ปลายทางฝัน จิราจันทร์ นันทฉัตร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เงื่อนร้ายปมอดีต(Touch Publishig)

ชื่อเรื่อง : เงื่อนร้ายปมอดีต(Touch Publishig)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 0

คนเข้าชมเดือนนี้ : 14

คนเข้าชมทั้งหมด : 349,111

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 431

ความคิดเห็น : 298

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2559 17:42 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 177
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

 
 
สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียนดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความในนิยายเรื่องนี้ ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และโดยอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
 
 

เงื่อนร้ายปมอดีต ในรูปแบบ E-Book มีวางจำหน่ายแล้วนะคะ ฝากด้วยค่ะ 

 

คำว่า ‘บุญคุณ’ นำพาให้เธอมาพบกับผู้ชายเจ้าคิดเจ้าแค้น
แค่อยากให้เขากลับไปเยี่ยมพ่อตัวเองบ้าง
แต่เธอกลับถูกจองจำด้วยโซ่ตรวนเสน่หา
ต้องกล้ำกลืนฝืนทนอยู่ในฐานะ ‘นางบำเรอ’
เงื่อนไขก็มีแต่ “เสีย” เสียน้ำตา เสียตัว เสียใจ เสียลูก... 
แล้วเธอจะ “ได้” อะไรตอบแทนกันเล่า

 

 
 ***เงื่อนร้ายปมอดีต***วางแผงแล้วนะคะวันนี้ 
มีจำหน่ายตามร้านหนังสือ ซีเอ็ดบุ้ค นายอินทร์และบีทูเอส แต่ถ้าใครไม่สะดวกไปร้าน สั่งซื้อกับเว็ปสนพ.ทัชได้นะคะ มีส่วนลดให้ด้วย ตามลิ้งค์ด้านล่างนี่เลยค่ะ http://welovenovel.com/PD1151441-สินค้า-เงื่อนร้ายปมอดีต_วางจำห.html
 
 
 
        
 
     เงื่อนร้ายปมอดีต // จิราจันทร์

คำว่า บุญคุณนำพาให้เธอมาพบกับผู้ชายใจร้าย เจ้าคิดเจ้าแค้น
เธอมา...เพื่อตอบแทนพระคุณ 
มา...ในฐานะ ลูกเลี้ยงของบิดาเขา
แต่กลับถูกจองจำด้วยโซ่ตรวนเสน่หา 
ให้ต้องกล้ำกลืนฝืนทนอยู่ในฐานะ นางบำเรอ 
แม้ไม่อาจเอื้อมที่จะครอบครองหัวใจเขา 
แต่ขอแค่เพียงสัญญาข้อเดียว...
ข้อเดียวเท่านั้น เพื่อแลกกับร่างกายและหัวใจอันบอบช้ำ เขาคงให้เธอได้ใช่ไหม...

 

ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน!” หญิงสาวหันมาตวาดปนสะอื้น พลางใช้หลังมือปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มแดงเรื่อลวกๆ

 “จะไม่ให้ยุ่งได้ยังไง ในเมื่อมีลูกฉันอยู่ในท้องเธอ

ในหัวคุณก็คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้น บอกได้เลยว่ามันไม่มีประโยชน์ คุณก็เห็นว่าแม่ไม่ได้รักฉันเลย ต่อให้ฉันตายไปต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจ” เธอสะอื้นฮักอย่างกลั้นไม่อยู่

“ถึงคุณจะแย่งลูกไปจากฉัน ก็มีเพียงฉันเท่านั้นที่เจ็บปวด ไม่ใช่แม่หรือใครทั้งนั้น”

เรณุการะบายความเจ็ดปวดในใจออกมาจนหมดสิ้น ตั้งแต่เล็กจนโตมารดาไม่เคยพูดกับเธอด้วยคำที่อ่อนโยน ไม่เคยให้ความรักความอบอุ่น มีแต่ดุด่า ทุบตีสารพัด พ่อเลี้ยงหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งเกิดความรู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับขั้วหัวใจแล้วแบบนี้เขาจะใจร้ายใจดำกับเธอได้อีกอย่างไรกัน

จะให้ฉันกราบก็ได้ ได้โปรดอย่าพรากลูกไปจากฉันเลยเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้กับโชคชะตาอันโหดร้าย ฉันสัญญานะว่าจะเลี้ยงเขาให้ดีให้ความรักความอบอุ่นแก่เขา อีกหน่อยคุณก็จะแต่งงานมีลูกกับผู้หญิงที่คุณรัก อย่าเอาลูกฉันไปเลยนะขอร้องล่ะ” เรณุกาพนมมือไหว้ทั้งน้ำตาลุกขึ้นเดินมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มย่อตัวลงเพื่อก้มกราบเท้าของอีกฝ่ายอ้อนวอนขอลูกในท้องเอาไว้

หัวใจที่เคยด้านชาไร้ความรู้สึกถึงกับกระตุกวูบยอมแพ้ต่อคนตัวเล็กอย่างราบคาบ

 

ติดตามข่าวสารการอัพนิยาย และทักทายเจนได้ที่เพจปลายทางฝันนะคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น