DialogSG

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Normal Student In The Different World!?

ชื่อเรื่อง : Normal Student In The Different World!?

คำค้น : ต่างโลก,โรเเมนติก,เลือดสาด,สยอง,ผจญภัย,แฟนตาซี,สืบสวน,กาว,เมากาว,อื่นๆ,โลกอื่น,สนุก,ไร้สาระ,มีสาระ,ชิลๆ,เข้มข้น,ดราม่า,ทั่วไป

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

จำนวนตอน : 5

คนเข้าชมเดือนนี้ : 67

คนเข้าชมทั้งหมด : 96

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 7

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ย. 2562 19:20 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 7
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

เด็กหนุ่ม ม.6 แสนธรรมดาที่รวมไปถึงหน้าตาอยู่ดีก็โดนบังคับทำสัญญาแบบไม่รู้เรื่องปรับอารมณ์ตามแบบกาวๆนิดหน่อยทำให้เนื้อเรื่องอาจเปลี่ยนไปตลอดเวลาพบกับการผจญภัยที่ เลือดสาด สยอง โรแมนติก ดราม่า บลาๆๆ ได้แล้ววันนี้!!

ปฐมบทจะร่ายยาวนิดนึงนะครับแต่ในเรื่องไม่ร่ายแบบนี้นะอิอิ

ปฐมบท(OVA)

วันที่.. .. ... ณ ถ้ำแห่งหนึ่ง...

"อืมมม---"

เด็กสาวผู้มีเส้นผมสีขาวยาวลงมาถึงกลางหลัง อายุราวๆ 7-8ปี กำลังนอนหลับอยู่กลางถ้ำแห่งหนึ่ง ลมโกรกเข้ามาจากทางเข้าของถ้ำทำให้รู้สึกเย็นสบาย ภายในถ้ำสว่างเหมือนภายนอกเพราะมีคริสตันด้านบนถ้ำเป็นจำนวนมากสองแสงเป็นประกายราวกับมีพระอาทิตย์กำลังส่องแสงลงมายังไงอย่างงั้น

เด็กสาวที่ถูกปลุกขึ้นเพราะแสงสว่างที่แยงตา เด็กสาวค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นภายในถ้ำที่กว้างเหมือนห้องโถงใหญ่ เมื่อแสงกระทบตาของเด็กสาวประกายแสงสีน้ำเงินปนฟ้าก็สะท้อนออกมาจากดวงตาของเด็กสาว

"งืมม--" เด็กสาวบิดตัวเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆ

"ที่นี่ที่ไหนกันคะ?" เด็กสาวพูดกับตัวเองน้ำเสียงเหมือนกับเด็กตัวเล็กๆพึ่งตื่นนอน

เด็กสาวค่อยๆลุกขึ้นยืนช้าๆ และมองไปรอบๆเด็กสาวอยู่ในสภาพเปลือยกายแต่เด็กสาวก็ไม่ได้สนใจกับสภาพของตนเองมากนัก เด็กสาวค่อยๆเดินตรงออกมาจากห้องโถงภายในถ้ำยาวเป็นทางเดินราวๆ1กิโล หลังจากที่เดินมาจนสุดทาง เด็กสาวก็มองไปข้างหน้าและทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง

"ทางแยกแบบนี้ควรไปทางไหนดีหละคะเนี่ย?" เด็กสาวลังเลสักพักก่อนที่จะเลือกทางที่จะไปต่อ

---------

"งั้นไปข้างล่างแล้วกันค่ะ"

เมื่อตัดสินใจได้แล้วเด็กสาวก็เดินลงไปตามทางเรื่อยๆจนมาถึงชั้นล่างของถ้ำแห่งนี้ และเด็กสาวก็เดินตรงไปเรื่อยๆตามทางเดินที่ระยะสายตาจองเด็กสาวมองเห็น

"เฮ้อออ-- พักสักหน่อยแล้วกันนะคะ" เด็กสาวพักเพราะรู้สึกเหมือนเดินมาเป็นเวลานานมากแล้วในความเป็นจริงเด็กสาวเดินมาได้ราวๆ2วันแล้วแต่ไม่มีอาการง่วงหรือเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย

(แคร้ง)

"?"

(แคร้ง!)

