไม่มีวันโง่งมกลับไปรักเธออีกเป็นหนที่สอง และมันถึงเวลาที่เขาจะจัดการคนน่ารำคาญใจให้เด็ดขาดเสียที ! 

“ถ้ากลัวก็กลับไปคิดซะใหม่ ต่อจากนี้ไป ฉันจะไม่ใจดีกับเธออีก” 

 

ลลนา วรรณสิริ (ขนมผิง) อายุ 29 ปี 

เพราะเข้าไปพัวพันกับความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงอินุงตุงนังของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เข้ามาขายขนมจีบจนเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด ลลนาจึงต้องตกลงปลงใจแต่งงานกับอดีตคนรักหนุ่มของตัวเองที่ถูกบิดาของเขาทั้งผลักทั้งดันให้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือด้วยความยินดีและเต็มใจ แรกเริ่มนั้นเธอไม่คิดว่าการเป็นภรรยาของนายแพทย์หนุ่มจะเป็นเรื่องง่าย และแน่นอนว่าตอนนี้มันได้กลายเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า... 

ในขณะที่เธอมีลูกสาวตัวน้อยให้กับเขา แต่เวลาที่จะได้อยู่ในฐานะภรรยาของกรวินทร์กลับถูกบั่นให้สั้นลงทุกวินาที เธอจึงต้องรีบรุดผูกโซ่ทองเส้นที่สองคล้องหัวใจของเขาและเธอให้แน่นแฟ้นมากกว่าที่เป็นอยู่  

"พี่จะต้องตกเป็นของผิงอีกกี่ครั้งกันถึงจะยอมเป็นของผิงตลอดไป" 

...................................................................................................................................................................... 

 

ตัวอย่างความแซ่บ 

ร่างบางสะท้อนขึ้นด้วยความตกใจยามที่สายเดี่ยวซึ่งเกาะอยู่หมิ่นเหม่บนไหล่บางของเธอถูกดึงรั้งลงอย่างไม่ถนอมนัก มือบางที่วางอยู่บนไหล่แกร่งของกรวินทร์สั่นน้อยๆ ยามที่ริมฝีปากร้อนของสามีหนุ่มพรมจูบหนักๆ ไปทั่วเนินอกอิ่มของเธอ มิหนำซ้ำฝ่ามือใหญ่ของเขายังเคล้นคลึงไปทั่วสะโพกผายงอนงามและหน้าท้องแบนราบของเธออย่างรุกเร้า 

...และนั่นทำให้เธอเข้าใจอย่างกระจ่างทีเดียวว่าคำว่า ‘พอ’ ของกรวินทร์นั้นหมายถึงอะไร 

แขนเรียวของลลนาโอบคล้องลงบนต้นคอแกร่งของกรวินทร์ด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ดูเหมือนว่าจะยังไม่ได้มีอิทธิพลเท่ากับหัวใจที่กำลังเต้นโครมครามอยู่ในอกข้างซ้ายของตนเอง ดวงตากลมโตหลับลงช้าๆ เมื่อริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มขบเม้มผิวเนื้ออ่อนบริเวณซอกคอระหงของเธออย่างไม่ถนอมนัก กระนั้นกลับไม่ได้คิดที่จะปฏิเสธหรือขัดขืนสัมผัสของเขาที่ตอกตรึงลงบนผิวกายของเธออย่างแนบสนิท 

‘ผิงไม่แน่ใจว่าผิงรักพี่จริงๆ รึเปล่า’ 

แคว่ก ! 

