จบ ฮ่องเต้ ตัวร้ายกับยัยตัวป่วน(จบแล้วจ้า)

ชื่อเรื่อง : ฮ่องเต้ ตัวร้ายกับยัยตัวป่วน(จบแล้วจ้า)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : นิยายจีนย้อนเวลา จีนย้อนยุค จีนนางเอกย้อนยุค

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

จำนวนตอน : 97

คนเข้าชมเดือนนี้ : 176

คนเข้าชมทั้งหมด : 240,267

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 477

ความคิดเห็น : 201

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2563 13:40 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 700
× 100,099
× 3,244,300
× 477
แชร์ :
บทนำ

youtube 

ฮ่องเต้ที่มีปมเรื่องความรักเก่าแสนขมขื่นกับคนที่ไม่แยแสกับสาวใด หลายนางเป็นแค่สนมคืนเดียวเพราะยังยึดติดและโหยหาคนรักเก่า 

 

กับแพรวาหญิงสาวที่ถูก พิษรักเล่นงานเช่นกัน เธอจะมีวิธีการเช่นไรที่จะทำให้ ฮ่องเต้เปลี่ยนใจมาชอบเธอ 

เมื่อบัลลังค์ต้องการรัชทายาท กับเรื่องราวการชิงบัลลังค์ที่แสนจะวุ่นวายมาเอาใจช่วยว่าทั้งคู่จะลงเอยเช่นไร 

จันทร์ส่องแสง ภูมิใจนำเสนอ 

ฮ่องเต้ตัวร้ายกับยัยตัวป่วน 

เมื่อรู้สึกถึงแรงกระแทกอย่างจังที่ระหว่างคิ้ว 

แพรวา ก็รู้ว่าตัวเองได้ดำดิ่งลงสู่พื้นน้ำ นาฬิกาบนหน้าจอมือถือ  หยุดเดินตรงที่เวลา 21นาฬิกา28นาที31วินาที สติสัมปชัญญะดับวูบลงไป ความหนาวเหน็บในเดือนธันวาคม เหมือนจะเสียดแทงแต่ความหนาวเหน็บจากน้ำรอบๆ 

กายยิ่งเลวร้ายกว่าน้ำตาที่เอ่อนองอยู่เต็มตา เจือจางไปด้วยน้ำในแม่น้ำ 

กลิ่นหอมขจรขจาย คล้ายกลิ่นมะลิ โชยมาอ่อนๆความหนาวเหน็บยังคงอยู่ แพรวา กวาดสายตามองรอบๆตัว เตียงนอนไม่สูงนักที่เธอนอนอยู่กลิ่นหอมที่ได้กลิ่นเมื่อกี้ คงมาจาก อ่างสีทองใบใหญ่ ใส่น้ำลอยดอกอะไรสักอย่างสีแดงเข้มไว้ข้างๆอ่างทองใบนั้นมีกำยานถูกจุดไว้ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่ง ยังไม่ทันขยับตัวสายตาไปสะดุดลงที่ร่างสูงที่ยืนหันหลังให้ความผึ่งผายของแผ่นหลังชวนให้อยากเห็นใบหน้าเจ้าของร่างแต่อาภรณ์ที่สวมใส่เหมือนกับหลุดมาจากหนังจีนกำลังภายใน  เธอพยุงกายลุกขึ้น เสียงเตียงลั่นดังออดแอด ร่างสูงหันกลับมา ตาคมจ้องเขม็งมาที่เธอ ใบหน้าหล่อเหลา สะอาดตา คิ้วเข็มขมวดเข้าหากันเพียงเสี้ยววินาทีเธอเห็นสายตาห่วงใย แล้วก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสายตาคมกริบปนไปด้วยความฉงนเหมือนเดิม 

“ ฟื้นแล้วรึเจ้า นอนไปหลายวันเชียว ข้าเป็นห่วงว่าเจ้าจะตายเสียได้ หมอหลวงต้องเฝ้ารักษาด้วยยา มาหลายขนาน ก็ยังไม่ยอมฟื้นคิดว่าจะตายเสียแล้ว” 

คำพูดคล้ายประชดประชันอยู่ในที 

”คุณเป็นใคร แล้วฉันมาอยู่นี่ได้อย่างไร”คราวนี้เป็นเธอเองที่มีแววตาฉงนสนเท่ห์เธอสั่นศีรษะไปมาเพื่อไล่ความมึนงงปอยผมร่วงลงมาปิดใบหน้าสวยใสน่ามองนั้นทำให้ใบหน้าสวยยิ่งน่ามองยิ่งขึ้น ร่างสูงเหมือนจะหยุดมองดวงหน้าของเธอไม่ได้ รอยยิ้มน้อยๆผุดขึ้นเหมือนพึงพอใจแต่เป็นเพียงแค่อึดใจเดียวรอยยิ้มหายไป 

“เจ้าล่ะเป็นใคร ริมาโดดน้ำตายอยู่หน้าตำหนักของข้า ดีนะที่ข้ามาทันเห็นไม่เช่นนั้นเห็นต้องได้ไปเฝ้ายมบาลเป็นแน่แท้” แพรวา พึ่งประจักรเดี๋ยวนี้เองว่าภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลานี้ ปากคอช่างเลาะร้ายนักริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันในทันที   คนบ้าที่ไหนจะฆ่าตัวตายเธออยากจะตะโกนบอกไปแบบนั้นด้วยความเคยชิน แต่ด้วยสถานการณ์ แบบนี้เธอทำได้แค่นี้จริงๆ 

“ใครบอกคุณฉันจะฆ่าตัวตาย อุบัติเหตุยะ” เธอส่งเสียงลอดริมฝีปากบางสวย ใบหน้าคมเลิกคิ้ว ท่าทีขัดตาแต่น่ามอง ไปอีกแบบ 

“อย่างนั้นรึทำไม ไม่ว่ายน้ำล่ะปล่อยตัวเองให้ดำดิ่งลงไปอย่างนั้น” 

# ชื่อตอน
1
บทที่2
| 4 หน้า
2
3
คนสำคัญ
| 4 หน้า
4
เฟยลี่
| 3 หน้า
5
6
7
8
ตำแหน่งในวัง
× 300
| 7 หน้า
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
ของกำนัล
× 400
| 7 หน้า
19
20
ตุ้ยปู้ฉี่
× 400
| 9 หน้า
21
เหมย ฮวา
× 400
| 7 หน้า
22
โดนวางยา
× 400
| 7 หน้า
23
ไม่ใช่แบบนี้
× 400
| 8 หน้า
24
25
26
27
28
29
......................
| 1 หน้า
30
ซ่อนไม่ได้
× 400
| 9 หน้า
31
สัญญาได้ไหม
× 300
| 7 หน้า
32
33
34
35
36
37
38
ตอนพิเเศษ
| 3 หน้า
39
ซ้ำ ซ้ำ.... ช้ำ
× 300
| 7 หน้า
40
41
42
43
44
จุดเริ่มต้น
× 300
| 9 หน้า
45
จุดจบ
× 300
| 8 หน้า
46
47
48
49
50
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น