นักดองนิยาย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Fic Reborn] Vongola no Yuki เกิดใหม่มาเป็นมาเฟีย

ชื่อเรื่อง : [Fic Reborn] Vongola no Yuki เกิดใหม่มาเป็นมาเฟีย

คำค้น : รีบอร์น ฮิบาริ สึนะ ฟราน วาเรีย วองโกเล่ มุคุโร่ โอโตเมะ ฮาเร็ม โอตาคุ การ์ตูน โชโจว KHR อนิเมะ สาววาย นางเอกตลก

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

จำนวนตอน : 20

คนเข้าชมเดือนนี้ : 518

คนเข้าชมทั้งหมด : 45,599

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 273

ความคิดเห็น : 82

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ย. 2561 12:13 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 10,900
× 0
× 0
× 273
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

[Fic Reborn] Vongola no Yuki เกิดใหม่มาเป็นมาเฟีย

บทนำ

            นี่อาจจะเป็นจุดจบของชีวิตฉันแล้วก็ได้ ภาพในหัวตอนนี้ฉันนึกอะไรไม่ออกเลย ถ้าฉันกำลังจะตายตอนนี้อย่างน้อยก็อยากจะเห็นหน้าตาท่านฮิบาริ สามีในจินตนาการของฉันสักครั้ง...ขออ่านและดูรีบอร์น วนอีกสักรอบก็คงจะดี ก็เพราะฉันน่ะ...ชอบรีบอร์นที่สุดเลย!

            ...แสงที่นำพาฉันไปตอนนี้ จะพาฉันไปที่นรกหรือสวรรค์กันแน่นะ ฉันไม่รู้อะไรเลย หากใช้กรรมเสร็จแล้ว หวังว่าเกิดใหม่เป็นคนที่เจ๋งกว่าชาตินี้นะ ก็ฉันในชาตินี้น่ะ...ไม่อยากเป็นคนแบบนั้นอีกแล้ว! อยากจะเก่งกว่านี้ อยากจะเป็นประโยชน์มากกว่านี้ แต่...ตอนนี้ ฉันกำลังจะตาย...

            แสงสว่างปลายทางนั่น คงถึงทางออกแล้วสินะ ไม่ว่าจะเป็นยังไงฉันคงต้องยอมรับ ฉันได้แต่หลับตาภาวนา น่าขำสิ้นดี แม้แต่ตอนกำลังจะตายในหัวของฉันก็มีแต่เรื่องรีบอร์น ก็แน่ล่ะสิ ชีวิตก่อนตายฉันก็เป็นแค่โอตาคุไร้ประโยชน์คนหนึ่งเท่านั้น ไม่! ไม่อยากเป็นอีกแล้ว!!!

            วูบ!                                                                                                      

            ตุบ!  ฉันรู้สึกถึงแรงกระแทกอย่างแรงระหว่างก้นฉันกับพื้น โอ๊ะ..โอ้ย ในนรกนี่มันเจ็บเหมือนโลกเลยสินะ

            ก..กล้าม... ขาว...นั่นคือภาพแรกที่ฉันเห็นตอนลืมตา ไล่ขึ้นไปดูสายตาที่คมราวกับเหยี่ยวเข้ากับใบหน้าจมูกและปาก ผมที่ดำสนิทมีหยดน้ำหยดปลอยๆที่ปลายเส้นผม ผ้าขนหนูที่พาดคอนั่น และผ้าขนหนูผืนเดียวที่ปิดท่อนล่าง อื้อหือออ...ท่านยมทูตในนรกต้องหล่อขนาดนี้เลยเหรอ  

คุณเป็นใคร หลังจากการประมวลผลความหล่อจากสมองไม่ถึงวินาทีของฉัน ฉันก็รู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองฉันราวกับจะฆ่าให้ตาย

