กะรัตแก้ว/ชมพูนุช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พิศวาสรักข้ามเวลา [NC เท่าไหร่ แล้วแต่ใส่ให้เลยค่ะ]

ชื่อเรื่อง : พิศวาสรักข้ามเวลา [NC เท่าไหร่ แล้วแต่ใส่ให้เลยค่ะ]

คำค้น : ย้อนอดีต, ข้ามเวลา, อดีต, อนาคต, รัก, ลอร์ด, หื่น, อีโรติก, เด็กสาว, แต่งงาน, บังคับ, โรแมนติก, โรแมนซ์, ตบจูบ, ฝรั่ง

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

จำนวนตอน : 6

คนเข้าชมเดือนนี้ : 585

คนเข้าชมทั้งหมด : 24,346

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 109

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2560 20:04 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 109
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 


 

มัลลิกา ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะย้อนเวลาไปยังปี ค.ศ. 1892 แล้วค้นพบว่าตัวเองกำลังอยู่บนเตียงกับผู้ชาย!

เธอไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าจะต้องเสียพรหมจรรย์ตั้งแต่วันแรกที่มาถึง

ต่อให้จะร้องไห้คร่ำครวญขนาดไหน แต่ในเมื่อกลับไปไม่ได้แล้ว เธอก็จะขอใช้ชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี แม้ว่าสามีหมาดๆ นั่นจะหมางเมิน เฉยชา แถมยังไปหากิ๊กหลายต่อหลายคนก็เถอะ!

เธอไม่สนใจ จะไม่สนใจ

แต่ทำไมมันเจ็บนักนะ...


“เป็นสามีแล้วยังไงคะ คุณมีชู้รักของคุณข้างนอกนั่นเป็นโขยง แล้วจะมาหวงอะไรกับคนที่คุณลืมไว้ที่บ้าน อย่ามาทำตัวเป็นหมาหวงก้าง เพราะมันแปลว่าคุณรักฉัน!”

 

 

 

ลอร์ดแฮร์รี่ มัลลอรี่ เอิร์ลแห่งรอมเวลล์ ต้องประหลาดใจเมื่อเมียที่เขาแต่งเพราะถูกบังคับ จู่ๆ ก็ลุกขึ้นมาโวยวายอาละวาดตอนเข้าด้ายเข้าเข็ม ทั้งที่ตอนแรกก็ตัวแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้อยู่แท้ๆ

ก็ไม่เป็นไร เขาเป็นพวกชอบสาวๆ ลีลาเด็ดอยู่แล้ว ไม่ว่าใครก็เหมือนกัน ยังไงแม่ชู้รักทั้งหลายของเขาก็มีรออีกตั้งมาก ไม่เอาใจยากเหมือนผู้หญิงไร้เดียงสาคนนี้หรอก

แต่ไม่รู้เพราะอะไร ยิ่งแต่งงานนานไป เมียเขาคนนี้ก็เหมือนจะสวยขึ้น ทรงเสน่ห์มากขึ้น แล้วยังรู้จักเล่นหูเล่นตาให้กับผู้ชายคนอื่นอีกแน่ะ

จริงอยู่ว่าเธอเป็นแค่เมีย แต่...ยังไงก็เมียเขา

เขาไม่ยอมให้เมียตัวเองไปเป็นชู้รักของคนอื่น พร้อมกับสวมเขาให้เขา ด่าเขาว่าเป็นไอ้งั่งลับหลังเด็ดขาด!

 

“รักระหว่างเรามันมีความรักด้วยหรือฉันกับเธอไม่เต็มใจแต่งงานกันก็จริง แต่ไอ้เรื่องพรรค์นี้...” เขาหรี่ตา กวาดมองทุกอณูเนื้อของร่างขาว ปล่อยให้สายตาอ้อยอิ่งเล้าโลมอยู่ที่อกขาวๆ ซึ่งกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ความปรารถนาดำมืดผุดขึ้นมาทุกขณะ “ไม่จำเป็นต้องรักก็อ้าขาให้กันได้นะ เมียจ๋า”

 

.......................................


 เลดี้มาร์กาเร็ต วิลสตัน มัลลอรี่ เคาท์เตสแห่งรอมเวลล์

หญิงสาวผู้แสนบอบบางอ่อนโยน บุตรสาวคนเดียวไวเคาต์วิลสตัน ผู้บุกเบิกธุรกิจที่อเมริกา

มาร์กาเร็ตได้รับการเลี้ยงดูเยี่ยงกุลสตรี ทว่าทุกอย่างที่ทำมาทั้งชีวิตกลับล้มเหลวในงานเปิดตัวสู่สังคมครั้งแรก

โชคดีที่ได้แฮร์รี่ มัลลอรี่ บุรุษผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในวงสังคมช่วยเอาไว้ เพียงเท่านั้นเธอก็เป็นทาสเขาไปแล้วทั้งใจ

