คนบ้า

วู้ววววววววววววววววววววววววว ชอบก็เม้นนนนนนนน เดี๋ยวมาต่อออออออออออออ

[Mpreg]ก็ผมมันแค่"คนรับใช้"

ชื่อเรื่อง : [Mpreg]ก็ผมมันแค่"คนรับใช้"

คำค้น : ก็ผมมันแค่ "คนรับใช้" นายเอกท้องได้ นิยายบอสข้าวปั้น พระเอกโหด พระเอกร้าย ปากหมา

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 43

คนเข้าชมเดือนนี้ : 88,996

คนเข้าชมทั้งหมด : 2,399,141

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 8,755

ความคิดเห็น : 20,377

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2562 15:23 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 33,300
× 565,518
× 10,299,500
× 8,755
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

THRALL!!!

 

    ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งจิตนาการของชะนีที่ชื่อ

"คนบ้า" ค่ะ

      นิยายเรื่องนี้แนวนิยาย YAOI หรือเป็นเรื่องราวของ

ชายรักชาย และยังเป็นประเภท Mpreg หรือเคะท้องได้นั้นเอง

ใครไม่เกี่ยวถอยไปนะค่ะ

กดกากบาทตรงช่องสี่เหลี่ยมด้านบน


 

                                                                    และแน่นอนนิยาย Yaoi ก็ย่อมต้องมีฉาก nc 18+

พฤติกรรมของตัวละครไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง

คำหยาบคายต่างๆนานๆมาเต็ม

ภาษาการบรรยายเนื้อเรื่องมีความรุนแรง

ผู้อ่านที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปี

ควรได้รับคำแนะนำในการอ่านนะค่ะ

 

 

- นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่แยกมาจากนิยายเรื่อง กรงร้าย...พันธนาการรัก ลัคซัสXไอน้ำ -

 

WARNING!!!

เตรียมตัวให้ดี!! พระเอกเรื่องนี้ไม่ได้ใจดีอย่างพระเอกในเทพนิยาย

ปากร้ายและใช้งานนายเอกเยี่ยงทาส

ใช้คำพูหยาบคายกับนายเอกและชอบประจารให้เสียหน้าระวังเกลียด และ ระวังตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว

 

 

<<<<<อิมเมจของตัวละครไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับชีวิตจริงค่ะ>>>>>



ปากร้าย! เอาแต่ใจ! นิสัยเลว! X ข้ารับใช้ ทน ยอม



ข้าวปั้น

ผมโตมากับแม่ผุ้ให้กำเนิดผม เธอรักและให้ความอบอุ่นกับผมเหมือนที่แม่ทั่วๆไปรักลูก

ถึงเราจะอยู่กันอย่างยากจน อดมื้อกินมื้อ แต่ผมก็มีความสุขที่ได้อยู่กับแม่

จนวันหนึ่ง...ชีวิตของผมได้เปลี่ยนไป...แม่ของผมเสียชีวิตด้วยสาเหตุที่ว่าเป็นโรคเอส...เธอทำงานขายตัว...

ยายของผมรับผมมาอยู่ด้วยที่บ้านหลังใหญ่ของเจ้าเจ้านาย ยายเป็นแม่บ้านของที่นั้นและผมก็ต้องช่วยยายทำงานบ้านด้วย

ยายสอนให้ผมเคารพและนึกถึงบุญคุณของคุณท่านทั้งสองให้มาก ผมรับฟังและทำตาม

สิ่งเดียวที่ผมดีใจในขณะนั้นคือ คุณท่านมีลูกชายอายุเท่ากับผม...ผมคิดว่าอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนเล่น ไม่เหงา

แต่ผมก็คิดผิดเมื่อ "คุณบอส" แสดงท่าทีรังเกียจและขยะแขยง ไม่อยากเข้าใกล้ผม ผมทำใจและคิดว่า "เรามันก็แค่คนใช้"

ผมไม่ยุ่งกับเขา ไม่เถียงไม่ว่า ไม่ระรานเขา แต่ทำไม...นานวันเข้า คุณบอสกลับกลั่นแกล้งผม เขาใช้งานผมหนักจนไม่เป็นอันทำอะไร

เอาเรื่องของผมไปบอกเพื่อนๆที่โรงเรียนจนผมไม่มีเพื่อนคบ ซ้ำยังชอบเรียกผมว่า "อีตุ๊ด"

ผมไม่ชอบเลย...แต่ทำอะไรไม่ได้ สิ่งที่ผมน้อยใจในโชคชะตาของผมมากที่สุดคือ

ผมท้องได้....เรามันเป็นตัวประหลาดอะไรกัน...

