SHASHA.writer

Luv u all

ภ ร ร ย า นิ รั น ด ร์ (อ่านฟรี)

ชื่อเรื่อง : ภ ร ร ย า นิ รั น ด ร์ (อ่านฟรี)

คำค้น : พ่อม่าย,ลูก,วัยรุ่น,ครอบครัว,ตาย,วิญญาณ,สลับร่าง

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

จำนวนตอน : 39

คนเข้าชมเดือนนี้ : 8,917

คนเข้าชมทั้งหมด : 45,432

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 119

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2563 06:54 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 119
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

 

พ่อม่ายสายซึน นิรันดร์ อัศวหาญญ์วรกุล ชายผู้กำพร้าภรรยามากว่าสิบสามปี กำลังประสบปัญหาหนัก  

เมื่อปลายฝน บุตรสาววัยหัวเลี้ยวหัวต่อ คบเพื่อนต่างเพศ นอกจากจะเขม่นหน้าเพื่อนชายของลูกแล้ว 

แม่ของเด็กนั่นยังทำนิรันดร์ คันยุบยับในหัวใจอีกด้วย 

 

ตัวอย่างจากบางช่วงบางตอน 

 

“เราไม่ควรทำแบบนี้กันอีกนะคุณนิรันดร์ แล้วก็ควรถอยออกไปยืนให้ห่างจากฉัน” บอกจบเธอแกะมือของเขาออก แต่นิรันดร์ก็ไม่ยินยอม เขารัดแขนแน่นมากกว่าเดิม แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

“คุณอยากต่อว่าผมแบบไหนก็ได้ทั้งนั้นนะ แต่อย่ามาห้ามผม อย่ามาสั่งผมให้อยู่ห่าง ๆ จากคุณ” 

ในเมื่อสู้แรงเขาไม่ได้ เลยยิ่งหน้าบึ้งตึง ถามเขากลับ 

“นี่คุณยังไม่สร่างเมาอีกหรือยังไง” 

“ผมรู้ตัวรู้สติดีทุกขั้นทุกตอนที่เราทำร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นนาทีนั้น หรือแม้แต่ตอนนี้ เบียร์แค่นั้นไม่ทำให้ผมเมาได้หรอกนะ ผมไม่ได้เมา” 

ได้ยินเขายืนยันเสียงแข็งแบบนั้นแล้วก็ออกร้อนผ่าวที่ใบหน้าไม่น้อย สูดลมหายใจเข้าแรง ๆ ตอกกลับ “แต่ฉันเมา และฉันก็รังเกียจตัวเองมากที่ทำเรื่องไม่ดีไม่งามแบบนั้นลงไป คุณคงคิดว่าฉันนอนกับใครต่อใครแบบนี้เสมอใช่ไหม...” 

มองแววตาเหมือนเด็กน้อยสำนึกผิดแบบนั้นแล้วก็ส่ายหน้าเบาๆ “ความคิดแบบนั้นไม่ได้อยู่ในหัวผมเลย” 

นิรันดร์กระชับอ้อมแขนของเขาเพื่อจะกอดรัดเธอให้แนบแน่นกว่าเดิม แต่เธอต้องใจแข็ง จะปล่อยให้เขาทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว มันมากเกินพอ รังแต่จะทำให้เธอรังเกียจตัวเองมากขึ้นทุกที ๆ 

“มันไม่ควรเกิดเรื่องแบบนี้ และคุณรู้ไหมว่าฉันเคยนึกรังเกียจทุกครั้ง ที่ได้ยินเรื่องนอกรีต ผิดประเวณีแบบนี้ ฉันไม่ใช่คนที่พูดอย่างทำอย่าง มือถือสากปากถือศีล และ... ฉันไม่รู้ว่าปล่อยให้มันเลยเถิดแบบนั้นไปได้ยังไง และ...” ขิมแขไม่เคยเป็นแบบนี้ เธอรู้ตัวดีว่ากำลังพูดจาวกวนไปมา แล้วก็ไม่สามารถพาบทสนทนาระหว่างกัน เข้าเนื้อหาหลักได้สักที ถอนใจ รวบรวมสติบอกเขา “และ...” เธอต้องพูดมันออกไปด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะนัก ยิ่งสบกับดวงตาดำทรงอำนาจของนิรันดร์ก็ยิ่งใจหายหนักเข้าไปใหญ่ 

ทำไมเธอต้องรู้สึกโหยหาเขาขนาดนี้ด้วยนะ  

ขิมแขเม้มปากแน่น ขืนสบตากับเขา บอกออกไปด้วยเสียงที่พยายามไม่ให้สั่นมากจนเกินไปนัก 

“...ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ด้วย” 

พูดจบ เธอเห็นสายตาของเขาที่มองตอบมา มันเหมือนกับว่าเธอเป็นผู้หญิงรักสนุกที่คิดฟันเขาแล้วก็ทิ้งไปอย่างไรอย่างนั้น แต่แล้วเธอไม่ควรต้องสนใจสายตาของเขา 

คนถูกฟันแล้วทิ้งยืนบดกรามนิ่ง มองเธอด้วยแววตาที่ขิมแขไม่อยากเห็นอีก เขาเค้นเสียงถามออกมา “ถ้าผมไม่ลืม” 

“นั่นมันก็เป็นปัญหาของคุณแล้วล่ะค่ะ” 

“ทำไมคุณพูดปัดความรับผิดชอบแบบนี้” 

“แล้วจะให้ฉันทำยังไง ไปขอหย่าจากสามีแล้วมารับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างนั้นน่ะหรือ” ขิมแขเองก็โกรธจนตัวสั่นปากสั่นเช่นกัน ไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับเธอมาก่อน ระรัวออกไปแล้วก็ให้ตกใจในสิ่งที่ตัวเองพูดอยู่ไม่น้อย 

“ถ้าทำอย่างปากว่าไม่ได้ ก็อย่าพูดมันออกมา” 

 

 

 

 

อีบุ๊ค มีให้โหลดแล้วนะคะ ที่ https://publisher.mebmarket.com/ebook-113184-%E0%B8%A0%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B9%8C  

 

ชื่อตอน
| 4 หน้า
1
| 3 หน้า
2
| 7 หน้า
3
| 9 หน้า
4
| 8 หน้า
5
| 5 หน้า
6
| 9 หน้า
7
| 10 หน้า
8
| 7 หน้า
9
| 9 หน้า
10
| 15 หน้า
11
| 5 หน้า
12
| 6 หน้า
13
| 6 หน้า
14
| 9 หน้า
15
| 6 หน้า
16
| 7 หน้า
17
| 6 หน้า
18
| 5 หน้า
19
| 4 หน้า
20
| 3 หน้า
21
| 6 หน้า
22
| 7 หน้า
23
| 7 หน้า
24
| 6 หน้า
25
| 3 หน้า
26
| 8 หน้า
27
| 5 หน้า
28
| 5 หน้า
29
| 4 หน้า
30
| 7 หน้า
31
| 8 หน้า
32
| 7 หน้า
33
| 7 หน้า
34
| 10 หน้า
35
| 9 หน้า
36
| 6 หน้า
37
| 10 หน้า
38
| 7 หน้า
ความคิดเห็น