bts&army

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ kookv จงเจริญ

ชื่อเรื่อง : kookv 18++

คำค้น : bts,kookv,นักเรียนญี่ปุ่น,

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

จำนวนตอน : 6

คนเข้าชมเดือนนี้ : 2,557

คนเข้าชมทั้งหมด : 14,463

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ส.ค. 2562 14:30 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 58
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

เริ่มตอนจบตอนเดียว

ห้องเช่าราคาแพง.....สองคน...อยู่ด้วยกัน 

         “พี่จองกุกครับ”

         “ครับ”

พี่จองกุกเอ่ยทักทันทีเมื่อได้ยินเสียงรุ่นน้องตัวเองเรียกหาแต่พอเค้าหันหลังไปกลับเจอร่างบางยืนอ่อยเขาใส่ชุดเซ็กซี่สั้นชุดนักเรียนหญิงญี่ปุ่นแถมยังจะทำให้ตัวเองเป็นอนิเมะอีก คิดว่าตัวเองเป็นเซเลอมูนหรือไง?

        “ทำไมเราแต่งตัวแบบนี้”

        “คะ พูดห่างเหินจังเลยนะคะ”

ร่างสูงดูตกใจกับคำพูดของคนตัวเล็ก พูดแทนตัวเองว่านะคะ งั้นหรอ?

        “แหม่พี่ครับอย่าตกใจไปหน่อยเลย งั้นผมเรียกแทนตัวเองว่าครับก็ได้”

การกระทำนี้มันคุ้นๆนะเหมือนร่างบางจะงอนร่างสูงอยู่เมื่อร่างสูงเห็นเขาเดินเข้าไปกอดร่างบางอยู่ที่ข้างๆเตียงนอนร่างสูงจับร่างบางให้ขึ้นคร่อม

        “ไอดื้อของพี่ทำไมชอบทำให้พี่ของขึ้นขนาดนี้ครับ”

        “ใครดื้อไม่ทราบครับ”

ร่างบางเอ็นหน้าหนีคนร่างสูงที่จ้องตาคนร่างบางอย่างกับเสือเหมือนมองแววตาเขาเข้าไปเหมอนกับร่างกายอยู่ในนรกเลยเหมือนเขาจะทำให้ร่างบางตายไปในตอนนี้ได้เลย

        “อย่าหลบตาพี่สิ”

        “พี่ตอบให้ตรงคำถามสิครับ”

ร่างบางพูดร่างหนากลับมองปากของร่างบางร่างบางเอ็นสายตามามองคนร่างสูงอีกครั้ง

“ก็น้องดื้อสิครับ”

        “น้องดื้อชื่ออะไรอะครับ”

        “น้องดื้อแทฮยองหนะสิ”

คนตัวสูงพูดจบซอกคอและใบหน้าชนกันร่างหนาใซร้ซอกคอขาวดูดซักหน่อยสร้างรอยแดงกล่ำไว้ซอกคอขาวกลับช้ำสีแดงสดดูน่ามองสำหรับคนร่างสูง

        “อ๊ะ!

        “นายต้องมาเป็นของฉันอีกครั้ง”

        “กี่ครั้งผมก็ยอมครับ”

สิ้นสุดคำพูดของร่างบางร่างสูงเริ่มโรมเลียกัดบ้างเลียสวนสะดือไปมาลามไปถึงตรงนั้นของร่างบางกระโปรงสีดำปิดกั้นความสุขของเขาสองคนคนร่างสูงรูทซิบตรงข้างกระโปรงดึงมันลง

        “ทำไมไม่ไส่มันมา อย่างนี้ต้องเจอของดี”

ร่างสูงหยุดจิตกรรมแล้วเปิดลิ้นชักตรงโต๊ะเครื่องแป้งเขาหยิบไวเบรเตอสีแดงพาให้รุ่มหลงร้อนราวกับไฟ สีหน้าของร่างบางกลับเริ่มกลัวเครื่องที่จองกุกถือเข้ามาแต่จองกุกกลับรูดซิบกระโปรงนักเรียนที่ร่างบางใสอยู่กลับดึงมันขึ้นไว้ข้างบนตัวร่างบาง

        “พี่เอามาจากไหนครับ”

        “พอดีเพื่อนพี่ฝากมา พอดีเลยจะได้ตอบสนองการกระทำของนายไง  แทฮยอง”

จองกุกนั่งยองข้างล่างเตียงสีขาวเครื่องไวเบรเตอร์ที่ทำให้ร่างบางผวาถูกเปิดใช้งาน เสียงมันดังขึ้น คนตัวเล็กมองการกระทำของจองกุกที่กำลังจะเอาไวเบรเตอสีแดงนำมันมาถูตรงส่วนหัวของลูกชายคนร่างบาง

         “อ๊ะ  อ๊า  ฮือออ”

จองกุกเห็นร่างบางมือเรียวหยิบยาสองเม็ดขึ้นมาจองกุกกดหยุดรีโหมดทันทีร่างบางกระตุกเล็กน้อยจองกุกเอายาที่เขากำอยู่ใส่เข้าไปในปากของร่างบางจองกุกเอาใส่ปุบร่างบางประกบปากปั๊บเสียงปากทั้งสองจูบกันอย่างเอร็ดอร่อยน้ำสีขาวใสยืดออกเพราะปากทั้งสองถูเอาออกจากกัน

        “พี่เอาอะไรให้ผมกกิน”

        “เดี่ยวก็รู้เอง”

แทอยองดูงงกับคำตอบที่จองกุกพูดออกมา

        “อย่ามัวแต่งงอยู่เลยเรามาเริ่มจิตกรรมกันต่อเถอะ”

