email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ ดอกทานตะวันสีขาว (เกียร์ เกี้ยว กล้อง)

ชื่อเรื่อง : ดอกทานตะวันสีขาว (เกียร์ เกี้ยว กล้อง)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : วิศวะ,นิเทศ,เกียร์ ,นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 11

คนเข้าชมเดือนนี้ : 418

คนเข้าชมทั้งหมด : 3,600

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 47

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2564 04:29 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 47
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

เรื่องราวกล่าวขานตำนานที่หายสาบสูญ

 

..............

 

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่ต้นไม้กับน้องต้นพุด

#ดอกทานตะวันสีขาว

 

เรื่องราวความรักของคนสองโลก(ส่วนตัว)

ที่ดันมาบรรจบกัน

กับหัวใจที่รอคอยใครบางคน ให้ตรงกันในสักวัน

และ

ตำนานเรื่องเล่าที่หายสาบสูญของ

ดอกทานตะวันสีขาว

และ

คำสาปแช่งของความรักที่ไม่สมหวังของคนในตละกูลที่ถูกเขียนด้วยเลือด คำสาปแช่งของความรักที่มีต่อตละกูล สอง ตละกูล

และ

เรื่องราวทั้งหมดของพี่ยาใจ

จะถูกเปิดเผยทุกอย่าง

 

 

เรื่องนี้จะเป็นการเล่าร่วมกับบุคคลที่สาม

หรือมีตัวบรรยายแทรก

 

 

.............

 

 

 

ต้นพุด พุฒอินธะ ธสมบัติ

 

นักศึกษาปี 1 คณะนิเทศฯ

เป็นน้องชายคนเล็กของ ต้นไทร และ โป๊ยเซียน (จากเรื่อง ผมจะกินวิศวะครับ)

 

ต้นพุดโดนพี่ต้นไทรให้มาดูแลร้านกาแฟที่เปิดอยํหลัง ม. โดยหน้าที่ของต้นพุดคือคอยดูแลร้านและขายในช่วงกลางคืน ร้านจะเปิดสองช่วงคืนกลางวันกับกลางคืน ในช่วงกลางวันร้านจะมีชื่อว่า ทานตะวัน จะเน้นการขายกาแฟเครื่องดื่มและเบอเกอรี่ของพี่ชายสุดฮ็อตของโป๊ยเซียน ในส่วนของกลางคืนจะมีแค่ต้นพุดเท่านั้นที่จะขายเพียงคนเดียว เมื่อตะวันลับฟ้าป้ายไฟชื่อร้านก็จะกลายเป็นอีกชื่อ ชื่อว่า ทานตะวันสีขาว ทุกอย่างภายในร้านจะเหมือนส่องแสงออกมาราวกับเป็นร้านเวทย์มนต์ จากขายกาแฟและเครื่องดื่ม พอตกกลางวันก็จะขายเพียงชานานชนิตจากทุกมุมโลก ที่ทำให้ใครหลงเข้ามาจะมีความเครียดหรือเมาก็จะรู้สึกดีขึ้นทันที

 

 

.............

 

 

 

ต้นไม้ พฤกษ์ พิษา

 

นักศึกษาปี 3 คณะวิศวะฯ

เป็นเพื่อนสนิทของเก้าสามจากเรื่องผมจะกินวิศวะครับ)

 

เด็กหนุ่มที่ดูร่าเริงสดใส แต่ภายในใจกลับขุ่นมัว

คนเคยปรารถนาความรักและเชื่อมั่น กลับต้องกลายเป็นคน ปิดกั้นในรัก วันนึงเก้าสามนัดต้นไม้ไปเลี้ยงฉลองหลังกลับมาจากค่าย ที่ร้านเหล้าหลังม. เมื่อแยกย้ายต้นไม้ได้เผลอเดินเข้าร้าน ทานตะวันสีขาว ที่เปิดไฟสว่างสีนวลอยู่ตรงข้ามร้านเหล้า สิ่งเเรกที่ต้นไม้ได้ก้าวเข้ามาสัมผัส มันคือความรู้สึกอบอุ่นภายในใจ แต่ยิ่งเค้าได้มองเด็กหนุ่มที่เป็นพนักงานเพียงคนเดียว เค้ายิ่งใจเต้นแรงอีกครั้ง เค้าไม่ได้แสดงออกชัดเจน แต่ทุกคำพูดและน้ำเสียงของคนตรงหน้า มันยิ่งทำให้เค้าอยากมาที่นี่อีกครั้ง...

 

.............

 

 

ความรักก็เหมือนดอกทานตะวัน

ที่คอยมองตามดวงอาทิตย์

แต่ความรักของผมดันเป็นดอกทานตะวันสีขาว

ที่คอยมองตามดวงจันทร์ยามค่ำคืน

ดวงจันทร์ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้

ดวงจันทร์ที่ชอบหลบซ่อนหลังเมฆ

ดวงจันทร์ที่ชอบปรากฎเพียงแค่เสี้ยวเดียว

แล้วดอกไม้อย่างผม เมื่อไหร่จะได้อาบ

แสงจันทร์สักที...

 

 

........

 

 

คู่ รอง

 

ตอน

สุดขอบ มหาสมุทร สิ้นสุด ที่ขอบฟ้า

 

ความทรงจำที่เคยสัญญาไว้ตอนเด็ก

กลับเปลี่ยนไปเมื่อตอนโต

ต่างคนต่างแอบรัก

แต่เพราะความเฉยชาทำให้ไม่ลงรอย

มีเพียงคำสัญญาที่ผูดมัดไว

 

 

.

 

คราม มหารณพ ชลกุล วิศวะฯ ปี3

 

&

 

นาวา นภ นภดล คหกรรม ปี3

 

.

 

"ตราบนี้จนนิรันด์ สุดขอบของมหาสมุทร จะสิ้นสุดอยู่ที่สุดขอบฟ้า จุดบรรจบของเราถึงจะไม่ได้อยู่ ใกล้กันแต่ก็จะอยู่คู่กันตลอดไป สัญญากับเรานะ ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปขนาดไหน ก็ห้ามทิ้งกันไปนะ"

 

 

"อืม เราสัญญา ไม่ว่าจะเจอกับอะไร เราก็จะ

อยู่ข้างๆกันตลอดไป เราสัญญา"

 

.

 

.

 

.

 

'มันก็แค่คำสัญญาไร้สาระตอนเด็ก

อย่าไปคิดมากดิ'

 

 

'กูไม่น่า...กูไม่น่า ยึดคำสัญญาบ้าๆไว้เลย

สัญญาที่จะอยู่ด้วยกัน สุดท้ายก็แค่

ลมปากของคนตอแหล'

 

 

 

 

 

. . . . .

 

 

#นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายชายรักชาย

#นิยายเรื่องนี้เกิดจากการจิตนาการของไรท์

#ไม่ได้พาดพิงถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง

#ภาพที่ปรากฏเป็นเพียงอิเมจให้เห็นภาพเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น