"เสียงอะไรคะเนี่ย" เด็กสาวค่อยๆเดินไปตามเสียงที่ได้ยินและภาพตรงหน้าของเด็กสาวก็คือ ยักย์ขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายมนุษย์แต่ไม่เหมือนแค่อย่างเดียวก็คือร่างกายมีสีเขียวและตัวใหญ่มาก

"อ๊ะ..ตรงนั้นมีมนุษย์ด้วยสินะคะ สวัสดีค่ะคุณมนุษย์" มนุษย์ผู้หญิงผมสีแดงสวยงามตาสีส้มส่องแสงราวกับอัญมณีเธอสูงประมาณ 170 ซม. ถือดาบขนาดใหญ่กว่าขนาดตัวถึง2เท่ากำลังดูท่าเหมือนว่าได้รับบาดเจ็บเพราะสู้กับยักย์ตนนั้นอยู่

"ดูเหมือนจะไม่ได้ยินชั้นสินะคะเนี่ย" เด็กสาวพูดกับตัวเองก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้ๆ

"สวัสดีค่ะ คุณมนุษย์คือว่าชั้นอยากจะออกไปจากที่นี่หนะค่ะช่วยนำทางให้หน่อยได้ไหมคะ"

"เกะกะจริง" ผู้หญิงผมแดงกล่าวขึ้นทั้งๆที่ท่าทางดูเหมือนจะเกินขีดจำกัดไปแล้วแท้ๆ

"นี่ๆให้ชั้นช่วยไหมคะ" เด็กสาวถามกับผู้หญิงผมแดง

ในขณะเดียวกันยักย์ก็ต่อยลงมาที่หญิงผมแดงแต่เธอก็ใช้ดาบของเธอปัดการโจมตีออกไปและเธอก็ทรุดตัวลงโดยใช้ดาบยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไป

"เธอจะช่วยอะไรได้กัน!" เมื่อสิ้นเสียงของหญิงผมแดง เด็กสาวหันหลังแล้วก็ชี้นิ้วไปที่ยักย์และเปลวไฟสีฟ้าก็ติดขึ้นห่างจากนิ้วของเด็กสาวเพียงไม่กี่มิลเท่านั้น บรรยากาศรอบเริ่มขยายตัวและร้อนขึ้นเพดานถ้ำมีหินแตกลงมาเล็กน้อยก่อนที่เด็กสาวจะปล่อยให้ลูกไฟสีฟ้าพุ่งไปด้วยความเร็วสูง และเผาร่างของยักย์จนไม่เหลือแม้แต่เถ้า

"อึก.." เสียงของเด็กสาวดังออกมาโดยปฏิกิริยาอัตโนมัติของร่างกายเด็กสาวจึงได้มองไปที่ต้นตอของความเจ็บปวดนั้น

"ด...าบ" เด็กสาวยังพูดไม่ทันจบคำดาบที่ปักเข้ามาตั้งแต่ช่วงท้องน้อยจนถึงอกของเด็กสาวก็ถูกรูดออกอย่างรวดเร็วและเด็กสาวก็ล้มลง

"เธอมันตัวอันตรายจริงๆสินะ" หญิงผมแดงแม้จะหมดแรงไปแล้วแต่ก็ยังใช้แรงฮึดสุดท้ายเพื่อที่จะหยุดเด็กสาวก่อนที่จะหมดโอกาศ

"ทะ..ทำไมกันคะ" เด็กสาวกล่าวออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อออกมาจากนัยตาสีน้ำเงินของเธอ

"มนุษย์หนะถึงจะใช้เวทย์มนต์ได้แต่ไม่มีแสงพลังเวทย์ออกมาจากร่างกายแบบนั้นหรอกนะเธอเป็นตัวอะไรทำไมถึงช่วยชั้น" หญิงผมแดงตั้งคำถามกับเด็กสาวด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อยเนื่องจาดความเหนื่อยล้า

"นะ..หนูคือ...หนูคือใคร" เด็กสาวไม่รู้แม้กระทั่งตนเองเป็นใครเกิดมาได้ยังไงมาจากที่ไหนก็ไม่รู้

"ไม่รู้ตัวงั้นเหรอ ก็นั้นสินะเมื่อวันก่อนทางสมาคมก็มีคำสั่งให้มาตรวจสอบถ้ำนี้เพราะมีพลังงานแปลกๆไหลออกมาจากถ้ำนี่แหละต้นเหตุก็คงจะมาจากเธอสินะ" หญิงสาวอธิบายให้กับเด็กสาวฟังแม้ว่าเด็กสาวที่ไม่มีความผิดจะไม่รู้อะไรเลยก็ตามอย่างไรก็ดีเด็กสาวพึ่งเกิดมาได้แค่ประมาณ 3-4 วันเท่านั้นเอง

"อ่า--- อ่า--- อ่า---" เสียงเด็กสาวที่พยายามจะหายใจเข้าทางปากอย่างแผ่วเบาแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะดาบที่แทงทะลุร่างกายของเธอได้ทำลายระบบหายใจของเธอไปแล้ว

"ตัวอันตรายแบบนี้ชั้นคงปล่อยผ่านไปไม่ได้หรอก แต่เห็นแก่การช่วยเหลือ" หญิงสาวผมแดงหยิบหินที่มีอักษรรูนออกมาก้อนหนึ่งก่อนที่จะวางมันบนตัวของเด็กสาว