มาร์กาเร็ตพยายามทุกวิถีทางจนได้แต่งงานกับชายในดวงใจ เพียงแต่เธอกลับสิ้นใจในห้องหอตั้งแต่วันแรก

 


มัลลิกา ทวิวรรณ

ช่างภาพนิตยสารแห่งหนึ่ง 

เธอพยายามเก็บเงินเดือนทุกบาททุกสตางเพื่อเป็นค่าเดินทางไปเที่ยวอังกฤษ ดินแดนในฝัน

เพียงแต่เมื่อมาถึงแล้ว เธอกลับถูกใครบางคนตีหัวแย่งกระเป๋าไป

ซ้ำร้ายเมื่อตื่นขึ้นมา แม้จะยังอยู่ในอังกฤษ แต่เป็นอังกฤษในปี 1800 กว่าๆ ไม่ใช่ปี 2017 ด้วยซ้ำ!

 


แฮร์รี่ มัลลอรี่ เอิร์ลแห่งรอมเวลล์

ชายหนุ่มผู้ทะเยอทะยานและมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ที่สุดคนหนึ่งในวงสังคม เขาประพฤติตนผิดธรรมเนียมด้วยการลงมือ
ทำธุรกิจต่างๆ จนร่ำรวย ผู้หญิงที่มีอยู่ก็มากพอๆ กับเงินทองที่หาได้
เพียงแค่วันหนึ่งที่เขาเกิดจิตเมตตาสาวน้อยผู้ถูกกลั่นแกล้งในงานเลี้ยง จึงได้ยื่นมือเข้าช่วย

ทว่าไม่คิดเลย...การยื่นมือเข้าช่วยในคราวนั้น จะทำให้มีบ่วงรัดคอมาถึงตอนนี้จนได้!

 


เลดี้เกวนโดลิน แคนเวิร์ด 

หญิงสาวที่เปิดตัวในวงสังคมพร้อมกับเลดี้มาร์กาเร็ต 

เกวนโดลินอยู่ร่วมกับเลดี้สแตนเบอร์รี่และลอร์ดผู้เป็นพ่อเลี้ยง หญิงสาวไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดผู้หญิง
จึงต้องมีค่าเพียงแต่ในบ้าน เหตุใดเธอจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะออกไปสู่โลกกว้างกว่านี้
เกวนโดลินสนใจเรื่องราวภายนอก และดาราศาสตร์ เธอได้เขียนบทความลงในนิตยสารเกี่ยวกับดวงดาว
และแน่นอน...ในชื่อของบุรุษ
เมื่อเธอพบกับเลดี้มาร์กาเร็ต หญิงสาวชื่นชมในความคิดที่ตรงกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทในที่สุด

 


อเล็กซ์ เพียสสัน ไวเคาต์แห่งชูบรี

ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆ กับแฮร์รี่ มัลลอรี่ เขาดูแลกิจการของตระกูลตนเองจนมีฐานะมั่งคั่ง
เพียงแต่ทุกอย่างสำหรับอเล็กซ์...มันยังไม่พอ

เขาต้องการทุกอย่างที่มัลลอรี่มี รวมไปถึงเจ้าสาวแสนสวยคนนั้น

อะไรที่เป็นของแฮร์รี่ มัลลอรี่ เขาจะแย่งมาให้หมด!

 

............

คุยกันหน่อย

ชมพูนุชค่ะ เคยเขียนงานมาสองสามงานแล้ว แต่ไม่เคยเขียนโรแมนซ์เลย คิดว่าตัวเองเขียนโรแมนซ์ไม่ค่อยเก่งด้วยแหละ แต่ก็ลองดูเนอะ ชอบไม่ชอบติชมกันได้นะคะ 

 

เรื่องนี้แนะนำให้ประมาณ 15+ ขึ้นไปนะคะ

ตอนแรกว่าจะลงที่ธัญวลัยกับ readawrite ด้วย แต่คือ...ด้วยความที่ไรท์เป็นคนขี้ลืมมากกก...

เลยตัดสินใจลงที่นี่ที่เดียวเลยดีกว่า 

ส่วนเรื่องฉากเลิฟซีน เนื่องจากเรื่องนี้เป็น Historical Romance คือมันต้องมีอยู่แล้วแหละ 

มากน้อยก็ค่อยว่ากันไป 55555+

นิยายเรื่องนี้นอกจากจะเขียนเป็นโรแมนซ์เต็มที่แล้ว ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก ดราม่า โรแมนติกจัดเต็ม มีกลิ่นอายประวัติศาสตร์ที่เราจะพยายามอ้างอิงและคำนึงถึงมากที่สุด เลยอยากให้ลองอ่านกัน เพราะจะได้อะไรมากกว่าโรแมนติกอย่างเดียวแน่นอนค่ะ

ยังไงก็ลองอ่านดูเนอะ เราตั้งใจเขียนมากเลย ต้องการคำติชมชี้แนะด้วย 

ขอบคุณมากๆ ค่ะ ^^

ชมพูนุช

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น