มนต์ระมิงค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แสนสิเน่หา...(ซุป'ตาร์ที่รัก) [ มี Ebook แล้วค่าาา !]

ชื่อเรื่อง : แสนสิเน่หา...(ซุป'ตาร์ที่รัก) [ มี Ebook แล้วค่าาา !]

คำค้น : น่ารัก,หวาน,นิยายรัก,ตลก,มนุษย์ป้าที่จิตไม่ว่าง,เด็กที่ขนอ้อยมาทั้งไร่!

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

จำนวนตอน : 63

คนเข้าชมเดือนนี้ : 10,329

คนเข้าชมทั้งหมด : 150,671

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 512

ความคิดเห็น : 589

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2562 20:11 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 512
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

 

 

คำโปรย 

---------------------------------- 

ที่ทำให้เธอหูอื้อตาลาย คล้ายจะเป็นลมขึ้นมา  เพราะอากาศร้อนตอนบ่ายที่ตะวันกำลังส่องแสงร้อนเปรี้ยง หรือเป็นเพราะแผงหน้าอกหนั่นแน่นอันมีขนแซมประปรายอยู่ตรงหน้ากันแน่นี่ 

ปวริศา 

เผลอสะบัดใบหน้าให้กับความขาวระดับโอโม่ของแผงหน้าตรงหน้า  ท่ามกลางสายตาขันคู่หนึ่งที่จับจ้องอยู่ตลอด 

"ตกลง จำไม่ได้จริง ๆ หรือว่า...เราเคยพบกันมาก่อน" แล้วเสียงทุ้มค่อย ๆ ถาม  นิ้วมือข้างหนึ่งของศอกที่ชายหนุ่มใช้ดันเข้ากับผนังห้องเพื่อกักตัวหญิงสาวไว้ไม่ให้ไปไหน เผลอตวัดเล่นกับกลุ่มผมนุ่มลื่นดุจไหมชั้นดี กลิ่นชมพูอ่อน ๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่โชยมาจากเนื้อตัวเธอนี่...มันก่อกวนจิตใจเขาชะมัด 

หญิงสาวที่ถูกถามส่ายหน้าหวือ แค่ลำตัวกำยำที่เผยหน้าอกที่ต้อนเธอเข้ามุมของห้องแต่งตัว ยังก่อกวนจิตใจพอแล้ว ใยเขาต้องมาใช้น้ำเสียงแหบดิบเซ็กซี่ถามอีก! 

เธอยังไม่ละสายตาจากแผงหน้าอกอันขาวแน่นตรงหน้า  เผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้ตัว  ก็แค่จะเดินมาหาน้ำดื่มแถวนี้ จำเป็นต้องเซ็กซี่เบอร์นี้มั้ย 

ช่วยติดกระดุมขึ้นอีกสักเม็ดเถอะพ่อคุณ! มนุษย์ป้าอย่างเธอ...จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว! 

แล้วอรุษก็ลากนิ้วอ้อยอิ่งมาหยุดตรงริมฝีปากล่างของเธอ ดวงตาคมร้ายหลุบมองกลีบกุหลาบงามอย่างหลงใหลตลอด  "เสียดาย ถ้าบอกว่าจำกันได้ จะให้รางวัลเสียหน่อย..." 

คนที่ถูกตรึงนิ่งด้วยสายตาคมกล้าและสัมผัสนุ่มนวลตรงริมฝีปากต้องกลืนน้ำลายตามเป็นหนสอง เผลอใจเต้นตึกตัก กับรางวัลที่เขาโปรยขึ้นมาหลอกล่อ เพราะอยากรู้แล้วสิว่า รางวัลของเขานั้นคืออะไรนะ... 

และก่อนที่จะสติของปวริศาจะกระเจิงจากการก่อกวนหลาย ๆ ทิศทางเพราะเขา  เธอจำต้องรีบดึงตัวเองกลับมาให้อยู่กับปัจจุบัน อย่าลืมสิว่าเขาเป็นใคร เธอเป็นใคร! 

