ดองกี้
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Just Friend Moved Up. ก็แค่เพื่อนเลื่อนเป็นเมีย.[Yaoi]

ชื่อเรื่อง : Just Friend Moved Up. ก็แค่เพื่อนเลื่อนเป็นเมีย.[Yaoi]

คำค้น : เอิร์ธ อาชาไนย เช็ตJust

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 27

คนเข้าชมเดือนนี้ : 12,056

คนเข้าชมทั้งหมด : 1,073,640

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 640

ความคิดเห็น : 594

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2559 19:04 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 588
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

#

Just Friend Moved Up. ก็แค่เพื่อนเลื่อนเป็นเมีย.[Yaoi]

 

คำว่าเพื่อนมันไม่ได้ขีดเส้นใต้แบ่งสถานะชัดเจน...ไม่แปลกเลยที่เพื่อนจะเลื่อนมาเป็นเมีย

อาชาไนย "อย่ามองใครให้กูเห็น อย่ายิ้มให้ใครที่ไม่ใช่กู ถ้ามึงยังอยากเดินแบบสบายๆ"

เอิร์ธ "ต่อให้กูมีอะไรกับมึง...สถานะและคำว่าเพื่อนจะไม่เปลี่ยนถึงแม้ใจกูจะเรียกร้องมากแค่ไหนก็ตาม"

Intro...

หลังจากเสร็จสิ้นงานหมั้นของไอ้เหี้ยคิลและเพิร์ธผมก็เดินหน้าทำงานอย่างเดียวงานที่ว่าก็คืองานผู้ช่วยในผับของอาชาไนยหรือสั้นๆอาชาเพื่อนรักผมนั่นแหละครับส่วนแบ่งมันให้ครึ่งต่อครึ่งเลยแต่ผมไม่เอาผมขอแค่สามสิบเปอร์เซนต์เพราะอะไรน่ะหรอ? เพราะผมไม่ได้เป็นหุ้นส่วนน่ะสิผมเป็นแค่ผู้ช่วยส่วนงานจริงๆของผมคือร้านขายพวกเฟอร์นิเจอร์ราคาย่อมๆไล่ไปจนแพงหูฉี่แต่ละปีผมส่งเฟอร์นิเจอร์ออกนอกประเทศได้รายรับเหยียบล้านหรือบางครั้งก็เลยล้านก็มีงานของผมแต่ละชิ้นผ่านมือโปรและมือช่างระดับสูงทั้งนั้นส่วนการออกแบบผมจะเป็นออกแบบเองบ้างบางครั้งก็ให้ไอ้ชาร์ลมาช่วยบ้างเวลาอยากได้แบบแปลกใหม่ส่วนอาชาจะช่วยในเรื่องรายละเอียดของงานต่างๆเราสามคนเอื้อประโยชน์ต่อกันและกันโดยเฉพาะผมกับอาชา...อย่าคิดลึกนะครับ แค่เพื่อนกันนะ ฮ่าๆๆ

"เอิร์ธ" ผมหันตามเสียงก่อนเห็นเพื่อนร่างสูงกว่าห้าเซนต์เดินเข้ามาหาผมเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม อาชาไม่ตอบแต่กลับกระชากผมเข้าไปกอดพลางมองหน้าผมด้วยสายตาจริงจัง

"อะไรของมึงชา? ปล่อยกูเลยสัส" ผมดิ้นและพยายามผลักมันออกแต่ยิ่งผลักวงแขนแกร่งยิ่งรัดเอวผมแน่น ผมจิ๊ปากอย่างไม่พอใจพยายามใจเย็นที่สุด...นับวันมันยิ่งทำตัวแปลกขึ้นทุกทีทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็น

"กูว่ากู...ชอบมึงว่ะ" ทันทีที่มันพูดออกมาร่างกายผมเหมือนโดนกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตทั่วร่างจนชาไม่รับรู้อะไร ผมมองหน้ามันอึ้งๆก่อนขำกลบเกลื่อนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ฮ่ะๆ เล่นอะไรของมึงวะชา...ปล่อยกูได้แล้ว" วงแขนที่รัดเอวค่อยๆคลายออกก่อนปล่อยผมเป็นอิสระผมขยับถอยหลังออกมาสามก้าวยิ้มให้มันแล้วหันหลังเดินเข้าห้องทำงาน

"ความรู้สึกที่กูมีให้มึง...มันไม่ใช่ของเล่น" ชะงักเท้าที่ก้าวเดินแล้วหันกลับไปก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

"กูกับมึงเรารักกันนะเว้ย...แต่ในฐานะเพื่อน...เพื่อนที่รักกันมากๆ"

"เพื่อน...ไม่มีขีดจำกัดสถานะที่ชัดเจน...กูรักเพื่อนกูไม่ผิด...กูรักในสถานะที่มากกว่าเพื่อนกูไม่ผิด...แต่กูจะผิดถ้ากูไม่ได้บอกความรู้สึกออกไป" พูดจบอาชาก็หันหลังกลับเดินจากไป ผมถอนหายใจยกมือกุมขมับเครียดๆ อะไรที่ทำให้มันคิดแบบนั้นนะ?คิดว่ามันชอบผม...บ้าเอ้ย! เครียดชิบหาย!

 

 

**เรื่องที่สองของเซ็ทJust**

Talk ::

เรื่องนี้จบแล้วนะครับจะทยอยลงให้ครั้งละ 5 ตอน ถ้าเม้นน่าพอใจ ._. ไม่อยากลงรวดเดียว เดี๋ยวฟีดแบกไม่ดีแล้วจะแป้ก

ความคิดเห็น