พลอยโรสควอตซ์

สวัสดีครับ สามารถแนะนำและติชมผลงานได้นะครับ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านนะครับ ผู้เขียนสัญญาว่าจะรับฟังทุกคำติชมเพื่อนำไปพัฒนาการเขียนให้ดีขึ้นนะครับ ทักทายกันได้นะครับ ขอบคุณมากครับ

มนต์เมืองรัก

ชื่อเรื่อง : มนต์เมืองรัก

คำค้น : มนต์เมืองรัก, เวทมนตร์, มนตรา, เมือง, แหวนพลอย, พี่บอล

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

จำนวนตอน : 12

คนเข้าชมเดือนนี้ : 3,673

คนเข้าชมทั้งหมด : 3,821

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2561 03:08 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 26
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

มนต์เมืองรัก 

บทนำ

 

    “มาเป็นเจ้าหญิงของพี่นะ แล้วทุกคืน…เราจะได้ขี่เจ้ามังกรตัวนี้ด้วยกัน” เสียงทุ้มนุ่มนวลที่ชายหนุ่มเพิ่งเอ่ยขึ้น กระเซ้าเย้ายวนชวนให้หัวใจของสาววัยดรุณีรู้สึกวาบหวาม มันจึงตอบสนองด้วยการเต้นโครมคราม…รัวเร็วราวกับกำลังพยายามจะปะทุออกมาจากอกเพราะความขวยเขินสะเทิ้นอาย ครั้นหญิงสาวผู้ถูกเอ่ยถามมองดูร่างสูงโปร่งและกล้ามเนื้อที่กระชับแน่นแต่พองามลู่ไปตามอาภรณ์บนเรือนร่างผ่าเผยที่อยู่ตรงหน้า ก็ยิ่งพาให้เธอผู้กำลังถูกขับกล่อมด้วยคำอ้อนวอนตกประหม่า สะทกสะท้านพรั่นใจ เลือดในกายสูบฉีดไปจนใบหน้าของเธอแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด เนื้อตัวของหญิงสาววูบวาบ แม้กำลังอยู่ในช่วงเวลากลางคืนที่น่าจะเหน็บหนาว แต่คำขอร้องของ 'เขา' กลับทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าว….คำขอความรักของชายหนุ่มคนที่ว่ายิ่งทรงพลานุภาพมากขึ้นเป็นเท่าทวีทันทีที่ดวงตาสีดำสนิทคู่ที่กำลังมองสบกับดวงตาของเธออยู่นี้ส่งประกายขอความเมตตาบนใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา อันมีจมูกตั้งเป็นสันตรง และผิวคมเข้มแบบหนุ่มไทยเป็นเครื่องแต่งเติมความสง่างามให้กับเจ้าของ ด้านหลังของชายหนุ่มคือเจ้ามังกรตัวยักษ์ท่าทีแสนเชื่องกำลังนอนหมอบรอเจ้านายของมันอยู่ เกล็ดสีเงินของเจ้ามังกรตัวที่ว่าส่องประกายแวววับระยิบระยับเมื่อสะท้อนแสงจากพระจันทร์ในคืนเดือนหงาย 

 

จิตใจของ ‘แหวนพลอย’ ลอยละล่องฟุ้งซ่านไปไกลด้วยเพราะเธอมิอาจเข้าใจได้ว่าระหว่างการที่เจ้าชายเทพบุตรผู้กำลังคุกเข่าขอความรักจากเธออยู่ตรงหน้า กับการได้เห็นมังกรตัวเป็น ๆ นั้นสิ่งไหนที่เธอควรจะตกใจมากกว่ากัน และสิ่งไหนกันแน่…ที่เป็นความจริง 

 

     “มาเป็นเจ้าหญิงของพี่เถอะนะคนดี เราจะสร้างครอบครัว…สร้างอาณาจักรของเราไปด้วยกัน” 

