Follow Me By An
facebook-icon

สวัสดีทุกๆคนค่ะ ก่อนอื่นแอดขอแนะนำตัวนะคะ แอดจิ๊บ&แอดอันปันค่ะ ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพนะคะ ขอบคุณที่เขามาอ่านและติดตามค่ะ 🙏🙏🙏

จบ เมียเด็กของลุงมาเฟีย 20+ ภาค2

ชื่อเรื่อง : เมียเด็กของลุงมาเฟีย 20+ ภาค2

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : Aunpan

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

จำนวนตอน : 116

คนเข้าชมเดือนนี้ : 671

คนเข้าชมทั้งหมด : 166,837

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 377

ความคิดเห็น : 1,124

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2562 16:08 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 3,300
× 6,772
× 5,412,300
× 377
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

เกริ่น  เมียเด็กของลุงมาเฟีย20+ภาค2

“ ภรรยาของคุณเสียชีวิตแล้วนะครับ”

“ฮือ...ฮึก...ฮือ….😭😭😭ไม่จริงใช่ไหมหมอภรรยาของผมยังไม่ตายใช่ไหมฮือ...ฮือ...😭😭”

“ผมเสียใจด้วยนะครับ ที่ช่วยชีวิตของภรรยาคุณไว้ไม่ได้”

สิ้นสุดคำพูดหมอหมอก็เดินออกจากห้องทันที ร่างไรวิญญาณที่ปิดคุ้มด้วยผ้าสีขาว ทำให้เคนคนที่เป็นสามีวิ่งเข้าไปกอด ร่างไร้วิญญาณ ด้วยความเสียใจมาก ทำไมหนูถึงทิ้งพี่ไปเร็วแบบนี้ไม่ได้นะเพราะลูกของเรายังไม่โตเลยนะ ทำไมถึงทิ้งพี่ได้ลงคอ ฮึก...ฮือ..ฮึก😭😭 ซานฟื้นสิซานซานฟื้นนะซานเคนร้องตระโกนเหมือนคนบ้าเลยตอนนี้

“ พี่ซาน กลับมาได้ไหมพี่กลับมาหาพวกผมได้ไหมพี่ น้องครีมกำลังกลับมานะพี่ซาน ฮึก..ฮือ...ฮือ...😭😭😭 ผมขอโทษทุกๆอย่างที่ผ่านมาผมผิดไปแล้ว”

ตอนนี้ทุกๆคนพ่อของเซนและแม่เลี้ยงก็มาถึงโรงพยายาลเรียบร้อยทุกคนต่างก็อยู่ใน ไหนอาการที่เสียใจทั้งนั้นและคนที่เสียใจมากที่สุดก็คือเคนกับเซนพี่เป็นสามีและน้องของซาน เคนเปิดผ้าออก แล้วก็จูบลงที่แก้วซานเบาๆ มันคงจะเป็นจูบสุดท้ายของชีวิตนี้แล้วเซนก็เดินเข้ามาจูบลงที่หน้าผากของพี่สาวเบาๆ

“ ไปดีนะครับพี่ซาน ผมไม่คิดเลยว่าพี่จะไปเร็วขนาดนี้ผมเสี่ยใจ 😭😭😭แต่ผมก็รักพี่มากๆนะครับ”

“ซาน พ่อขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาแล้วพ่อก็อโหสิกรรมให้ลูกนะ ขอให้ลูกไปดีนะลูกไม่ต้องห่วงทางนี้ พ่อจะดูแลหลานๆเอง พ่อจะเลี้ยงให้ดีเหมือนที่พ่อเลี้ยงซานตั้งแต่เล็กนะลูก😭😭😭พ่อรักลูกเหมือนลูกแท้ๆของพ่อคนหนึ่งเลยนะซาน”

“พี่ซานค่ะ พี่อโหสิกรรมให้ขวัญด้วยนะคะที่ผ่านมาขวัญอาจจะเคยก้าวร้าวพี่บางเรื่องที่พี่ดุด่าน้องครีมแต่ แต่ถึงพี่จะเคยด่าว่าขวัญ แต่คนก็ไม่เคยเกลียดพี่นะคะ ขวัญขอให้พี่ไปดีนะคะ พี่อย่าคิดมากนะ ทุกคนรักพี่นะคะ อยู่ทางนั้นก็ดูแลตัวเองดีๆนะ ไม่ต้องเป็นห่วงลูกๆพี่นะ เพราะทางนี้ทุกๆคนจะดูแลลูกๆพี่ให้เองนะคะ 😭😭😭 ขวัญรักพี่เหมือนพี่สาวคนหนึ่งนะคะ”

