ฮาเร็มของผู้สร้างอย่างผมก็งี้แหละ

ชื่อเรื่อง : ฮาเร็มของผู้สร้างอย่างผมก็งี้แหละ

คำค้น : ฮาเร็ม

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

จำนวนตอน : 25

คนเข้าชมเดือนนี้ : 45

คนเข้าชมทั้งหมด : 40,218

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 152

ความคิดเห็น : 90

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2561 03:46 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 200
× 0
× 0
× 152
แชร์ :
บทนำ

"ท่านผู้สร้างช่วยดูนี้หน่อยสิคะฉันไม่ค่อยเข้าใจเลยคะท่านผู้สร้าง"เทพธิดา

 

 

"ไหนๆขอดูหน่อยสิ"ผู้สร้าง

 

 

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าผู้สร้างเพียงแค่เขามองแผ่นกระดาษใบหนึ่งและรู้ทันทีว่าเธอทำข้อนั้นผิดแต่ก่อนจะบอกเช่นนั้น...ชายหนุ่มเพียงบอกจุดที่เธอไม่เข้าและเขียนกระดาษแผ่นนั้นใหม่ไม่นานเขาก็เขียนเสร็จและมาดจุดที่เธอไม่เข้าใจรวมถึงจุดที่เธอทำผิดอีกพออธิบายไปสักพักหญิงสาวก็พอเข้าใจทันทีและไม่นานเธอก็ได้กล่าวขอบคุณและบินจากไปโดยทันที

 

 

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าผู้สร้างเขาไม่มีชื่อให้เรียกมช่แม้แต่ชื่อก็ไม่มีและดูโลกอื่นๆที่ต้นสร้างจนเบื่อหน่ายมามากแล้วใช่เขาเฝ้ามองโลกต่างๆมามากมายนั้นจึงทำให้เขาเกิดไอเดียหนึ่งขึ้นมา 'ทำไมข้าไม่ลองไปใช้ชีวิตที่โลกละ' นั้นจึงทำให้เขาทิ้งงานและไปที่โลก...โลกที่ผู้สร้างไปนั้นเป็นโลกที่ไร้ซึ่งเวทย์มนต์เพราะปริมาณของเวทย์มนต์แทบจะมีน้อยนิดมาก

 

 

ณ กลางหุบเขาที่ไร้ซึ่งผู้คน

 

 

ตูมมมมม

 

 

ได้เกิดเสียงการระเบิดของแผ่นดินและการสั่นสะเทือนขนาดใหญ่ไม่นานแรงสั่นสะเทือนก็หยุดไปได้ปรากกหนุ่มรูปงามรอบๆของเขามีพื้นดินที่สวยงามตอนนี้มันได้กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่.....ชายหนุ่มเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงในตัวเมืองแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่นซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าตนนั้นเดินไปเรื่อยๆจนข้ามประเทศมาได้ไงอีกแต่เรื่องนั้นเขาก็ปล่อยปละละเลยอย่างไรเยื่อใยอีก

 

 

พอเขาเดินมาถึงพึ่งนึกได้ว่าถ้าเขาใช้พลังละก็พวกทวยเทพจะต้องตามมาเอาตัวเขากลับไปแน่คิดแล้วกลุ่มใจชายหนุ่มจึงใช้พลังชนิดพิเศษผนึกพลังของตนและความทรงจำทั้งหมดแต่ก่อนจะทำเช่นน้นเขาต้องหาที่อยู่อาศัยซะเสียก่อน

 

 

ตอนนี้รอบๆตัวของชายหนุ่มมีผู้คนและสัตว์เลี้ยงต่างเดินสัญจรไปมาและมียานพาหนะที่เขาไม่รู้จักเลยว่ามันคืออะไรแต่มันเร็วกว่าม้าแน่ๆตอนนี้ชายหนุ่มเดินจนพ้นถนนจนไปถึวภายในตัวเมืองและเขาเดินอีท่าไหนก็ไม่รู้มาโผล่อยู่ทีเมองหลวงอย่างโตเกียวซะเสียได้

 

 

