ก.แก้ว ปลายฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จบ แคสเปีย รักไม่เปลี่ยนแปลง

ชื่อเรื่อง : แคสเปีย รักไม่เปลี่ยนแปลง

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : แคสเปีย รักไม่เปลี่ยนแปลง

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

จำนวนตอน : 67

คนเข้าชมเดือนนี้ : 18

คนเข้าชมทั้งหมด : 16,075

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 144

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2561 21:02 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 955
× 3,300
× 144
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ
 
    ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจอีกเรื่องนะคะ 
http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif
 
                   คำว่ารักของคนๆหนึ่งที่มีต่อคนๆหนึ่ง จะมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงยาวนานสักแค่ไหน ในเมื่อโลกใบนี้มีอุปสรรคเรื่องราวต่างๆมากมาย ไม่ได้มีแค่คนสองคน
http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000211.gif
 
แม้ร่างกายจะสูญสลายกลายเป็นเถ้าธุลี แต่ความรักนี้ยังจะคงอยู่ในหัวใจ มั่นคงตลอดไปไม่เปลี่ยนแปลง
 
 
 
แนะนำตัวละคร
 
 
 ยุคอดีต ตั้งแต่ พ.ศ.2500 เป็นต้นไป
 
#
 
หม่อมเจ้านิรันดร (ท่านชายนิ) สุริยะเดชา อายุ 23 ปี
 
ท่านชายผู้สูงส่งจากเมืองไทย
 
 

#

 

 

     องค์หญิงแคสเปีย เคซิสต์ อายุ 20 ปี

เจ้าฟ้าหญิงแห่งอาณาจักรคอร์ดเบิร์ก

 

 

#

ลูเซียโน่ ลูซ อายุ 30 ปี

องค์รักษ์ผู้ภักดีพร้อมพลีกายและใจปกป้อง องค์หญิงแคสเปีย

 

ยุคปัจจุบัน  ปี 2560 ผ่านมา 60 ปี
 

 

#

 

     หม่อมหลวงนิรันดร (คุณนิ) สุริยะเดชา  อายุ 26 ปี

เชฟใหญ่ผู้สูงศักดิ์

 

 

#

 

แคสเปีย พิมานพิม อายุ 23 ปี

คุณหนูผู้ต้องการอิสระ

 
 
#

 

ลูเซียโน่ ลูซ บรูนเนอร์ อายุ 30 ปี

มหาเศรษฐีและมาเฟียผู้รักมั่นคง

 

 

 

 

เกริ่นเนื้อเรื่อง แคสเปีย..รักไม่เปลี่ยนแปลง

 

 

เมื่อพบเจอหน้า

หม่อมหลวงนิรันดรค่อยๆย่างก้าว เข้าไปหาคนตรงหน้า ในหูของเขาอื้ออึงไม่ได้ยินอะไร แต่สายตากลับจับจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา มองอย่างไม่เชื่อสายตา ใบหน้านี้เหมือนเขาคุ้นเคยและโหยหาทั้งที่ไม่รู้จักมาก่อน ไม่ใช่สิเขารู้จักเธอแล้วจากสมุดบันทึกของท่านปู่ องค์หญิงแคสเปีย

คนถูกมองตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก จะถอยหนีก็เหมือนถูกนัยน์ตาคมวาวของเขาสะกดเอาไว้ แม้จะตกใจแต่เธอก็ยังไม่หลบสายตายังจ้องมองเขา จ้องมองดวงตาที่ชุ่มช่ำคลอน้ำตา พลันนึกสงสัยขึ้นในใจ เขาร้องไห้หรือ

ที่ตกใจยิ่งกว่าเห็นน้ำตาเขาก็เมื่อรู้สึกว่าแก้มเนียนของตัวเองมีอะไรไหลผ่าน เธอค่อยๆยกมือขึ้นเช็ดออกมองดู น้ำตาเธอก็ไหลเหมือนกับเขา เธอจึงมองตรงไปที่เขาอีก และเขาก็กำลังเช็ดน้ำตามองอย่างแปลกใจไม่ต่างจากเธอ

ทั้งสองต่างก็มองน้ำตาของตัวเองสลับกับจ้องมองกันและกันอยู่เนิ่นนาน ด้วยความสงสัยต่างๆที่ประดังประดาเข้ามาในหัว แต่ความรู้สึกในใจกับแปลกพิลึก ความรู้สึกดีใจเมื่อได้พบหน้าราวกับว่ารอคอยมานานแสนนานกว่าจะได้พบกัน มันเกิดขึ้นโดยที่ทั้งสองก็ไม่เข้าใจ ทั้งที่เพิ่งได้รู้จักกัน ไม่สิยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ เพียงได้พบหน้า

 

เมื่อได้สบตา

            “เธอรู้สึกไหม ว่าเราดูคุ้นเคย รู้สึกโหยหากันและกันมานานแสนนาน แคสเปียสุดท้ายฉันก็หาเธอเจอ”

                “เชฟใหญ่ค่ะ เราหากันเจอแล้ว” บอกเขาไปตามความรู้สึกในหัวใจ ดวงตาคู่นั้นของเขาจ้องมองเธออย่างซาบซึ้ง และใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็ค่อยๆ โน้มลงมา 

