W.O.F

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บันทึกการเดินทางของปราชญ์มนตรา

ชื่อเรื่อง : บันทึกการเดินทางของปราชญ์มนตรา

คำค้น : แฟนตาซี เวทย์มนต์ พระเอกเทพ จอมปราชญ์ เทพ ปีศาจ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

จำนวนตอน : 1

คนเข้าชมเดือนนี้ : 140

คนเข้าชมทั้งหมด : 143

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 2

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2562 18:15 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 2
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

ปฐมบทของบันทึก..... 

ณ ทาร์ทารอส  

หุบเหวที่ลึกที่สุดในโลก กล่าวว่าเป็นที่ผนึกของบางสิ่ง กว้างใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุด ไม่ว่าสิ่งใดๆล้วนถูกผนึกไว้ตราบชั่วนิรันด์ 

ก๊าซซ~~~~~ 

เสียงคำรามที่กู่ก้องลั่นฟ้าพร้อมด้วยดวงตาที่มีเปลวไฟพวยพุ่ง ร่างกายสีแดงเลือดที่ใหญ่ยักษ์ พร้อมกับปีกที่สยายกว้าง หัวขนาดใหญ่โตดูน่ากลัวประกอบด้วยเขาสองข้างแผ่กลิ่นอายเย็นเยียบ 

บัดนี้ร่างกายที่ใหญ่โตกลับมีบาดแผลสาหัส2ใน3ส่วน แม้กระทั่งแขนข้างนึงยังหายไป 

เบื้องล่างบนพื้นย่อมไปด้วยซากศพของหลายเผ่าพันธ์ แต่ส่วนมากจะเป็นปีศาจและมนุษย์..... ทะเลเลือดไหลเจิ่งนองไปทั่วแปดทิศ 

หางขนาดใหญ่กวัดแกว่งอย่างรวดเร็วดุจแส้ของเพชฌฆาต 

"รีเฟค" 

ตูม!! 

หางขนาดใหญ่ถูกสะท้อนกลับอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงคำรามดังกังวาล 

"ตอนนี้แหละ อาริส!"ชายฉกรรจ์ผมเขียวที่ถือโล่ขนาดใหญ่ตะโกนขึ้น 

ฟรึ่บ! 

ประกายเงาวูบวาบก่อนจะปรากฎชายหนุ่มผมสีดำอยู่ด้านข้างของหางที่แหลมคมนั้น ดาบสีทองในมือสว่างวาบ 

"ดาบทะลวงสวรรค์" 

เสียง"ฉัวะ"ดังขึ้นพร้อมๆโลหิตสีดำที่สาดกระจาย  

ก๊าซ!~~~~~ 

ปีศาจตัวใหญ่คำรามด้วยความโกรธ อ้าปากกว้างพลังเวทย์มหาศาลถูกรวบรวมไว้ 

"เมโลดี้ ฟิลด์!" 

เสียงเพลงดังขึ้นก่อนที่พื้นที่รอบๆตัวปีศาจยักษ์จะปรากฎคลื่นเสียงดังกังวานเป็นพักๆ ทำให้ปีศาจที่ำกำลังโจมตีสับสนแน่นิ่ง 

"เยี่ยมมาก เลดี้มิเชล" 

ชายวัยกลางร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามคนชูนิ้วโป้งที่พันไว้ด้วยผ้าขึ้น ฝ่าเท้าเขาขยับก่อนจะแวบหายไปปรากฏตรงร่างของปีศาจยักษ์ ก่อนจะง้างหมัดพร้อมซัดออกไป 

"หมัดจอมราชัน" 

บูม!! 

ร่างเล็กและร่างใหญ่กระเด็นออกจากกัน ร่างขนาดใหญ่กำลังล้มลง ชายร่างกำยำเช็ดเลือดที่ออกจากมุมปาก"ชิ แข็งชะมัด" ก่อนที่จะหันไปทางหนึ่งที่ยืนไว้ด้วยคนในชุดคลุม"เห้!! เตรียมพร้อมเสร็จรึยัง เคออส" 

"อ่า....เสร็จพอดีเลย"ผ้าคลุมปลิวเลิกขึ้นเผยให้เห็นชายหนุ่มผมขาว ดวงตาสีทับทิมมีวงเวทย์สลักไว้ทั้งสองดวง เขากางมือทั้งสองขึ้นไปบนฟ้า 

คลืน คลืน~~~~~ 

ท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยเมหหมอกสีแดง อยู่ก็เหมือนถูกมือฉีกออกจากกันอย่างช้าๆเหนือหัวของปีศาจยักษ์ 

"มหามนตราไร้ลักษณ์-ดาบเทวาศักดิ์ลงทัณฑ์" 

วงเวทย์ที่สลักไว้ในดวงตาหมุนวน ทั่วทั้งร่างพลันเปล่งพลังงานประหลาด บนท้องฟ้าพลันปรากฎ ปลายแหลมขนาดยักษ์ชี้ไปที่กลางใจปีศาจยักษ์ที่กำลังล้มอยู่ 

โฮก~~~~ 

เมื่อเห็นปลายดาบศักดิ์สิทธิ์ ปีศาจพลันกู่ก้องด้วยความหวาดหลัวก่อนจะขยับตัวหนี 

"หยุดมันไว้!!" 