“อ๊ะ พี่เมฆ” 

เสียงหวานของลลนาอุทานอย่างตกใจเมื่อชุดนอนตัวบางของเธอถูกมือหนาของกรวินทร์กระชากให้ขาดออกจากกันจนเผยให้เห็นเรือนกายเย้ายวนอย่างชัดเจน ทว่าดูเหมือนเสียงของความตื่นตระหนกนั้นจะไม่แม้แต่แว่วเข้าไปในโสตประสาทของคนที่ยังจมอยู่ในอดีตแสนเจ็บปวด ...เขาเหมือนคนโง่งมที่ยังเอาแต่จมอยู่กับความเจ็บปวดในวันวาน จมอยู่อย่างนั้นจนยอมที่จะให้หญิงสาวกลับเข้ามาล้อเล่นอย่างไรกับหัวใจของเขาก็ได้ 

ทั้งการแต่งงานที่เขาไม่มีทางที่จะปฏิเสธหัวใจตัวเองได้ลง ความสัมพันธ์แสนลึกซึ้งที่ไม่อาจหักห้ามใจและพยานรักตัวน้อยที่กลายเป็นชีวิตทั้งชีวิตของเขา...มันทำให้เขาเจ็บปวดอย่างที่ลลนาไม่มีวันเข้าใจ 

“โธ่เว้ย ! ” 

เสียงเข้มสบถขึ้นด้วยความรู้สึกรำคาญใจ ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวด้วยความรู้สึกทรมานในใจอย่างที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ ดวงตาเรียวคมที่แดงก่ำและคลอด้วยหยดน้ำใสมองร่างบางของภรรยาสาวที่ดึงเอาชุดนอนตัวเล็กที่ถูกเขากระชากจนขาดวิ่นมาปกปิดร่างกายบอบบางของเจ้าตัวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะดึงข้อมือบางของหญิงสาวให้ลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาว 

ออกแรงกระตุกเพียงน้อยนิดร่างแบบบางนั้นก็ปลิวมาปะทะแผงอกกว้างของเขาอย่างง่ายดาย 

“พี่เมฆ ผิง...” แววตาสั่นระริกที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวนั้นสั่นคลอนหัวใจนายแพทย์หนุ่มไม่น้อย ทว่าหัวใจที่กำลังบีบรัดเข้าหากันจนแน่นเพราะความเจ็บปวดนั้นกำลังจะทำให้เขาขาดอากาศหายใจในไม่ช้า และมันคงจะทรมานมากเสียยิ่งกว่าที่เคย หากยังปล่อยให้ทุกวินาทีต่อจากนี้วนเวียนอยู่ในวังวนของความเจ็บปวดเดิมๆ 

“ถ้ากลัวก็กลับไปคิดซะใหม่ ต่อจากนี้ไป ฉันจะไม่ใจดีกับเธออีก” 

เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อพาหัวใจของตัวเองออกมาจากอดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ลลนากำลังจะดึงเขากลับเข้าไปอีกครั้งอย่างคนเห็นแก่ตัว 

...ลลนาคิดแต่จะเอาชนะ แต่เจ้าหล่อนคงจะคิดน้อยไปเสียมากโข เธอคงลืมไปเสียสนิทว่าคนอย่างเขาทำได้ทุกอย่าง และทำได้มากกว่าที่เธอจะคาดถึงเสียด้วย ! 

................................................... 

ตัวอย่างความละมุน 

หลังจากตาพี่แพ้ทางเมียตัวเอง 

 

“พี่จะไม่ให้ผิงไปไหน และผิงก็จะไปไหนไม่รอดด้วยเหมือนกัน” 

กรวินทร์เอ่ยย้ำกับคนที่เขาสบประสานสายตาอยู่ด้วยอย่างใจเย็น เพราะรู้อยู่แก่ใจทีเดียวว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะต้องเกิดขึ้นในสักวันที่เขาต้องยอมรับกับหัวใจตัวเอง คนที่วิ่งตามเขามาโดยตลอดจะต้องวิ่งกลับหลังหันเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความสัมพันธ์ที่เธอฝังใจว่าจะต้องถูกทอดทิ้งในสักวัน 