แถมผู้พบเห็นชายหนุ่มยังต้องหน้าแดงเพราะด้วยที่เขานั้นหน้าหวานยังกับผู้หญิงจริงๆทำให้ไอ้พวกคลั้งไคร่ในสาวดุ้นต่างจินตนาการต่างๆน่าๆอีกเพียบแต่ว่าพวกเขาเหล่านั้นได้พูดในใจว่า 'ผู้ชายคนนี้เป็นสาวดุ้นแน่เลยเราจะต้องรู้ให้ได้ว่าเขาคนนี้คือใครกันแน่' เพียงแค่นั้น.....แต่เหล่าสาวกลับๆที่ได้ก่อตัวขึ้นโดยที่ชายหนุ่มไม่ได้รู้ตัวนั้นพวกเขาเหล่านั้นเพียงแค่จะต้องรู้ให้ได้ว่าชายหนุ่มคนนั้นชื่ออะไรแต่ไม่ถึงขั้นสโตกเกอร์....เพราะว่าพวกเขาได้แอบถ่ายรูปของชายหนุ่มได้เยอะมาก

 

 

และที่สำคัญเพียงแค่เอาไปค้นหาในคอมก็จะรู้แล้วว่าเป็นใครโดยใช้โปรแกรมสแกนใบหน้าเพื่อหาว่าผู้ชายคนนี้คือใครถ้าตรงกับที่สแกนก็จะรู้ชื่อและประวัติของเขาโดยทันทีหลังจากประชุมกันเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเขาเหล่านั้นก็แยกกันไปทำงานกันโดยทันที

 

 

ตอนนี้มีหญิงสาวและชายหนุ่มต่างหน้าแดงเพราะด้วยที่ท่านผู้สร้างนั้นทั้งหน้าหวานและสวยแถมยังหล่ออีกมันเลยทำให้พวกเขาเผลอหลงรักและคลั้งไคร่ชายหนุ่แต่ต้องเก็บอากรเอาไว้

 

 

ตอนนี้ท่านผู้สร้างได้เดินด้วยความเร็วและใช้ดวงแห่งโชตชะตาว่าจะไปอยู่ที่บ้านหลังไหน.ไม่นานโชดชะตาก็ก็ชี้ชัดให้เขาช่วยหญิงสาวเมดสุดสวยที่กำลังหนีพวกโจรขมขื่นอยู่ในขณะนี้ที่ซอกตึกมุมมืดที่ไม่ค่อยมีคนเดินผ่านไปมาอีก

 

 

นั้นจึงเป็นโอกาส....ท่านผู้สร้างเลยไม่ปล่อยให้สาวในชุดเมดนั้นต้องแย่เพราะบางทีเธออาจจะช่วยเขาเรื่องที่อยู่อาศัยก็ได้พอชายหนุ่มหรือท่านผู้สร้างไปถึงสถานการณ์ตอนนี้ไม่ถึงกับแย่แต่หญิงสาวหนีไม่ทันเลยโดนฉีดเสื้อผ้าออกหลุดลุ่ยพอกลุ่มโจรขมขื่นดูดีๆพวกเขาเหล่านั้นคือเด็กอายุเพียงแค่ 17-18 มีกันทั้งหมดเพียงแค่ 4 คนเมื่อมันเห็นชายหนุ่มจึงตะคอกใส่ชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับเอามือล่วงกระเป๋ากางเกงเผยให้เห็นมีดสั้น

 

 

"ถ้าแกยังรักชีวิตก็ไสหัวไป !"ตัวประกอบ A

 

 

"ลูกพี่ดูดีๆมันน่าจะเป็นผู้หญิงนะครับ" ตัวประกอบ B

 

 

"กูก็ไม่แน่ใจว่ามันใช้สาวจริงๆเปล่ายิ่งสมัยนี้ผู้หญิงที่เราเห็นอาจจะเป็นผู้ชายได้เลยนะเชื่อกูดิเพื่อน" ตัวประกอบ C

 

 

"มันก็ไม่แน่นี้หว่าจะดูคนจากภายนอกดิ" ตัวประกอบ D

 

 

"เออๆพวกมึงเลิกเถียงกันได้แล้วเว้ย....เอางี้ถ้ามันเป็นผู้หญิงจริงๆจับขมขื่นไปเลยและทำให้ท้องและเราจะทำยัยเมดนี้ให้ท้องด้วยถ้ามันเป็นผู้ชายเราก็ปล้นมันซะ 5555" ตัวประกอบ A

 

 

"งั้นพวกเราลุย" ตัวประกอบ B C D

 

 

"ไม่ว่าจะโลกไหนๆก็มีคนแบบนี้ไงข้าถึงได้เบื่อ..งั้นช่วยไม่ได้คงต้องฆ่าโดยที่ไม่ทิ้งร่องรอยละกัน"ผู้สร้าง