"ปล่อย! อย่ามาทำท่าคุกคามกันอย่างนี้" ส่งเสียงขึ้นเล็กน้อย ไม่กล้าเสียงดังไปกว่านี้ เพราะกลัวใครจะมาได้ยิน แล้วใช้ความพยายามดันลำตัวเขาออกห่าง เงยหน้าขึ้นมาต่อรองกับเขาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย "เอ่อ  จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้กลัวเสียหายหรอก แต่เป็นคุณนั่นล่ะจะเดือดร้อนเกิดใครมาเห็นเราในสภาพนี้เข้า..." 

อรุษทำท่านึก ที่แกล้งนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก แล้วถามอีก "เดือดร้อนตรงไหน?" 

"ก็...ซุป'ตาร์เบอร์ต้น ๆ อย่างคุณจะมาเป็นข่าวเสียหายกับผู้หญิงที่แสนธรรมดาอย่างฉันน่ะสิคะ 

มัน - จะ-ไม่-คุ้ม! 

" เธอแกล้งเน้นคำว่า'มันจะไม่คุ้ม'อย่างชัดถ้อยชัดคำ ด้วยหวังจะให้เขากลัวผลที่จะมาตามต่อจากนี้ 

ทว่าอรุษก็คืออรุษ 

บุรุษหล่อร้าย บางทีก็ชอบทำหน้าตายยังหาได้รู้สึกรู้สากับคำขู่ของหญิงสาวไม่ เขายังนิ่วหน้าหล่อ ๆ แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ "ตรงไหนที่บอกว่าแสนจะธรรมดา..." ก่อนจะหลุบมองตรงหน้าอกของเธออย่างมีนัยยะ แล้วกระตุกยิ้มขันตาม "อ้อ ตรงนี้นี่เองที่...แสนจะธรรมดา" 

ได้ผลปวริศารีบกระตุกคอเสื้อเชิ้ตตัวเองเข้าไว้ด้วยกัน แล้วด่าเขาอย่างอดใจไม่อยู่ทันที 

"บ้า! ทะลึ่ง! แล้วปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย!" 

 

 

---------------------------------- 

ชื่อตอน
บทนำ 5 หน้า
#1 3 ดอก! (40%) 8 หน้า
#1 3 ดอก! (90%) 10 หน้า
#1 3 ดอก! (120%) 7 หน้า
#2 ทางรอด! (40%) 8 หน้า
#2 ทางรอด! (100%) 13 หน้า
#3 เธออีกแล้ว! (50%) 10 หน้า
#3 เธออีกแล้ว! (100%) 11 หน้า
#3 เธออีกแล้ว! (120%) 5 หน้า
#4 เด็กหญิงในความทรงจำของอรุษ (30%) 6 หน้า
#4 เด็กหญิงในความทรงจำของอรุษ (70%) 7 หน้า
#4 เด็กหญิงในความทรงจำของอรุษ (130%) 14 หน้า
#5 วุ่นจริง ฟิ้ตติ้ง บวงสรวงและเปิดกล้อง (30%) 6 หน้า
#5 วุ่นจริง ฟิ้ตติ้ง บรวงสรวงและเปิดกล้อง (60%) 6 หน้า
#5 วุ่นจริง ฟิ้ตติ้ง บรวงสรวงและเปิดกล้อง (110%) 9 หน้า
#6 ร่องรอยอดีต (20%) 4 หน้า
#6 ร่องรอยอดีต (60%) 7 หน้า
#6 ร่องรอยอดีต (110%) 10 หน้า
#25 (90%) 5 หน้า
#25 (120%) 5 หน้า
#26 (30%) 5 หน้า
#26 (60%) ตอนที่พิเศษอ่านได้แล้วนะคะ 6 หน้า
#26 (90%) ตอนนี้จะยาวนะะะะะ 7 หน้า
#26 (120%) 7 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น