โซ อึน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ [Yaoi] อลวนวุ่นรัก....กลับชาติมาเกิด [Mpreg] ภาค 1+2 [จบ]

ชื่อเรื่อง : [Yaoi] อลวนวุ่นรัก....กลับชาติมาเกิด [Mpreg] ภาค 1+2 [จบ]

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : mprag yaoi ตลก โรมแมนติก แฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 53

คนเข้าชมเดือนนี้ : 2,375

คนเข้าชมทั้งหมด : 344,598

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 372

ความคิดเห็น : 893

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 17:29 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 207
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

แนำนำตัวละคร

#

พระเอก

ธารา / ธาราสมุทร
สูง  185 หนัก 75
 สถานะ เป็นยักษ์ อายุ 180 ปี ผิวสีแทน ตาสีเขียวมรกตเวลาแปลงกาย
นิสัย สุภาพบุรุษ ขรึมนิดๆ เจ้าเล่ห์หน่อยๆ
#
นายเอก
มณี / อภัยมณี
สูง 175 หนัก 55
สถานะ มนุษย์ธรรมดา อายุ 18 ผิวขาว
นิสัย ขี้หงุดหงิด ขี้โวยวาย ชี้โมโห คิดเองเออเองตลอด
 
------------------------------
 
บทนำ
 
“อะไรกัน ผมไม่เคยรู้จักคุณมาก่อน คุณจะบ้าเหรอผมจะเป็นหนี้คุณได้ยังไง”
จู่จู่เขาก็เดินเข้ามาหาผมแล้วบอกว่าผมเป็นหนี้เขา 
“ชาติที่แล้วยังไงเล่า เจ้าขโมยของสำคัญของข้าไป”
เขายังคงยืนยัน 
 
แต่ถึงยังไง คนที่ชอบคิดเองเออเองอย่างผมก็ไม่เข้าใจสักที
ผมไปยืมอะไรของเขามาเมื่อไร เจอหน้ากันก็ไม่เคยเจอสักครั้ง
แล้วยังมาพูดจากับผมเหมือนกับพวกลิเกอีก 
 
ผมชักเริ่มคิดแล้วว่าคนคนนี้ต้องเป็นบ้าแน่ๆ
เขาอาจจะหลุดออกมาจากโรงพยาบาลบ้าก็ได้
ผมเริ่มมองเขาด้วยท่าทีไม่ค่อยไว้ใจ
ดวงตาของผมหรี่ลงจ้องมองคนตรงหน้าอย่างระวังตัว 
 
 “ขโมยอะไร คุณอย่ามาขี้ตู่ ประสาทรึไง”ผมว่าออกไป
พยายามมองซ้ายมองขวา แต่ดึกแบบนี้ แทบจะไม่มีใครผ่านมาแถวนี้เลย
“จะยอมชดใช้ข้าดีดี หรือจะต้องให้ข้าต้องบังคับขืนใจเจ้า”
 
“ไม่เอา คุณนี่ท่าจะบ้า สมองถูกกระทบกระเทือนรึยังไง ”มาหาว่าผมติดนี้เขา
แล้วยังจะมาพูดจาแปลกๆ คิดว่าผมจะเชื่อรึยังไง ถ้าเชื่อก็บ้าแล้ว 
 
คนอย่างไอ้มณี ไม่ได้เชื่อคนง่ายเหมือนหน้าตานะเว้ย อีกอย่าง
ผมกับเขาก็เพิ่งจะเคยเจอหน้ากันครั้งแรกผมจะไปติดหนี้เขาได้ยังไง
 
“สมองข้าไม่ได้กระทบกระเทือน แต่ชาติที่แล้วเจ้าฆ่าผีเสื้อสมุทรน้องข้าด้วยความโหดเหี้ยมยิ่งนัก”
 
“อะไรนะ บ้ากันไปใหญ่ อย่าบอกนะว่าชาติที่แล้วผมเป็นพระอภัยมณี มั่วแล้วเหอะ
โอ๊ย เพี้ยนมาก นี่คุณอายุเท่าไรกันเนี่ย ดูท่าก็น่าจะรุ่นเดียวกับผม ผมว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะ”
หรือว่าเขาจะรู้จักผมกัน แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าผมชื่ออภัยมณี
หรือจะบังเอิญ แต่มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกมั้ง
ไอ้ชื่อที่ทำเอาอายไปสามบ้านแปดบ้านแบบนี้จะมีใครเหมือนกันล่ะ
แล้วคนคนนี้เขารู้ได้ยังไงกันว่าผมชื่ออภัยมณี หรือเขารู้แล้วตั้งใจจะมาล้อผม
 
