มนุยษ์ฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ ตะกอนใจ (จบ)

ชื่อเรื่อง : ตะกอนใจ (จบ)

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : ตะกอนใจ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

จำนวนตอน : 17

คนเข้าชมเดือนนี้ : 3,083

คนเข้าชมทั้งหมด : 137,080

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 159

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2561 10:43 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 159
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

คำว่ารักคำเดียวคงยังไม่พอสำหรับเขา ผู้ชายที่เธอเคยไว้เนื้อเชื่อใจกลับทำลายความรู้สึกของเธออย่างไร้สิ้นดี คำมั่นสัญญาที่เขาพูดในวันแต่งงานว่าจะรักเธอ อยู่ดูแลเธอ ในวันนี้กลับเหลือแต่ความทรมานที่เขาได้สร้างไว้ การมีชีวิตที่ไม่มีความสุขในชีวิตคู่ มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายค่อนข้างยาก การที่อยู่โดยไม่มีเขาสร้างความเจ็บปวดให้เธอไม่น้อย หากวันได้ที่ใจเธออ่อนล้าเกินที่เธอจะทนไว้ เธอจะเดินออกจากชีวิตเขาอย่างไม่ลังเล

 

 

ในเมื่อเธอพยายามอธิบายให้เขาฟัง แต่เขากลับไม่เชื่อเธอเลย เขาก็ต้องยอมรับผลจากการกระทำนั้น กว่าเขาจะรู้สึกตัวก็สายไปแล้ว

 

 

 

นรสิงห์ พิพัฒน์พงศ์ (สิง) นักธุรกิจหนุ่มผู้มากความสามารถ อายุ28ปี ดีไซเนอร์เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้า PiPatPong อีกทั้งยังเป็นนักแข่งรถที่มีชื่อเสียง

 

 

 

ณนันทน์ พิพัฒน์พงศ์ (นันทน์) ภรรยานรสิงห์ ทั้งดวงใจเธอก็มีแค่นรสิงห์ ไม่ว่านรสิงห์จะทำร้ายจิตใจเธอมากขนาดไหนเธอพร้อมอดทนเพื่ออยู่กับคนที่รัก ณนันทน์ อายุ26ปี ชื่นชอบการถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ เป็นนักถ่ายรูปอิสระ ในเวลาว่างเธอจะอ่านหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยวสถานตามที่ต่างๆ เพราะส่วนใหญ่ณนันทน์ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ณนันทน์มักจะถ่ายรูปในสตูดิโอ PiPatPong

 

 

เจนนี่ สุคนธสวัสดิ์ (เจนนี่) นางแบบในสตูดิโอพิพัฒน์พงศ์ แฟนเก่าของนรสิงห์

 

 

ก้องเกียรติ ทวีสิทธิ์ (ก้อง) ชายหนุ่มผู้หล่อเหลา สถาปนิก คนออกแบบบ้านให้ นรสิงห์และณนันทน์

 

ษมา ตรีวรรณสกุล ( ษมา ) เพื่อนของนรสิงห์ เจ้าของกิจการผับบาร์ ฉายาผีเสื้อกลางคืน

 

ผกามาส อริยะชัยพาณิชย์ ( มาส ) เพื่อนสาวณนันทน์ เจ้าของบริษัทอริยะชัยพาณิชย์ออแกนไนซ์ บริษัทครอบครัว ผกามาสเป็นผู้สืบทอดกิจการจากบิดา

 

 

 

เอี๊ยด !! เสียงเบรครถของนรสิงห์จอดลงข้างทาง ดังพร้อมกับเสียงไล่ตะเพิดณนันทน์ หลังจากที่ปะทะคารมกันเมื่อกี้

 

 

" ลงไป ! "

 

" ... " ณนันทน์เงียบแต่ภายในใจมันปวดร้าว พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

 

" ลงไป ฉันไม่อยากให้เสนียดติดรถฉัน" นรสิงห์ไล่ณนันทน์อีกครั้ง

 

" มันจะมากไปแล้วนะ พี่สิงห์กำลังเข้าใจนันทน์ผิด " เสียใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ และอีกอย่างมันใกล้จะถึงบ้านแล้วนะ

 

" ลงไป ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน " นรสิงห์พูดเตือนหญิงสาวอีกครั้ง

 

" ไม่ลง พี่สิงห์ นี่มันก็จะถึงบ้านเราอยู่แล้วนะคะ " ดูเหมือนคนข้างๆจะไม่สนใจความใกล้ไกลของบ้าน นรสิงห์ทำเพื่อความสะใจเท่านั้น

 

" มันใกล้ก็จริง แต่สองกิโลน่าจะทำให้เธอขาลากได้ " นรสิงห์เปิดประตูรถฝั่งตนเองลงมาแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่งข้างๆคนขับ กระชากหญิงสาวลงจากรถ ฝ่ายหญิงขัดขืนไม่ยอมลงจากรถ เธอพยายามเกาะที่จับเหนือศรีษะ แต่เธอสู้แรงเขาไม่ได้ เธอถูกแรงกระชากจนทำให้ตัวเองก้นจ้ำเบ้าไปกับพื้นถนน

 

" โอ้ย พี่สิงห์ นันทน์เจ็บ พี่สิงห์ให้นันทน์กลับบ้านด้วยนะ " เธออ้อนวอนคนตัวสูง น้ำตาที่เธอพยายามกลั้นไว้ตั้งแต่ในรถ พร่างพรายออกมาเป็นสายน้ำ

 

" ไม่ ! หาทางกลับบ้านเองแล้วกัน ส่วนกระเป๋าใบนี้ฉันขอนะ " นรสิงห์เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าในมือของณนันทน์ " ถ้าอยากได้คืนก็กลับไปเอาที่บ้าน" ร่างสูงเดินออกไปที่รถและขับรถออกไปทันที

 

ณนันทน์ร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด เธอจะกลับบ้านได้อย่างไร เงินไม่มีติดตัวสักบาท โทรศัพท์ก็ไม่มี คนใจร้ายเอากระเป๋าเธอไปนิ ณนันทน์พยายามลุกขึ้นยืนแต่มันชั้งเจ็บเหลือเกิน เจ็บบริเวณก้น ในที่สุดณนันทน์สามารถลุกขึ้นยืนได้ เธอพยายามเดินไปที่ละก้าว เดินไปสักพักเท้าเธอไม่ให้ความร่วมมืออีกต่อไป เพราะเธอใส่รองเท้าส้นเข็มสามนิ้ว เธอจำยอมเดินเท้าป่าวกับบ้าน อีกสามหลังเท่านั้นที่จะถึงบ้านเธอแต่เท้าเจ้ากรรมกลับไปเหยียบเศษแก้วก่อน

 

" โอ้ยยย " ณนันทน์ทำหน้าเหยเก เลือดที่ไหลรินจากเท้าไหลนองเป็นทาง เธอรีบเดินกระเดกไปบ้านของเธออย่างรวดเร็ว

 

ณนันทน์มองเข้าไปในบ้าน ตัวบ้านมืดสนิท นรสิงห์ยังไม่กลับบ้านแน่นอน ณนันทน์จะเข้าบ้านอย่างไร เธอเหลือบมองไปที่กระถางต้นไม้ เธอจำได้ว่าเธอแอบซ่อนคุณแจบ้านไว้อยู่ เธอหยิบพร้อมเข้าบ้านอย่างช้าๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น