ดองกี้
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[END] WTF?! เหี้ยไรเนี่ย?...ผมกลายเป็นเมียอา!? #รีอัพ

ชื่อเรื่อง : [END] WTF?! เหี้ยไรเนี่ย?...ผมกลายเป็นเมียอา!? #รีอัพ

คำค้น : อาคราม เพลย์เยอร์ อาหลาน ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 50

คนเข้าชมเดือนนี้ : 1,342

คนเข้าชมทั้งหมด : 1,409,596

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 818

ความคิดเห็น : 589

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ธ.ค. 2561 16:47 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 800
× 0
× 0
× 818
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

WTF?!

เหี้ยไรเนี่ย?...ผมกลายเป็นเมียอา!?

#รีอัพ

(เรื่องนี้เคยอัพลงเมื่อปี 2015 ถ้าจำไม่ผิดแต่เราดันลบไปเลยกลับมารีอัพให้อีกครั้งนะคะ)

 

 

#

 

 

WTF! เหี้ยไรเนี่ย...ผมกลายเป็นเมียอา?!

คราม(45) >> ถึงอายุจะอยู่เลขสี่แต่รูปร่างหน้าตายังดึงดูดสาวๆและหนุ่มๆให้เข้าหา

"แค่ความผิดพลาดครั้งเดียว...มันทำผมเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยหรือไง?"

เพลย์เยอร์(25) >> หลานชายตัวแสบของครามชอบติดต่อสาวๆให้ครามเพราะคิดว่าครามต้องชอบ

"เตือนตัวเองว่าห้ามหวั่นไหวกับอาคราม...แต่ทำไมผมทำไม่ได้วะ..?"

 

INTRO...

ตั้งแต่เรียนจบผมก็เข้าทำงานที่บริษัทของอาครามทันทีในตำแหน่งเลขา...บอกเลว่าโดนเขม่นจนตัวพรุนหมดล่ะผม..บางคนก็นินทาว่าผมเข้าได้เพราะใช้เส้น..ก็นะผมเป็นหลานนี่วะใครๆก็คิดแบบนั้น ผมยอมรับว่าส่วนหนึ่งก็อาจจะเป็นแบบนั้นแต่อีกส่วนผมเข้ามาที่นี่ด้วยความสามารถล้วนๆกว่าจะได้เข้าอาครามทดสอบผมยากยิ่งกว่าปิดโปรเจคก่อนจบเสียอีกเอาจริงๆก็แทบทำไม่ได้แต่ผมได้พี่คิลช่วย..พี่คิลที่พูดถึงคือลูกชายของอาครามอายุยี่สิบเจ็ดรูปร่างหน้าตานี่พอๆกับพ่อเลยอย่างกับแฝดและมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับผม พี่คิลเข้ามาช่วยได้จังหวะมากจนผมสามารถเข้าได้..แต่อีกผลที่มาช่วย..เพราะพี่แกไม่อยากรับช่วงต่อนั่นเอง คนอะไรโคตรจะขี้เกียจเลย

"เจ้าเพลย์..เอาเอกสารนี้ไปให้ตุลย์ฝ่ายบัญชีหน่อยสิ" อาครามว่าก่อนยื่นแฟ้มเอกสารให้ผมแต่สายตาจับจ้องเอกสารอีกชุด..อาครามมักจะเป็นแบบนี้เสมอชอบจดจ่อกับงานแล้วขมวดคิ้วเครียดๆอยู่คนเดียว..ผมก็ไม่รู้ว่าเครียดจริงหรืออาแกปวดขี้กันแน่

"ครับ..อาครามเข้าห้องน้ำมั้ยครับ? ผมเห็นอาขมวดคิ้วนานล่ะ"

"ชั้นไม่ได้ปวดขี้เจ้าเพลย์ รีบๆไปซะ" อาครามมองนิ่งๆผมยิ้มแหะๆแล้วรีบเผ่นออกมาทันที เกือบซวยแล้วไง ผมถือเอกสารเดินเอื่อยๆไปที่แผนกบัญชีที่อยู่ใกล้ๆกัน เฮ้อ ไม่อยากเจอพวกปากหมานั่นเลย..แผนกบัญชีหรือฟาร์มหมาก็ไม่รู้ชอบเห่าชอบหอนตลอดเวย์

ปึก!