“น้องซานลูกถึงแม่จะพึ่งรู้จักลูก แต่ลูกก็ช่วยเหลือพ่อแม่จนมีทุกๆวันนี้ แม่ขอบคุณมากๆนะถ้าไม่ได้หนูวันนั้นวันนี้ชีวิตแม่กับพ่อและน้องไม่รู้จะเป็นยังไง ถ้าแม่ได้ล่วงเกินอะไรน้องซานไป แม่ก็ขอให้น้องซานอโหสิกรรมให้แม่ด้วยนะ ฮือ..ฮึก...ฮือ😭😭😭”

น้องแซมลูกชายคนโตของซานกับเคนออกมานั้งร้องให้อยู่หน้าห้อง เพราะน้องแซมยังเด็กเกินไป ที่จะรับรู้เรื่องนี้ น้องแซมเสียใจมากที่แม่ต้องมาจากไปแบบนี้ น้องแซมยังคิดว่ามันเป็นแค่ฝันไป ยังคิดว่าทุกอย่างไม่ใช่เรื่องจริง และยังคิดว่าทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก แม่ยังไม่ตาย แม่ยังไม่ตายจริงๆใช่ไหม

“ ฮึก..ฮือ… มี้จะทิ้งผมไปแบบนี้ไม่ไป แค่คนเดียว แล้วผมก็รักมี้มากนะ มี้ไม่รักผมแล้วหรอ มี้ทำไมต้องทิ้งผมไปด้วย ไม่มีมี้แล้วผมกับน้องจะอยู่ยังไง มี้กลับมาหาผมได้ไหมกลับมากอดผมได้ไหม อย่าทิ้งผมไปแบบนี้เลย😭😭😭 ฮึก..ฮือ..😭😭😭😭”

“ แซมลูก เขาไปหาแม่ครั้งสุดท้ายหน่อย เข้าไปคุยอะไรข้างๆแม่หน่อยนะลูก”

“ ป๊าครับมันไม่ใช่เรื่องจริงยังไม่ตายใช่ไหม มี้ยังไม่ตายใช่ไหมครับ ทุกคนโกหกแซมใช่ไหมครับ ตอบแซมมาสิว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง😭😭😭”

“ แซมแม่เสียแล้วลูก ทำใจเถอะนะลูก”

“ไม่จริง ไม่จริง ไม่จริง ฮึก..ฮือ...ฮือ...ไม่จริง😭😭😭😭”

น้องแซมร้องไห้หนักมาก แล้วคนเป็นพ่ออย่างเคนก็เข้าไปกอดปลอบใจลูกชาย ที่เป็นที่รักของเขาเพราะลูกชายร้องไห้เสียงดังมาก ร้องไห้เหมือนจะขาดใจตาย น้องแซมรักซานมากเพราะซานไม่เคยทำให้น้องแซมเสียใจเลย แต่ถ้าน้องครีมรู้ว่าคนเป็นแม่เสียไปแล้วไม่รู้ว่าน้องครีมจะเป็นยังไง

(แอดสวยเองนะเรื่องนี้เป็นภาคต่อss2

ฝากคอมเม้นด้วยนะแอดจะได้มีกำลังใจต่อ

ฟรี5ตอนตอนที่6 ติดเหรียญนะคะ )

ชื่อตอน
| 7 หน้า
| 7 หน้า
| 7 หน้า
| 8 หน้า
| 10 หน้า
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า
| 9 หน้า × 300
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 400 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 4 หน้า
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 5 หน้า
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 6 หน้า
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า
| 5 หน้า
| 8 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 9 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 9 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 8 หน้า × 300
| 11 หน้า × 300
| 3 หน้า
| 8 หน้า × 300
| 5 หน้า
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300 , × 5
| 5 หน้า
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
| 7 หน้า × 300
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น