แมง ป่อง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

❤จบ❤Attack Luv รู้ไว้ซะ ฤทธิ์ของเมียมาเฟีย!

ชื่อเรื่อง : ❤จบ❤Attack Luv รู้ไว้ซะ ฤทธิ์ของเมียมาเฟีย!

คำค้น : แมง ป่อง

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 41

คนเข้าชมเดือนนี้ : 13,365

คนเข้าชมทั้งหมด : 1,733,372

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 578

ความคิดเห็น : 832

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2560 23:10 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 458
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

 

 

คำเตือน

 

1.นิยายเรื่องเกี่ยวกับ Yaoi /ชายรักชาย

ใครไม่ชอบกรุณากดปิด 

2.เรื่องนี้มีคำหยาบ ใครไม่ชอบ กรุณากดปิด

 3.อิมเมจ/ตัวละครในภาพ ไม่เกี่ยวข้องกับนิยายเรื่องนี้  โปรดอย่านำภาพออกไปโดยไม่ใส่เครดิตนะค่ะ

 

 

#

 

 

 

#

"ทำให้เมียพอใจ ไม่ใช่เรื่องยาก"

 Cr.ภาพ Greg nawrat

 

 

# 

 

"เป็นเมียที่ดี ต้องหัดหื่นกว่าผัวตัวเอง!"

************************** 

 

 Cr.ภาพ Lee chi hoon

#

 

จากใจนักเขียน

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของนักเขียน อาจมีข้อผิดพลาดเยอะ นักเขียนอยากกลับไปแก้แต่ก็ไม่อยากเปลี่ยนอะไรมากมาย ขออภัยที่อาจจะอ่านแล้วติดขัด ขอบคุณค่ะ

 

 

คลังแมงป่อง

    รู้ไว้ซะ ฤทธิ์ของเมียมาเฟีย (จบแล้ว)

  เด็กหลง(รัก) (กำลังแต่ง)

 

 เด็กเสพติด (กำลังแต่ง)

#

 

 

Attack Luv

รู้ไว้ซะ ฤทธิ์ของเมียมาเฟีย!!

InTro

ให้พวกที่อยู่ด้านนอกทั้งหมดไปรวมตัวกันที่ประตูหน้าบ้านให้เร็วที่สุด!!”

ครับ?แล้วใครจะมาดูเจ้านายละครับ!?! ตอนนี้สมาชิกเราเหลือน้อยให้ไปอยู่ด้านนอกทั้งหมดแล้วใครจะดูแลเจ้านายละครับ??”

โธ่เว้ย!! ทำตามที่ชั้นสั่งสิวะ! ชั้นไม่มีเวลามาเถียงกับนายนะรีบๆทำตามที่ชั้นสั่งก่อนที่ไอ้บ้ามันจะ.....”

ไอ้บ้านั่นคือผมเหรอครับ....เสี่ยวิชัย?”

เฮือก!!! แก...แกเข้ามาในนี้ได้ยังไง!!”

ร่างท้วมชี้นิ้วไปทางที่ร่างสูงซึ่งนั่งไขว้ห้างบนหน้าตา พร้อมกับมีชายอีกคนยืนขนาบข้างร่างสูง

ร่างท้วมของเสี่ยวิชัยสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ลูกน้องคนสนิทของเขารีบชักปืนพกออกมาแต่ต้องชะงักมือค้างทั้งๆที่ยังหยิบปืนออกมาจากกางเกงไม่ได้

อยู่เฉยๆดีกว่านะครับ

เขาอ้าปากค้าง แต่ในใจกลับร้อนรุ่ม เขาตั้งคำถามให้กับตัวเองว่า...’เมื่อกี๊มันไม่ได้อยู่ตรงนี้นี่? มันยังอยู่ข้างหน้าต่างกับเจ้านายมันอยู่เลย เผลอแปบเดียวทำไมปืนในมือมันจ่อที่หัวเราได้!!’