 

 

หลังพูดเสร็จชายหนุ่มเพียงแค่สะบักมือเพียงนิดเดียวพวกเขาเหล่านั้นก็ถูกแสงสว่างที่จ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ดูดกลืนจนหายไปไม่เหลือแม้แต่ร่องรอยร่างกายของทั้ง 4 ได้หายวับไปกับตาเพียงแค่เสี้ยววินาที เหลือไว้แต่เพียงเศษเสื้อผ้าที่เผ้าไหม้ยังไม่หมดเพียงแค่นั้นเองชายหนุ่มจึงลบหลักบานทั้งหมดจนไม่เหลืออะไรนอกจากเมดสาวสุดสวยคนนี้ที่อยู่ข้างหน้าแถชุดเมดที่ถูกฉีดไปก็ไม่เหลือถ้าเธอเดินออกไปทั้งๆอย่างนี้คนอื่นคงเห็นสภาพที่โป๋ท่อนจะเรียกให้ถูกก็คงจะยังไม่โป๋เพียงแต่

 

 

มีบราเซียที่เธอสวมใส่สีขาวอยู่แต่ไม่มีเสื้อผ้าใส่นั้นเองชายหนุ่มเห็นก็เกิดอารมณ์เพียงแต่เขาข่มอารมณ์ของตนเอาไว้เพียงเท่านั้นเอง

 

 

"ขอบคุณมากนะคะที่ได้ช่วยชีวิตฉันไว้ถ้าไม่รังเกียจฉันสามารถช่วยอะไรคุณได้บ้างคะ"

 

 

"งั้นเธอช่วยถอดชุดเมดให้หมดจะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าแบบนั้นคงจะเดินไปไหนมาไหนไม่ได้แน่เลย"

 

 

"มันก็จริงคะงั้นฉันจะถอดละนะคะ"

 

 

ไม่นานหญิงสาวเธอก็ถอดจนเหลือเพียงชุดชั้นในส่วนชุดเมดชายหนุ่มเผ้าไหม้ทั้งหมดเพื่อลบร่องนอยทั้งหมดและเขาก็เสกชุดเมดอันใหม่และเหมือนกันเปรียบออกมาและให้เธอใส่

 

 

หลังจากนั้นท่านผู้สร้างก็พูดขึ้นมา

 

 

"งั้นฉันขอที่อยู่อาศัย"ผู้สร้าง

 

 

"ได้คะ..งั้นตามฉันมานะคะ"

 

 

ไม่นานพวกเขาก็ออกจากซอกมุมตึกและไม่มีร่องรอยใดและแถวนั้นยังไม่มีกล้องวงจรปิดกว่าจะมาติดตั้งก็พรุ้งนี้เช้า....ชายหนุ่มเดินตามเธอไปจนมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ป้ายชื่อบ้านเขียนเอาไว้ว่าตระกูล โอกามิหลังจากที่ประตูเปิดชายหนุ่มก็เดินไปพร้อมกับสาวชุดเมดพอมาถึงภายในตัวบ้าน

 

 

ก็เห็นชายหนุ่มวัยกลางคนและภรรยาของเขา.....ชายวัยกลางคนถามเรื่องทั้งหมดจากหญิงสาวและนั้นจึงทำให้เขาอนุญาติแต่ทว่ามันเหนือคาดกว่าที่คิดเพราะว่าชายวัยกลางคนนั้นได้ให้เขาอยู่อาศัยก็จริงเพียงแต่อยู่ในฐานะลูกชายของเขานั้นเองเพราะว่าเขามีแต่ลูกสาวแต่พวกเธอยังไม่ถึงขวบเลยแถมภรรยาของเขาพึ่งคลอดและตอนนี้ลูกสาวตัวน้องอายุยังไม่ถึง 1 ขวบเลยด้วยซ้ำเพราะเธอพึ่งจะอายุได้ 1 เดือน เศษๆเอง

 

 

พอท่านผู้สร้างตอบตกลง...ก็ทำให้เขาเปี่ยมสุขพอเขาถามชื่อท่านผู้สร้างก็บอกว่าเขาไม่มีชื่อให้เรียกแต่จะบอกเรื่องหนึ่งให้ละกันแต่ถามให้คนภายนอกรู้พอเขาบอกว่าเขาคือผู้สร้างและได้ให้เห็นโลกอื่นๆและตอนที่สร้างมาใหม่ๆก็ทำให้ทุกคนอึ่งไปและผู้สร้างได้ใช้พลังบางอย่างทำให้พูดเรื่องนี้กับคนภายนอกไม่ได้ถ้าหากพูดละก็โลกจะล่มสลายโดยทันที

