bbtea

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

♥Got7♥ (18+) เพ้อดีนักรักซะเลย

ชื่อเรื่อง : ♥Got7♥ (18+) เพ้อดีนักรักซะเลย

คำค้น : มาร์คเเบม, เพ้อ, Got7

หมวดหมู่ : นิยาย y

จำนวนตอน : 3

คนเข้าชมเดือนนี้ : 14

คนเข้าชมทั้งหมด : 3,494

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 56

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2559 16:46 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 56
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

สวัสดีค่ะ ผู้อ่านที่น่ารัก

 

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 แน่นอนว่าเรื่องแรกยังไม่จบ

 

คำแนะนำ

 

นายเอกนั้นบ้าเกินมนุษย์ทั่วไป มีระดับการเพ้อค่อนข้างสูง สูงจนสูงมาก มากขนาดไหนลองอ่านดู

หากใครเคยอ่านเรื่องแรกผ่านๆ อาจคิดว่าคล้ายกัน ค่ะก็แอบคล้าย แต่ไม่เหมือนหมดเพราะเรื่องนี้นายเอกบ้ากว่าหลายเท่า

 

http://www.tunwalai.com/story/114283/%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B9%80%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%A1-find-love-%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%98%E0%B8%AD

สำหรับเรื่องแรก

 

คำแนะนำ 2

 

 

 

เรื่องนี้มีตัวละครอ้างอิงมาจาก วงGot 7 ติ่งอ่านได้ ไม่ติ่งก็อ่านดี ไม่มีเนื้อหาให้งง งวยแต่อย่างใด ทุกสิ่งล้วนมโนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

 

 

 

 

 

 

เเนะนำตัวละคร

 

 

 

#

 

'มาร์ค' อิเอิ้น ต้วน

 


พี่ปี 3 ดีกรีหล่อทำลายล้างจักรวาล

เย็นชา ออกจะนิ่งสักหน่อย ชอบกระตุกยิ้มมุมปากโชว์ลักยิ้ม

 

 

 

#

 

'เเบมเเบม' กันต์พิมุก ภูวกุล

 


น้องปี 1 นักมโนที่ 1 การเพ้อที่ 1

เพ้อเช้า เพ้อบ่าย เพ้อค่ำ โลกไม่น่าเบื่ออีกต่อไปเเค่มีพี่

 

 

 

 

 

“อ๊ะ!...อ๊าา” เสียงครางหวานครางลั่นห้อง บรรยากาศภายในห้องร้อนรุ่มไปด้วยอารมณ์ ร่างสูงมองคนใต้ร่างที่นอนบิดกระสับกระส่าย เหงื่อที่ผุดขึ้นตามร่างกายดูเย้ายวนกว่าปกติหลายเท่าตัว

“ขะ..อ๊า...เข้า...มาลึกกว่านี้สิ” ร่างบางร้องครางด้วยความปรารถนา ทำให้ร่างสูงไม่อาจข่มใจไหวอยากครอบครองร่างตรงหน้าไปทั้งหมด มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกาย ก่อนริมฝีปากจะขยับพูดช้าๆ

“เพ้ออะไรครับนายแบมบู”

แบมบู...

แบมบู...

แบมบู...

เฮือก!!!

ร่างที่นอนขดอยู่สะดุ้งตื่น มือจับหน้าจับตาด้วยท่าทางเลิกลั่ก ก่อนจะมองสำรวจไปรอบๆ ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม เมื่อรู้สึกเปียกแฉะที่ส่วนล่าง มือเล็กก็เอื้อมไปเปิดผ้าห่มดู

“นี่เราเพ้อถึงขั้นเก็บเขาไปฝันเลยหรอเนี่ย” ร่างบางนึกถึงฉากที่ฝันเมื่อสักครู่รวมถึงปากและเสียงทุ้มที่เอ่ยเรียกชื่อที่เจ้าตัวตั้งให้เขาด้วยความรักใคร่หรือรังเกียจก็แล้วแต่

แบมบู (ภาษาอังกฤษ) =หน่อไม้

“แต่ถ้าฝันแล้วยังขนาดนี้ของจริงจะขนาดไหน~” ร่างเล็กยิ้มกรุ่มกริ่มแล้วหัวเราะบ้าคลั่งคนเดียวอย่างไม่เกรงใจข้างห้องแม้ว่าเวลานี้จะตี 3 แล้วก็ตาม...

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น