รอยยิ้มของคนตรงหน้าไม่ทำให้เขาผ่อนคลายลงได้เลย

เสี่ยวิชัยหน้าซีดเผือด เขาไม่ได้ประมาทที่ปล่อยศัตรูตัวฉกาจเข้ามาภายในบ้านได้อย่างรวดเร็ว แต่เขาเองที่ด้อยกว่าคนตรงหน้ามากหลายเท่า ความเสียเปรียบก็ตกมาอยู่ที่เสี่ยวิชัย ความร้ายกาจและความเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้า มันมากเกินไปจนเสี่ยวิชัยคาดการณ์ผิดอย่างมหันต์!!

เรารู้จักกันแล้วก็คงไม่ต้องทำความรู้จักกันสินะครับ? แต่จะรู้จักไปทำไม เพราะตอนนี้ก็ไม่จำเป็นจะต้องรู้จัก

น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยออกมาเรียบๆแต่เชือดเชือนคนฟังได้เป็นอย่างดี เสี่ยวิชัยค่อยๆพยุงร่างอวบท้วมตัวเองลุกขึ้นจากเก้าอี้นวมตัวเก่ง

เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันแล้ว!”

ร่างท้วมยังคงแข็งกร้าวต่อร่างสูง ร่างสูงหัวเราะเยาะออกมาเบาๆ

จะได้ตายแล้วยังอวดดี

ครับ ไม่เกี่ยวกันแล้ว แต่คุณก็สร้างความเสียหายให้เราค่อนข้างมาก...สำหรับคุณนะ แต่ผมว่าน้อยสำหรับผม แต่ก็คงให้ไปฟรีๆมันก็กระไรอยู่..แถมได้แล้วยังหนีไปอีก เงินนั่นก็ไม่มีผลอะไรกับผมมากนักแต่ก็ถูกขโมยไปอย่างง่ายดายมันก็เสียหายในตัวผมนะ ที่ถูกคนอยู่นินทากันว่าถูกปล้นเงินง่ายๆโดยเสี่ยกระจอกๆในจำนวนเงินเลข8หลัก มันก็แย่สิคนอื่นจะไม่ทยอยมาปล้นผมเหรอ?”

แก!!!!!!!!!”เสี่ยวิชัยหน้าขึ้นสีแดงด้วยความโกรธ สาวเท้าเข้ามาใกล้กับร่างสูงด้วยความรวดเร็ว

 

แกร๊ก!

วู้ววว สนุกกันอยู่เหรอครับนาย ดีนะที่รางสังหรณ์ผมแม่นก็เลยได้มาร่วมวงแบบหวิดๆ

ปืนพกพาขนาดเล็กจ่อเข้าที่หัวของเสี่ยวิชัยตรงกลางหน้าผากพอดิบพอดี เสี่ยหน้าเจื่อนลงทันที แต่ตาก็แข็งกร้าวจ้องมองร่างสูงเขม็ง

มาถึงก็พูดมากเลยนะ...เอริค

โห...เลขาคนสวยของนายนี่เอง เรย์โญ่

คนที่ถูกเรียกว่า เลขาคนสวย เบ้หน้าเล็กน้อยแต่ก็กลับมาสงบนิ่งเหมือนเดิมมือเรียวกระชับปืนแน่นขึ้นเพราะคนสนิทของเสี่ยวิชัยเริ่มขยับตัว

ทำไมแกมาที่นี่ได้!แล้วไอ้พวกด้านนอกที่เหลือล่ะ!?!”

เสี่ยวิชัยถามด้วยความตกใจ เพราะเพิ่งสังเกตว่าร่างสูงนามว่าเอริคเข้ามาทางประตูซึ่งต้องผ่านหน้าบ้านขึ้นมาที่นี่ได้...

อ้อ คนของคุณเหรอ? โดนคนของนายผมประกบอยู่น่ะนะ^^” เอริคยิ้มกว้างแต่เสี่ยวิชัยหน้าซีดเผือดอีกครั้ง

ขะ..ขอประทานโทษครับ!!ผมจะรีบคืนเงินให้คุณเร็วๆนี้แน่ครับ!!!”

