อรภาวาสิริ หญิงแพรว
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ ยินดีรับฟังคำติชมค่ะ 1 คอมเม้น = 1กำลังใจ

จบ เงารัก(ตฤณ)NC25+++

ชื่อเรื่อง : เงารัก(ตฤณ)NC25+++

สถานะเรื่อง : จบแล้ว

คำค้น : อีโรติก เงารัก ตฤณ 18+ 25+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

จำนวนตอน : 86

คนเข้าชมเดือนนี้ : 7,724

คนเข้าชมทั้งหมด : 1,561,504

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 3,488

ความคิดเห็น : 2,198

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2563 16:14 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 23,100
× 762,426
× 23,396,500
× 3,488
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

เงารัก 

(ตฤณ) 

วรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ 

พร้อมดาวน์โหลดในรูปแบบของ 

E-Book 

 

ตฤณ วงศ์วัฒนากูล 

หนุ่มโสดนักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัย 39ปี ที่สาวๆต่างก็จับตามองและแอบจับจองกันอยู่ในใจ ทั้งด้วยหน้าตา ความสามารถ และฐานะ รากเหง้าของตระกูลมาจากสายผู้ดีเก่า และยังพ่วงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของโรงแรมในเครือ "เพอร์เฟ็คไทม์" ซึ่งเป็นกิจการของครอบครัวอีกด้วย เนื่องด้วยอายุที่เกือบจะถึงวัยกลางคนรอมร่อแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะลงเอยกับหญิงใด เขามีบุคลิกที่นิ่งขรึมและเย็นชาในเวลาเดียวกัน ใบหน้าที่เรียบนิ่งไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆทำให้ไม่มีใครเดาอารมณ์และความคิดของชายผู้นี้ออกเลย

เขาเคยมอบความรักให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อว่า ฟ้าใส ทั้งสองคนเริ่มจากการเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มัธยมจนถึงเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งฟ้าใสนั้นคิดกับตฤณแค่เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเท่านั้น และวันหนึ่งฟ้าใสก็คบหาดูใจอยู่กับรุ่นพี่ชื่อ พงษ์ ด้วยความรักที่มีให้กับเพื่อนจนมากล้นทำให้เขาขอแค่เพียงได้ดูแลเธอ แค่นั้นก็สุขหัวใจแล้ว

และเขาก็ได้รับรู้เรื่องที่แย่ที่สุดของฟ้าใสตอนปีสอง เธอได้ท้องกับพงษ์ และได้หยุดพักการเรียนไป ส่วนพงษ์ก็ไม่เคยสนใจใยดีฟ้าใสเอาแต่กินเหล้าเมายา กลับบ้านมาก็ขอแต่เงิน พอไม่ได้เงินก็ลงไม้ลงมือซ้อมจนฟ้าใสต้องหนีออกมาหาตฤณที่คอนโดเป็นประจำ ยิ่งเห็นว่าเธอเจ็บปวดเขาก็ยิ่งรู้สึกเจ็บกว่าเป็นร้อยเท่าพันเท่า ก็ได้แต่เก็บความคับแค้นใจเอาไว้

ในวันที่ฟ้าใสจะจากไปเขาทันมาเห็นเธอในช่วงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ไม่คิดว่าคนเลวชาติชั่วอย่างไอ้พงษ์จะซ้อมเมียตัวเองจนตาย ประโยคสุดท้ายที่ฟ้าใสพยายามบอกเขาก็คือ "ฟ้าฝากน้ำขิงด้วยนะ" ก่อนจะหมดลมหายใจลง ตฤณยกมือขึ้นปาดน้ำตาของตัวเองที่ไหลลงผ่านแก้มสาก ก่อนจะหันไปมองเด็กผู้หญิงอายุสามขวบที่นั่งหอบตุ๊กตาเอาไว้โดยที่ไม่มีน้ำตาสักหยด เด็กหญิงมองร่างแน่นิ่งของมารดาที่โดนทำร้ายจนสิ้นลมหายใจโดยที่ไม่ร้องไห้ ทำให้ตฤณนึกโมโหคิดว่าลูกก็คงได้นิสัยโหดเหี้ยมมาจากพ่อ แต่เขาก็ต้องจำใจรับเด็กคนนี้เอามาอุปการะเลี้ยงดูตามคำสั่งเสียของฟ้าใส และหลังจากนั้นไม่นานพงษ์ก็ได้รับกรรมที่ก่อเอาไว้หลายคดี

 

น้ำขิง ณัชชา ธนานนท์ 

เด็กสาววัยแรกแย้มอายุ18ปี เพิ่งเรียนจบชั้นมัธยมปลายหมาดๆ เธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลวงศ์วัฒนากูลตั้งแต่วัยสามขวบ ณัชชาพักอยู่ที่เรือนแม่บ้านกับคุณป้าอังกาบ และเข้าไปทำความสะอาดบ้านหลังใหญ่ในวันหยุดเท่านั้น วันปกติณัชชาก็ไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายอะไรเนื่องจากคุณผู้หญิงที่เป็นภรรยาใหม่ของคุณผู้ชายไม่ชอบขี้หน้าเธอ