                ให้ตายสินี่คือเทพนิยายหรือยังไง เจ้าหญิงกับเจ้าชายจ้องมองสบตา แล้วจุมพิตแสนหวานท่ามกลามแสงไฟที่โรแมนติก แน่นอนเขาโน้มหน้ามาขนาดนี้แล้วเธอต้องค่อยหลับๆตาพริ้ม รับจุมพิตจากเจ้าชาย

                ริมฝีปากของเธอค่อยๆถูกครอบครองสัมผัสโดยริมฝีปากของเขา และแขนของเขาก็โอบกอดเธอไว้แนบร่าง บรรจงมอบจุมพิตที่แสนหวานยากจะลืมเลือนให้เธอ ค่ำคืนนี้ช่างดื่มด่ำช่ำหวาน

 

เมื่อได้พูดคุย

       “ฉันพอจะดูออกว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา เธอต้องเป็นลูกสาวผู้ดีมีเงินใช่ไหม?” 

                แคสเปียหน้าซีดสลดลงทันใดโชคดีที่เขาไม่ได้หันมองหลังจบคำถาม เธอรีบก้มหน้าลงต่ำกลัวเขาจับพิรุธได้ กลัวเหลือเกินว่าเขาจะไล่เธอออกเพราะกลัวทำงานให้ไม่เป็น

                หม่อมหลวงนิรันดรยิ้มบางๆ “ฉันพูดถูกสินะ”

                “เอ่อ แต่เรื่องแบบนี้มันฝึกฝนกันได้หนิคะ เชฟใหญ่จะไล่แคสเปียออกโดยไม่ลองให้แคสเปียลงมือทำเลยเหรอคะ ลองสอนก่อนไม่ได้เหรอคะ”

                คราวนี้เขาละจากหม้ออาหารหันไปมองเธอ ที่เอาแต่ก้มหน้าพูด จึงยื่นมือไปจับคางมนของเธอแล้วเชยขึ้นให้มองดูเขา “ฉันยังไม่ได้พูดว่าจะไล่เธอออก ก็แค่สงสัย อยู่สวิตเธอคงสุขสบาย มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องมาอยู่เมืองไทย แล้วมาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟแบบนี้”

                ความสงสัยของเขาเล่นเอาเธอน้ำตาซึม เมื่อนึกถึงชีวิตที่แสนสบายที่เขาพูดถึง เธอไม่อยากนึกถึงชีวิตสุขสบายนั้นด้วยซ้ำ “แคสเปียต้องการอิสระค่ะ”

                “อิสระ ? ทำไมล่ะ เธอเป็นไข่ในหิน หรือเป็นนกน้อยในกรงทองของใคร”

                คำพูดของเขาช่างทิ่มแทงหัวใจเหลือล้น “แคสเปียไม่อยากพูดถึงค่ะ”

 

 

 

คำเตือน
          นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นโดยความคิดและจินตนาการของนักเขียนล้วนๆ นะคะ ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ประกอบฉากต่างๆ ไม่มีอยู่จริงนะคะ มโนล้วนๆ ไม่จงใจพาดพิงหรืออ้างอิงถึงใครให้เสื่อมเสียชื่อเสียง เป็นเพียงการมโนของนักเขียนล้วนๆ อ่านเพื่อความบันเทิงเริงใจนะคะ
 
 

 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์  พ.ศ. 2537 ไม่อนุญาตให้ คัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือแสกนเนื้อหา ส่วนหนึ่งส่วนใด เว้นแต่ได้รับอนุญาต จากเจ้าของลิขสิทธิ์ เป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเท่านั้น

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Huahed00015.gif

 

อีบุ๊คมาแล้วนะคะ

 

 

# ชื่อตอน
1
| 3 หน้า
2
| 12 หน้า
3
| 10 หน้า
4
| 8 หน้า
5
| 13 หน้า
6
| 12 หน้า
7
| 13 หน้า
8
| 12 หน้า
9
| 8 หน้า
10
| 9 หน้า
11
| 11 หน้า
12
| 10 หน้า
13
| 10 หน้า
14
| 9 หน้า
15
| 8 หน้า
16
| 11 หน้า
17
| 9 หน้า
18
| 8 หน้า
19
| 11 หน้า
20
| 8 หน้า
21
| 7 หน้า
22
| 8 หน้า
23
| 7 หน้า
24
| 10 หน้า
25
| 13 หน้า
26
| 12 หน้า
27
| 9 หน้า
28
| 10 หน้า
29
| 10 หน้า
30
| 1 หน้า
31
| 11 หน้า
32
| 15 หน้า
33
| 12 หน้า
34
| 6 หน้า
35
| 11 หน้า
36
| 10 หน้า
37
| 11 หน้า
38
| 11 หน้า
39
| 10 หน้า
40
| 12 หน้า
41
| 10 หน้า
42
| 12 หน้า
43
| 17 หน้า
44
| 22 หน้า
45
| 14 หน้า
46
| 22 หน้า
47
| 20 หน้า
48
| 1 หน้า
49
| 19 หน้า
50
| 19 หน้า
ความคิดเห็น