ทั้งที่เขาเองก็เคยกลัว และลลนาเองก็ยังทั้งกลัวและสับสน...แต่เขาก็ยังยืนยันว่ามันควรจะเป็นเขาเท่านั้นที่พาลลนาออกมาจากความรู้สึกเหล่านั้น เขาจะไม่ทอดทิ้งให้เธอต้องอยู่กับความรู้สึกเลวร้ายพวกนั้นตามลำพังอีก 

“นอนได้แล้ว อย่าคิดมาก คิดแค่ที่พี่พูดก็พอ” 

เสียงเข้มเอ่ยสั่งแกมดุคนที่ยังมองตาม เขาจัดการซักผ้าขนหนูและล้างกะละมังเก็บให้เรียบร้อยดังเดิม ก่อนจะกลับมาเอนกายลงนอนข้างๆ ร่างอ้อนแอ้นของภรรยาสาวที่เขารู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าหล่อนคงจะไม่มีทางเข้าสู่ห้วงนิทราได้อีกเพราะคำพูดเหล่านั้นของตัวเอง 

“กลัวพี่หึงจนหน้ามืดขนาดนั้นเลยหรือไง” เขากระซิบถามคนข้างกายเสียงเบาก่อนจะพลิกตะแคงกายเข้าหาคนที่นอนตัวแข็งทื่อ 

“แล้วมันไม่จริงเลยหรอคะ” 

“อืม...” เสียงเข้มแกล้งลากยาว ทั้งที่รู้อยู่เต็มหัวใจว่าคนข้างกายรู้ทันเขาไปเสียหมดทุกอย่างอยู่แล้ว “ก็ไม่จริงซะทีเดียวหรอก มันก็แค่ช่วยกระตุ้น” 

“ใจคนเรามันเปลี่ยนง่ายขนาดนั้นเลยหรอคะ” คำถามของลลนานั้นหนักราวกับหมัดที่พุ่งกระแทกเข้าที่ใบหน้าด้านหนึ่งอย่างแรงจนมันสะบัดหัน เจ้าหล่อนกำลังจะบอกว่าเขาใจง่ายอย่างนั้นสินะ 

“ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก ถ้าคนที่จะเปลี่ยนใจ...มันถูกคน”  

................................................... 

สวัสดีค่า ไรต์กลับมาแล้วน้า หายไปหกเดือนเลยทีเดียว ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้รีดรอถึงขนาดนี้ 

Edit 10/7/63 : ไรต์ขอแก้ไขนะคะ คงต้องยกหมอเมฆกับขนมผิงไปรวมอยู่กับหมอธีร์และคุณสิงห์แล้ว เนื่องจากหน่วงพอสมควร 555 นี่เพิ่งยอมรับกับตัวเองว่ายั้งมือไม่ทัน ดราม่าตั้งเค้ามาตั้งแต่ต้นเรื่องเลย แล้วมันก็มาจริงๆ ถึงยังไงเค้าจะพยายามประคองเนื้อเรื่องไม่ให้หนักหน่วงจนเกินไปเนาะ ขอแบ่งทิชชู่มาซับน้ำตานิดเดียว นอกนั้นเอาไว้ซับเลือดกำเดาเหมือนเดิม ณ วันนี้ ไรต์ขอแก้ไขคำผิดของแต่ละบทด้วยนะคะ ไม่ต้องตกใจน้า 

***ไรต์อัพจนจบและไม่ติดเหรียญเช่นเคยนะคะ ฝากรีดที่น่ารักเมตตาเอ็นดูพี่หมอเมฆ ขนมผิงและหนูน้อยอัณณาด้วยนะคะ เหนื่อยจากโควิด แวะมาพักใจ พักซับน้ำตาและเลือดกำเดากันที่นี่นะคะ 

.................................................................. 

 

*ไม่ติดเหรียญแต่เสพติดคอมเมนต์ของรีดน้า ชอบไม่ชอบยังไงบอกกันได้เน้อ เค้ารออ่านตลอดและอ่านทุกเมนต์เลยจริงๆ ฝากติดตามกันด้วยน้า 

.................................................................. 

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น