ทันทีที่สิ้นเสียงนั้น หัวใจของแหวนพลอยก็ตกอยู่ในภวังค์แห่งความรักโดยสมบูรณ์ “ค่ะ พี่บอล” คือคำตอบที่จิตใต้สำนึกกลั่นให้เธอเอื้อนเอ่ย…เทพบุตรคนที่ว่ายิ้มรับกับคำตอบที่ทำให้ตนพอใจ เขาลุกขึ้นยืน คว้ามือของแหวนพลอยขึ้นมาจับไว้และพาเธอประคองกอดขึ้นไปนั่งบนหลังของเจ้ามังกรยักษ์สีเงิน 

 

     “ไม่ต้องเกร็งนะเจ้าหญิงของพี่ พี่จะกอดน้องไว้แบบนี้…น้องจะปลอดภัยนะครับ” สิ้นคำ ชายหนุ่มรูปงามที่แหวนพลอยเพิ่งจะตกลงปลงใจฝากชีวิตให้เป็นเจ้าชายของเธอก็หันไปออกคำสั่งกับมังกรพาหนะ เจ้ามังกรกางปีกสยายและออกร่อนพาทั้งเขาและเธอท่องเวหาในบัดดล ในเวลารัตติกาลเช่นนี้….ทั่วทั้งผืนฟ้าและแหล่งหล้ายังสว่างไสวด้วยแสงสีเหลืองนวลสุกสกาวของพระจันทร์เต็มดวง ข้างล่างนั้นคือเมืองที่มีชีวิตชีวา ประชาชนออกมาร้องรำทำเพลง บ้างดื่มกินกันอย่างอิ่มหนำสำราญ ทุกคนมีท่าทีสรวลเสเฮฮา หน้าตาเบิกบานแสดงออกซึ่งความสุข 

 

     “นี่คือเมืองของพ่อพี่…เมืองที่พี่เติบโตมา” เจ้าชายของแหวนพลอยบอกเธอขณะที่เขาโอบกอดตัวของเธอเอาไว้บนหลังมังกร ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาที่ออกมายามเอื้อนเอ่ยวาจาใด ๆ ทำให้เธอเสียววาบหวามขึ้นมาในอกอีกครั้งจนขนลุกซู่ กล้ามเนื้อแน่นเป็นมัดที่กอดรัดเอวบางของเธอทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นแต่ก็ยังโหยหาในเวลาเดียวกัน เช่นเดียวกับที่เธอกำลังรู้สึกปลอดภัยและตื่นเต้นไปพร้อม ๆ กัน 

 

     “พี่จะออกไปสร้างอาณาจักรใหม่…อาณาจักรของเราสองคนนะ แหวนพลอย” เมื่อเขาพูดจบ…ก่อนที่แหวนพลอยจะทันได้ตอบอะไร…ก่อนที่เธอจะฉุกคิดหรือรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้… 

 

แหวนพลอยก็สะดุ้งตัวตื่นขึ้นมา… 

 

     เมื่อจับต้นชนปลายและตั้งสติได้ แหวนพลอยก็ตระหนักว่าเธอกำลังนอนอยู่บนเตียงที่หอพักหญิงในมหาวิทยาลัยโดยมีเสียงกรนโครกครากของเพื่อนร่วมหอเตียงข้าง ๆ เป็นเครื่องยืนยันความเป็นจริง 

 

     “โธ่…ฝัน” เธอพึมพำ หัวใจของแหวนพลอยยังคงเต้นระรัวถี่ แม้จะไม่แรงเท่าในความฝัน แต่ก็แรงพอที่จะทำให้รู้สึกถึงความตื่นเต้นจนสัมผัสได้ว่าสารอะดรีนาลีนในร่างกายของเธอกำลังวิ่งพล่านเพราะเจ้าชายที่เพิ่งมาปรากฏในความฝันของเธอนั้นเป็นผู้ชายคนเดียวกันกับรุ่นพี่ในเอกที่เธอหลงรัก…เมื่อคิดทบทวนถึงความฝันทั้งหมด แม้จะรู้สึกเคืองที่มันไม่ใช่ความจริงอยู่สักเล็กน้อย แต่แหวนพลอยก็ปลื้มใจที่ได้ฝันถึง 'พี่บอล' หนุ่มรูปหล่อคมเข้มของเธอจนต้องรีบซุกหน้าลงบนหมอนด้วยความเขิน 'ถ้าฝันเป็นจริงก็คงจะดีเนอะ…ขอให้มันเป็นจริงเถอะ สาธุ!' เด็กสาวคิดก่อนที่จะหลับตานอนอีกครั้งพร้อมกับหัวใจที่พองโต 

