The Lost weapons สุดฟ้าหาพระเจ้า

ชื่อเรื่อง : The Lost weapons สุดฟ้าหาพระเจ้า

คำค้น : เเฟนตาซี เวทย์มนต์ เเอคชั่น อลังการ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

จำนวนตอน : 5

คนเข้าชมเดือนนี้ : 4

คนเข้าชมทั้งหมด : 1,879

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 31

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2560 15:29 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 31
แชร์ :
บทนำ

#

 

 

 

 บารอน วลาส ดรากูน ฟราทู
      
นักเขียน : เอิ่ม คุณชื่ออะไรครับ
ลาส      : ข้าชื่อ บารอน วลาส ดรากูน ฟราทู
นักเขียน : ทำไมชื่อยาวจังครับ ?
ลาส      : เสียมารยาท บารอนเป็นตำแหน่งของข้า
นักเขียน : เอ่อ ขอโทษขอรับ ชอบสีอะไรครับ
ลาส      : เรื่องสี ต้องแดงสิ เหมือนเลือดไง 
นักเขียน : !!! ขอทราบอายุปัจจุบันครับ
ลาส      : ไร้มารยาท! เอาเป็นว่า อาจจะมากกว่าปู่ทวดของเจ้าหลายปี
นักเขียน : ชอบกินไอติมไหมครับ
ลาส      : ......ไร้สาระ...... หมดธุระแล้วใช่ไหม?
นักเขียน : ขอทราบงานอดิเรกครับ
ลาส      : ฮึๆ จัดการกับคนชอบถามมากเซ้าซี้
นักเขียน : เอิ่ม คำถามสุดท้ายแล้วครับ อาวุธที่ชอบ
ลาส      : เจ้าไม่เห็นดาบในมือนี้หรอ ฉับเดียวขาด ไม่เจ็บปวด ลองดูไหม
นักเขียน : เอิ่ม โชคดีครับ ลาก่อน
 
 
#

 

 

จันทรา ชาลีฟ
 
นักเขียน  : ขอทราบชื่อครับ
ชาล       : เราชื่อจันทรา ชาลีฟ แล้วนามของเจ้าละ
นักเขียน  : เป็นความลับครับ แล้วชื่อเล่นของท่านละครับ
ชาล       : สหายเรียกเราว่า ชาล 
นักเขียน  : อาหารจานโปรดครับ
ชาล       : อะไรก็ได้ แต่ขอเครื่องเทศมากๆหน่อย
นักเขียน  : (บ่งบอกถึงที่มาเลยแหะ อินเดียแน่นอนแต่ทำไมหน้าไม่เหมือน)เอิ่ม ทำไม                หน้าท่านไม่เหมือนคนอินเดียเลยครับ
ชาล       : เรานั้นมีเชื้อสายราชวงศ์อารยันโบราณ จึงมีลักษณะเช่นนี้ แล้วเจ้าละเป็นเผ่า               พันธุ์ใดกัน
นักเขียน  : หลายพันมาหลวมกันครับ พันลำก็มีบ้างครับ แล้วศิลปะการต่อสู้ที่ท่านละ                   ถนัดครับ
ชาล       : มิราจา
นักเขียน  : เอ่อ มันคืออะไรครับ
ชาล       : อธิบายยาก ต้องทดลองเอง
นักเขียน  : เห้อ แล้วอาวุธละครับ
ชาล       : ดาบ ธนู ส่วนปืนที่เจ้าเห็นก็มีไว้เวลาฉุกเฉิน หากศตรูวิ่งหนีใน                                 ระยะไกล แล้วเจ้าวิ่งเร็วไหม
นักเขียน  : หือ ผมเป็นคนดีนะครับ 
ชาล       : อ้อ เราล้อเจ้าเล่นนะ แล้วเจ้าละฝึกศิลปะใดกัน
นักเขียน  : ไม่เคยครับ แต่ก็พอเอาตัวรอดได้บ้าง
ชาล       : หืม ต้องทดลองดูซะแล้ว
นักเขียน  : ได้โปรดลืมเรื่องนี้ไปเถอะครับ ขอบคุณครับสำหรับคำสำภาษณ์
ชาล       : ยินดี เจ้าคุยสนุกมาก วันหลังมาคุยกันอีกนะ
นักเขียน  : เห้อ ลมจะแดรก จะอยู่ถึงครบตัวละครไหมเนี่ย
 
 
 