"ไม่ปล่อยไปหรอกน่า"เสียงมีเสน่ห์ดังขึ้นก่อนที่ลำแสงสีขาวจะไปปรากฎตรงขาด้านขวา 

"หอกเทพสายฟ้า" 

ปรากฏรูตรงหัวเข่าของมันก่อนจะส่งเสียงร้องโหยหวนก่อนที่ดาบเทวาศักดิ์สิทธิ์ด้านบนจะตกใส่ 

บึ้ม~~~~~~ 

ก๊าซซซซ~~~~~~~~~ 

เสียงร้องน่าอนาจค่อยๆเงียบลงก่อนร่างที่ยิ่งใหญ่คำฟ้าจะล้มลงพื้นดังสนั่น ความสงบเกิดขึ้น แต่ใจคนต่างไม่สงบ พวกเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ 

"เฮ้อออ....วีรบุรุษเป็นล้านสุดท้ายแล้วก็เหลือแค่นี้หรือไง?"ชายรูปร่างโปร่งที่เอวเหน็บดาบสีทองไว้เงยหน้าพูดขึ้น 

[จักรพรรดิแห่งดาบ-อาริส] 

"ความเสียหายมากเกินไปจริงๆ"ชายผมเหลืองตัวเตี้ยพูดขึ้นก่อนจะทรุดตัวลง 

[จักรพรรดิสงคราม-วานาดิส] 

"อยู่ที่นี่มีเสียงไม่น่าอภิรมย์เอาซะเลย"เสียงบ่นหวานๆของหญิงสาวดังขึ้น 

[นักดนตรีแห่งสวรรค์-เลดี้มิเชล] 

"ไม่เอาน่า มิเซล ถึงเสียงจะน่ารำคาญไปบ้างแต่เธอก็ไม่ควรบ่นนะ"หญิงสาวผมสีน้ำเงินกล่าวพลางจับโยกหัวของมิเซลไปมา เพกาซัสด้านข้างที่เห็นพลันเอาหัวมาถูไถเจ้านายในทันที 

[ผู้นำของวิหารเทพสายฟ้า-วอเคีย] 

"แหม่ๆ ใจร้ายจังนะวอเคียจัง เสียงพวกเรามันน่ารำคาญขนาดนั้นรึไง? นายคิดเหมือนฉันไหมไอ้หนูเคออส?"ชายวัยกลางคนร่างกำยำกล่าวขึ้นพร้อมหันไปหาชายในชุดคลุม 

[ปรมาจารย์แห่งหมัด-ไวเกอร์] 

เคออสที่กำลังตอบใช่พลันเห็นสายตาของวอเคียที่จ้องมาที่ตนพลันเปลี่ยนคำพูดทันที"อ่า.....ไม่รู้สิ" 

[จอมปราชญ์มนตรา-เคออส] 

ไวเกอร์พลันขยับเข้าไปกอดคอเคออสในทันที 

"เฮ้ๆ ไม่เอาสิ นายช่วยพูดมากกว่านี้หน่อยได้ไหมเนี่ย?" 

เคออสผลักแขนของไวเกอร์ออกก่อนจะกล่าวอย่างหงุดหงิด"ช่างฉันเถอะน่า...." 

"ฮ่าๆ"เสียงหัวเราะทั้งกลุ่มดังขึ้น 

ตึกตักๆ 

เสียงที่ดังขึ้นทำให้ใจสงบลงทุกคนรู้ดีว่ามาถึงหนังสือหน้าสุดท้ายแล้ว 

ไวเกอร์สูดลมหายใจลึกก่อนจะกล่าวอย่างฮึกเหิม 

"เพื่อกำจัดภัยพิบัติ!" 

"เพื่อกำจัดภัยพิบัติ!!!"เสียงจากลุ่มเล็กๆดังขึ้นอย่างห้าวหาญเป็นครั้งสุดท้าย 

"เตรียมพร้อม ใช้พลังจนหยดสุดท้าย ตรึงร่างมันไว้รอเคออส!!" 

ร่างกายของปีศาจยักษ์พลันลุกโชน แสงไฟสาดส่องไปกระทบทุกคนพวกเขารู้ว่าหากมันระเบิดขึ้นมากจะเกิดอะไรขึ้นพลังทำลายร้ายยิ่งกว่าระดับจอมมารซะอีก 

"เคออส ไม่ต้องคิดอะไรทำลายมันซะ!!" 

"อืม!!" 

"มนตราไร้ลักษณ์ทำลายล้าง-ทำลายมิติ!!" 

วงเวทย์ในดวงตาหมุนวนเปล่งแสงเรืองรองออกมา อยู่ดีๆทุกหนแห่งสั่นสะเทือนมิติค่อยเริ่มบิดเบี้ยว...... 

ทุกอย่างเริ่มสลายหายไปทุกหมดทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งตัวเขาเองด้วย เฝ้ามองทุกสิ่งค่อยๆหายไปในความว่างเปล่า ปล่อยความทรงจำค่อยๆครอบงำ 

"ลาก่อน.." 

ชื่อตอน
ตอนที่1.ตื่นขึ้น 10 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น