"ชั้นคงทำได้แค่ส่งเธอไปที่อื่น และผนึกพลังของเธอเอาไว้ ถ้าจะปลดผนึกนั้นก็ต้องใช้วิญญาณของคนเป็น ตามจำนวนผู้ที่อยู่ในพิธีผนึกและต้องมีผู้ทำสัญญาถึงจะดึงพลังกลับมาใช้ได้ถึงคนในพิธีจะมีแค่ชั้นก็เถอะนะ" หญิงสาวค่อยๆเอ่ยภาษาที่แตกต่างจากภาษาที่เธอพูดอยู่เหมือนจะเป็นคาถาอะไรสักอย่างหลังจากที่เธอท่องเสร็จร่างของเด็กสาวก็ลอยขึ้น วงเวทย์ขยายขนาดเท่าตัวของเด็กสาว และเด็กสาวก็หายไปในวงเวทย์นั้น

-พรึบ-

วันที่ 31.02.2020 โลก ณ ภูเขาแห่งหนึ่ง

"อ๊ะ..ที่นี่ที่ไหนกันแน่คะเนี่ย" รอบๆตัวของเด็กสาวรายล้อมไปด้วยป่าและหลุมศพเต็มไปหมดบาดแผลหายสนิทความเจ็บปวดที่ถูกดาบแทงเฟมือนเป็นเรื่องโกหก

"ฮึบ-- เด็กสาวพยายามที่จะเรียกไฟสีฟ้าออกมาแต่ผลคือไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

"ฮึบบบบบบ----อ่าาา ไม่ออกมาเลยค่ะ" เด็กสาวพยายาม เด็กสาวพยายามมานาน ในที่สุดก็ยอมแพ้และพยายามเดินไปรอบๆเพื่อที่จะออกจากเขตของหลุมศพ

(ตึก) เสียงหัวของเด็กสาวชนเข้ากับอะไรบางอย่าง

"เขตแดนงั้นเหรอคะ?" เด็กสาวพูดเบาๆ

"ชั้นออกไปจากที่นี่ไม่ได้สินะคะ"เด็กสาวเริ่มกังวลเล็กน้อยเพราะรู้สึกว่าพลังเวทย์โดนดูดออกไปอย่างรวดเร็ว ในความเป็นจริงแล้วเด็กสาวควรที่จะได้รับพลังเวทย์บริสุทธิ์อย่างต่อเนื่องจากคริสตันบนเพดานถ้ำแต่กลับต้องมาเจอสถานการ์ณแบบนี้

"ไม่มีทางเลือกแล้วสินะคะ" เมื่อไม่มีทางเลือกเด็กสาวได้แต่ที่จะรวบรวมพลังเวทย์ที่ไม่บริสุทธิ์เพื่อที่จะให้ตนเองมีชีวิตต่อไป เพราะ ความปนเปื้อนของพลังเวทย์ในเขตที่ถูกส่งมานั้นสูงเกินกว่าที่เด็กสาวคิดไว้ เด็กสาวค่อยๆสูญเสียความเป็นตัวเองทีละน้อยและในที่สุดก็โดนความไม่บริสุทธิ์กัดกินจนสูญเสียความเป็นตัวเองและความบริสุทธิ์ไป

----

ปฐมบทประมาณนี้ซึ่งมันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องตอนที่1แม้แต่น้อย ฮาฮาฮา แค่อธิบายเนื้อเรื่องก่อนเล็กน้อยเดี๋ยวก็จะงงว่เฮ้ยไอนั้นมาไงไอนี่มาไงไรงี้

แย่จังถูกส่งมาผิดที่ซะได้หมดกันความน่ารักของเด็กๆ เสียใจจังครับ

หลายๆคนคงไม่สังเกตวันที่ว่าเดือน2 มี29วันอะครับ XD #มือใหม่ฝึกเขียน

ผิดพลาดตรงจุดไหนต้องขออภัยด้วยนะครับ

ตอนนี้จะร่ายยาวหน่อยแต่ในเนื้อเรื่องหลักไม่ได้ร่ายยาวแบบนี้นะครับแต่ถ้าใครชอบร่ายยาวก็บอกได้นะครับเผื่อจะมีมาอีก ฮาฮาฮา พยายามเขียนหลายๆแนวในเรื่องเดียวเพราะคิดอะไรได้ก็จะเขียนครับกาวบ้างอะไรบ้างก็ทำใจนะครับ ติดตามกันด้วยน้า จุ๊บๆ

ย้ำอีกครั่งแต่ละตอนเนื้อเรื่องเปลี่ยนแนวได้ตลอดเวลาเพราะแล้วแต่อารมณ์คนเขียนนะอิอิ ตอนที่ 1 ไม่ค่อยสนุกแต่ตอนที่2 อาจสนุกก็ได้ไรงี้ ช่วยติดตามกันหน่อยนะครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น