 “อีกยี่สิบปีข้าก็จะอายุสองร้อยปีพอดิบพอดี”
อะไรนะ สองร้อยปี บ้ารึป่าว เขาเนี่ยนะ อายุสองร้อยปี ดูยังไงก็อายุไม่น่าจะแก่ไป
กว่าผมสักเท่าไร บวกลบอีกไม่เกินห้าปี นี่เขาคิดว่าผมเป็นเด็กรึไง
ถึงจะได้เชื่อคนง่าย หรือว่าเขาเป็นโจรมาหลอกปล้นผมกันแน่
แต่ท่าทางของเขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะคุคามผมเลย
นอกจากไอ้คำพูดที่ฟังดูแล้วเพี้ยนๆของเขา
ที่ยิ่งฟังก็ยิ่งอยากจะขำออกมา
 
“โอ้ย ผมไม่คุยกับคุณแล้วนะ บ้ากันไปใหญ่ คุณคงจะจำคนผิด”
ผมบอกเขาพลางหันหลังจะเดินหนี แต่ทว่าข้อมือของผมก็ถูกคว้าเอาไว้
แรงดึงที่มีมากจนผมตกใจทำให้ผมถอยหลังกลับไปตามแรงด้วยความตกใจ
 
“อย่าบังอาจหันหลังให้ข้า”
เสียงของเขาดังทุ้มลึกคล้ายกับกำลังโกรธอยู่เล็กน้อย
ทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมองเขาผ่านแสงจันทร์ที่สาดลงมาให้พอได้เห็นเสี้ยวหน้าของเขาอยู่บ้าง
 
“เฮ้ย  คุณจะมาจับอะไรผม ปล่อยมือ”
ผมสะบัดมือเขาออกแทบจะทันทีที่ตั้งสติได้
ชั่วครู่ผมเห็นดวงตาของเขาทอประกายสีเขียวอยู่วูบหนึ่งก่อนจะเลือนไป
แต่นั่นมันก็แค่วูบเดียว
 
   ใครกันจะไปมีสีตาสีเขียว ผมคนจะตาฝาดไปเองล่ะมั้ง
ผมคิดในใจ พลางถอยเพื่อเว้นระยะห่างออกจากตัวเขาอย่างระมัดระวังตัว
   สายตาของผมสอดส่อง มองเขาเพื่อที่จะดูว่าเขามีอาวุธอะไรที่พอจะทำร้ายผมได้บ้าง
แต่ก็ไม่เห็นวี่แววว่าเขาจะมีอาวุธอะไร แต่ถึงอย่างไรผมก็ยังไม่ไว้ใจเขาอยู่ดี
 
“ชดใช้มาเสียเถิด เผ่าพันธุ์ของข้าต้องอยู่บนโลกมนุษย์มาอย่างทรมาน
นั่นก็เพราะสิ่งที่เจ้าได้ทำเมื่อชาติที่แล้ว”
 
“ชดใช้อะไรล่ะ ผมไม่มีหรอกนะ เงินน่ะ ตอนออกจากบ้านผมไม่ได้หยิบมา”
 
“ข้าไม่ได้ต้องการเงินทอง สิ่งที่ข้าต้องการคือสิ่งที่เสียไปเมื่อร้อยปีที่แล้ว”
 
“ร้อยปีอะไร ผมไม่เข้าใจ คุณคงจะเมา ผมว่าคุณอาจจะกำลังสับสน เราไม่เคยเจอกัน แล้วผมก็ไม่มีอะไรที่ติดค้างกับคุณ”
 
“เจ้าต้องมีลูกให้ข้า เมื่อใดที่เด็กเกิดมา หนี้ที่เคยติดค้างเอาไว้จะถูกชำระเเล้วสิ้น”
 
