ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ เล่ห์นางฟ้า กับดักซาตาน (Rewrite)

ชื่อเรื่อง : เล่ห์นางฟ้า กับดักซาตาน (Rewrite)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 41

คนเข้าชมเดือนนี้ : 154

คนเข้าชมทั้งหมด : 18,391

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 41

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2562 18:16 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 8,075
× 202,575
× 41
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

โทมัส เทรย์เวอร์ อายุ 31 ปี มาเฟียหนุ่มหล่อ เจ้าเสน่ห์ เป็นที่หมายปองของหญิงสาว

"เธอมันก็แค่เครื่องมือในการแก้แค้นของฉันเท่านั้นแหละพิมพ์อัปสร"

 

 

 

 

พิมพ์อัปสร ฟินนิแกน อายุ 25 ปี อ่อนหวาน เรียบร้อย หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี เชื่อว่าความรักสามารถเอาชนะทุกอย่างได้

"ขอบคุณนะคะ ที่สอนให้ฉันรู้จักกับความรัก แม้มันจะเจ็บปวด แต่ฉันจะรับมันไว้ค่ะ"

 

 

 

โทนี่ เทรย์เวอร์ อายุ 37 ปี พี่ชายของโทมัส ชายหนุ่มผู้อ่อนโยน และสุขุม

"ความรักคือสิ่งที่สวยงามเสมอ คุณลองเปิดใจดูสิแล้วคุณจะรู้ว่ามีใครสักคนกำลังตกหลุมรักคุณอยู่"

 

 

 

 

พรอัปสร ฟินนิแกน อายุ 25 ปี พี่สาวฝาแฝดของพิมพ์อัปสร สาวสวยเซ็กซี่ สร้างเกาะให้กับตัวเอง มองโลกในแง่ร้าย ไม่เชื่อว่าบนโลกนี้จะมีความรักอยู่จริง

"หยุดพร่ำเพ้อเรื่องควมารักให้ฉันฟังได้แล้ว บนโลกนี่ไม่มีความรักอยู่จริงหรอก"

 

 

 "พิมพ์พี่บอกแล้วไงว่าให้เลิกเป็นเด็กเสิร์ฟ พี่จะเลี้ยงเธอเอง" โทมัสไม่พอใจที่พิมพ์อัปสรไปทำงาน เพราะเขาอยากให้เธออยู่เฉยๆ นั่งให้กำลังใจเขาก็พอ

"พี่โทมัสค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยทำไมต้องเลี้ยงพิมพ์ด้วย" 

"ไม่ได้เป็นอะไรงั้นเหรอ" โทมัสรู้สึกโกรธกับคำพูของพิมพ์อัปสร 

"จุ๊บ!" มือหนาของโทมัสจับใบหน้าของพิมพ์อัปสรไว้เพื่อให้รับจูบของเขาได้อย่างเต็มที่

**********************

"ลูกจะพาผู้หญิงคนนี้มาอยู่ที่บ้านหลังนี้ไม่ได้ แม่ไม่อนุญาต" แทมมารีนผู้เป็นแม่ของโทมัสบอก

"แต่พิมพ์เป็นเมียผมนะครับแม่" 

"งั้นผู้หญิงที่ลูกนอนด้วยทุกคนก็เป็นเมียลูกหมดละสิ ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตลูกจ้องแต่จะจับลูกทั้งนั้นแหละ" 

"แต่พิมพ์ไม่เหมือนคนอื่นนะครับแม่" 

"หึ ถ้าลูกยังยืนยันจะให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่บ้านเราละก็ได้ แม่ก็จะให้ลูกสาวของเพื่อนแม่มาอยู่ด้วย แล้วเราจะได้เห็นดีกัน" แทมมารีนบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"คุณแม่ครับ" โทมัสรู้สึกหนักใจที่แม่ของเขาไม่ชอบพิมพ์อัปสร 

************************

"นังแพศยา ฉันไม่คิดเลยนะว่าเธอจะมีนิสัยแบบนี้ ฉันมันโง่เอง ที่หลงรักผู้หญิงสกปรกอย่างเธอ" มือหน้าของโทมัสจิกผมพิมพ์อัปสรไว้แน่น

"ถ้าพี่คิดแบบนั้นเราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก จะมาเสียเวลากับผู้หญิงสกปรกอย่างฉันทำไมละ" 

"เธอต้องชดใช้ในสิ่งที่เธอทำ" 

"ทำไม จะฆ่าฉันเหรอ ฆ่าสิ" พิมพ์อัปสรตะคอกใส่โทมัส สายตาเธอมองเขาอย่างเด็ดเดียว 

"พิมพ์"

เพี้ยะ

ฝ่ามือหนาของโทมัสฟาดลงบนใบหน้าพิมพ์อัปสรอย่างแรง 

"เอานังแพศยานี่ออกไปจากบ้านฉัน อย่าให้มันมาเป็นเสนียด พวกมึงจะเอาไปจัดการยังไงก็แล้วแต่ กูยกให้" โทมัสหันไปบอกให้ลูกน้องของตัวเอง

"นายครับ ใจเย็นก่อนนะครับ" เจมส์รีบเข้ามาห้ามปราม

"เงียบไปเลยมึง อยากโดนเล่นงานอีกคนหรือไง" โทมัสตะคอกใส่เจมส์

***********

ชายฉกรรจ์ห้าคนพาพิมพ์อัปสรมาที่โกดังร้างหวังข่มขืนเธอ 

"อย่าทำอะไรฉันเลยนะฉันขอร้อง" 