เสี่ยวิชัยรีบยกมือพนมไหว้ร่างสูงของผู้เป็นนายทันทีที่รู้ว่าตัวเองตกอยู่ในอันตราย

หืม?ไม่ใช่น้อยๆนะเงินนั่นน่ะ จะขอชีวิตไปทำไมในเมื่อรู้ว่ามายุ่งกับผมจะไม่ได้ออกไปง่ายๆ?”

“....”

เสี่ยวิชัยเงียบ เขารู้ว่าต้องตกอยู่ในอันตรายแน่ๆที่บังอาจไปลอบกัดเขา แต่ทำไงได้ความโลภมันมีอยู่มากทำให้หน้ามืดตามัวทำลงไปแล้ว

เอริค เรย์โญ่

ครับ

ทั้งสองคนรับคำเจ้านาย ทั้งคู่เริ่มกระตุกยิ้มปืนเริ่มจ่อที่หัวของคนสนิทและเสี่ยวิชัยแน่น

บิงโก!”

 

ปัง!

ปัง!

“Good Bye. Mr.Vichai.”

 

 ****************************************************

มหาลัย’S

โรงอาหารคณะบริหารธุรกิจ

มึงคิดดูสิ! ม๊ากูหักค่าขนมกูหมดเกลี้ยง ด้วยเหตุที่ว่าเกรดเฉลี่ยปีนี้กูลดหวบ! ก็แค่เกรดเองเหตุผลม๊าแม่ง..!”

เสียงหวานง้องแง้งไปมา มันดั่งไปทั่วโรงอาหารจนข้างหันมามอง มือเรียวเล็กจิ้มไส้กรอกเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ ปากก็พล่ามบ่นให้เพื่อนรักทั้งสอง จนเพื่อนทั้งสองต่างทำหน้าเอือมระอา

อยู่กับมึงกูละอายว่ะ

ทำไมอ่ะไอ้จอมร่างเล้กเงยหน้าจากกับข้าวหันมาถามเจ้าจอมเพื่อนหน้าหล่อด้วยน้ำเสียงขุ่นทันที

สมองมึงมันเด็กไง! ไม่ได้ดั่งใจ ก็โวยวาย โมโห ก็โวยวาย อารมณ์ดีก็โวยวาย โอ้ยยย มึงเล่าให้กูสองคนฟังหรือเล่าให้คนทั้งมหาลัยฟังวะ!!”

เหี้ยเพลิงมึงว่ากูอ่ะ!!” ร่างเล็กเบะปากทำหน้าจะร้องไห้ มือเรียวทั้งสองกำช้อนละซ้อมคนละข้างแล้วเอาช้อนและซ้อมตีเพื่อนทั้งสองทันที

โว้ย!กูเข้าใจว่ามึงอดแดกขนมสุดโปรดของมึงไปอีกเดือน แต่ตอนนี้ช่วยทำตัวเป็นผู้ใหญ่บ้าง ปี2แล้วนะโว้ยย!” ‘เปรวเพลิง จับช้อนและซ้อมออกจากมือร่างเล็กแล้วลุกเอาจานข้าวทั้งสามคนไปเก็บ

ไอ้จอมกูก็โวยวายปกตินี่นา ทำไมวันนี้มันหงุดหงิดล่ะ....ร่างเล็กถามด้วยน้ำเสียงหงอยๆ เจ้าจอมลูบหัวเพื่อนรักเบาๆอย่างปลอบโยน

เห็นบอกว่าหงุดหงิดแต่เช้า ช่างมันเถอะมันคงยังไม่หายหงุดหงิดมาเจอเสียงง้องแง้งของมึงคงจะรำคาญไปหน่อย ไป ไปเข้าเรียนกันทิ้งให้มันสงบสติอารมณ์คนเดียวเงียบๆนี่แหละ

อื้ม แล้วทั้งสองก็ลุกออกจากโต๊ะเดินเข้าไปในตึกทันที

 

ระหว่างที่นั่งอยู่ในห้องเรียนรอเวลากลับ ร่างเล็กก็เอี้ยวตัวมาถามเปรวเพลิง

เพลิง...มึงหงุดหงิดอะไรปรึกษากูได้นะ?”