ร่างบางไม่พูอะไรแต่รู้สึกว่าทุกส่วนกับร้อนไปหมด

        “พี่ครับผมร้อน”

(อาการเริ่มแล้วสินะ)

        “พี่ครับช่วยผมด้วยรีบๆเอามันเข้าไปซักที”

        “ใจเย็นๆสิครับ พี่จะต้องทรมานเราก่อน อ้อ อีกอย่างเราใส่ชุนักเรียนญี่ปุ่นมานี่หน่านายต้องเรียกพี่ว่าคุณครู”

        “ครับ คุณครู แต่ว่าคุณครูช่วยผมหน่อยได้หรือป่าวครับ”

        “แน่นอนนักเรียนของครู”

ร่างสูงเริ่มนำมือของเขาจับส่วนนั้นของร่างเล็กและจับรูขึ้นรูดลงไปมาจนน้ำมันกระเจิงออก

        “เธอทำให้ครูบ้างสิ”

เสร็จคำพูดของคุณครูจองกุกร่างบางจับเขาที่นั่งอยู่ท้ายเตียงเอามานอนและร่างบางขึ้นคร่อมร่างสูงถอดกระดุมเสื้อร่างสูงทีละเม็ดๆร่างบางก้มลงไซร้คอร่างสูงเบาๆจนร่างสูงไม่มีสติหลงเหลืออยู่เลย

         “อือออ”

ร่างบางไล้ลงมาจนมาถึงส่วนนั้นของคุณครูจองกุก

        “นักเรียนของครูมัวมองอะไรอยู่ถอดมันออกมาสิ”

        “ได้ครับคุณครู”

ร่างบางทำตามคำสั่งของร่างสูงส่วนยาที่เขากินลงไปก็กลับมาทำงานอีกครั้งร่างบางจึงรีบถอดเข็มขัดของครูออกและถอดชุดชั้นในของครูที่ใส่อยู่ถอดออกจนหมดน้ำลายถูกเอาออกมาเปรอะส่วนนั้นของตัวร่างสูงปากชมพูครอบงำบริเวณส่วนใหญ่ล้ำรูดไปรูดมาน้ำขุ่นไหลร่างบางกลืนมันลงไปในคอ

        “อื้มม  อร่อยมากครับครูแต่ตอนนี้ผมไม่ไหวแล้วอะครับ”

        “ได้ ครูจะช่วยเธอเอง”

ร่างสูงลุกขึ้นมาจับให้ร่างบางขึ้นครอบส่วนนั้นไว้มันยังเอาใส่เข้าไม่ได้เขาจึงเอาน้ำลายของร่างบางออกมาเพื่อจะให้มันเป็นน้ำมันหล่อลื่นแทน มันลึกทีละนิดๆ

        “อ้า ครูครับผม ผม เสียว”

        “เสียวนี้หละครับ สุดยอดแล้ว”

ทั้งสองปรนเปรอกันมากเสียงร้องร่างบางที่ดังลั่นห้องของส่วนนั้นคุณครูจองกุกใหญ่จริงๆมันรัดไปหมด

        “อ๊า อ๊า อ๊า อ่าาาาา”

        “นายอย่ารัดแน่สิปลดปล่อยยมันออกมานะครับนักเรียนของครู”

ร่างบางไม่พูดอะไรได้แต่พยักหัวและทำหน้านิ้วไปด้วยเพราะความเจ็บปวดของช่วงล่างมันครอบงำอยู่พอร่างสูงเห็นร่างบางนั้นทรมานเขาเลยหยุดกิจกรรมทันที

        “เจ็บไช่ไหม งั้นครูพอก่อนนะ”

        “มะ ไม่เป็นอะไรครับทำต่อเลยครับผมทนได้”

        “แน่ใจนะ”

        “อื้ม ครับ”

คำพูดของร่างบางมันทำให้จองกุกรู้สึกผืดมากแต่ว่ามันเป็นความต้องการของร่างบางร่างสูงจึงตอบสนองให้ทำกันนานพอสมควรแต่มันก็ไม่มีท่าทีว่าสองคนนี้จะหยุดกิจกรรมเลย ทั้งรัด ทั้งเจ็บ ทั้งเสียว ปรนเปรอรวมตัวเข้าด้วยกัน

        จองกุกเปลี่ยนท่าให้ร่างบางนอนลงไปที่เตียงเขาถอดเสื้อนักเรียนของร่างบางเหลือแค่กระโปรงที่ติดอยู่กับตัวแทฮยองใส่อยู่ซึ่งมันก็ไม่มีอุปสักอะไรมาก ร่างสูงเริ่มเล่นหัวนมของคนใต้ร่างอย่างขาดไม่ได้ส่วนมืออีกข้างเริ่มเล่นหัวนมร่างบางจนร่างบางกลับลืมความเจ็บที่ครอบงำหายหมดเกลี้ยงร่างสูงเริ่มเร่งสโพกแรงกว่านี้เพราะรู้สึกว่ามันเริ่มใกล้เสร็จแล้วหนะสิร่างบางและร่างสูงกลับร้องลั่นห้องอีกครั้ง

        “อ๊าา ครูครับ อ๊ะ อ๊ะอ๊ะ ผม ผม ไม่ไหวแล้ว อ๊าาาาา”

        “ครูก็เริมไม่ไหวแล้วเหมอนกัน”

น้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาทั้งสองคนทำเอาเหนื่อยกันไปแต่ว่ายามันยังคงไม่หมดฤทธิ์หนะสิ

        “ครูครับยามันยังไม่หมดฤทธ์เลยอะครับ”

 

จบกันไปแล้วจ้าคือเราแต่งกากสุดๆเพราะเราเพิ่งแต่งแบบนี้ตอนแรกเองเราจะไม่ขออะไรมากมายขอแค่ช่างมัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น