"สวยๆแบบนี้จะให้พี่ปล่อยไปได้ยังไง" 

*************

"พี่โทมัสค่ะ เลิกดื่มได้แล้วนะคะ" ลดาเดินเข้ามาหาโทมัส

"ออกไป" 

"อย่าไล่ลดาสิค่ะ ลดาอยากดูแลพี่โทมัสนะคะ" ลดาเดินเข้ามานั่งข้างๆ โทมัส มือของเธอลูบไล้อยู่บนอกแกร่งของเขา

************

โทมัสตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้า แม้แต่ชิ้นเดียว ข้างๆกายเขามีลดานอนอยู่ 

"ลดาเธอมานอนที่นี่ทำไม" โทมัสถามด้วยความแปลกใจ

"พี่โทมัสจำเรื่องราวเมื่อคืนไม่ได้เหรอค่ะ เมื่อคืนพี่เรียกหาแต่ลดาทั้งคืน"

**************

"นายครับ ผมมีหลักฐานที่ยืนยันว่าคุณพิมพ์อัปสรไม่ได้ผลักมาดาม ตกบันไดครับ" 

"เอามาดูสิ" 

***

"ตอนนี้พิมพ์อยู่ที่ไหน" 

"ตอนนั้นนายสั่งให้คนของเราจัดการคุณพิมพ์แล้ว ผมคิดว่า..." เจมส์ไม่กล้าที่จะพูดต่อ

"ไปลากคอไอ้พวกนั้นมา" โทมัสสั่ง

"ครับ" 

************

"คุณโทมัส ผมว่าการเจรจาธุรกิจของเราครั้งนี้สำเร็จแน่" มิสเตอร์หวังผู้ร่วมหุ้นกับโทมัสบอก

"ผมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" 

"อ้าว มาพอดีเลย คุณโทมัสผมขอแนะนำให้คุณรู้จักกับ คุณพลเทพ และคุณพรอัปสร คนที่เรากำลังจะร่วมหุ้นด้วย" 

โทัมสหันไปมองดูผู้ที่เดินเข้ามาในบริษัทของเขา เขาจำได้ ชายชู้ของพิมพ์อัปสร และผู้หญิงข้างๆที่เดินมาด้วย 

"พิมพ์อัปสร" โทมัสพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"คุณโทมัส นี่คุณพลเทพ และคุณพรอัปสร สองพี่น้องที่เราจะร่วมหุ้นทำธุรกิจด้วย" มิสเตอร์หวังบอก

"พี่น้องเหรอ" โทมัสถึงกับตกใจที่ได้ยินคำนั้น

*********

"อยากรู้ใช่มั้ย ว่าต้องทำยังไง" 

"ดูปากฉันนะ"

"ไปตายซะ" พรอัปสรบอกโทมัส

**********

"ตอนนี้ร่างกายของคนไข้ อาการทรุดหนักมาก อีกทั้งคนไข้ยังตั้งครรภ์ เราจำเป็นจะต้องเอาเด็กออกเพื่อทำการรักษาต่อ" หมอบอกโทมัส

"...." โทมัสเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับเข่าอ่อนน้ำตาร่วงลงทันที เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าพิมพ์อัปสรท้อง เขาทำร้ายเธอสารพัด

 

 

 

 

 

 

 

# ชื่อตอน
1
| 7 หน้า
2
| 6 หน้า
3
| 5 หน้า
4
| 6 หน้า
5
| 6 หน้า
6
| 7 หน้า × 300 , × 5
7
| 7 หน้า × 300 , × 5
8
| 7 หน้า × 300 , × 5
9
| 7 หน้า × 300 , × 5
10
| 7 หน้า × 300 , × 5
11
| 7 หน้า × 300 , × 5
12
| 7 หน้า × 300 , × 5
13
| 7 หน้า × 300 , × 5
14
| 9 หน้า × 300 , × 5
15
| 8 หน้า × 300 , × 5
16
| 9 หน้า × 300 , × 5
17
| 7 หน้า × 300 , × 5
18
| 7 หน้า × 300 , × 5
19
| 8 หน้า × 300 , × 5
20
| 9 หน้า × 300 , × 5
21
| 8 หน้า × 300 , × 5
22
| 8 หน้า × 300 , × 5
23
| 7 หน้า × 300 , × 5
24
| 7 หน้า × 300 , × 5
25
| 7 หน้า × 300 , × 5
26
| 7 หน้า × 300 , × 5
27
| 7 หน้า × 300 , × 5
28
| 7 หน้า × 300 , × 5
29
| 8 หน้า × 300 , × 5
30
| 9 หน้า × 300 , × 5
31
| 7 หน้า × 300 , × 5
32
| 8 หน้า × 300 , × 5
33
| 7 หน้า × 300 , × 5
34
| 7 หน้า × 300 , × 5
35
| 7 หน้า × 300 , × 5
36
| 7 หน้า × 300 , × 5
37
| 8 หน้า × 300 , × 5
38
| 9 หน้า × 300 , × 5
39
| 8 หน้า × 300 , × 5
40
| 10 หน้า × 300 , × 5
41
| 6 หน้า
ความคิดเห็น