จะดีเหรอมึงเปรวเพลิงขมวดคิ้ว ทั้งที่ในใจอยากจะระบายออกมาให้เพื่อนทั้งสองฟัง

อื้มๆ กูไม่เกี่ยงเรื่องที่มึงจะเล่าเลยร่างเล็กยิ้มกว้างให้กำลังใจเพื่อน

เปรวเพลิงถอนหายใจออกมาแล้วเริ่มเล่า

“     มึงจำได้ไหมที่กูเลยเล่าว่ากูชอบญาติตัวเอง...เขาเป็นผู้ชายและมีอิทธิพลมาก อันนี้พวกมึงรับรู้และกูซึ้งมากที่ไม่รังเกียจกู แล้วเมื่อวานกูไปหาเขาที่บ้านเขาแต่เขาไม่อยู่คนรับใช้ก็บอกไปทำธุระด้านนอกกูก็รอกลับจนเขากลับมาเกือบๆเที่ยงคืนกูกึ่งหลับกึ่งตื่นแต่สติดีพอที่ได้กลิ่นเลือดจากตัวเขา กูตกใจนึกว่าเขาบาดเจ็บ ป่าวเลย...ดันไปทำมิดีมิร้ายใส่คู่กรณีถึงขึ้นเลือดอีกฝ่ายติดเสื้อผ้าเขา กูเป็นห่วงมากเลยโวยวายจนเขาไล่กูออกมา...กูเลยอารมณ์เสียวะ

อ้อ..ญาติมึงน่ากลัวเนอะร่างเล็กยิ้มเหยๆไม่รู้จะปลอบยังไงได้แต่แตะบ่าให้กำลังใจ

 

อ้ออีกอย่างถ้ามึงอยากได้ค่าขนมเยอะๆทำไมไม่ทำงานละ?’’

ร่างเล็กเบิกตากว้างทำตาวาวทันที

งานไรอะๆๆๆ แนะนำกูหน่อย!”

ก็มีนะ มึงชอบทำกับข้าวด้วย แม่บ้านเขาลาคลอด3เดือนตอนนี้บ้านเขาเลยคลาดแคลนคนทำอาหาร

ตกลง!!กูรับทำ!!”

เฮ้อ...แต่ตำแหน่งจะว่างรึป่าวดูอีกทีนะ เดี๋ยวกูไปถามให้

แล้วคนรู้จักมึงนี่...?”

“...ญาติกูเองคนที่กูชอบไง!

#

 

 

แมง ป่อง

 

 

ชื่อตอน
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 1 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 2 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 2 (100%) (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 3 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 4.1 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 4.2 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่5 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 6 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 7 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 8 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 9 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 10 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 11 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 12 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 13 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 14(ภาคแรก) (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 15 (ภาคปลาย + ภาคพิเศษ )
คู่พิเศษ (Special Love) 1
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 16
เอาอิมเมจพี่รอน vs น้องวิเวียณมาฝากจ้า
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 17 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 18 (70%) (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 18 100% (Re)
คู่พิเศษ (Special Love) 2 + อิมเมจ
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 19 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 20 (60%) (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 20 (100%) +แจ้งการอัพนิยาย (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 21 (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 22 (Re)
ชี้แจงงง
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 23 (50%)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 23 (100%) อดีตของรอน
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 24 (70%)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 24 (100%) (Re)
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 25
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 26
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 27
แผลงฤทธิ์ ครั้งที่ 28
The end ¹/2
The end 2/2
รีวิว นิยายเรื่องใหม่❤คิดถึง
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น