พอมาถึงผมก็โยนเอกสารให้กับตุลย์..หัวหน้าแผนกบัญชี ตุลย์รุ่นเดียวกับผมและหวังจะไต่เต้าขึ้นไปในตำแหน่งที่สูงกว่านี้ด้วยการ...นอนกับอาคราม แต่โทษนะ..อาครามไม่สนใจเขาแค่หลอกฟันมันเท่านั้นแหละ

"ให้ดีๆไม่เป็น?" คิ้วเรียวเลิกขึ้นเป็นเชิงถามแล้วหยิบเอกสารเปิดดูคร่าวๆ

"กับคนผมให้ปกติ...แต่กลับหมาผมต้องโยนน่ะสิเดี๋ยวมันงับมือทำไง?ไม่อยากเสียตังค่าวัคซีน" ยักคิ้วกวนๆแล้วเดินออกมาก่อนกรอกตาเซ็งๆ..ให้ตายเถอะ เมื่อไหร่คนพวกนี้จะหลุดจากวงจรชีวิตผมสักที ไม่สิ เมื่อไหร่จะตายกันสักที แบบนี้ถึงจะถูก หึ

TBC...

...................................................

หากมีใครจำได้ก็คงหายคิดถึงอาครามและน้องเพลย์นะคะ 555555 ได้ฤกษ์อัพสักที แต่เราจะทยอยอัพเอานะและเรื่องนี้เราแต่งมานานแล้วสำหรับคนที่เข้ามาอ่านใหม่ การแต่งอาจจะทำให้อ่านไปหงุดหงิดไป แม้แต่เราที่อ่านยังหงุดหงิดเลย 55555555 แต่เราก็รู้สึกว่าเราพัฒนาขึ้นนิดหน่อยจากเรื่องนี้สู่เรื่องอื่นๆในปัจจุบัน(มั้ง) สำหรับโลกันต์ตุลย์เราอาจจะยังไม่อัพนะคะ เพราะต้นฉบับที่เราได้รับมาจากรีดคนหนึ่ง เขาขาดตอนที่2ไป อาครามเพลย์ก็ขาด ncตอนที่2 เพราะงั้นจะขอติดไว้ก่อนนะะ

# ชื่อตอน
1
| 1 หน้า
2
| 6 หน้า
3
| 9 หน้า
4
| 9 หน้า
5
| 12 หน้า
6
| 10 หน้า
7
| 15 หน้า
8
| 10 หน้า
9
| 20 หน้า
10
| 10 หน้า
11
| 14 หน้า
12
| 11 หน้า
13
| 13 หน้า
14
| 15 หน้า
15
| 18 หน้า
16
| 15 หน้า
17
| 14 หน้า
18
| 13 หน้า
19
| 12 หน้า
20
| 11 หน้า
21
| 9 หน้า
22
| 17 หน้า
23
| 9 หน้า
24
| 14 หน้า
25
| 10 หน้า
26
| 9 หน้า
27
| 11 หน้า
28
| 17 หน้า
29
| 15 หน้า
30
| 14 หน้า
31
| 14 หน้า
32
| 11 หน้า
33
| 21 หน้า
34
| 10 หน้า
35
| 15 หน้า
36
| 11 หน้า
37
| 12 หน้า
38
| 11 หน้า
39
| 8 หน้า
40
| 10 หน้า
41
| 8 หน้า
42
| 8 หน้า
43
| 8 หน้า
44
| 9 หน้า
45
| 9 หน้า
46
| 9 หน้า
47
| 17 หน้า
48
| 1 หน้า
49
| 20 หน้า
50
| 15 หน้า
ความคิดเห็น