ไม่ใช่แค่รู้สึกแล้วล่ะ ใช่เลย ท่านยมหยิบ...ทอนฟา!!! เฮ้ย!  สมองไม่ประมวลผลอะไรทั้งนั้น มีแค่รีเฟล็กซ์แอคชั่น บอกว่าต้องเผ่นเดี๋ยวนี้

ฉันวิ่งออกจากห้องท่านยม ที่นี่ดูเหมือนบ้านทรงญี่ปุ่นโบราณที่กว้างขวางมาก ราวกับตำหนักจักรพรรดิ และเซ้นส์ฉันบอกว่าให้วิ่งตรงไป ฉันเห็นผู้ชายสี่ถึงห้าคนที่ทำทรงผมรีเจนท์ประหลาดๆ ยืนอยู่ระหว่างทางที่ฉันวิ่งผ่าน ดูพวกเขาจะอึ้งๆอยู่ แต่นี่แหละโอกาส ต้องหนีให้รอด!

ตึกๆๆ เฮ้ย! ข้างหลังท่านยมวิ่งตามมาแล้ว >< จะรอดไหมเนี่ย!

ค..คุณเคียวครับ! ” พวกผู้ชายทรงผมรีเจนท์เรียกท่านยมด้วยเสียงที่อึ้งๆ

พรวด!! ทางออก! ฉันเปิดประตูออกมาเจอสวนหน้าบ้าน มีพวกรีเจนท์สองคนยืนอยู่ที่ประตูทางออก

“ เห!!! มาจากไหนเนี่ย! ” พวกเขาดูตกใจที่เห็นฉัน ฉันก็ตกใจเหมือนกัน

            “ ขอโทษนะค้า ขอทางหน่อยค่า!”  >< ไม่รู้อะไรด้วยแล้ว ขอไปก่อนล่ะ ฉันวิ่งออกจากประตูบ้าน

 

[ด้านฮิบาริ]

            “หลบ!” ฮิบาริที่วิ่งตามมา บอกลูกน้องที่กำลังยืนอึ้งๆขวางทางอยู่หน้าประตูบ้าน โดยปล่อยให้ผู้บุกรุกหนีไปได้

             ค...คุณเคียว... ลูกน้องอึ้งยิ่งกว่าเดิม มันยิ่งทำให้ฮิบาริหงุดหงิด และกำลังจะใช้ทอนฟาฟาด

            คุณเคียว!! เดี๋ยวก่อนครับ!” เสียงคุซาคาเบะ ที่วิ่งตามมาจากในบ้าน ฮิบาริหันไปมองด้วยสายตาราวกับจะฆ่าให้ตาย

            จะ...ตามไปสภาพนั้นจริงเหรอครับคุซาคาเบะบอกพร้อมทำท่าเอามือบังและหลับตาปี๋ เพราะรู้ว่าอาจจะถูกฟาดด้วยทอนฟาก็เป็นได้ 

ฮิบาริที่อยู่ในสภาพผมเปียกและผ้าขนหนูห่อท่อนล่างแค่ผืนเดียว พอสังเกตตัวเองตอนนี้ก็คิดได้ และลดทอนฟาลง

เฮ้อ!” คุซาคาเบะถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ไม่นานก็สังเกตถึงสายตาของฮิบาริ

ห..ให้คนของเราตามไปมั้ยครับคุซาคาเบะถามฮิบาริเสียงสั่นๆ

            หึ ฮิบาริไม่ตอบแค่สบถในลำคอและเดินเข้าบ้านไป

           

ฮือออ! สภาพที่ฮิบาริเห็นเมื่อเข้ามาในบ้าน ลูกน้องของเขากำลังนั่งคุกเขาและร้องไห้ ด้านคุซาคาเบะที่เดินตามมาด้านหลังเมื่อเห็นสภาพนั้นก็เข้าใจและมีเสียงกระซิกๆร้องไห้เหมือนกัน ฮิบาริอึ้งและสงสัยกับสิ่งที่เห็น