 

วันรุ่งขึ้น… แหวนพลอยรีบตื่นแต่เช้าเพื่อไปเข้าเรียนวิชาวรรณกรรมวิจารณ์ของนักศึกษาวิชาเอกภาษาไทย…ซึ่งจริง ๆ แล้วก็เป็นเพราะเธออยากมารอเจอพี่บอล รุ่นพี่ร่วมเอกที่เธอบังเอิญไปเจอเข้าตอนที่ลงทะเบียนวิชานี้และทำให้เธอหลงรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น…เหนือสิ่งอื่นใด เธอนึกฉงนสงสัยในความฝันเมื่อคืน…ความฝันที่ว่าพี่บอลของเธอเป็นเจ้าชายของเมืองวิเศษเมืองหนึ่งและปราถนาที่จะสร้างอาณาจักรกับเธอ… ‘พี่บอลจะรู้ตัวไหมนะว่าเมื่อคืนฝันถึงเรา? พี่บอลจะรู้หรือยังว่าเราแอบชอบ? พี่เขาจะชอบเราตอบบ้างไหม? แล้วถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันไม่ใช่ความฝันแต่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ๆ ล่ะ!!!'  แหวนพลอยคิดฟุ้งซ่านขณะกำลังนั่งเหม่อมองพี่บอลที่กำลังนั่งอยู่หน้าห้องอย่างตั้งใจเรียน เมื่อเห็นท่าทีที่ดูไม่มีอะไรผิดไปจากปกติ ไม่มีแม้แต่อาการที่บ่งบอกว่าจะจำเธอได้ แหวนพลอยจึงแน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นคงเป็นเพียงฝัน 

 

'เฮ้อ! บ้าน่า มันจะเป็นเรื่องจริงไปได้ยังไงกันล่ะเนี่ย เราหนอเรา เก็บเอาไปฝันแล้วมาฟุ้งซ่านเองแท้ ๆ!'  

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

     “น้องครับ!” เสียงมาดแมนนุ่มนวลดังขึ้นรั้งแหวนพลอยไว้ในขณะที่เธอกำลังก้าวขาออกจากห้อง เมื่อหันไปก็พบร่างสูงสง่าอกผายในชุดนักศึกษา พร้อม ๆ กับใบหน้าคมเข้มอันหล่อเหลาของพี่บอล 

 

   “นี่ครับ” พี่บอลพูด ยิ้มหวานให้เธอพร้อมกับส่งกระดาษที่ถูกพับเล็ก ๆ ให้ 

ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง อาการกระวนกระวายวูบวาบปลาบขึ้นมาจนรู้สึกได้ถึงสารอะดรีนาลีนที่กำลังเดือดพล่านไปทั่วร่างของสาวนักศึกษา มือของเธอสั่นระริกในขณะที่ยื่นไปรับกระดาษจากเขา ก่อนที่เขาคนที่ว่าจะพยักหน้าให้แล้วเดินจากไป 

 

ทันทีที่คลี่กระดาษออกดู…เด็กสาวก็ต้องพบกับข้อความอันหน้าฉงน ‘คืนนี้อย่าลืมไปเจอกันในความฝันอีกนะครับ จากพี่บอล' 

 

'พับผ่า! นี่มันอะไรกันนี่!' แหวนพลอยคิด ตกตะลึงและงงงวยไปชั่วขณะ ‘หรือที่เราฝันเมื่อคืนเป็นเพราะพี่บอลกันแน่นะ! พี่บอลรู้ได้ยังไงว่าเราเจอเขาในความฝัน? แล้วทำไมเขาต้องอยากเจอเราอีกด้วย? เขาแอบชอบเรางั้นหรอ? แล้วเราจะไปฝันถึงเขาอีกได้ยังไงกัน! นี่มันเป็นความฝัน เรื่องบังเอิญ หรือมนตราอะไรกันแน่???'

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น