#
 
 
โยชิซึนะ ฟูริคาวะ
 
นักเขียน   : สวัสดีครับ ชื่ออะไรหรอครับ
โย          : เอ่ออ..... ข้าชื่อ โยชิซึนะ....มั้ง 
นักเขียน   : ชื่อเล่นละครับ
โย          : เอ่ออ ชื่ออะไรดีนะ ตั้งให้ข้าสิ
นักเขียน   : เอางั้นเลยเหรอ ชื่อโยดีไหมครับ
โย          : เออ เข้าท่าดี งั้นข้าชื่อโยแล้วกัน
นักเขียน   : งั้น อาหารที่ชอบละครับ
โย          : อะไรก็ได้ ของค้างคืนข้าก็กินได้ 
นักเขียน   : สไตล์ การต่อสู้ละครับ
โย          : ดาบคาตะนะ และศาสตร์แห่งอาทิตย์อุทัย
นักเขียน   : นึกแล้วเชียว แต่งตัวแบบนี้ ก็ต้องอย่างนี้ แล้วคุณชอบผู้หญิงแบบไหนครับ 
โย          : ถ้าเลือกได้ข้าชอบแบบแม่สาวผมบลอนด์คนนั้น
 
นักเขียน   :ไหน คนไหน
โย          : เอ่อ ข้าก็ลืมไปแล้ว 
นักเขียน   : (เห้อ หนักใจวุ้ย) แล้วสายคาดที่ดวงตาละครับ
โย          : ไอ้นี่เหรอ ไม่รู้สิ ตาข้าก็เป็นปกตินะ
นักเขียน   : เอิ่ม ถ้าถามต่อกูต้องลืมชื่อตัวเองแน่ ไปดีกว่า
โย          : หืม จะไปแล้วหรอ ข้าไปเที่ยวด้วยสิ
 
 
 
#
 
 
 
เรย์อัส เมนาติค
 
นักเขียน : สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณสุภาพบุรุษชื่ออะไรครับ
เรย์       : ข้าชื่อเรย์อัส เมนาติค มันเพราะมากใช่ไหม
นักเขียน : เอ่อ ครับ มันเพราะมากครับ แล้วชื่อเล่นละครับ
เรย์       : เรย์ เจ้าว่ามันก็เพราะอีกแล้วใช่ไหม
นักเขียน : เพราะอีกแล้วครับ เพราะมากครับ เพราะกว่านี้ไม่อีกแล้วครับ แล้วงานอดิเรกละครับ
เรย์       : ข้าชอบปลูกดอกไม้ 
นักเขียน : สีที่ชอบละครับ
เรย์       :  สีชมพูสิ เจ้าก็ชอบเหมือนกันใช่ไหม เพราะข้าดูเเล้วมันดูเหมาะกับหน้าตา                 เจ้าดีนะ
นักเขียน : เอ่อ...ช่างมันเถอะครับ เเล้วศิลปะการต่อสู้ที่ถนัดหล่ะครับ?
เรย์       : ข้าไม่ค่อยชอบต่อสู้หรอก เเต่บังเอิญมีพรสวรรค์สูงก็เลยจำเป็นเก่งนิดหน่อย  
นักเขียน : อืม.....(นึกว่าจะปกติกว่าคนอื่น) เเล้วอาหารจารโปรดหล่ะครับ?
เรย์       : ทุกอย่างที่ทำให้ข้าดูดี ไขมันต่ำ 
นักเขียน : สถานที่ ที่ชอบครับ?
เรย์       : ทุ่งดอกทิวลิป ยามบ่าย...เเดดอ่อนๆ เจ้าไปเดินกับข้ามั้ยหล่ะ จะได้คุยกันนาน              กว่านี้
นักเขียน : เอ่อออ.....ขอตัวก่อนครับภรรยาที่บ้านรออยู่
เรย์       : ไม่เป็นไรน่าเสียดายนะ    
 
