You smile, I smile. #รอยยิ้มของป่าไม้ ถั่วหวาน

ชื่อเรื่อง : You smile, I smile. #รอยยิ้มของป่าไม้ ถั่วหวาน

คำค้น : You smile, I smile #เปารอยยิ้มของป่า ป่าไม้ ซาลาเปา

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 2

คนเข้าชมเดือนนี้ : 9

คนเข้าชมทั้งหมด : 4,103

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 38

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2563 19:38 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 38
แชร์ :
บทนำ

You smile, I smile. 

 

ชีวิตนี้คุณเคยเจอคนยิ้มยากกันบ้างมั๊ย 

ถ้าเคยเจอ มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก 

แต่ถ้าถามถึงคนไม่เคยยิ้มหละ 

คุณเคยเจอคนแบบนี้บ้างรึเปล่า 

คงไม่สินะ 

. 

. 

. 

ที่ถามก็เพราะ...ผมเจอแล้วหนึ่งคนตรงนี้ 

คนที่ผมไม่เคยเห็นเขายิ้มเลยซักครั้ง 

. 

. 

. 

อยู่ๆพระเจ้าก็ละเมอพาคนที่อารมณ์ดี 

แทบจะตลอดเวลาอย่างเปามาอยู่บ้านหลังเดียว 

กับป่าไม้คนไม่เคยยิ้ม ใช่...ป่าไม้คนนี้ที่พูดถึงไม่ใช่คนยิ้มยาก 

เขาคือคนที่ไม่ยิ้มเลยต่างหาก! 

 

 

 

 

“นี่ ยิ้มหน่อยมันก็คงไม่ตายมั๊ง” 

“…” 

“เสือกให้มันน้อยๆหน่อยก็คงไม่ตายเหมือนกัน” 

“…”  

 

 

 

ป่าไม้ อชิระ 

เด็กปีหนึ่งขึ้นปีสองสาขาภูมิสถาปัตย์ หรือที่เขาเรียกกันว่าเด็กแลนด์นั่นแหละ ใครๆก็ว่าป่าไม้เป็นคนยิ้มยาก...ใครจะรู้ คนพวกนั้นแม่งเข้าใจผิด เขาไม่เคยยิ้มเลยต่างหาก หรือถ้าเคยคนอื่นก็คนไม่ได้เห็นมันเต็มๆซักครั้ง เขาไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามกับตัวเองมากนักพอๆกับที่ตัวเองก็ไม่ได้อยากจะยุ่งกับใคร แต่กับเปาแล้ว...แม่งเลี่ยงได้ด้วยหรอ  

 

 

 

  

เปา พนธกร 

เด็กปีสองสาขาการจัดการครัวและศิลปะการประกอบอาหาร ทุกคนรู้จักเขาในชื่อเปา มีแต่แม่เขาเท่านั้นที่เรียกเขาว่า“ซาลาเปา”ทำไมหรอ...ดูแก้มเขาสิ นั่นหละคำตอบ เปาชอบทำอาหารมากพอๆกับการกินมัน มันทำให้เขาอารมณ์ดีไปได้ทั้งวันหากได้เข้าครัวแค่ไม่กี่นาที เกิดมาเขาไม่เคยเจอใครที่คุยกับเขาแล้วไม่ยิ้มซักครั้ง จนกระทั่ง...นายป่าไม้คนนั้น คนที่ยิ้มไม่เป็น 

 

. 

. 

. 

“ป่าลองกินดิ พึ่งทำมา...อร่อยมั๊ย” 

“อืม ก็ดี” 

“…” 

“เออ อร่อย” 

“อร่อยแล้วยิ้มให้ดูหน่อยดิ” 

“เกี่ยวเหี้ยไรกัน” 

“เกี่ยว ทำให้กินแล้วยิ้มให้หน่อยไม่ได้รึไง เปาไม่เห็นป่ายิ้มเลยซักครั้งเลยนะ” 

“มึงก็ยิ้มแล้วมั๊ย กูยังต้องทำไรอีกอะ” 

“…” 

“งงไร ก็มึงยิ้มแทนกูแล้วไง” 

“…” 

“บอกทีว่าเกท” 

“ไม่อะ” 

“เวลามึงเจอของที่หาแล้วมึงจะพยายามหามันอีกมั๊ยหละ” 

“ก็..ไม่อีกอะ” 

“เออ กูก็เจอยิ้มของกูแล้วไง จะให้กูทำอะไรอีก” 

. 

. 

ถ้าถามว่าทำไมป่าไม้แทบไม่ค่อยยิ้ม ตอบแทนได้เลยว่าเปามันยิ้มแทนเขาไปหมดแล้ว 

พูดง่ายๆก็คือ...เปาคือรอยยิ้มของป่าไม้นั่นแหละ 

 

 

*********** 

ไฟในการเขียนมาแล้วค่ะ เรื่องนี้พล็อตมันไหลเข้ามาแล้วอยากเขียนมากๆเลย หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะเป็นกำลังให้ถั่วหวาน ป่าไม้ และเจ้าซาลาเปาของเราด้วยนะคะ 

. 

. 

ปล. ผู้เขียนไม่มีเจตนาที่จะทำให้บุคคลในภาพเกิดความเสียหายหรือได้รับผลกระทบ นี่เป้นเพียงนิยายที่ถูกแต่งขึ้นมาเท่านั้นและสถานที่ภายในเนื้อหาก็ไม่มีและไม่ได้เกิดขึ้นจริง 

# ชื่อตอน
1
2
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น