ส่วนคนที่พาเธอเข้ามาอยู่ที่นี่นับแต่วันนั้นเขาก็ไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ เจอกันอีกครั้งตอนที่เธอเข้าชั้นประถมศึกษาปีที่ห้า เขาไม่แม้แต่จะชายหางตามามองเวลาเดินผ่านสักครั้งที่นับได้ คุณป้าอังกาบบอกกับเธอว่าคุณตฤณเป็นคนที่ส่งเสียค่าเล่าเรียนและอุปการะให้ทุกอย่าง ณัชชามีรูปของเขาอยู่ใต้หมอนหนึ่งใบ เธอเฝ้ามองใบหน้าคมเรียบนิ่งนั้นทุกวันทุกคืนที่ไม่ได้เจอ

จนกระทั่งถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม ตฤณกลับมาจากอังกฤษอีกครั้ง เธอตั้งใจจะเข้าไปขอบคุณและพูดคุย แต่ก็ได้รับแค่การพยักหน้าจากเขาที่ตอบกลับมาแค่เท่านั้น และหลังจากวันนั้นเธอก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย ซึ่งก็ได้รู้มาว่าตฤณได้ไปดูแลกิจการโรงแรมอยู่ที่ประเทศอังกฤษและคงจะอยู่อย่างถาวร

 

ฝากติดตามผลงานเรื่องใหม่ของหญิงแพรวด้วยน๊า 

แนวนี้เลย

โคแก่กินญ้าอ่อน 

 

ร้อน เผ็ช แซ่บ 

แน่นอน 1,000,000%

พร้อมดาวน์โหลดในรูปแบบของ 

E-Book 

 

เงารัก(ตฤณ) 

อรภาวาสิริ หญิงแพรว 

www.mebmarket.com 

เขาเคยมอบความรักให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อว่า ฟ้าใส ทั้งสองคนเริ่มจากการเป็นเพื่อนกันตั้งแต่มัธยมจนถึงเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งฟ้าใสนั้นคิดกับตฤณแค่เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเท่านั้น และวันหนึ่งฟ้าใสก็คบหาดูใจอยู่กับรุ่นพี่ชื่อ พงษ์ ด้วยความรักที่มีให้กับเพื่อนจนมากล้นทำให้เขาขอแค่เพียงได้ดูแลเธอ แค่นั้นก็สุขหัวใจแล้ว และเขาก็ได้รับรู้เรื่องที่แย่ที่สุดของฟ้าใสตอนปีสอง เธอได้ท้องกับพงษ์ และได้หยุดพักการเรียนไป ส่วนพงษ์ก็ไม่เคยสนใจใยดีฟ้าใสเอาแต่กินเหล้าเมายา กลับบ้านมาก็ขอแต่เงิน พอไม่ได้เงินก็ลงไม้ลงมือซ้อมจนฟ้าใสต้องหนีออกมาหาตฤณที่คอนโดเป็นประจำ ยิ่งเห็นว่าเธอเจ็บปวดเขาก็ยิ่งรู้สึกเจ็บกว่าเป็นร้อยเท่าพันเท่า ก็ได้แต่เก็บความคับแค้นใจเอาไว้ ในวันที่ฟ้าใสจะจากไปเขาทันมาเห็นเธอในช่วงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ไม่คิดว่าคนเลวชาติชั่วอย่างไอ้พงษ์จะซ้อมเมียตัวเองจนตาย ประโยคสุดท้ายที่ฟ้าใสพยายามบอกเขาก็คือ "ฟ้าฝากน้ำขิงด้วยนะ" ก่อนจะหมดลมหายใจลง ตฤณยกมือขึ้นปาดน้ำตาของตัวเองที่ไหลลงผ่านแก้มสาก ก่อนจะหันไปมองเด็กผู้หญิงอายุสามขวบที่นั่งหอบตุ๊กตาเอาไว้โดยที่ไม่มีน้ำตาสักหยด เด็กหญิงมองร่างแน่นิ่งของมารดาที่โดนทำร้ายจนสิ้นลมหายใจโดยที่ไม่ร้องไห้ ทำให้ตฤณนึกโมโหคิดว่าลูกก็คงได้นิสัยโหดเหี้ยมมาจากพ่อ แต่เขาก็ต้องจำใจรับเด็กคนนี้เอามาอุปการะเลี้ยงดูตามคำสั่งเสียของฟ้าใส และหลังจากนั้นไม่นานพงษ์ก็ได้รับกรรมที่ก่อเอาไว้หลายคดี 

 

 

อรภาวาสิริ หญิงแพรว

ชื่อตอน
| 6 หน้า
| 5 หน้า
| 8 หน้า
| 8 หน้า
| 8 หน้า
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 12 หน้า × 400 , × 5
| 3 หน้า
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 3 หน้า
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 16 หน้า × 400 , × 5
| 2 หน้า
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 14 หน้า × 400 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 18 หน้า × 300 , × 5
| 16 หน้า × 400 , × 5
| 11 หน้า × 400 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 12 หน้า × 400 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 12 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 8 หน้า × 300 , × 5
| 9 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 15 หน้า × 400 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 400 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 12 หน้า × 300 , × 5
| 16 หน้า × 400 , × 5
| 14 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 12 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 11 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 10 หน้า × 300 , × 5
| 14 หน้า × 300 , × 5
| 13 หน้า × 300 , × 5
| 1 หน้า
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น