 
#
 
 
ลลิสา ธาดาบุตรี
 
นักเขียน : ไม่ทราบว่า คุณผู้หญิงชื่ออะไรหรอครับ
สา        : ฉันชื่อลลิสา ธาดาบุตรี ชื่อเล่นชื่่อสาจะ
นักเขียน : อายุเท่าไหร่ครับ
สา        : (กรี๊ดเบาๆ) สัมภาษณ์เป็นรึป่าวหะ ถามอายุกับผู้หญิง
นักเขียน : เอ่อ ขอโทษครับคุณผู้หญิง
สา        : ไม่เป็นไร โอเคจะ 18
นักเขียน : แปรปวนแท้ 
สา        : ตะกี้ว่าอะไรนะ
นักเขียน : ปะ ป่าวครับ คุณต่อสู้เป็นไหมครับ
สา        : แน่นอนจะ ผู้หญิงไม่ใช่เพศที่อ่อนแอเสมอไปนะ 
นักเขียน : (ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่หว่า) ครับ ว่าแต่ถนัดแบบไหนครับ
สา        : กังฟู ประเภทฉางฉวน รู้จักปะ
นักเขียน : รู้จักสิครับ ที่มันยืนฐานกว้างๆ ยกแข่งเหยียดเท้าสูงๆ เหอๆ เหอ (น้ำลายไหล)
สา        : หัวเราะแปลกๆ คิดอะไรอยู่นะ 
นักเขียน : เอิ่ม ไม่ได้คิดครับ
    
         ฉับ! ทันใดนั้นปลายเท้าจ่อนิ่งอยู่ที่หว่างคิ้วของนักเขียน เหงื่อเม็ดโตไหลหยดลงพื้น 
 
นักเขียน : เอ่อ คุยกันต่อดีกว่าครับ คุณผู้หญิง
สา        : โอเค สัมภาษณ์ ดีๆนะ 
นักเขียน : งั้น อยากได้แฟนแบบไหนครับ
สา        : แน่นอน หล่อ ผมบลอนด์ ตาสีฟ้า สง่าดุจเจ้าชาย สุขุม ร่ำรวย เอาใจเก่ง เชื้อฟังฉันทุกอย่าง รักเดียวใจเดียว โรแมนติก เอาใจเก่ง บลาๆ
นักเขียน : (เพ้อละๆ ไปดีกว่า) 
สา        : มีรถซุปเปอคา ปราสาทหลังงาม งานเลี้ยงที่หรูหรา คนรับใช้มากมาย มีลูกที่น่ารักสามคน น่ารักจัง
นักเขียน : ไม่น่าถามอย่างงี้เลย หลุดทุกราย ไปดีกว่า
 
 
 
 
 
นักเขียน : เห้อจบสักที มีอีกกูลาออกแน่ ต่อไปเชิญพบกับเนื้อหาของนิยายสุดอลังการ
เสียงลึกลับ : เฮ้ เดี๋ยวก่อน นิยายอะไรวะลืมสัมภาษณ์พระเอกอีกตั้งสามคน
นักเขียน : ใครวะ
    
      หันซ้าย หันขวา ไม่พบใคร
 
เสียงลึกลับ : มองไปไหน ก้มลงมาสิ
นักเขียน    : แมว!
แมว         : นายเรียกใครว่าแมว จะลงมาสัมภาษณ์ดีๆ หรือจะให้เราต่อตัวกันขขึ้นไปตะบันหน้าเน่าๆของแก ไอ้มนุษย์
นักเขียน    : โอเคร ครับโอเคร ตัวเอกก็ตัวเอกเอ้า
 
#
 
 
นักเขียน : ชื่ออะไรครับ
สามแมว : ชั้นหัวหน้าใหญ่ชื่อ  คุณทอง และนี้เทาหนึ่ง เทาสอง สมุนเอก แก๊งทรีแคท
นักเขียน : คุณอยู่ในนิยายเรื่องนี้ด้วยหรอครับ 
ทรีแคท  : บัดซบ ตัวเอกสุดเฟี้ยวเชียวนะมึง 
นักเขียน : หา เมื่อไหร่วะ 
ทรีแคท  : ขาดพวกเราเรื่องไปไม่ได้หรอก ไอ้ที่นายสัมภาษณ์มาทั้งหมดนะ "ตัวรอง"
นักเขียน : แล้วทำไม พวกคุณถึงพูดได้ครับ
เทาหนึ่ง : เราไม่ใช่แมวธรรมดา ตัวจริงเราคื
 
         ผัวะ คุณทองตบเข้าให้
 
คุณทอง : ใครใช้ให้พูด อยากรู้อ่านเอาเอง เอาละแค่นี้พอ ส่วนนายอะ จะไปไหนก็ไป แล้วเจอกันในนิยาย 
นักเขียน : ครับท่าน 
 
 
   
 
(อย่าลืมกดโหวตกันด้วยนะคร๊าบบบบบ^^)
 
 
 
# ชื่อตอน
1