 

เวลาล่วงเลยไปจนถึงสองทุ่ม แต่เจ้าของร่างขาวกลับเพิ่งได้ทิ้งตัวลงนอนที่เบาะเล็กๆหลังจากเพิ่งทำงานในบ้านเสร็จ

หลับตาลงคิดพักสายตาสักประเดี๋ยวแต่ทันใดนั้นตากลมก้เบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง

"ตายแล้ว...ลืมทำการบ้านให้คุณบอส" ดีดตัวลุกขึ้นจากเบาะเล็กตรงไปยังโต๊ะที่ตั้งหนังสือเรียน

ทันใดนั้น โทรศัพท์บ้านที่ตั้งอยู่มุมโต๊ะแผดเสียงลั่นขึ้นทันที กลืนน้ำลายลงคอ กลั้นใจรับโทรศัพท์

"ไหนการบ้านกูหะ! นี้กูจะเข้านอนอยู่แล้วยังไม่เห็นสมุดวิชาอังกฤษ! มึงอยู่ไหน?"ปลายตอบพูดขึ้นทันที


"อยู่ที่ห้องครับ เดี๋ยวทำเสร็จแล้วผมจะเอาขึ้นไปให้นะครับ ขอโทษที่ช้า"






บอส

แค่ชื่อก็บอกทุกอย่างที่เป็นตัวผมแล้ว ยิ่งใหญ่ มีอำนาจ แข็งแกร่งเป็นผู้นำ

เป็นลูกชายคนรองของตระกูลมาเฟียใหญ่ในแถบเอเชีย ผมเอาแต่ใจและไม่ฟังใคร

เป็นหัวหน้าคุมอันธพาลแก๊งใหญ่ในโรงเรียนเอกชน ยกพวกตีกันเป้นว่าเล่น

สิ่งที่เกลียดคือคนที่มีถานะต่ำกว่าผม

พวกขยะโสโครกน่าขยะแขยง ยิ่งถ้าเป็น "มัน" เด็กรับใช้ชั้นต่ำในบ้านที่อายุเท่ากับผม ชอบทำงานงกๆไม่หยุดไม่พัก ผมเอาความลับของมันไปป่าวประกาศเพื่อที่โรงเรียน มันไม่มีเพื่อนคบ ผมสะใจมากคิดว่าอย่างน้อยมันก้ต้องโกรธผมบ้าง...แต่ไม่เลย

มันไม่แสดงท่าทีเดือดร้อนเลยสักนิด

ไม่ว่าผมจะด่าว่าหรือใช้งานมันหนักเยี่ยงทาสขนาดไหนมันก็ก้มหน้าตามทำไม่ต่อต้านใดๆ

ไม่เคยโต้ตอบกลับหรือแสดงความไม่พอใจเลยสักครั้ง...แต่ก็ดีแล้ว เพราะผมจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะทนไม่ไหว

 

เจ้าของร่างสูงเอาแต่ใจถีบประตูหลังครัวดังปังใหญ่ สาวเท้ายาวเข้าหาร่างเล็กที่นั่งซักผ้าอยู่กับพื้น

ถีบเก้าอี้ที่คนร่างเล็กใช้นั่งอย่างแรงจนขาเก้าอี้หัก เจ้าของร่างขาวล้มกระแทกพื้นตึงใหญ่

"โอ๊ย!" เสียงเล็กเผลอร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดระคนตกใจ

โครม!!

เจ้าของร่างสูงยกกะละมังที่มีผ้าแช่อยู่ทุ้มลงกับพื้นอย่างแรงจนกะละมังแตก เสื้อผ้ากระจัดกระจาย น้ำนองพื้น

"กูสั่งให้เอากางเกงในกูไปซักด้วยไม่ได้ยินรึไงอีตุ๊ด!! แล้วมึงมัวทำห่าไรอยู่ถึงไม่เอาน้ำขึ้นไปให้กูสักที!?

 

 

DANGER STORY...

เปิดเรื่อง

ชื่อตอน
รับใช้ครั้งที่ 1 (100%) 18 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 2 (120%) 21 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 3 (100%) 19 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 4 (110%) 21 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 5 (110%) 27 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 6 (110%) | 26 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 7 (100%) 19 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 8 (110%) | 26 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 9 (120%) 26 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 10 (110%) | 24 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 11 (100%) 22 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 12 (130%) | 32 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 13 (110%) 23 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 14 (100%) | 20 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 15 (120%) 26 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 16 (150%) | 41 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 17 (130%) 29 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 18 (110%) | 24 หน้า × 300 , × 3
แจง แจ่ง แจ้ง 3 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 19 (130%) | 30 หน้า × 300 , × 3
OMG! นิยายบ้าโดนแจ้งงง 5555 1 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 20 (120%) | 26 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 21 (130%) [ตรวจคำผิด] | 30 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 22 (100%) [ตรวจคำผิด] 22 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 23 (130%) | 30 หน้า × 300 , × 3
ยังต่อน้าาา 1 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 24 (160%) | 37 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 25 (180%) | 41 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 26 (150%) | 34 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 27 (160%) | 36 หน้า × 400 , × 4
รับใช้ครั้งที่ 28 (150%) | 34 หน้า × 400 , × 4
รับใช้ครั้งที่ 29 (100%) | 20 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 30 (110%) | 24 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 31 (110%) | 26 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 32 (100%) | 23 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 33 (110%) | 24 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 34 (100%) | 22 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 35 (140%) | 28 หน้า × 300 , × 3
วันศุกร์นี้จะมาต่อครับผม 1 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 36 (100%) | 20 หน้า × 300 , × 3
รับใช้ครั้งที่ 37 (100%) | 21 หน้า × 300 , × 3
มาแจ้งวันอัพ 1 หน้า
รับใช้ครั้งที่ 38 (100%) | 22 หน้า × 300 , × 3
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น