“ห่ะ จะบ้าเหรอ มีลูก นี่ผู้ชายด้วยกันนะ เผื่อคุณจะยังไม่รู้” 
 
   อะไรกัน คนคนนี้ จู่จู่ก็เข้ามาคุยกับผมเหมือนกับคนบ้า บอกมาทวงหนี้
แล้วนี่อะไร บอกให้ผมมีลูกกับเขา นี่เข้าบ้ารึยังไง
นี่ผมผู้ชายนะ เผื่อเขาจะยังไม่รู้ว่าผมเป็นผู้ชาย
 
   ผู้ชายบ้าอะไรจะมีลูกได้ นี่เขาเมารึยังไง พูดจาเป็นลิเกหลงโรง
แล้วยังมาพูดเรื่องบ้าบออะไรอีก มีลูกเนี่ยนะยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้!!
 
===========================
 
 โซอึนขอฝากผลงานเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกด้วยค่ะ
 
 
ชื่อตอน
ชำระหนี้ ครั้งที่ 01 : โจร 500 14 หน้า
ชำระหนี้ ครั้งที่ 02 : ธาราสมุทร 27 หน้า
ชำระหนี้ ครั้งที่ 03 : เรียกพี่ได้ไหม 55 หน้า
ชำระหนี้ ครั้งที่ 04 : ยักษ์สมุทร 44 หน้า
ชำระหนี้ ครั้งที่ 05 : มนต์สะกด 57 หน้า
ชำระหนี้ ครั้งที่ 06 : โน้ตเพลง 34 หน้า
ดอกไม้ปริศนา
ดอกมะลิ
นางในฝัน
เสน่ห์นางลวง
แสงจันทร์
พลาด
คืนเดือนมืด
นายจ้าง
ใกล้อีกนิด
ชะตา
ความจริง
บทกลอน
ชลาสินธุ์
จันทร์เต็มดวง
คำสัญญา (จุ๊ จุ๊ 18+ อย่าบอกใครนะ)
เหตุผล
ของดูต่างหน้า (จุ๊ จุ๊ อย่าบอกใคร)
กุหลาบสีน้ำเงิน (แก้ไข)
ตามหาหมอ
ตามหาหมอ 2
ข้อเสนอ+ชีพจร
ปรับตัว+ลวนลาม (ครบ100%)
ลักหลับ+ดั้งเดิม
ปิดฉากหัวขโมย
ได้ด้วยเล่ห์
สารภาพ+นางสุดท้าย+ตาฝาด (เพิ่มเติม9/1/59)
ใส่ร้าย + หลอกลวง
ปกป้อง + สูญเสีย
ชีวิตไม่มีเจ้าของ + วุ้นน้ำหวาน
ความว่างเปล่า [จบ]
ตอนพิเศษ ครั้งสุดท้าย
ภาค 2 ทวงรัก...นายยักษ์ตัวร้าย
ทวงครั้งที่ 1 โจรปล้นน้ำ
ทวงครั้งที่ 2 หลุมพราง
ทวงครั้งที่ 3 กลับบ้านเรา
ทวงครั้งที่ 4 ยักษ์เล็กกัดยักษ์ใหญ่ + ผู้้มาเยือนยามวิกาล (ครบ 100 +NC)
ทวงครั้งที่ 5 สัญชาติญาณ + พระจันทร์หวาน (18++)
ทวงครั้งที่ 6 ยักษ์เล็ก VS ยักษ์เล็ก + ยักษ์พ่อ ปะทะ ยักษ์ลูก + เจ็บใจ
ทวงครั้งที่ 7 รู้สึกผิด + เจี๊ยวจ๊าวพักร้อน
ทวงครั้งที่ 8 ใจอ่อน + พวงมาลัย
ทวงครั้งที่ 9 ในที่สุด + หึง + หนังสือ
ทวงครั้งที่ 10 กุหลาบแห่งท้องทะเล + พี่ธารา10คน
ทวงครั้งที่ 11 โหยหา + หึงหวง (18+)
ทวงครั้งที่ 12 กุหลาบแดงข้างกาย + หัวใจทศกัณฐ์
ทวงครั้งที่ 13 สองคนเหงาเป็นเรา [จบ]
ตอนพิเศษ ผลไม้ต้องห้าม 18+
ปุกาดด 1 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น