mataujang03

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )​ ยังไงก็ฝากนิยายของเราด้วยนะ!

คำสาป และ ความเจ็บปวด

ชื่อเรื่อง : คำสาป และ ความเจ็บปวด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

จำนวนตอน : 0

คนเข้าชมเดือนนี้ : 0

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 1

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 01:52 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 1
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

【 Dark Midnight 】 

🌕 

ยามใดที่แสงจันทร์ส่อง ยามท้องฟ้าไร้ดวงดาว ไร้จุดหมายเมื่อไม่มีมัน 

' ลุกขึ้นสิ ลุกขึ้นมา!!! ' 

' ฉันบอกให้แกลุกขึ้นไง ไม่ได้ยินหรอ' 

เสียงตะคอกโหวกเหวกอย่างโมโหวาย เป็นเสียงชายกายาสูงใหญ่ ใบหน้าคมโดยรวมแล้ว เป็นชายที่ดูร่างใหญ่ทรงผมกระเซอะกระเซิงสีขาวนวล พลางดวงเนตรทั้งสองมองตรงไปที่ศพปลดปลงแน่นิ่ง จมกองเลือดอยู่กับพื้น เขาส่งเสียงกระแทกทันใส่ พร้อมกับมือที่แปดเปื้อนกับเลือดแดงฉาน พลัันมืออีกข้างที่เขาถืออยู่นั้นเป็นขวานด้ามคู่ใจ  

นี่อาจจะเป็นสิ่งที่เขาทำลงมิอาจเลี่ยงได้อีก ในห้องมืด แสงของพระจันทร์สอดส่องมาทางหน้าต่าง ทำได้เห็นเพียงความสว่างชั่วครู่ แต่แล้วมันก็ผ่านไป แสงนั้นเลือนหายไป... 

เขาโมโหด้วยอารมที่บ้าคลั่งไปหมดเมื่อเห็นดวงจันทร์ เขาอาจอยู่ได้แต่ต้องระงับอารมจากค่ำคืนของเที่ยงคืนวัน โดยการฆ่า..เพราะคำสาปไงล่ะเขาถึงกลายเป็นแบบนี้ 

กายาสูงเขาใช้ขวาน แทงสับไปที่ร่างของชายอันชั่วช้าทั้งสองที่เขาจับมาได้ ชายคนแรกที่ลักลอบขโมย ฉ้อโกงจากคนในหมู่บ้านมาตลอด ส่วนชายคนที่สองเลวทรามข่มขื่นหญิงไปทั่วหมู่บ้าน แต่ทั้งสองก็ไม่รอดพ้น จบชีวีด้วยอารมบ้าคลั่งของชายผู้นี้ 

ฉับ! ฉับ! ฉับ! ฉับ!  

เสียงขวานจามไปที่ร่างนั้นทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ยอมหยุด นัยน์ตาแดงฉานขรึมเบิกกว้าง แดงอย่างเห็นได้ชัดเมื่ออยู่ใต้ความมืด สีหน้านิ่งเรียบแต่เริ่มมีรอยยิ้มแสยะอย่างน่ากลัวประดับบนใบหน้า มองจดจ้องที่ศพมันแน่นิ่ง เขาจามขวานซ้ำเติมไม่หยุดสิ้น แฉะแฉะ... เสียงเลือดของสองซพเฉาะกระเด็นออกมาอย่างหนัก เลอะไปทั่วห้อง กลิ่นของเลืิอด มันเลอะชุดจนกลิ่นติดไปด้วย 

จนกระทั่ง.. มันสะเทือนอารมณ์อันแปลก น้ำตาบนใต้ตาล่างขวานั้นไหลรินของแซค น้ำใสมันไหลริน เขารับรู้ถึงความเจ็บปวด และ ความทรมานที่มันเล่นงานเขาจนปนปี้ไปหมด เขาสับสนกับทุกอารมณ์ในตอนนี้ มือถือขวานข้างที่จามก็หยุดลง 

' บ้าจริง! ฉันพอ... แล้ว ' 

สุรเสียงอันเย็นเยือก มือที่เปื้อนเลือดปาดเช็ดน้ำตาใสออกจากใต้ตาอย่างเฉยชากับความรู้สึกที่เขาทำไปในคืนนี้ 

' พอดีพวกแกสองคนหมดธุระแล้ว ลา... ขาด ' 

กลับมาอีกครั้งกับความรู้สึกที่เฉยชา เขาหันหลังทิ้งศพเอาไว้ที่บ้านร้างแห่งหนึ่งที่ไกลจากหมู่บ้านที่มิอาจใครรู้ เขาหันหลังให้กับสิ่งนั้นทิ้งไป เพราะด้วยอารมชั่ววูบอันเลวร้ายของเขา และมันก็จบสิ้นลงที่เหตุการณ์นี้ทุกครั้งของเที่ยงคืนพระจันทร์เต็มดวง.. 

 

' ค่ำคืนนี้จบลงตรงนี้ '​ 

 

.... 

 

ปล.ถ้าหากอ่านจบแล้วอย่าลืมฝากคอมเม้นต์ติชม และให้คำแนะนำกันได้นะคะไว้จะไปปรับปรุงต่อไปคาะ ส่วนตัวเป็นคนแต่งนิยายไม่เก่งอยู่แล้ว ฝากด้วยนะคะ ❤️ 

ชื่อตอน
ความคิดเห็น