จบ ผัวผมเป็นโรคจิต (My husband is mentally ill.)18+[SM] /Yaoi, Mpreg/

ชื่อเรื่อง : ผัวผมเป็นโรคจิต (My husband is mentally ill.)18+[SM] /Yaoi, Mpreg/

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : ผัวเป็นโรคจิต,โรคจิต,เกย์,วาย,Yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 49

คนเข้าชมเดือนนี้ : 15,942

คนเข้าชมทั้งหมด : 2,259,255

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 2,176

ความคิดเห็น : 1,500

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2563 21:21 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 4,300
× 0
× 0
× 2,176
แชร์ :
บทนำ

สวัสดีค้า

 

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์น้า ติชมกันเยอะๆนะค้า

 

นิยายเรื่องนี้ออกแนว[SM]นิสนึง☻ซาดิสนิดๆ โรคจิตหน่อยๆ ห้ามคนโลกสวยหรือจิตอ่อนเข้ามาอ่านเด็ดขาดเลยนะคะ🚫 (อาจจะเป็นลมกันได้)

**ห้ามนำนิยายเรื่องนี้ไปคัดลอกหรือนำไปดัดเเปลงเด็ดขาด

 

**คำเตือน:เรื่องนี้เป็นนิยายชายXชาย(Yaoi)

และเคะท้องได้(Mpreg)

 

ใครรับไม่ได้กดออกได้เลยค่ะ

 

 

 

 

ตัวละคร

 

 

คิม(Kim)

เป็นคนโหด ใครดีด้วยก็ดีตอบแต่ถ้าร้ายมาก็ร้ายกลับไม่โกง ขี้หึง ขี้หวง ชอบคือชอบ

ไม่ชอบคือไม่ชอบ

เจ้าเล่ห์ เจ้ามารยา ฉลาด น่ากลัว ซาดิส

(อยากได้ อยากเอา ชอบ)

คำๆนี้ผุดขึ้นมาในสมองเขาเมื่อพบกับใครคนหนึ่ง

 

 

มูโร่(Moró)

ชื่อของคนๆนี้มาจากภาษากรีกที่แปลว่าที่รัก

ไม่มีใครรู้ว่าชื่อเขามีที่มาอย่างไร(ยกเว้นคนในครอบครัว)นิสัยดี น่ารัก ดื้อนิดหน่อย ขี้อ้อน

เป็นที่รักของทุกคนเสมอไป ทำอะไรก็น่าฟัดไปหมด มีผู้ชายหมายปองเยอะ

(น่ากลัว ไม่ควรอยู่ใกล้ อันตราย)

 

 

 

"แฮ่กๆ...แฮ่ก"นี่ผมก็วิ่งมาไกลพอสมควรแล้วไอ้โรคจิตนั้นก็คงตามไม่ทันแล้ว ดีนะที่หนีออกมาทันไม่งั้นคงโดนจับล่ามไว้ไม่ให้ออกไปไหนแน่เลย

"ครืด....ครืด....แซด"ผมได้ยินเหมือนเสียงโซ่ครูดตามพื้น เลยหันไปมองก็พบว่าเขากำลังเดินมาทางนี้ ชิบหายตามมาทัน!

เชี้ย นั้นแท็กซี่ รออะไรหละครับ วิ่งไปโบกแท็กซี่สิ ผมยืนโบก2-3ทีแท็กซี่ก็จอดผมรีบเดินขึ้นแท็กซี่แล้วบอกคนขับให้ออกรถทันที คนขับก็รีบออกรถไปแต่ขับไม่ถึง2โล ไอ้โรคจิตคิมก็ตามมาทันเดินมาแบบน่ากลัวๆ

"ครืด..กริ้ง...ปัง...ครืด...ปัง!"เหี้ย!มันเอาโซ่มาทุบหน้ารถแล้วเดินมาที่หน้ากระจกข้างผม เหมือนมันจะขยับปากบอกผมว่า

"ลงมา..."

แต่ใครจะโง่ลงไปหละครับ ถ้าลงไปมีหวังมันจับไปที่ขุมนรกนั้นอีกแน่

"เห้ยคุณ มาทุบรถผมทำไม!"พี่คนขับลงไปพูด กับไอ้โรคจิต มันก็หันไปทำตาเขม็งใส่พี่คนขับ ผมเลยใช้จังหวะนั้นเปิดประตูอีกข้างแล้วเดินลงไปจากนั้นผมก็วิ่งหนี

"จะไปไหนคะ...

ที่รัก

"เฮือก! กูวิ่งไม่ถึง5ก้าวด้วยซ้ำมึงเสือกตามมาอีก มันกอดผมจากด้านหลังแล้วกระซิบพูดกับผมเสียงแหบพร่า

"กลับบ้านเรากันค่ะ..ที่รัก"

 

ปล.ถ้าไม่ชอบกดออกได้เลยค่ะ🙏❤

# ชื่อตอน
1
2
3
4
5
6
ตอนที่6.หนี
| 14 หน้า
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น