            พวกผมปลื้มใจจริงๆ ในที่สุดก็มีวันที่คุณเคียวโตเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้ว ฮือ...ลูกน้องคนหนึ่งกล่าวขึ้น

            ช่างเป็นการกระทำที่สมในฐานะชายชาตรียิ่งนัก เกินคาดจริงๆครับ ฮือ...ลูกน้องอีกคนหนึ่งกล่าว

            คุณท่านทั้งสองคงจะดีใจนะครับ ที่รู้ว่าคุณเคียวจะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ฮือ...คุซาคาเบะกล่าวและปาดน้ำตาเช่นกัน

            คำพูดของลูกน้อง ทำให้ฮิบาริเข้าใจว่าพวกเขากำลังคิดว่า เขาฉุดผู้หญิงมาทำมิดีมิร้ายในบ้าน มันทำให้ฮิบาริหงุดหงิดถึงขีดสุด

            พวก...ฮึ่ม..พวกแก! จะขย้ำให้เละ!” และแล้วก็เป็นไปตามคาด

 

[ด้านยูกิ]

            แฮ่กๆ เหนื่อย หอบ นี่ฉันรอดแล้วหรือยังเนี่ย แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครตามมาแล้วนะ พอสังเกตรอบตัวแล้วที่นี่ก็เหมือนโลกที่ฉันอยู่เลย ดูไม่เหมือนนรกที่ฉันจินตนาการไว้เลยนะ

แต่ยังวางใจไม่ได้ก็ไอ้หมอนั่นน่ะน่ากลัวชะมัด แถมยังใช้ทอนฟาเหมือนท่านฮิอีก ไหนจะผู้ชายทรงผมรีเจนท์นั่นอีก ฉันคิดว่ามีแต่ลูกน้องท่านฮิซะอีกที่ทำผมทรงประหลาดนั่น ฮ่าๆๆๆ

            เฮือก! เหมือนฉันจะคิดอะไรบางอย่างได้

อย่าบอกนะว่า!

 

ฉันมาอยู่โลกรีบอร์นแล้ว!!!

 

 

 

 

 

 

 

ชื่อตอน
ตอนที่ 1 เพื่อนบ้าน 11 หน้า
ตอนที่ 2 เปิดเรียนวันแรก (1) 11 หน้า
ตอนที่ 3 เปิดเรียนวันแรก (2) 9 หน้า
ตอนที่ 4 เด็กชายผู้อ่อนแอ 10 หน้า
ตอนที่ 5 สิ่งที่ไม่เข้าใจ 8 หน้า
ตอนที่ 6 U.M.A. 8 หน้า
ตอนที่ 7 สิ่งที่อยากทำให้ได้ 8 หน้า
ตอนที่ 8 เพื่อน 10 หน้า
ตอนที่ 9 ไม่ได้ห่วงสักหน่อย! 11 หน้า
ตอนที่ 10 เจ็ดวันเจ็ดคืน 14 หน้า
ตอนที่ 11 การกลับบ้านสุดแสน dangerous (1) 11 หน้า
ตอนที่ 12 การกลับบ้านสุดแสน dangerous (2) 12 หน้า
ตอนที่ 13 นี่มันติวหนังสือจริงๆเหรอ! (1) 4 หน้า
ตอนที่ 14 นี่มันติวหนังสือจริงๆเหรอ! (2) 15 หน้า
ตอนที่ 15 นี่มันติวหนังสือจริงๆเหรอ! (3) 12 หน้า
ตอนที่ 16 นี่มันติวหนังสือจริงๆเหรอ! (4) 15 หน้า
ตอนที่ 17 ซิลเดอเรลล่า 15 หน้า
ตอนที่ 18 คำสารภาพของเอมิ 15 หน้า
ตอนที่ 19 ไม่อยากลืม 15 หน้า
ตอนที่ 20 ผมไม่ชอบรอคอย 9 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น