 

 

และได้ให้ดูพลังอันเล็กน้อยไม่ถึง 1% ให้ดูในภาพเหตุการณ์ทำให้อึ่งเพราะพลังขนาดนั้นสามารถลบทั้งประเทศได้เลยและหลังจากที่พูดจนจบนั้นเองชายวัยกลางคนที่มีชื่อว่า โอกามิ  ลิส นั้นก็ได้คิดชื่อกับภรรยาของเขา...ภรรยาของเขามีชื่อว่า ไลลา คิดไปคิดมาร้อยกว่าชื่อจนในที่สุดก็คิดออกเขาได้ตั้งชื่อให้ท่านผู้สร้างอย่างสูงส่ง ว่า  ยู ที่แปลว่ สูงส่ง ผู้สร้างมีชื่อเต็มๆว่า โอกามิ ยู หลังจากนั้นผู้สร้างได้บอกลิสและไลลาว่าเขาจะผลึกพลังของตนและความทรงจำการจะปลดพลังได้มีเงื่อนไขคือเขาต้องเสี่ยงอันตรายเท่านั้น

 

 

เสี่ยงอันตราย...ถึงขั้นใกล้ตายเลยที่เดียวและพอทราบเหตุผลของผู้สร้างทุกคนก็จะไม่เอาเรื่องนี้ให้ใครรู้แม้แต่คนเดียวคนที่จะรู้คือผู้เกี่ยวข้องในเหตุการณ์นี้

 

 

ท่านผู้สร้างได้ขอหยกเลือดของทั้งสองได้แก่ ไลลา และ ลิส และบอกเหตุผลว่าผู้สร้างสามารถเอาเลือดของทั้งสองทำให้ตนกลายเป็นลูกแท้ๆของพวกตนได้แต่หากว่าพลังของตนปลดผนึกอย่างสมบูรณ์ทั้งพลังและความทรงจำเลือดของพวกเขาก็ไร้ผลเขาจะไม่ใช่ลูกแท้ๆเช่นนั้นก็จะรักเขาเหมือนเดิมไหมและอยู่ด้วยกันในถานะพ่อแม่ลูก....ลิสและไลลาต้องอย่างหนักแน่นว่าพวกเขาจะรักเขาแม้จะเป็นลูกแท้ๆหรือหากไม่ใช่ลูกแท้ของตนก็จะรักกันเหมือนเดิม หลังพูดเสร็จ

 

 

ผู้สร้างยิ้ม ไม่นานไลลาก็พูดขึ้นมาว่า ถ้าลูกสาวของตนโตขึ้นหากเธอรักเขาจะยอมให้ลูกสาวแต่งงาน...แต่ท่านผู้สร้างตอบว่าเราเคยได้ยินคำว่าฮาเร็มและชื่นชอบเราก็อยากลองมีบางจัง....พอ ลิส ได้ยินก็อธิบายต่างๆน่าๆจนถึงค่ำก่อนจะลบความทรงจำและผลึกพลังผู้สร้างได้บอกไว้ว่า หากผลึกถูกปลดเขาก็จำพวกเธอได้รวมถึงความทรงจำใหม่ที่ได้สร้างขึ้นอีกด้วยไม่นานผู้สร้างก็ผนึกพลังและความทรงจำจนตอนนี้เขาจำอะไรไม่ได้และพ่อแม่ของตนหรือ ไลลา และ ลิส ก็บอกเรื่องราว ต่างๆน่าๆ จนยูเข้าใจยกเว้นเรื่องที่เขาเป็นผู้สร้าง

 

______________________________________________________________________

 ศึกทวนบังลังก์มหาเทพไรลบไปหมดและจะเขียนใหม่นะครับปล.อย่าดูตอนที่มีเหรียญติดของอันเก่าไรลบไม่ได้จริงๆถ้าเรื่องทั้งหมดเสร็จหมดแล้วไรจะเปิดเรื่องที่น้องสาวไรขอมานะเรื่องนี้ชื่อว่า รักต้องห้ามของน้องสาวของผมก็แบบนี้แหละ ฝากติดตามด้วยนะครับ

 

# ชื่อตอน
1
บทนำ
| 7 หน้า
2
ตัวละคร
| 2 หน้า
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น